Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017
Από τι ζουν οι άνθρωποι - Ο. Λαζαρίδου, Γ. Νανούρης, Η. Κουνέλας: Κριτική θεάτρου
Δημοσίευση: Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2015 17:00
Από τι ζουν οι άνθρωποι -  Ο. Λαζαρίδου, Γ. Νανούρης, Η. Κουνέλας: Κριτική θεάτρου

Τρία ερωτήματα. «Τι έχουν μέσα στην καρδιά τους οι άνθρωποι;», «Τι δεν ξέρουν οι άνθρωποι», «Από τι ζουν οι άνθρωποι» και ένας άνδρας που γυρεύει τις απαντήσεις.

 

Τρυφερό σαν χάδι, το όμορφο αυτό διήγημα του Τολστόι, μετατρέπεται σε παραμύθι για μικρούς και μεγάλους, χρωματίζοντας με όμορφες πινελιές την φαινομενικά γκρίζα κοινωνία των ανθρώπων.

 

Ένας φτωχός υποδηματοποιός, συναντά μία παγωμένη μέρα, κάποιον που υποφέρει και πεινά. Αποφασίζει να  τον πάρει στο σπίτι, δίνοντάς του ρούχα μαζί με ένα κομμάτι ψωμί. Η γυναίκα του, ενώ αρχικά δυσανασχετεί, αμέσως μαλακώνει και αγκαλιάζει τον ξένο με συμπόνια. Ο νεαρός σε ένδειξη ευγνωμοσύνης, ξεκινά να εργάζεται κοντά στον άνθρωπο που τον περιέθαλψε και εντυπωσιάζει τους πελάτες με τη δεξιοτεχνία του, αρχίζοντας να συζητιέται στην πόλη.

 

Παράλληλα, μία γυναίκα ντυμένη στα κόκκινα και μία κούκλα ως alter ego της, περιφέρονται στην Αθήνα της δεκαετίας του ’10, μετρώντας τα θύματα κάποιας κοινωνικής θλίψης, που δε γνωρίζει λαούς, ούτε εποχές και αποτελεί σύνδεση με την Ρωσία του παραμυθιού του Τολστόι.

 

Ύστερα από μία σειρά ανορθόδοξων «μαγικών» γεγονότων, αποκαλύπτεται η μεγάλη αλήθεια και δίνεται μία ουσιαστική απάντηση στο «Από τι ζουν οι άνθρωποι», που αποτελεί την σπουδαιότερη αχτίδα φωτός και αισιοδοξίας για ολόκληρο τον κόσμο.

 

Η Όλια Λαζαρίδου , ο Γιώργος Νανούρης και ο Ηλίας Κουνέλλας, διασκεύασαν και σκηνοθέτησαν με δεξιοτεχνία το κείμενο , πρόσθεσαν μία μαριονέτα, ειδικά κατασκευασμένη από τη Μάρθα Φωκά για να μοιάζει οπτικά με την πρωταγωνίστρια, εξυπηρετώντας έτσι την σύλληψη της σύγχρονης εκδοχής της ιστορίας. Οι τρεις ηθοποιοί, ερμήνευσαν τους ήρωες με τρυφερότητα και συναίσθημα. Εξαίρετη η μουσική του Κωνσταντίνου Βήτα , αποκλειστικά γραμμένη για το έργο , που υπογράμμιζε λεπτά την ατμόσφαιρα. Οι φωτισμοί της Σοφίας Αλεξιάδου, ήταν υποβλητικοί, ενώ χαριτωμένα, στο κλίμα της εποχής, ήταν τα κοστούμια και τα σκηνικά της Κατερίνας Μανωλάκου.


Ανθρωπιά και αλτρουισμός, γλυκύτητα και συναίσθημα, σε μία παράσταση , η οποία μέσα στην απλότητα, τον διδακτισμό ή πιθανόν την αφέλειά της, μας θυμίζει πως τα βασικά συστατικά που πρέπει να προστεθούν στην καθημερινότητά μας, είναι η καλοσύνη και κυρίως η αγάπη. 

 

 

