Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

Άννα Κουτσαφτίκη: H Χίλντα είναι ο καθρέφτης μας...

Άννα Κουτσαφτίκη: H Χίλντα είναι ο καθρέφτης μας...

Η Κυρία Λεμαρσάν είναι μια ευκατάστατη Κυρία της αριστερής μπουρζουαζίας. Ο κόσμος της είναι φτιαγμένος από όλα αυτά τα υλικά, που φωτογραφίζουν τους ανθρώπους που έχουν εξουσία στα χέρια τους. Η αίσθηση της δύναμης, της υπεροχής, η βαθιά πεποίθηση ότι της ανήκουν όλοι, ότι όλοι έχουν την τιμή τους καθώς και η τερατώδης αλαζονεία της είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας της.


Η ψυχή της είναι στεγνή, η ζωή της ειναι αφόρητα βαρετή, ψεύτικη και επιφανειακή και η θέση της υπηρέτριας στο σπίτι της κενή. Χρειάζεται επειγόντως μια καινούργια υπηρέτρια, μια μάνα για τα παιδιά της, μια φίλη και κυρίως μια καινούργια ψυχή να καθυποτάξει. Προσλαμβάνει μια φτωχή, νέα κοπέλα, τη Χιλντα. Τη συμφωνία-συναλλαγή την κάνει με τον άντρα της Χίλντα θέλοντας να κυκλώσει από παντού το νέο της θύμα. Η Λεμαρσάν είναι ένας βρυκόλακας που αργά και βασανιστικά καταφέρνει πατώντας στην ανάγκη των πιο αδύναμων και χρησιμοποιώντας όλα τα θεμιτά και αθέμιτα μέσα, όπως χρηματισμό, άσκηση εξουσίας, εκφοβισμό, απειλές, να καθυποτάξει απόλυτα τα θύματά της, να τα καταστήσει υπόδουλα, να καταστρέψει τις ζωές τους, να εξαγοράσει την ψυχή τους και να τους ρουφήξει όλο το αίμα για να τραφεί η ίδια. Μόλις τους αποτελειώσει θ' αναζητήσει καινούριους.


Η Χίλντα είναι ένα έργο που μιλάει για την αποικιοκρατία, για τους δυνατούς και τους αδύναμους, γι’ αυτούς που εξουσιάζουν και εξουσιάζονται, για τη σχέση του θύματος και θύτη, για την υποδούλωση, το ξεπούλημα της ψυχής, το συμβιβασμό. Πού υπάρχει μέσα σ' όλο αυτό και η προσωπική μας ευθύνη; Πώς και πόσο τελικά μπορούμε να πολεμήσουμε για τη ζωή μας, την αξιοπρέπεια μας,την ελευθερία μας; Πού αρχίζουν και τελειώνουν οι πραγματικές μας ανάγκες και ποιες είναι αυτές τελικά; Συμβιβαζόμαστε και πόσο; Και πόσο εύκολα μπορούμε να μετατραπούμε από θύματα σε θύτες-από Λεμαρσάν σε Χίλντα; Αυτή η δουλειά με αφορά περισσότερο από κάθε άλλη γιατί νιώθω ότι μιλάει ακριβώς γι’ αυτό που περνάμε σήμερα, γι’αυτό που μας συμβαίνει. Με ταράζει βαθιά. Νιώθω σαν να τρώω ένα γερό χαστούκι. Μου υπενθυμίζει ότι χρειάζεται άμεσα να κάνω  έναν ουσιαστικό επαναπροσδιορισμό και να επανασυνδεθώ με το βαθύτερο πυρήνα της ψυχής μου. Νομίζω ότι επείγει να το κάνουμε όλοι.


Info: Απόφοιτος της δραματικής σχολής του Κάρολου Κουν αλλά και της Φιλοσοφικής Αθηνών στο τμήμα θεατρικών σπουδών, έχει επίσης σπουδάσει και ασχολείται επαγγελματικά και με το τραγούδι. Συνεργάστηκε με σημαντικούς δημιουργούς μας όπως ο Μίμης Κουγιουμτζής κι ο Γιώργος Λαζάνης. Στη συνέχεια, ακολουθώντας αμιγώς θεατρική πορεία, συνεργάστηκε κρατώντας πρωταγωνιστικούς ρόλους σε ελληνικά κλασσικά έργα. Καταξιώθηκε πλάι σε αξιόλογους σκηνοθέτες όπως οι Γ. Χουβαρδάς, Θ. Θεολόγης, B. Νικολαΐδης, Ν. Μαστοράκης, Β. Μυριανθόπουλος, Γ. Ρήγας, Στ. Λιβαθηνός κα. Έχει επίσης παίξει στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση κι ακόμα διδάσκει στο Εσωθέατρο, υποκριτική σε έργα κλασσικού ρεπερτορίου.


