Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016
Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι - Δημήτρης Μαυρίκιος: Κριτική θεάτρου
Δημοσίευση: Τρίτη, 13 Ιανουαρίου 2015 10:00
Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι - Δημήτρης Μαυρίκιος: Κριτική θεάτρου

Τρεις κόσμοι άγριοι, αδυσώπητοι και ανεξερεύνητοι. Των φυτών, των ζώων και των ανθρώπων. Οι σπαραγμοί είναι δραματικοί, καθοριστικοί, υπάκουοι στους προαιώνιους νόμους της φύσης. Κι ένας ποιητής που ψάχνει τον Θεό, θα τον βρει μέσα στην νομοτέλεια του βίαιου πολέμου για την επιβίωση.

 

Ανάμεσα στα πιο δραματικά έργα του διεθνούς ρεπερτορίου, το «Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι», είναι δείγμα της ωριμότερης γραφής του Ουίλιαμς και αποκύημα μιας πολύ δύσκολης περιόδου για τον ίδιο. Θίγει ζητήματα οικεία από το περιβάλλον του, μιας και η λοβοτομή που υπέστη εν απουσία του η αδερφή του, Ρόζα , αποτελούσε πάντοτε μία ανοιχτή πληγή. Επιπλέον, οι επίπονες προσπάθειες να κόψει τον ομφάλιο λώρο με την μητέρα του, αποτυπώνονται συχνά στα έργα του, όμως στο συγκεκριμένο καθίστανται παραπάνω από προφανείς.

 

Η αριστοκράτισσα Βάιολετ Βενάμπλ, θρηνώντας για τον πρόωρο χαμό του μοναχογιού της και ομοφυλόφιλου ποιητή Σεμπάστιαν, προσπαθεί με οργισμένη μανία να πείσει τον ψυχίατρο Κούκροβιτς, που ερευνά την υπόθεση , για την ασθένεια της ανιψιάς της Κάθρην Χόλυ, ώστε να υποστεί λοβοτομή και να πάψει να υποστηρίζει μια σπαρακτική εκδοχή για το θάνατο του ξαδέρφου της. Ο γιατρός δείχνοντας ψυχραιμία, σύνεση και ανωτερότητα, χωρίς να επηρεάζεται από το χρηματικό δέλεαρ και τους εκβιασμούς της Βάιολετ, προσπαθεί να κατανοήσει τη θέση της Κάθρην. Η κοπέλα θα ακουμπήσει πάνω του και θα τον εμπιστευτεί, ενώ εκείνος θα βυθιστεί αργά μέσα στον σκιερό και μυστηριώδη κόσμο που περιβάλλει την οικογένεια Βενάμπλ, καθώς και στην ιστορία του πρόωρα δολοφονημένου Σεμπάστιαν. 

 

Ο εκκεντρικός τύπος, κάθε χρόνο έγραφε ένα ποίημα , αφιερωμένο στα ταξίδια του καλοκαιριού που πραγματοποιούσε με τη μητέρα του, πρόσωπο απόλυτης εμπιστοσύνης του. Για εννέα μήνες το προετοιμάζει μέσα του σαν έμβρυο και το θέρος ξεδιπλώνει τις σκέψεις του στο χαρτί, «γεννώντας» ουσιαστικά τις ιδέες. Ο κόσμος μιλάει για αυτούς όχι σαν μητέρα με παιδί, αλλά σαν ζευγάρι, κάτι που γιγαντώνει τον περίσσιο ναρκισσισμό της άλλοτε καλλονής Βάιολετ.

 

Ο νεαρός στις περιπλανήσεις ανά τον κόσμο αναζήτησε το Θεό, μα αντίκρισε την παντοκρατορία της φύσης. Στα Γκαλαπάγκος ήρθε αντιμέτωπος με τον σπαραγμό στον κόσμο των ζώων, ενώ στον ιδιόκτητο κήπο με την άγρια βλάστηση, διαπίστωσε τον σπαραγμό των τροπικών φυτών, με τον οποίο ξεκινά και το έργο , σαν φόρο τιμής στη σειρά δημιουργίας της ζωής πάνω στον πλανήτη.

