Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Ομάδα Ιδέα: ...Ένα μικρό μανιφέστο



Ομάδα Ιδέα: ...Ένα μικρό μανιφέστο



Η ομάδα "Ιδέα" ιδρύθηκε με στόχο μια εντελώς νέα βίωση του θεατρικού φαινομένου. Θέλουμε ως ομάδα να επαναφέρουμε το θέατρο σε μια λαϊκή βάση. Μας ενδιαφέρει ο κάθε θεατής ανεξαρτήτως κοινωνικής τάξης, επαγγέλματος και ηλικίας να κατανοεί πλήρως την ιστορία που αφηγούμαστε και να μην αισθάνεται "αμύητος". Δεν απευθυνόμαστε σε κοινό ειδημόνων και θεατρανθρώπων.


Αντιθέτως επιθυμούμε οι πειραματισμοί μας πάνω στα θεατρικά κείμενα να διέπονται από κοινή λογική και ξεκάθαρα νοήματα – μηνύματα  - σήματα. Ταυτόχρονα έχουμε ως στόχο ο θεατής στις παραστάσεις μας να δονείται από τους συγκινησιακούς κραδασμούς που εκπέμπουμε με το λόγο, την κίνηση και τη μουσική μας. Μας ενδιαφέρει η δημιουργία παραστάσεων που κρατούν σε εγρήγορση τη συναισθηματική νοημοσύνη του κοινού, παραστάσεις αισθητηριακών ξυπνημάτων και συγκινησιακών φορτίσεων, που μετακινούν το θεατή σε μια νέα, ανάγλυφη πραγματικότητα η οποία μέσω καθαρών μηνυμάτων και ισχυρών συναισθημάτων τον ξεπλένει από τη σκόνη της πραγματικότητας.


Με βάση αυτές τις αρχές δημιουργήσαμε τις δύο παραστάσεις μας που παίζονται αυτή τη στιγμή στην Αθήνα: Στο " Ρωμαίος και Ιουλιέτα για 2" 2 ηθοποιοί ξεδιπλώνουν όλους τους ρόλους ένος έργου που κινείται σε όλη την γκάμα ανάμεσα στο ξύπνημα του έρωτα και τον εμφύλιο σπαραγμό, ενώ στην "Τελευταία μαύρη γάτα" του Ευγένιου Τριβιζά, διαπραγματευόμαστε το ζήτημα της διαφορετικότητας σε ένα έργο που επικοινωνεί όσο κανένα άλλο με την σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα.


Αντιτιθέμεθα σε μια μεταμοντέρνα αισθητική που έχει επιβληθεί στα θεατρικά μας πράγματα και ορίζει τη θεατρική τέχνη ως μια ψυχρή εναλλαγή εικόνων και λέξεων χωρίς ίχνος ανθρωπιάς και συγκίνησης. Πιστεύουμε ότι η τέχνη του θεάτρου οφείλει να επικαλείται πιο ουσιαστικές, γεμάτες συναίσθημα και αλήθεια ανθρώπινες σχέσεις. Γι’ αυτό το λόγο τέτοια στοιχεία θέλουμε να εκπέμπουν οι παραστάσεις μας. Είμαστε ονειροπόλοι και πιστεύουμε ότι στην virtual εποχή που ζούμε η θεατρική αίθουσα είναι ένα ολοζώντανο, θερμό, παλλόμενο και ανυπόταχτο κοινωνικό κύτταρο και ως τέτοιο οφείλει να συνωμοτεί υπέρ ενός καινούργιου κόσμου πιο φωτεινού και αλληλέγγυου.


Είμαστε και οι τρεις συνδημιουργοί των έργων στα οποία παίζουμε. Λειτουργούμε ομαδικά στον τομέα της σκηνοθεσίας αλλά και όλων των λεπτομερειών της αισθητικής γιατί από την πρώτη στιγμή που σμίξαμε αισθανθήκαμε σαν "μια ψυχη χωρισμένη στα τρία".


Βασική αρχή της ομάδας εξάλλου είναι ότι η τέχνη είναι ένας φάρος στην αδυσώπητη καταιγίδα που σε κάθε στριφογύρισμα του ξερνάει ήθος, ανθρωπιά, θάρρος και δύναμη ώσπου να’ ρθει η λιακάδα. Η τέχνη λοιπόν οφείλει να είναι ηλιακή και να επικαλείται το φως.


