Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

Το 27ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου μόλις ξεκίνησε

Το 27ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου μόλις ξεκίνησε

Το μακροβιότερο κινηματογραφικό φεστιβάλ της Αθήνας, το Πανόραμα Ευρωπαικού Κινηματογράφου άνοιξε την Πέμπτη 16 Οκτωβρίου, την αυλάία της 27ης διοργάνωσης του με την πρώτη προβολή του “Queen & Country”, της πολυαναμενόμενης ταινίας του καταξιωμένου Βρετανού σκηνοθέτη John Boorman.


Από την Ελένη Τσόκα


Στην επίσημη έναρξη του φεστιβάλ που πραγματοποιήθηκε στον πολύ όμορφο και ζεστό χώρο του κινηματογράφου Άστυ παρευρέθηκαν σημαντικά πρόσωπα του ελληνικού σινεμά , ανάμεσα στα οποία αναφέρουμε ενδεικτικά τον κο Δημήτρη Χαρίτο, ενώ είδαμε και αρκετούς σκηνοθέτες, ανάμεσα στους οποίους και τον Γιώργο Τσεμπερόπουλο.


Με την έναρξη του φεστιβάλ τον λόγο πήρε ο διευθυντής του κος Νίνος Μικελίδης ο οποίος πολύ συνοπτικά παρουσίασε το πρόγραμμα της 27ης διοργάνωσης. Συνολικά, είπε, θα παρουσιαστουν 70 ταινίες απο την ευρωπαική και παγκόσμια κινηματογραφία με παγκόσμιες πρεμιέρες, αφιερώματα και παράλληλες εκδηλώσεις. Ειδικό αφιέρωμα αποτελεί η προβολή ταινιών για τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και το “8 Έλληνες σκηνοθέτες προτείνουν την αγαπημένη τους ευρωπαική ταινία”. Έπειτα, η βραδιά προχώρησε  με την προβολή της ταινίας του Boorman, η οποία αποτελεί την συνέχεια της υποψήφιας για Όσκαρ καλύτερης ταινίας του 1987 “Hope and Glory” (Ελπίδα και Δόξα).


Απο τους πλέον αναγνωρισμένους σκηνοθέτες της Βρετανίας, ο 81χρονος John Boorman παραδίδει μια ταινία εποχής, άρτια γυρισμένη και με αρκετά καλές ερμηνείες απο τους ηθοποιούς, που όμως δεν καταφέρνει να ξεχωρίσει για τίποτα το ιδαίτερο. Φίλμ ημι-αυτοβιογραφικό, καθώς πολλοί απο τους χαρακτήρες στην ιστορία είναι εμπνευσμένοι απο τους ανθρώπους που γνώρισε ο δημιουργός εκείνη την την εποχή, στην οικογένεια και τον περίγυρο του.


Η ιστορία της ταινίας θέλει τον πρωταγωνιστή Μπίλ Ρόουαν στο κατώφλι της ενηλικίωσης, να ονειρεύεται τη ζωή του μακριά απο το σπίτι της οικογένειας του. Ο Μπίλ κατατάσσεται στο στρατο για να πολεμήσει στον πόλεμο της Κορέας και στο στρατόπεδο γνωρίζεται με τον Πέρσι, έναν αμοραλιστή φαρσέρ, με τον οποίο θα σφυρηλατήσουν μια βαθιά σχέση εμπιστοσύνης και φιλίας, σχεδιάζοντας την πτώση του σκληρού βασανιστή τους, του επιλοχία Μπράντλει.