 

Το τελευταίο καλοκαίρι θα είναι αυτό που θα ταράξει τις όποιες ισορροπίες, αφού καλείται η Κάθρην να αναλάβει το ρόλο της συνοδού σε κάποιο ταξίδι στο Μεξικό. Εκείνη δεν είναι ούτε αθώα, ούτε άμοιρη ευθυνών. Επιδιώκει τόσο την ανάμειξη με την ελίτ και τον ξάδερφο που είναι κρυφά ερωτευμένη, όσο και τη φυγή μακριά από την ανυπόφορη οικογένειά της, που μέχρι την στερνή στιγμή προσπαθεί να την εκμεταλλευτεί. Ο Σεμπάστιαν, έχοντας ήδη χαράξει το δρόμο προς την καταστροφή, ντυμένος με τα λευκά ρούχα της θυσίας, θα αφανιστεί από ένα πλήθος πεινασμένων παιδιών σε μια ανελέητη ανθρώπινη μάχη και μια αιματηρή εξιλέωση.

 

Το έργο είναι μία σύγχρονη τραγωδία στη δομή της κλασικής, με τον κεντρικό ήρωα απών και την κλιμακωτή δράση μέχρι τη δραματική κορύφωση της αποκάλυψης. Χτίζοντας μία ιστορία με ανθρώπινα συντρίμμια, ο συγγραφέας καταφέρνει να σπάσει κάθε συγγενικό δεσμό και να επαληθεύσει για ακόμα μία φορά την περιβόητη «καλοσύνη των ξένων», μιας και ο μοναδικός που στέκεται με αξιοπρέπεια και συμπόνια απέναντι στις φρικαλεότητες που διαπράττονται, είναι ο γιατρός που ερευνά την υπόθεση και καλείται να πάρει την τελική απόφαση για την υγεία της Κάθρην. Ένας γιατρός που διεκδικούν ενδόμυχα με ερωτικό τρόπο και οι δύο γυναίκες, η Βάιολετ που ποτέ δεν ξεχνά πόσο μοιραία και θελκτική υπήρξε, όσο και η Κάθρην που τον βλέπει ως σανίδα σωτηρίας και κατανόησης στη μοναχική της φυλακή.

 

Ο Δημήτρης Μαυρίκιος είναι ένας σκηνοθέτης με περγαμηνές, που κατέχει άξια το σεβασμό κοινού και συναδέλφων. Η σύλληψή του για το «Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι» στο Κεφαλληνίας, δικαιώνει για ακόμα μία φορά τις προσδοκίες που έχει δημιουργήσει η ενδιαφέρουσα πορεία του. Κατανόησε ουσιαστικά το μέγεθος της τραγικότητας των χαρακτήρων και αφουγκράστηκε την ανάγκη του έργου να αποκτήσει μια πιο σύγχρονη ματιά. Χρησιμοποιεί με τρόπο ουσιαστικό και εύστοχο κινηματογραφικά και άλλα τεχνικά μέσα ως παράλληλη δράση και επιλέγει να ξετυλίξει το κουβάρι της υπόθεσης από την οπτική του ψυχιάτρου – ερευνητή, που εισέρχεται για να ανακαλύψει τι πραγματικά συνέβη. Η αρχιτεκτονική του, αποκαλύπτει λιτά και στέρεα όλες τις εκφάνσεις του δράματος, ενώ με τη συνεισφορά του Χρήστου Δήμα στο κινηματογραφικό μέρος, δημιουργείται ένα δεμένο σύνολο που εξυπηρέτησε πλήρως τη σκηνοθετική έμπνευση. Η μετάφραση του ιδίου, είναι σχεδόν ποιητική μέσα σε ό,τι ζοφερό περιγράφεται, κάτι που αρμόζει στον Τενεσί Ουίλιαμς. Το σκηνικό του Δημήτρη Πολυχρονιάδη, είναι αφαιρετικό και συγχρόνως λειτουργικό, όπως και οι έξοχοι ατμοσφαιρικοί φωτισμοί του Λευτέρη Παυλόπουλου. Τα εντυπωσιακά κομψότατα κοστούμια εποχής, ανήκουν στην Ελένη Μανωλοπούλου, που μας έχει συνηθίσει σε εκλεκτές δημιουργίες. Η όμορφη μουσική του Στάθη Σκουρόπουλου κούμπωσε απόλυτα με την ατμόσφαιρα του έργου.

