Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

Βαλάντης Φράγκος: Τα θέματα του Peer Gynt αγγίζουν ένα τεράστιο πεδίο της ανθρώπινης ψυχής και συμπεριφοράς

Βαλάντης Φράγκος: Τα θέματα του Peer Gynt αγγίζουν ένα τεράστιο πεδίο της ανθρώπινης ψυχής και συμπεριφοράς

Η ομάδα μας,“the 3rd person theatre group”  δημιουργήθηκε με πολύ φυσικό τρόπο, καθώς μας συνδέει φιλία χρόνων και πολλοί κοινοί προβληματισμοί σχετικά με το θέατρο. Το όνομα παραπέμπει στο γ’ πρόσωπο της αφήγησης και συμπυκνώνει κάπως και το πεδίο έρευνας μας, που είναι η χρήση του λόγου και του σώματος  ως εργαλείο αφήγησης και ζωντανής διαπραγμάτευσης της ιστορίας  και των προσώπων ενός έργου.

 

Δουλεύουμε πάνω στον Peer Gynt περίπου δυόμισι χρόνια. Φτάσαμε στο έργο αυτό γιατί προσφέρεται για μια διαδικασία μαθητείας, καθώς τα θέματα του αγγίζουν ένα τεράστιο πεδίο της ανθρώπινης ψυχής και συμπεριφοράς. Τα ερεθίσματα είναι πάρα πολλά και τα ερωτήματα συμβατά με κάθε άνθρωπο, σε κάθε ηλικία και σε κάθε εποχή. Είναι ένα ταξίδι μαθητείας και αναστοχασμού, που επιβραβεύει τη δυναμική της ζωής . Κυριαρχεί η χαρά και η απόλαυση του παιχνιδιού, μέσα από μια πορεία αυτογνωσίας.

 

 

Εμείς επιλέξαμε να συλλάβουμε το έργο ως ένα ταξίδι φανταστικό, ένα ταξίδι υποσυνειδήτου. Διατρέξαμε, λοιπόν, το έργο μέσα από 3 άξονες. Ο Πέερ, ήρωας-παράδειγμα, που τον παρακολουθούμε από την ηλικία της εφηβείας μέχρι τα βαθιά γεράματα, η μητέρα του Όσε (το όνομα της στα νορβηγικά σημαίνει "θεός") που μεταμφιέζεται σε όλες τις υπερβατικές μορφές του έργου, και η αγαπημένη του Σούλβαιγ (το όνομα της στα νορβηγικά σημαίνει "ο δρόμος προς το φως") που ενσαρκώνει όλες τις γυναικείες φιγούρες του έργου και κρατά στα χέρια της την αγάπη, την υπομονή και τη συγχώρεση. Η βασική δυσκολία που αντιμετωπίσαμε, και που ακόμα αντιμετωπίζουμε είναι το πώς να μεταδίδουμε με τα πιο λιτά μέσα μια τόσο πυκνή και φαντασμαγορική ιστορία.

 

 

Επίσης, ήταν πολύ σύνθετο το πώς θα ορίσουμε  τον Πέερ Γκυντ, είναι παραδειγματικός χαρακτήρας και ξεφεύγει συνεχώς. Την ίδια στιγμή έχει μέσα του τα πιο αγνά και τα πιο σκοτεινά  συστατικά. Στην πραγματικότητα, συμπεράσματα βγαίνουν μόνο από την  πορεία του και την εξέλιξή του. Το ζήτημα παύει να είναι το να βάλεις  κάποιο πρόσημο, θετικό ή αρνητικό. Ο Πέερ είναι καθρέφτης μιας κοινωνίας και μιας νοοτροπίας, και μας δίνει την ευκαιρία να γίνουμε για λίγο παρατηρητές, ώστε με πιο ανοιχτό τρόπο να ορίσουμε  τον εαυτό μας μέσα στη  ζωή.