Φωτό: Γ. Καραμπάτσος

 

Η παράσταση Χίλντα παρουσιάζεται στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης από τις 15 Ιανουαρίου. Περισσότερες πληροφορίες.

Σχετικές ειδήσεις
Μιλτιάδης Φιορέντζης: Η ασφάλεια της κουίντας
14.07.2016 11:53
Το να κάνεις θέατρο είναι μια ουτοπία. Καταπιάνεσαι με πυριφλεγή ανθρώπινα ζητήματα τα οποία ξέρεις εκ των προτέρων ότι δεν έχουν απάντηση. Τότε γιατί να μπαίνεις στον κόπο; Φέτος, τον Ιούλιο, στην παράσταση Young Lear της Ιόλης Ανδρεάδη, καλούμαι να κοιτάξω την ουτοπία κατάματα. Πώς να παραδεχτείς επί σκηνής την τρωτότητα και την πτώση; Με τι κουράγιο να φλερτάρεις με την απόρριψη και την τρέλα; Όσο και αν η συνθήκη φαντάζει επισφαλής, είναι απείρως ασφαλέστερη από το να μένεις κοκαλωμένος στην κουίντα.
Γιούλα Μπούνταλη: Μια ιστορία αφιερωμένη σε κάθε τι ανυπότακτο και βαθιά ελεύθερο...
25.05.2016 11:57
Την Αργοπορημένη: το τραγούδι ενός καουμπόυ (Late: a cowboy song) την πρωτοδιάβασα πέρσι το καλοκαίρι. Παρακολουθούσα ένα σεμινάριο υποκριτικής στο Atlantic theater στην Ν. Υόρκη και τρεις συνάδελφοι είχαν διαλέξει να μας παρουσιάσουν μια σκηνή από ένα άλλο έργο της Σάρα Ρουλ το Cleanhouse. Η γραφή και οι χαρακτήρες της Ρουλ άγγιξαν αμέσως μέσα μου αυτή την αίσθηση ότι η ζωή μας είναι τόσο απίστευτα επαναλαμβανόμενη και κοινότυπη, αλλά με μια μικρή μετατόπιση στην καρδιά μας μπορεί να λουστεί από ένα φως υπερβατικό.
Ζαφείρης Νικήτας: Σκηνοθετώντας το Φιλάνθρωπο Όπλο
11.04.2016 16:28
Το Φιλάνθρωπο Όπλο είναι η ιστορία ενός φόνου, μιας οικογενειακής βεντέτας στην Κρήτη. Ένας έμπορος μεταξιού, ο Εμμανουήλ Γεωργίου Ζερβός, η κόρη του κι ο σύζυγός της εμπλέκονται σε ένα τρίγωνο βίας και στοργής. Ποιο είναι το κίνητρο του φόνου; Πώς αντιμετωπίζεται το πένθος; Πότε αποδίδεται η δικαιοσύνη;
Ελένη Τριανταφυλλοπούλου: Ένα γοτθικό μυθιστόρημα στη σκηνή του θεάτρου
15.03.2016 10:14
570 σελίδες, 154.000 λέξεις, 90 ημέρες εντατικής συγγραφικής δραστηριότητας, πάνω από έξι μήνες μελέτης και έρευνας. Αυτή θα μπορούσε να είναι μια συνοπτική αποτίμηση της ενασχόλησής μου με τη θεατρική μεταφορά του Καλόγερου. Η θεατρική διασκευή ενός μυθιστορήματος όμως είναι κάτι πολύ πιο σύνθετο από ένα μαθηματικό άθροισμα.
Ευθαλία Παπακώστα: Δημιουργώντας σε Αμερική και Ελλάδα. Μια προσωπική καταγραφή
24.12.2015 13:15
Αυτό που δούλευα στο πανεπιστήμιο και επαγγελματικά στην Νέα Υόρκη είναι κάτι εντελώς διαφορετικό απο αυτό που καταπιάνομαι τώρα και αυτή είναι η πρόκληση και η δυσκολία.