 

Από ερμηνευτικής πλευράς, οι ηθοποιοί ενίσχυσαν με το κύρος τους ακόμη περισσότερο την παράσταση . Η Μπέττυ Αρβανίτη σε ένα πλήρη έλεγχο του ρόλου, έπλασε μία Βάιολετ αδίστακτη, μοιραία, ματαιόδοξη και ταυτόχρονα ψυχικά διαλυμένη, έτοιμη να κατασπαράξει την αντίπαλο και να αγκαλιάσει με στοργή καθετί που της θυμίζει τον Σεμπάστιαν. Η Λουκία Μιχαλοπούλου, μας προσφέρει μια αξιομνημόνευτη ερμηνεία. Η Κάθρην της είχε παλμό, νεύρο και εσωτερικότητα. Κάθε κίνησή της, φανέρωνε μία συγκινησιακή μάχη. Συγκλονιστική στην απογύμνωση της αλήθειας και την κορύφωση του τέλους. Ο Αλέξανδρος Βάρθης έχτισε με πραότητα και ακρίβεια τον Κούκροβιτς, διεισδυτικό και επαγγελματικά απόμακρο απέναντι στους υπολοίπους. Η Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη ήταν εύστοχη, δίνοντας χρώμα στον διφορούμενο ρόλο της μητέρας, ενώ ο Γιάννης Φλουράκης ήταν καλός και επιτηδευμένα επιφανειακός στον απωθητικό ρόλο του καιροσκόπου αδερφού. Μικρό αλλά συμπαθητικό το πέρασμα της Άννας Πατητή, ενώ ουσιαστική ήταν η συνεισφορά του Νίκου Κουρή μέσω του βίντεο, στο οποίο εντυπωσιάζει με την εκφραστικότητά του.

 

Βία και σπαραγμός, σε έναν περίπλοκο και αντιθετικό κόσμο αλλοφροσύνης και ωμότητας. Όμως στο τέλος, η πιο αθώα μονάδα είναι αυτή που προσφέρει μία σταγόνα δικαίωσης και καλοσύνης

 

 

