Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

Ελένη Τζαγκαράκη: Στην παράσταση κυριαρχεί η μνήμη που παιδεύει και λυτρώνει

Ελένη Τζαγκαράκη: Στην παράσταση κυριαρχεί η μνήμη που παιδεύει και λυτρώνει

Το Θέατρο Μεταξουργείο παρουσιάζει το έργο της Αναστασίας Βούλγαρη , με τίτλο Κάποιος να με φωνάξει. Μια γυναίκα περνά ολόκληρη τη ζωή της περιμένοντας την επιστροφή του πατέρα της. Η θυσία, η προδοσία, η εγκατάλειψη και η μοναξιά, στιγματίζουν την ύπαρξή της και καθορίζουν την πορεία της ζωής της. Η Ελένη Τζαγκαράκη μας μιλά για το ρόλο της αλλά και της έννοιες της "μνήμης", της "προσμονής" και της "επιστροφής" που γεμίζουν και ταυτόχρονα φορτίζουν την παράσταση .

 

Συνέντευξη: Μαριάννα Παπάκη


Culturenow.gr: Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για την παράσταση «Κάποιος να με φωνάξει» και να μας σκιαγραφήσετε το δικό σας ρόλο;
Ελένη Τζαγκαράκη
: Η μνήμη κυριαρχεί στην παράσταση. Είναι αυτό που παιδεύει και ταυτόχρονα λυτρώνει. Ο ρόλος της ηρωίδας ανασύρει την ζωή της σαν να θέλει να επαναπροσδιοριστεί!

 

Cul.N.: Ποια είναι τα δυνατά σημεία, κατά τη γνώμη σας, στο έργο της Αναστασίας Βούλγαρη;
E.T.: Η Αναστασία Βούλγαρη στο έργο της έχει λυρικό, ποιητικό λόγο αλλά συνάμα και πολύ δυναμικό!


Cul.N.: Θεωρείτε πως υπάρχουν σημαντικά κείμενα του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου; Ποιους Έλληνες συγγραφείς της νέας γενιάς ξεχωρίζετε;
E.T.: Το σύγχρονο ελληνικό θέατρο, αν το προσδιορίσουμε στα τελευταία 20 χρόνια η στα τελευταία 10, μπορούμε να πούμε ότι έχει διαδρομές δύσκολες καθώς η ζωή, οι αξίες, τα θέλω μας είναι τόσο διαφορετικά και συνεχώς αλλάζουν. Αλλά σίγουρα υπάρχουν κείμενα με πολλές αρετές! Δεν θα ήθελα εγώ να ξεχωρίσω κάποιον!

 

Cul.N.: Πόσο φορτισμένες είναι οι έννοιες της «επιστροφής» και της «προσμονής» στο έργο και πώς αυτή η φόρτιση αναδεικνύεται μέσα από την παράσταση;
E.T.: Επειδή το ίδιο το έργο είναι ένα τεράστιο γιατί, αυτό είναι που φορτίζει τις έννοιες της προσμονής, της επιστροφής, της υπόσχεσης. Η φόρτιση αναδεικνύεται με την σύγκρουση της μνήμης αυτής της γυναίκας.

 

Cul.N.: Εσείς, ποια θεωρείτε ως την πιο δυνατή στιγμή του έργου;
E.T.: Αν δούμε το κείμενο σαν μουσική παρτιτούρα έχει πολλά κρεσέντα.

 

Cul.N.: Η μέχρι τώρα ανταπόκριση του κοινού; Υπήρξε, μετά την παράσταση, κάποιο σχόλιο θεατή το οποίο σας έκανε εντύπωση; Εάν ναι, θα θέλατε να το μοιραστείτε μαζί μας;
E.T.: Το κοινό ανταποκρίνεται με συγκίνηση κι ο καθένας βρίσκει κάτι διαφορετικό που τον συγκινεί. Σίγουρα υποσχέσεις που δεν τηρήθηκαν έχουμε οι περισσότεροι ακόμα και η εφηβεία είναι μια περίοδος της ζωής μας που πληγώνει.

Ναι, ένα σχόλιο που μου έκανε εντύπωση είναι ότι μου είπαν πως είχαν αγωνία. Τι θα γίνει παρακάτω, πώς αυτή η ιστορία θα τελειώσει.

 

Cul.N.: Ποια είναι τα καλλιτεχνικά σας σχέδια μετά την ολοκλήρωση των παραστάσεων;
E.T.: Αυτό που πάντα αναζητώ είναι καλές συνεργασίες , ωραία κείμενα και δύναμη.

 

 

 

Στην παράσταση Κάποιος να με φωνάξει παίζουν η Ελένη Τζαγκαράκη και η Αντιγόνη Δρακουλάκη και τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Αλέξιος Κοτσώρης.