Η θεατρική διασκευή του διηγήματος του Λ. Τολστόι «Από τι ζουν οι άνθρωποι» παίρνει παράταση και από την 1η Φεβρουαρίου 2015 συνεχίζει να παρουσιάζεται στο θέατρο Πορεία κάθε Κυριακή στις 17.00. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Εκτύπωση
Περισσότερα
«Τρειςευτυχισμένοι»: Ο φαύλος κύκλος της απιστίας
14.02.2017 13:59
Λίγα χρόνια μετά την «Υπόθεση της οδού Λουρσίν», το Θέατρο Πορεία ξαναστρέφεται στα κείμενα του Λαμπίς και τον σχολιασμό του περί απιστίας και διάλυσης των σχέσεων. Στον Λαμπίς, όπως και στον Φεντώ, κυριαρχούν τα ερωτικά τρίγωνα. Όμως ειδικά στον «Πιο ευτυχισμένο από τους τρεις», όπως είναι η ακριβής μετάφραση του τίτλου, οι κώδικες του είδους έχουν εκραγεί.
«1984»: Δυστοπικά μαρτύρια με διαχρονική σημασία
11.01.2017 15:23
Το μεγαλειώδες κύκνειο άσμα του Τζωρτζ Όργουελ, «1984» γράφτηκε το 1948, όμως αποδείχτηκε ακραία προφητικό, αν αναλογιστεί κανείς πως στις μετέπειτα εποχές, όπως και η δική μας, άνθρωποι «παραδίδουν» την ιδιωτικότητά τους σε κάθε είδους «Μεγάλο αδερφό», ο απολυταρχισμός κάνει και πάλι ορατή την ύπαρξή του μέσα στην κοινωνία και διάφορες χώρες ανά την υφήλιο βρίσκονται σε μια αδιάκοπη πολεμική σύγκρουση.
«Δεύτερη φωνή»: Μια κοινωνία γεμάτη απωθημένα
07.12.2016 12:18
Η κρίση και η περίοδος που τη γέννησε, τροφοδοτεί αρκετά συχνά το θέατρό μας, δίνοντας στους δημιουργούς διάφορες αφορμές για δραματουργικούς σχολιασμούς. Ένα τέτοιο έργο, είναι και η «Δεύτερη φωνή» του Μιχάλη Ρέππα και του Θανάση Παπαθανασίου, που απεικονίζει με απόλυτο ρεαλισμό, την ελληνική κοινωνία που παρακμάζει σταθερά, μέσα από τον πιο «ισχυρό» πυρήνα της: την οικογένεια.
«Το ’21»: Ελληνική Επανάσταση σε ροκ τόνους
22.11.2016 12:09
Τι μουσικές θα συνόδευαν ιδανικά την Ελληνική Επανάσταση; Παραδοσιακοί ήχοι όπως τους έχουμε συνηθίσει ή μήπως οι ροκ και πανκ αποχρώσεις αποτελούν ένα πιο ταιριαστό «χαλί» στα γεγονότα; Ο Άρης Μπινιάρης φαίνεται να απαντά σε αυτήν την απορία, μέσα από «Το ’21», μια παράσταση που ύστερα από τη μεγάλη επιτυχία της σε Φεστιβάλ Αθηνών και Gazarte, την βρίσκουμε αυτή τη φορά στο θέατρο Πορεία.
Είδαμε στο Φεστιβάλ Αθηνών: Top Girls, Αλέξης Ρίγλης
28.07.2016 14:58
Σε μια εποχή που κυλάει με φρενήρεις ρυθμούς, τα διλήμματα και οι ενδοιασμοί που γεννιούνται στη σύγχρονη γυναίκα είναι πολλαπλοί. Ζητήματα όπως η επιλογή καριέρας ή οικογένειας ή η κοινωνική ανέλιξη με πολλά θύματα και σκληρές συνέπειες, είναι μόνο μερικά από όσα αναδύθηκαν τα χρόνια της έντονης ανάγκης για χειραφέτηση. Στον απόηχο όλων αυτών των κοινωνικών συγκυριών, αλλά ταυτόχρονα την περίοδο ενός πολιτικού αναβρασμού, η Caryl Churchill γράφει τα «Top Girls», με τα οποία εξερευνά ένα σύνολο φεμινιστικών ανησυχιών και επιδιώκει να απομυθοποιήσει τις κατηγορίες της τάξης και του φύλου, προκειμένου να συμβάλει στην πολιτική μεταμόρφωση των γυναικών.
«Τρεις αδερφές»: Ζωές γεμάτες ανεκπλήρωτες προσδοκίες
23.05.2016 17:11
Από τα πιο αναγνωρίσιμα έργα του Τσέχωφ, οι «Τρεις αδερφές», αφηγούνται το ταξίδι τριών γυναικών σε ένα σύμπαν πλημμυρισμένο συναισθήματα και τρυφερές, ανεκπλήρωτες προσδοκίες.
«Χειρόγραφο» - Χάρις Αλεξίου: Απολογισμός μιας μεγάλης πορείας
15.04.2016 11:27
«Σήμερα ήταν τρύγος και πατήσαμε σταφύλια», είναι η πρώτη φράση που ακούγεται από το στόμα της γυναίκας που μπαίνει κρατώντας στα χέρια ένα ηλεκτρονικό σημειωματάριο, του οποίου η οθόνη είναι το μοναδικό πράγμα που φωτίζει το πρόσωπό της στο πυκνό σκοτάδι. Ξεκινά τότε μια επισκοπική απαρίθμηση γεγονότων της πρώιμης ζωής της. «Σήμερα η γιαγιά έφτιαξε τηγανίτες και έβαλε πετιμέζι», «Σήμερα ο μπαμπάς είναι άρρωστος», «Σήμερα η μαμά έβαψε τα ρούχα μαύρα για να είναι έτοιμα», «Σήμερα ο μπαμπάς πήγε στην εκκλησία, γύρισε και πέθανε».
«Άννα Καρένινα»: Καταστροφικά πάθη στην Ρωσία του 19ου αιώνα
08.04.2016 15:45
Ακόμα και όποιος δεν έχει ποτέ πιάσει στα χέρια του το μυθιστόρημα του Τολστόι, γνωρίζει επιγραμματικά την τραγική ιστορία της ηρωίδας που απελπισμένη έπεσε στις ράγες του τρένου, αποζητώντας διέξοδο στα βασανιστικά της διλήμματα και αμφιθυμίες. Το βιβλίο αποτελεί ψηφιδωτό της ρωσικής κοινωνίας του 19ου αιώνα, ενώ την κεντρική του πλοκή, αποτελεί το ερωτικό δράμα μιας νέας και όμορφης γυναίκας, της Άννας, η οποία αδυνατώντας να ζήσει όπως πραγματικά επιθυμεί κοντά στο πρόσωπο που αγαπά, πνίγεται μέσα στις κοινωνικές συμβάσεις.