Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2016
Θα περάσει κι αυτό - Φωκάς Ευαγγελινός: Κριτική θεάτρου
Δημοσίευση: Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2014 11:29
Θα περάσει κι αυτό - Φωκάς Ευαγγελινός: Κριτική θεάτρου

Μετά τη μεγάλη επιτυχία του έργου «Θα σε πάρω να φύγουμε», ενός λαμπερού μουσικοθεατρικού αφιερώματος στην αθηναϊκή επιθεώρηση , η δημιουργία δεύτερου μέρους, μιας «ιστορικής» συνέχειας, ήταν σχεδόν δεδομένη. Έτσι, στο Μπάντμιντον παρουσιάζεται για λίγες εβδομάδες, η παράσταση «Θα περάσει κι αυτό», με το ίδιο δίδυμο δημιουργών και έναν πολυπληθή θίασο.

 

Η ιστορία της επιθεώρησης στην Αθήνα ξεκινά λίγο μετά το 1890 και το είδος αγαπήθηκε για αρκετές δεκαετίες από το φιλοθεάμον κοινό. Πολλές καλοκαιρινές νύχτες συνδέθηκαν με έναν κομπέρ επί σκηνής, στρας, μουσικές, χορούς, γέλια, κραυγαλέα σκηνικά και μια διακωμωδημένη επικαιρότητα να παρηγορεί τους προβληματισμούς. Και οι ηθοποιοί από την πλευρά τους, ένιωσαν την έλξη αυτής της αμεσότητας και της εκτίμησης που γεννιέται στο θεατή για όποιον προκαλεί ένα αυθόρμητο χαμόγελο για κάποια εύστοχη ατάκα.

 

Η «Κυρία Επιθεώρηση», επιστρέφει λοιπόν, ανανεωμένη, κεφάτη και με τη συντροφιά του κομπέρ-εγγονού της, αφηγείται νοσταλγικά την πορεία της από το 1967 και ύστερα, παρουσιάζοντας και την κόρη της, τη «Μετεπιθεώρηση», που αποτελεί καρπό του παράνομου έρωτα με έναν αντιστασιακό, ενώ ως νόμιμος πατέρας εμφανίζεται ο εθνικόφρων σύζυγος. Χούντα, λογοκρισία, πανικός. Ο άνδρας της «Επιθεώρησης» γίνεται διευθυντής της ΥΕΝΕΔ και καμαρώνει για τη νέα του παραγωγή «Άγνωστος Πόλεμος», που πιστεύει ότι θα πετύχει, ενώ ο αριστερός εραστής, δραπετεύει στο εξωτερικό. Οι ηθοποιοί προσπαθούν έντεχνα να αποφύγουν τους σκοπέλους της λογοκρισίας και να ανεβάσουν νέα έργα στο σανίδι. Ύστερα από χρόνια, οι συνθήκες αλλάζουν, οι συνήθειες όχι. Ο εραστής τάσσεται με το ΠΑΣΟΚ και ο χουντικός οικογενειάρχης, παραδοσιακά εμμένει στη δεξιά, την ώρα που στις καλοκαιρινές σκηνές, ανθεί η μετεπιθεώρηση, το είδος που δεν έχει μόνο επίκαιρη χροιά, μα μπλέκει κωμικά το παρόν με το παρελθόν. Και εν τέλει, όσες δεκαετίες και εάν περάσουν, όσες μόδες και εάν παρέλθουν, αυτοί που μένουν αχαρακτήριστα ίδιοι είναι οι άνθρωποι, με τα λάθη τους και τα πάθη τους.

 

Πρόκειται για ένα πλούσιο θέαμα , με πολλά κοστούμια (αρκεί μόνο να μετρήσουμε πόσα αλλάζει ο Αντώνης Λουδάρος), σκηνικά και τραγούδια. Στο κομμάτι της πρόζας, υπάρχουν σημεία που υστερούν σε ατάκα και ροή, πλατειάζοντας χωρίς λόγο. Παρόλα αυτά, σώζεται από το ταπεραμέντο και το μπρίο των πρωταγωνιστών. Έξυπνη κίνηση να ενταχθούν δύο-τρία χαρακτηριστικά σκετς ιστορικών επιθεωρήσεων, ειδικότερα η «Οικογένεια…» από την ίδια τη Μίρκα Παπακωνσταντίνου που είχε ερμηνεύσει στο πρώτο ανέβασμα στο Άλσος Παγκρατίου. Το μουσικό μέρος, υπό τη διεύθυνση του Γιώργου Κατσαρού, είναι μια ευχάριστη αναδρομή , με εξήντα περίπου τραγούδια που στιγμάτισαν τις περασμένες δεκαετίες. Το κείμενο ανήκει στον Άγγελο Πυριόχο, ενώ η σκηνοθεσία και η χορογραφία στο Φωκά Ευαγγελινό. Η Εύα Νάθενα επιμελείται την εντυπωσιακή ενδυματολογία, όπως και τα λαμπερά σκηνικά που αναδεικνύουν την εποχή.