Info: Η ομάδα "ΙΔΕΑ" αποτελείται από τους Κώστα Γάκη, Αθηνά Μουστάκα, Κωνσταντίνο Μπιμπή. Ιδρύθηκε το 2012 με αφορμή την παράσταση «Ρωμαίος και Ιουλιέττα για 2» η οποία ταξίδεψε μέχρι τώρα σε όλη την Ελλάδα, Κύπρο (ΘΟΚ) και Σερβία (1ο παγκόσμιο φεστιβάλ Σαίξπηρ) και η οποία παίζεται αυτή τη στιγμή στο θέατρο "Θησείον". Τελευταία της σκηνοθεσία η "Τελευταία μαύρη γάτα" του Ευγένιου Τριβιζά για τη χειμερινή σεζον 2014-15 στο θέατρο Δημήτρης Χόρν. Επίσης, σκηνοθετεί το καινούργιο βιντεοκλίπ του νέου τραγουδιού "Άλλαξα θεό" σε στίχους και μουσική Παντελή Κυραμαριού και ερμηνεία Εύας Λάφκα.

 

* Αναδημοσίευση από το περιοδικό Culturenow Mag, τεύχος 31

Σχετικές ειδήσεις
Ομάδα Θεάτρου τ ρ ι ς: Μίχαελ Κόλχαας  - Μια ιστορία που αξίζει να πεις σήμερα
08.11.2016 17:33
H Ομάδα Θεάτρου τ ρ ι ς γράφει για την παράσταση «Μίχαελ Κόλχαας, Η ιστορία ενός δίκαιου ανθρώπου» η οποία παρουσιάζεται στο BIOS.
Δανάη Θεοδωρίδου: Προχωρώντας με μικρά βήματα
21.07.2016 14:02
Το One Small Step for a Man: Hello, Goodbye δανείζεται τον τίτλο του από το πρώτο μέρος της διάσημης φράσης του Ν. Άρμστρογκ («Ένα μικρό βήμα για ένα άνθρωπο, ένα τεράστιο βήμα για την ανθρωπότητα») κι αποτελεί την πρόσκληση προς μια μικρή κοινότητα γήινων όντων (θεατών και ηθοποιών) να βρεθούν γύρω από ένα τραπέζι στρωμένο με ποτά, γλυκά και φωτογραφίες από τη γη όπως αυτές στάλθηκαν στο διάστημα το 1977, προκειμένου να κοιτάξουν με διαφορετικό τρόπο τη ζωή στον πλανήτη μας.
Κατερίνα Γιαννοπούλου: Το ουρλιαχτό της γενιάς των προδομένων ονείρων
29.03.2016 16:29
«Είδα τα καλύτερα μυαλά της γενιάς μου χαλασμένα απ’ την τρέλα…» Τον Οκτώβριο του 1955, στη Six gallery του Σαν Φρανσίσκο, ο εικοσιεννιάχρονος τότε ποιητής Άλλεν Γκίνσμπεργκ διαβάζει για πρώτη φορά μπροστά σε κοινό το ποίημά του με τίτλο Ουρλιαχτό. Ανάμεσα στους ακροατές ήταν ο Τζακ Κέρουακ και ο Λόρενς Φερλινγκέτι. Το ποίημα αυτό έμελλε να γίνει το μανιφέστο της γενιάς των Beat, συνοψίζοντας όλους τους φόβους, τις προσδοκίες και τα όνειρα της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς της Αμερικής που έβλεπε κάθε ανθρώπινη αξία να θυσιάζεται στον βωμό της ανόδου του καπιταλισμού και να αντικαθίσταται από ακραίο συντηρητισμό.
Δημήτρης Μπασλάμ: Για «Τα παπούτσια του βαρύτονου»
19.02.2016 16:00
Η ιδέα της παράστασης βασίζεται στη νοητή ύπαρξη ενός καθρέφτη. Στo είδωλo που βλέπει ο Κύριος Χαρίτονος να αντικατοπτρίζεται σ΄ αυτόν. Κάποιες φορές κοιτάζει με ευχαρίστηση, κάποιες φορές το βλέμμα του αναγκάζεται να αλλάξει διαδρομή. Να κρυφτεί. Από τον φόβο της αποτυχίας. Από το μεγάλο βαρίδιο ενός πιθανού λάθους που ίσως κάνει.
Ευθαλία Παπακώστα: Δημιουργώντας σε Αμερική και Ελλάδα. Μια προσωπική καταγραφή
24.12.2015 13:15
Αυτό που δούλευα στο πανεπιστήμιο και επαγγελματικά στην Νέα Υόρκη είναι κάτι εντελώς διαφορετικό απο αυτό που καταπιάνομαι τώρα και αυτή είναι η πρόκληση και η δυσκολία.