*Το Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας παρουσιάζει το αριστούργημα του Τενεσί Ουίλιαμς, Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μαυρίκιου, με τη Μπέττυ Αρβανίτη στον κεντρικό ρόλο. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Εκτύπωση
Περισσότερα
«Δεύτερη φωνή»: Μια κοινωνία γεμάτη απωθημένα
07.12.2016 12:18
Η κρίση και η περίοδος που τη γέννησε, τροφοδοτεί αρκετά συχνά το θέατρό μας, δίνοντας στους δημιουργούς διάφορες αφορμές για δραματουργικούς σχολιασμούς. Ένα τέτοιο έργο, είναι και η «Δεύτερη φωνή» του Μιχάλη Ρέππα και του Θανάση Παπαθανασίου, που απεικονίζει με απόλυτο ρεαλισμό, την ελληνική κοινωνία που παρακμάζει σταθερά, μέσα από τον πιο «ισχυρό» πυρήνα της: την οικογένεια.
«Το ’21»: Ελληνική Επανάσταση σε ροκ τόνους
22.11.2016 12:09
Τι μουσικές θα συνόδευαν ιδανικά την Ελληνική Επανάσταση; Παραδοσιακοί ήχοι όπως τους έχουμε συνηθίσει ή μήπως οι ροκ και πανκ αποχρώσεις αποτελούν ένα πιο ταιριαστό «χαλί» στα γεγονότα; Ο Άρης Μπινιάρης φαίνεται να απαντά σε αυτήν την απορία, μέσα από «Το ’21», μια παράσταση που ύστερα από τη μεγάλη επιτυχία της σε Φεστιβάλ Αθηνών και Gazarte, την βρίσκουμε αυτή τη φορά στο θέατρο Πορεία.
Είδαμε στο Φεστιβάλ Αθηνών: Top Girls, Αλέξης Ρίγλης
28.07.2016 14:58
Σε μια εποχή που κυλάει με φρενήρεις ρυθμούς, τα διλήμματα και οι ενδοιασμοί που γεννιούνται στη σύγχρονη γυναίκα είναι πολλαπλοί. Ζητήματα όπως η επιλογή καριέρας ή οικογένειας ή η κοινωνική ανέλιξη με πολλά θύματα και σκληρές συνέπειες, είναι μόνο μερικά από όσα αναδύθηκαν τα χρόνια της έντονης ανάγκης για χειραφέτηση. Στον απόηχο όλων αυτών των κοινωνικών συγκυριών, αλλά ταυτόχρονα την περίοδο ενός πολιτικού αναβρασμού, η Caryl Churchill γράφει τα «Top Girls», με τα οποία εξερευνά ένα σύνολο φεμινιστικών ανησυχιών και επιδιώκει να απομυθοποιήσει τις κατηγορίες της τάξης και του φύλου, προκειμένου να συμβάλει στην πολιτική μεταμόρφωση των γυναικών.
«Τρεις αδερφές»: Ζωές γεμάτες ανεκπλήρωτες προσδοκίες
23.05.2016 17:11
Από τα πιο αναγνωρίσιμα έργα του Τσέχωφ, οι «Τρεις αδερφές», αφηγούνται το ταξίδι τριών γυναικών σε ένα σύμπαν πλημμυρισμένο συναισθήματα και τρυφερές, ανεκπλήρωτες προσδοκίες.
«Χειρόγραφο» - Χάρις Αλεξίου: Απολογισμός μιας μεγάλης πορείας
15.04.2016 11:27
«Σήμερα ήταν τρύγος και πατήσαμε σταφύλια», είναι η πρώτη φράση που ακούγεται από το στόμα της γυναίκας που μπαίνει κρατώντας στα χέρια ένα ηλεκτρονικό σημειωματάριο, του οποίου η οθόνη είναι το μοναδικό πράγμα που φωτίζει το πρόσωπό της στο πυκνό σκοτάδι. Ξεκινά τότε μια επισκοπική απαρίθμηση γεγονότων της πρώιμης ζωής της. «Σήμερα η γιαγιά έφτιαξε τηγανίτες και έβαλε πετιμέζι», «Σήμερα ο μπαμπάς είναι άρρωστος», «Σήμερα η μαμά έβαψε τα ρούχα μαύρα για να είναι έτοιμα», «Σήμερα ο μπαμπάς πήγε στην εκκλησία, γύρισε και πέθανε».
«Άννα Καρένινα»: Καταστροφικά πάθη στην Ρωσία του 19ου αιώνα
08.04.2016 15:45
Ακόμα και όποιος δεν έχει ποτέ πιάσει στα χέρια του το μυθιστόρημα του Τολστόι, γνωρίζει επιγραμματικά την τραγική ιστορία της ηρωίδας που απελπισμένη έπεσε στις ράγες του τρένου, αποζητώντας διέξοδο στα βασανιστικά της διλήμματα και αμφιθυμίες. Το βιβλίο αποτελεί ψηφιδωτό της ρωσικής κοινωνίας του 19ου αιώνα, ενώ την κεντρική του πλοκή, αποτελεί το ερωτικό δράμα μιας νέας και όμορφης γυναίκας, της Άννας, η οποία αδυνατώντας να ζήσει όπως πραγματικά επιθυμεί κοντά στο πρόσωπο που αγαπά, πνίγεται μέσα στις κοινωνικές συμβάσεις.
«Το Κουκλόσπιτο»: Συναισθηματική αποκάλυψη με πρώιμη φεμινιστική χροιά
28.03.2016 13:36
Χρειάζονται μόνο λίγες μέρες ανελέητης συναισθηματικής πίεσης και εκβιαστικής αγωνίας για μια σύζυγο και μητέρα στην Σκανδιναβία του 19ου αιώνα, ώστε να αποφευχθεί η αναμενόμενη κατάρρευσή της και να αποκαλυφθεί ένας πηγαίος δυναμισμός και μια αναπάντεχη διάθεση για ανεξαρτησία. Η Νόρα είναι μια γυναίκα ευτυχισμένη και ικανοποιημένη με τον μέχρι τώρα συζυγικό βίο. Με μια φαινομενική αφέλεια, απολαμβάνει να ξοδεύει χρήματα για την οικογένειά της, γεγονός που εκνευρίζει τον άνδρα της, Τόρβαλντ.
«Victor-Victoria»: Ερωτικά μπερδέματα υπό τους ήχους της jazz
02.03.2016 16:20
Το τελευταίο διάστημα το μιούζικαλ βρίσκει στην Ελλάδα ένα πρόσφορο έδαφος για να αναδειχθεί και να αγαπηθεί εν τέλει από συντελεστές και κοινό. Χρειάστηκε πολύς χρόνος για να αναιρεθεί η αντίληψη μιας παλιακής αισθητικής ως προς το είδος και να επενδυθεί αρκετό χρήμα στις διάφορες παραγωγές, καθώς και εκσυγχρονισμός της σκηνοθετικής/ερμηνευτικής οπτικής τους. Ένα από τα πιο πολυδιαφημισμένα μιούζικαλ της φετινής σεζόν, το «Victor-Victoria», παίζεται αυτόν τον καιρό στο θέατρο Πάνθεον.