Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Μαριάννα Κάλμπαρη: Έξω, στ’ ανοιχτά

Μαριάννα Κάλμπαρη: Έξω, στ’ ανοιχτά

Το Θέατρο Τέχνης διανύει τη σεζόν 2014-15. Έχουμε κάνει βουτιά και πλέον κολυμπάμε. Ακριβώς όπως αναγγείλαμε στην αρχή της σεζόν: «έξω, στ’ανοιχτά». Εκεί όπου μπορούμε να βρεθούμε και μ’ άλλους, κι άλλους, κι άλλους που θέλουν να συναντηθούν μαζί μας. Γιατί είναι πολλά αυτά που θέλουμε να πούμε.           


Τα νερά είναι βέβαια παγωμένα και το κολύμπι κουραστικό, ή για να το πούμε πιο πεζά:  πολλές οι - οικονομικές κατά βάση - δυσκολίες. Πολλή από την άλλη η όρεξη και το πάθος και το πείσμα μας.


Δεν ξέρω αν θα καταφέρουμε ως θέατρο να κάνουμε πολύ ωραίες παραστάσεις  - όλοι αυτό θέλουμε αλλά δεν πετυχαίνει πάντα. Αλλά ακόμα και τις ωραιότερες παραστάσεις να κάνουμε, δεν ξέρουμε αν θα τις αγαπήσει και θα τις στηρίξει το κοινό. Έτσι είναι το παιχνίδι του θεάτρου και το ξέρουμε καλά. Αυτό που θα θέλαμε όμως, είναι να νιώθει το κοινό ότι το Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν  - το θέατρο με την τόσο σημαντική και πλούσια ιστορία 72 κιόλας ετών – είναι ένα θέατρο ολοζώντανο, ανοιχτό σε όλες τις τέχνες, σε όλους τους ανήσυχους καλλιτέχνες κάθε ηλικίας, που ακολουθούν με πίστη και αφοσίωση ένα όραμα και δεν αφήνουν τη  δύσκολη εποχή μας να τους παρασύρει σε αλλαγή πλεύσης, εκπτώσεις και συμβιβασμούς. Κι αν θα έπρεπε να πω άλλη μια φράση του Κουν που με έχει σημαδέψει είναι το «Πιστεύουμε στα θαύματα». Πιστεύουμε στη δύναμη του θεάτρου, πιστεύουμε ότι με το τίποτα μπορείς να φτιάξεις μαγεία και με τη μαγεία  αυτή να δώσεις παρηγοριά, ελπίδα, γνήσια αισθήματα. Γιατί στην καθημερινότητά μας ξεχνάμε συνέχεια πόσο σημαντικό είναι να «αισθανόμαστε», να αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα όχι με τη λογική αλλά με την καρδιά μας.  Γιατί μόνο έτσι μπορούμε να σκεφτούμε ουσιαστικά και σε βάθος.


Info: Η Μαριάννα Κάλμπαρη είναι καλλιτεχνική διευθύντρια του ΘΕΑΤΡΟΥ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΡΟΛΟΥ ΚΟΥΝ.  Τέλος Ιανουαρίου ανεβάζει στο Υπόγειο, σε δική της μετάφραση- σκηνοθεσία "Το νησί των σκλάβων" του Μαριβώ. Απόφοιτος της δραματικής σχολής του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν, του Πανεπιστημίου της Σορβόννης – Paris IV, του studio του Ανδρέα Βουτσινά στο Παρίσι και του Charpentier Studio. Έχει σκηνοθετήσει παραστάσεις στο Θέατρο Τέχνης, το Εθνικό Θέατρο, το Φεστιβάλ Αθηνών κ.α. Έχει γράψει θεατρικά έργα, έχει συνεργαστεί με σημαντικά θέατρα ως ηθοποιός . Έχει διδάξει υποκριτική στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, τη Σχολή Μωραΐτη και τη δραματική σχολή Πράξη Επτά. Από το 2005 διδάσκει υποκριτική στη δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν.


* Αναδημοσίευση απο το περιοδικό Culturenow Mag, τεύχος 31

Σχετικές ειδήσεις
Μαριλίτα Λαμπροπούλου: Μερικές σκέψεις για τη Σκακιστική Νουβέλα
29.11.2016 15:14
Η Μαριλίτα Λαμπροπούλου γράφει για την γοητευτική Σκακιστική Νουβέλα του Στέφαν Τσβάιχ που ανεβαίνει και πάλι στη σκηνή του Θεάτρου Πορεία σε δική της σκηνοθεσία και με ερμηνευτή τον Γιάννη Νταλιάνη.
Ομάδα Θεάτρου τ ρ ι ς: Μίχαελ Κόλχαας  - Μια ιστορία που αξίζει να πεις σήμερα
08.11.2016 17:33
H Ομάδα Θεάτρου τ ρ ι ς γράφει για την παράσταση «Μίχαελ Κόλχαας, Η ιστορία ενός δίκαιου ανθρώπου» η οποία παρουσιάζεται στο BIOS.
Αθανασία Καραγιαννοπούλου: Η Αγάπη είναι το φάρμακο για τα δεινά μιας εποχής
03.11.2016 14:38
Η Αθανασία Καραγιαννοπούλου γράφει για το De Profundis (Εκ Βαθέων), την αριστουργηματική ερωτική επιστολή του Όσκαρ Ουάιλντ που «ζωντανεύει» στη β’ Σκηνή του Θεάτρου της Οδού Κεφαλληνίας.
Θάλεια Γρίβα: Τι κάνουμε με τα παραμύθια, οέο;
16.09.2016 12:56
Σε αυτήν την περίεργη κατηγορία ανθρώπων, που ασχολούνται επαγγελματικά με το θέατρο, συμβαίνει κάτι μαγικό. Από τη στιγμή που θα ξεκινήσει να τρέχει μια πρόβα, και μέχρι την πρεμιέρα, αυτό είναι το πιο σημαντικό ζήτημα στη ζωή τους. Γίνεται προτεραιότητα, και μπορεί, όσο περνάνε οι μέρες, και πλησιάζει η πρεμιέρα, μια μέρα να ξεχάσεις να φας, ή, ακόμα χειρότερα, να ξεχάσεις να ταΐσεις το σκύλο! Ή, έτσι λέω στον εαυτό μου ότι συμβαίνει γενικώς, και δεν είμαι μόνο εγώ που το παθαίνω… Όμως, παρά τις αντιξοότητες, που εκούσια αντιμετωπίζουμε, οι θεατρίνοι επιβιώνουμε, σαν τις κατσαρίδες και είμαστε εδώ ακόμα και μετά από πυρηνική καταστροφή.
Γιώργος Χαρατζάς: Η δύναμη του θεάτρου
17.08.2016 10:40
Ασχολήθηκα με το θέατρο και την υποκριτική για να αλλάξω τον εαυτό μου. Είχα ήδη τελειώσει το πολυτεχνείο αλλά δεν ήμουν ευχαριστημένος. Δεν ήμουν ευτυχισμένος. Ένιωθα ελλιπής, ανάπηρος, ανολοκλήρωτος.