 

Η παράσταση «Peer Gynt, no man’s land» παρουσιάζεται από τη θεατρική ομάδα «The 3rd person theatre group», στο Σύγχρονο Θέατρο

 

 

Σχετικές ειδήσεις
Κλήμης Εμπέογλου: Προσπαθώντας να βρω απαντήσεις, βρέθηκα με περισσότερα ερωτήματα
02.12.2016 16:43
Ο Κλήμης Εμπέογλου γράφει τις σκέψεις του σχετικά με το ζήτημα της ανθρώπινης βίας, με αφορμή την παράσταση Μάουζερ που θα παρουσιαστεί από 5 Δεκεμβρίου στο Θέατρο της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών.
Δανάη Θεοδωρίδου: Προχωρώντας με μικρά βήματα
21.07.2016 14:02
Το One Small Step for a Man: Hello, Goodbye δανείζεται τον τίτλο του από το πρώτο μέρος της διάσημης φράσης του Ν. Άρμστρογκ («Ένα μικρό βήμα για ένα άνθρωπο, ένα τεράστιο βήμα για την ανθρωπότητα») κι αποτελεί την πρόσκληση προς μια μικρή κοινότητα γήινων όντων (θεατών και ηθοποιών) να βρεθούν γύρω από ένα τραπέζι στρωμένο με ποτά, γλυκά και φωτογραφίες από τη γη όπως αυτές στάλθηκαν στο διάστημα το 1977, προκειμένου να κοιτάξουν με διαφορετικό τρόπο τη ζωή στον πλανήτη μας.
Μάνος Βαβαδάκης: Ο έρωτας πάντα έχει τέλος, αυτό που πρέπει να κερδίσουμε είναι το μετά
16.02.2016 15:42
Η παράσταση δημιουργήθηκε σαν βάλσαμο στις πληγές ενός περασμένου έρωτα. Το υλικό από τις δίκες των Μαγισσών του Σάλεμ παρουσιάστηκε μπροστά μου εκείνη τη περίοδο της ζωής μου και η Abigail Williams με τις πράξεις της πριν από 300 χρόνια, έπαιρνε ξανά εκδίκηση για όλους εμάς. Η τέχνη λειτουργεί πάντα σαν καθαρτήριο για τις νευρώσεις των καλλιτεχνών και μακάρι αυτή η παράσταση να βοηθήσει να κατανοήσουμε αυτό το μύχιο, σκοτεινό και ανεξερεύνητο κομμάτι του εαυτού μας.
Ανταμαπανταχού: Νόρμα s/n 210113, θέατρο μάσκας και μαριονέτας για ενήλικες
12.02.2016 11:20
Νόρμα s/n 210113. Τρεις ερμηνευτές συνεργάζονται σε ένα σύνθετο σκηνικό χώρο συνδυάζοντας τεχνικές θεάτρου μάσκας και μαριονέτας, με παράλληλη προβολή animation. Μια παράσταση στην οποία ο εκφερόμενος λόγος απουσιάζει παντελώς και η μουσική επένδυση παίζει καθοριστικό ρόλο , καθώς δεν αποτελεί μουσικό χαλί, αλλά εντείνει και διαμορφώνει το δραματουργικό τοπίο . Οι τρεις ερμηνευτές εμψυχώνουν 14 ρόλους αλλάζοντας μάσκες και κοστούμια και χειρίζονται μαριονέτες.
Σεβαστιάνα Αναγνωστοπούλου: Για την «Ιστορία του Γερασμένου Παιδιού»
26.01.2016 11:16
«Αυτό το κορίτσι κάπου το ξέρω!» αναφώνησα όταν πρωτοαντίκρυσα το κορίτσι με τον κουβά του να στέκεται στον εμπορικό δρόμο των σελίδων της Έρπενμπεκ. Από τις πρώτες σελίδες του βιβλίου, η νουβέλα καταχωρήθηκε στα «αγαπημένα μου αναγνώσματα όλων των εποχών» και αντιστοίχως η συγγραφέας του στις σημαντικότατες επιρροές μου. Το κορίτσι πράγματι το ήξερα, το είχα δει, στα πρόσωπα των ανθρώπων στις υπόγειες διαβάσεις του Schöneweide, στις στάσεις της Αλεξάντερπλατς, στα πλακόστρωτα δρομάκια της «ανορθωμένης» Δρέσδης, στα καθίσματα της «Εκεχειρίας» στη Schönehauser.