 

Δικαίως από πλευράς ερμηνειών, την παράσταση κλέβει ο Αντώνης Λουδάρος, που ντύνεται για ακόμα μία φορά την «Κυρία Επιθεώρηση» (ρόλο που του χάρισε βραβείο), ενώ με κέφι και μπρίο διηγείται την ιστορία της. Ιδιαίτερη μνεία στην Μίρκα Παπακωνσταντίνου, η οποία ως γνήσιο παιδί της μετ-επιθεώρησης, αποδείχθηκε σωστή επιλογή για ανάληψη του ρόλου, αφού η παρουσία της, χρωμάτισε ιδιαίτερα την αφηγούμενη εποχή. Αξιοπρεπέστατες φωνητικά και σκηνικά οι παρουσίες των Τάνιας Τρύπη, Μιχάλη Μαρίνου, Αργύρη Αγγέλου και Πρόδρομου Τοσουνίδη. Αξιόλογη προσπάθεια και από τα υπόλοιπα μέλη του θιάσου, όπου πλαισίωσαν τους πρωταγωνιστές μουσικά, χορευτικά και στην πρόζα: Λούσσα Μαρσέλλου, Σπύρος Παππάς , Μυριέλλα Κουρεντή, Αντιγόνη Ψυχράμη, Ανδρέας Βούλγαρης, Θοδωρής Μπουζικάκος, Βανέσα Αδαμοπούλου, Αδάμ Τσαρούχης , Λίνα Έξαρχου, Στράτος Λύκος, Σταυρίνα Ψιμοπούλου, Δημήτρης Γαλάνης, Μαριλού Κατσαφάδου, Λουΐζα Πυριόχου, Κωνσταντίνος Μυλώνης. Επιπλέον, ο Φίλιππος Νικολάου ερμηνεύει ζωντανά επί σκηνής έξι τραγούδια.

 

Περί της ύπαρξης τρίτου μέρους, οι προθέσεις είναι άγνωστες, μα για την ώρα, οι θεατές που αρέσκονται στο είδος, έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν ένα θέαμα με αναφορές στο κοντινό πολιτικοκοινωνικό παρελθόν, όπως και να σιγοτραγουδήσουν μαζί με τους ηθοποιούς πασίγνωστες ελαφρολαϊκές συνθέσεις. 

 

 

*Το μουσικοχορευτικό υπερθέαμα "Θα περάσει κι αυτό", παρουσιάζεται στο Θέατρο Badminton, σε σκηνοθεσία Φωκά Ευαγγελινού.

