Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2016

Τούλα Μπαρνασά: “ΑΙΤΙΟΝ”: ένα Κίνημα Τέχνης, Πολιτισμού και Επιστημών

Τούλα Μπαρνασά: “ΑΙΤΙΟΝ”: ένα Κίνημα Τέχνης, Πολιτισμού και Επιστημών

Το “Αίτιον” είναι ένα Κίνημα Τέχνης, Πολιτισμού και Επιστημών, μια πρωτοβουλία της συγγραφέως και ποιήτριας Τούλας Μπαρνασά με την συνδρομή και άλλων ανήσυχων ανθρώπων της τέχνης και της επιστήμης, που θέλησαν στην παρούσα χρονική συγκυρία να συγκροτήσουν ένα Ελληνικό κίνημα Ιδεών. Δημιουργήσαμε το “Αίτιον”  πριν από δύο χρόνια και ήδη μετράει περισσότερα από 20000 μέλη σε όλη την Ελλάδα.  Μια τέτοια κρίσιμη χρονικά στιγμή, όπου όλες οι αξίες του πολιτισμού μας καταρρακώνονται και η πνευματική δημιουργία ευνουχίζεται δημιουργήσαμε το “Aίτιον” για να μας θυμίσει πως μόνο ο Λόγος που γίνεται Πράξη μπορεί να ξαναφέρει την ελπίδα, να γίνει καταλύτης, να πυροδοτήσει αλλαγές. Η μικρή αρχική ομάδα πλαισιώνεται πλέον από χιλιάδες φίλους, κάθε κοινωνικής τάξης, καθώς και κάποιους από τους σημαντικότερους ανθρώπους των Επιστημών, της γραφής, του θεάτρου και της μουσικής. Μέσα από τον Πολυχώρο “Αίτιον” που στεγάζουμε τις πολύπλευρες δραστηριότητες του κινήματος (διαλέξεις, ομιλίες , παρουσιάσεις βιβλίων, αφιερώματα, θέατρο, μουσική κ.λ.π) και το τριμηνιαίο περιοδικό “Αίτιον”, το οποίο ουσιαστικά αποτελεί την φωνή του κινήματος, όντας αποτέλεσμα της συλλογικής δουλειάς των συνεργατών και συνοδοιπόρων του, καθώς επίσης και την τηλεόραση και ραδιόφωνο του Αίτιον που θα εγκαινιαστούν προσεχώς,  στο “Αίτιον” φιλοδοξούμε να καθιερώσουμε έναν πυρήνα πολιτισμού ως μέσο αντίστασης στον ζόφο των ημερών συμβάλλοντας ταυτόχρονα στην εξέλιξη και στη μεταλαμπάδευση του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού στα πνευματικά κέντρα του εξωτερικού.

 

Στο “Aίτιον” αντιλαμβανόμαστε την τέχνη ως την πλέον σύνθετη ελεύθερη μορφή έκφρασης. Πρόκειται για καλλιτεχνικό πολιτιστικό και επιστημονικό μόρφωμα με συλλογικό σχήμα λειτουργίας σκοπεύοντας στην προαγωγή της τέχνης και της ελληνικής φιλοσοφίας πολυδιάστατα. Βασικός στόχος του κινήματος είναι επίσης η διάσωση της ελληνικής γλώσσας στο σύνολό της μέσα στους αιώνες και για τον λόγο αυτό καλούμε ποιητές και λογοτέχνες να διαφυλάξουν από τη λήθη για τις νέες γενιές το γλωσσικό της πλούτο. Επιπλέον, σε κάθε επόμενη έκδοση του περιοδικού “Αίτιον” θα προσφέρουμε ένα βιβλίο αφιερωμένο σε σύγχρονους καλλιτέχνες , στοχαστές, επιστήμονες, ποιητές, λογοτέχνες, εικαστικούς, μουσικούς, σκηνοθέτες, ηθοποιούς, δημιουργώντας με τον τρόπο αυτό μια πρωτοποριακή “Βιβλιοθήκη Ιδεών” που θα εκφράζει την εποχή μας με σκοπό να επικοινωνηθούν παντού τα έργα των εκπροσώπων του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού στα χρόνια της κρίσης.

 

Περισσότερες Πληροφορίες: aition-kinima.org

Σχετικές ειδήσεις
Ντοστογιέφσκι, Βαν Γκογκ, Μπετόβεν: Οι τρεις Άγιοι της τέχνης
03.06.2016 12:12
Προφητικές μορφές του καιρού τους, συνολικά αναγνωρισμένοι και οι τρεις μετά θάνατον και κλεισμένοι στην δύναμη της έμπνευσής τους, αυτοί είναι οι τρεις Άγιοι της τέχνης που μεγαλούργησαν μέσα σε ένα περιβάλλον κοινωνικό και καλλιτεχνικό ξεκάθαρα εχθρικό.
Γιώργος Κ. Ψάλτης: Στο καφέ Ombre
11.03.2016 13:18
Στα δάχτυλά μου
μυρίζω από το πρωί 
τον ύπνο μίας Μαρίας.
 Γράφω στο κινητό
 "Πόσο ωραία που δεν έχω πλύνει ..."
 και σβήνει. Ξαφνικά,
 μ' ένα goodbye στην οθόνη.

Ευτυχία Παναγιώτου: Περιοχή κινδύνου
12.02.2016 13:07
Η δουλειά του ποιητή είναι δύσκολη, μα δεν το ξέρεις ακόμη. Μια ενστικτώδης πράξη σε ωθεί να περισώσεις λέξεις. Μα, όταν ακούγεται φρικτή μια μουσική, κουνάς δεξιά κι αριστερά το κεφάλι: δεν είμαι εγώ αυτό. Ανοίκεια, ακατοίκητη, αυτή η νέα γλώσσα σε καλωσορίζει σε μια περιοχή κινδύνου.
Δημήτρης Σωτάκης: Λογοτεχνικός αυτισμός
13.01.2016 13:04
Εγκλωβισμένοι σε μια ταχύτητα χωρίς συνοχή και έναν ολοένα ασαφέστερο ρυθμό, η λογοτεχνική σοδειά του πραγματικού χρόνου που διανύουμε και εν τέλει η ζωή ενός συγγραφέα, μού μοιάζει σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, με μια αρένα μιας αδιευκρίνιστης κοσμικής μάχης.
Ρέα Βιτάλη: Ενδιαφέρουσες χώρες οι άνθρωποι
17.12.2015 17:06
Τήνος. Πού ακριβώς; Αδύνατο να θυμηθώ. Ίσως γιατί οι λέξεις που ακολούθησαν, διέγραψαν τον τόπο. Άλλωστε ότι ακολούθησε ήταν εξω-στεριανό, ήταν ουράνιο. Όπως οι μοιραίες συναντήσεις. «Να δω, εσάς, ποιος θα σας γράψει τη βιογραφία σας;» τον ρώτησα ενώ μέσα μου αναρωτιόμουν πώς πήρα αυτό το θάρρος. Κι ήρθε ένα «Εσύ» που με εξανάγκασε να ανοιγοκλείσω τα βλέφαρα των ματιών μου σαν εκείνες τις πορσελάνινες κούκλες που κατοικούν πια σκονισμένες μόνο σε καταστήματα με αντίκες. Άκουσα καλά; Το εννοούσε; Πώς το χειρίζομαι; «Πότε ξεκινάμε;», «Αύριο».