 

 

 

Σχετικές ειδήσεις
Ελένη Παργινού: Ο άνθρωπος δεν θα πάψει ποτέ να αναζητά την ελευθερία
21.11.2016 12:42
Το γνωστό διήγημα του Φραντς Κάφκα «Αναφορά σε μια Ακαδημία», η αλληγορική ιστορία ενός πιθήκου που εξανθρωπίζεται προκειμένου να βρει το χώρο του στον κόσμο των ανθρώπων, παρουσιάζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο Θέατρο Σημείο, σε σκηνοθεσία Ελένης Παργινού. Η νεαρή σκηνοθέτις, με αφορμή την παράσταση, μας μίλησε για τα εναγώνια ερωτήματα που θέτει ο Κάφκα, την έννοια της ελευθερίας, την αφυπνιστική δύναμη του θεάτρου και την αμφισβήτηση.
Αγλαΐα Παππά: Κάθε παράσταση οφείλει να προκαλεί ένα μικρό ταρακούνημα
20.05.2016 16:14
Όταν μιλάς για την Αγλαΐα Παππά δεν χρειάζονται καθόλου συστάσεις, όσον αφορά την θεατρική διαδρομή, την ερμηνευτική δεινότητα και το σπάνιο ήθος της. Με αφορμή την ιδιαίτερη παράσταση «Μαρμαρωμένες Τρωάδες» της Λουΐζας Κωστούλα, που βασίζεται στις «Τρωάδες» του Ευριπίδη σε μετάφραση του Μιχάλη Κακογιάννη, είχα την χαρά και την τιμή να ακούσω από την άλλη άκρη του ακουστικού μου την καθαρή, θερμή και βαθιά φωνή της Αγλαΐας Παππά, να μιλάει για οικουμενικά ζητήματα, ωραίες ¨συναντήσεις¨, μεγάλα έργα, σπουδαίους συγγραφείς και πολλά άλλα...
Αντώνης Αντωνόπουλος: Βρισκόμαστε σε ένα πλοίο που βουλιάζει και ανησυχούμε αν η ορχήστρα παίζει όμορφη μουσική
18.05.2016 11:45
H παράσταση του έργου «Η τελευταία μαγνητοταινία του Κραπ», του Σάμουελ Μπέκετ, ύστερα από την επιτυχία της πρώτης παρουσίασής της, επιστρέφει στο Bios για δύο μόνο εβδομάδες, από τις 20 Μαΐου 2016! Ο Αντώνης Αντωνόπουλος, που έχει αναλάβει τη σκηνοθεσία, τη μετάφραση (μαζί με τον Δημήτρη Καραντζά) και την ερμηνεία, βρήκε λίγο χρόνο και μας μίλησε για την παράσταση, που "είναι αποτέλεσμα συλλογικής δουλειάς", το παρελθόν, την έννοια της "μνήμης" και τις αντανακλάσεις του μπεκετικού έργου στο σήμερα.
Δημήτρης Μυλωνάς: Νιώθω τυχερός και ευτυχής που πραγματοποιώ το όνειρό μου
28.03.2016 16:48
Το «Διασκεδάζοντας με τον κύριο Σλόουν», ένα από τα ιδιαίτερα, σαρκαστικά κείμενα του Τζο Όρτον («Τι είδε ο Μπάτλερ», «Loot») παρουσιάζεται στο Αγγέλων Βήμα, σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Μυλωνά, ο οποίος κρατά και έναν από τους ρόλους του έργου. Στην συνέντευξη που ακολουθεί, μας περιγράφει το τι πρέπει να περιμένουμε από την παράσταση και πόσο επίκαιρη φαντάζει σε κάθε κοινωνία και εποχή. Ωστόσο, δεν παραλείπει να αναφερθεί στο πόσο τυχερός αισθάνεται για όσα δημιουργεί καλλιτεχνικά μέσα στα χρόνια της κρίσης και σε ποια σημαντικά πρόσωπα του θεάτρου μας, χρωστά ευγνωμοσύνη για τα όσα του δίδαξαν.
Νίκος Χατζόπουλος: Αγάπη με στόχο την κοινή συνύπαρξη
27.01.2016 10:10
Ορμώμενη από τη Μισαλλοδοξία (Intolerance), τη μνημειώδη, σπονδυλωτή, βωβή ταινία του D.W. Griffith, η σκηνοθέτις Ιώ Βουλγαράκη συνθέτει, με σημερινούς θεατρικούς όρους, ένα βωβό μουσικοθεατρικό έπος, πολιτικο- κοινωνικής και υπαρξιακής αυτογνωσίας, το οποίο παρουσιάζεται στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών. Με αφορμή την παράσταση στη Στέγη, ο Νίκος Χατζόπουλος, χαμηλών τόνων καλλιτέχνης που μιλάει όμως «ηχηρά» μέσα από την δουλειά του, μοιράστηκε μαζί μας τις σκέψεις του για την παράσταση, την ανθρώπινη μισαλλοδοξία που «δυναμιτίζει τη συνύπαρξη» και το αντίθετό της που θα μπορούσε να είναι η αγάπη.