Εκτύπωση
Περισσότερα
«Το ’21»: Ελληνική Επανάσταση σε ροκ τόνους
22.11.2016 12:09
Τι μουσικές θα συνόδευαν ιδανικά την Ελληνική Επανάσταση; Παραδοσιακοί ήχοι όπως τους έχουμε συνηθίσει ή μήπως οι ροκ και πανκ αποχρώσεις αποτελούν ένα πιο ταιριαστό «χαλί» στα γεγονότα; Ο Άρης Μπινιάρης φαίνεται να απαντά σε αυτήν την απορία, μέσα από «Το ’21», μια παράσταση που ύστερα από τη μεγάλη επιτυχία της σε Φεστιβάλ Αθηνών και Gazarte, την βρίσκουμε αυτή τη φορά στο θέατρο Πορεία.
Είδαμε στο Φεστιβάλ Αθηνών: Top Girls, Αλέξης Ρίγλης
28.07.2016 14:58
Σε μια εποχή που κυλάει με φρενήρεις ρυθμούς, τα διλήμματα και οι ενδοιασμοί που γεννιούνται στη σύγχρονη γυναίκα είναι πολλαπλοί. Ζητήματα όπως η επιλογή καριέρας ή οικογένειας ή η κοινωνική ανέλιξη με πολλά θύματα και σκληρές συνέπειες, είναι μόνο μερικά από όσα αναδύθηκαν τα χρόνια της έντονης ανάγκης για χειραφέτηση. Στον απόηχο όλων αυτών των κοινωνικών συγκυριών, αλλά ταυτόχρονα την περίοδο ενός πολιτικού αναβρασμού, η Caryl Churchill γράφει τα «Top Girls», με τα οποία εξερευνά ένα σύνολο φεμινιστικών ανησυχιών και επιδιώκει να απομυθοποιήσει τις κατηγορίες της τάξης και του φύλου, προκειμένου να συμβάλει στην πολιτική μεταμόρφωση των γυναικών.
«Τρεις αδερφές»: Ζωές γεμάτες ανεκπλήρωτες προσδοκίες
23.05.2016 17:11
Από τα πιο αναγνωρίσιμα έργα του Τσέχωφ, οι «Τρεις αδερφές», αφηγούνται το ταξίδι τριών γυναικών σε ένα σύμπαν πλημμυρισμένο συναισθήματα και τρυφερές, ανεκπλήρωτες προσδοκίες.
«Χειρόγραφο» - Χάρις Αλεξίου: Απολογισμός μιας μεγάλης πορείας
15.04.2016 11:27
«Σήμερα ήταν τρύγος και πατήσαμε σταφύλια», είναι η πρώτη φράση που ακούγεται από το στόμα της γυναίκας που μπαίνει κρατώντας στα χέρια ένα ηλεκτρονικό σημειωματάριο, του οποίου η οθόνη είναι το μοναδικό πράγμα που φωτίζει το πρόσωπό της στο πυκνό σκοτάδι. Ξεκινά τότε μια επισκοπική απαρίθμηση γεγονότων της πρώιμης ζωής της. «Σήμερα η γιαγιά έφτιαξε τηγανίτες και έβαλε πετιμέζι», «Σήμερα ο μπαμπάς είναι άρρωστος», «Σήμερα η μαμά έβαψε τα ρούχα μαύρα για να είναι έτοιμα», «Σήμερα ο μπαμπάς πήγε στην εκκλησία, γύρισε και πέθανε».
«Άννα Καρένινα»: Καταστροφικά πάθη στην Ρωσία του 19ου αιώνα
08.04.2016 15:45
Ακόμα και όποιος δεν έχει ποτέ πιάσει στα χέρια του το μυθιστόρημα του Τολστόι, γνωρίζει επιγραμματικά την τραγική ιστορία της ηρωίδας που απελπισμένη έπεσε στις ράγες του τρένου, αποζητώντας διέξοδο στα βασανιστικά της διλήμματα και αμφιθυμίες. Το βιβλίο αποτελεί ψηφιδωτό της ρωσικής κοινωνίας του 19ου αιώνα, ενώ την κεντρική του πλοκή, αποτελεί το ερωτικό δράμα μιας νέας και όμορφης γυναίκας, της Άννας, η οποία αδυνατώντας να ζήσει όπως πραγματικά επιθυμεί κοντά στο πρόσωπο που αγαπά, πνίγεται μέσα στις κοινωνικές συμβάσεις.
«Το Κουκλόσπιτο»: Συναισθηματική αποκάλυψη με πρώιμη φεμινιστική χροιά
28.03.2016 13:36
Χρειάζονται μόνο λίγες μέρες ανελέητης συναισθηματικής πίεσης και εκβιαστικής αγωνίας για μια σύζυγο και μητέρα στην Σκανδιναβία του 19ου αιώνα, ώστε να αποφευχθεί η αναμενόμενη κατάρρευσή της και να αποκαλυφθεί ένας πηγαίος δυναμισμός και μια αναπάντεχη διάθεση για ανεξαρτησία. Η Νόρα είναι μια γυναίκα ευτυχισμένη και ικανοποιημένη με τον μέχρι τώρα συζυγικό βίο. Με μια φαινομενική αφέλεια, απολαμβάνει να ξοδεύει χρήματα για την οικογένειά της, γεγονός που εκνευρίζει τον άνδρα της, Τόρβαλντ.
«Victor-Victoria»: Ερωτικά μπερδέματα υπό τους ήχους της jazz
02.03.2016 16:20
Το τελευταίο διάστημα το μιούζικαλ βρίσκει στην Ελλάδα ένα πρόσφορο έδαφος για να αναδειχθεί και να αγαπηθεί εν τέλει από συντελεστές και κοινό. Χρειάστηκε πολύς χρόνος για να αναιρεθεί η αντίληψη μιας παλιακής αισθητικής ως προς το είδος και να επενδυθεί αρκετό χρήμα στις διάφορες παραγωγές, καθώς και εκσυγχρονισμός της σκηνοθετικής/ερμηνευτικής οπτικής τους. Ένα από τα πιο πολυδιαφημισμένα μιούζικαλ της φετινής σεζόν, το «Victor-Victoria», παίζεται αυτόν τον καιρό στο θέατρο Πάνθεον.
Φάουστ- Κατερίνα Ευαγγελάτου: Κριτική θεάτρου
03.02.2016 15:47
Ο Φάουστ του Γκαίτε αποτελεί πάντοτε μια μεγάλη πρόκληση τόσο για τους σκηνοθέτες που αναλαμβάνουν να φέρουν στα μέτρα ενός θεατρικού σκηνικού τον οργιαστικό κόσμο του Γερμανού δημιουργού, όσο και για τους ηθοποιούς που καλούνται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις κάποιων από τους πιο διφορούμενους και απαιτητικούς ρόλους της παγκόσμιας δραματουργίας.