Όταν η βασική εκπαίδευση θα φτάσει στο τέλος της, ο Μπιλ και ο Πέρσι αναλαμβάνουν τη θέση του εκπαιδευτή των νεοσύλλεκτων. Aποστέλλονται σε ένα κλειστοφοβικό στρατόπεδο που μοιάζει με φυλακή. Οι πιεστικές καταστάσεις που ζουν σταματούν κάθε φορά που εκδράμουν στον εξωτερικό κόσμο. Εκεί ο Μπιλ αναζητά και ερωτεύεται το λάθος κορίτσι, ενώ ο ξεροκέφαλος Πέρσι αρχίζει να δείχνει έντονο ενδιαφέρον για την αδελφή του Μπιλ, Ντον, η οποία έχει επιστρέψει από τον Καναδά, αφήνοντας πίσω τα δύο παιδιά και τον σύζυγό της. Η πραγματικότητα του πολέμου αρχίζει να δείχνει το άγριο πρόσωπό της, όταν ο Μπιλ θα βρεθεί αντιμέτωπος με τις κατακερματισμένες ζωές των τραυματισμένων αγοριών που επιστρέφουν από την Κορέα.


Ο John Boorman, ξεκίνησε την καριέρα του ως σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ για το BBC, για να φτάσει το 1967 να σκηνοθετήσει το Point Blank ("Ο Επαναστάτης του Αλκατράζ"). Εκτελώντας και χρέη παραγωγού σε όλες του τις ταινίες, στα πιο διάσημα του έργα περιλαμβάνονται τα Deliverance ("Όταν ξέσπασε η Βία"), Excalibur ("Εξκάλιμπερ"), Hope And Glory ('Ελπίδα και Δόξα") και το The General ("Ο Στρατηγός). Στην πιο πρόσφατη φιλμογραφία του συναντάμε τα έργα The Tailor Of Panama ("Ο Ράφτης του Παναμά"), In My Country και The Tiger's Tail. Δικαίως σήμερα θεωρείται διεθνώς, ένας μεγάλος δάσκαλος του Μέσου.

 

Περισσότερες πληροφορίες για το 27ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου εδώ.

Σχετικές ειδήσεις
Δημήτρης Αθανίτης: Invisible: Ταξιδεύοντας στην Καρδιά του Σκοταδιού
12.10.2016 16:56
Ο σκηνοθέτης Δημήτρης Αθανίτης γράφει τις σκέψεις του για την τελευταία ταινία του «Invisible» (Αόρατος), η οποία μετά από μία μεγάλη φεστιβαλική πορεία και αρκετές διακρίσεις στις αποσκευές της κυκλοφορεί στις αίθουσες στις 3 Νοεμβρίου.
Βαγγέλης Καλαμπάκας: Παρατηρώντας την καθημερινότητα σε ένα ορφανοτροφείο της Αιθιοπίας
28.01.2016 10:04
Ζώντας μέσα στη μικρή, απομονωμένη κοινωνία του ορφανοτροφείου, με συνεπήρε η αποκαλυπτική γεωγραφία των προσώπων. Βλέμματα, εκφράσεις, χειρονομίες που φανέρωναν τόσο έκδηλα τη συνθήκη των μικρών τροφίμων και το δύσκολο ρόλο των βρεφοκόμων, νοσοκόμων και εργατριών στις απλές, καθημερινές δραστηριότητες. Θεώρησα ότι, αν μπορούσα να αποτυπώσω αυτή την σύνθετη εικόνα στις διάφορες εκφάνσεις της, θα καταλάβαινα περισσότερα για αυτό τον τόσο ιδιαίτερο χώρο. Έτσι αυθόρμητα και αναπάντεχα, με την παρότρυνση και του διευθυντή του ιδρύματος, γεννήθηκε η ιδέα για την ταινία. Χωρίς προσχεδιασμό, χωρίς οργάνωση παραγωγής, χωρίς συνεργείο και σχεδόν χωρίς εξοπλισμό.
Πάνος Καρκανεβάτος: Για τις «Όχθες», και πέρα
29.12.2015 13:17
Από την πραγματικότητα εκκινούμε και σε αυτήν γυρίζουμε. Αυτή υπερισχύει. Μια ανάσα ανάμεσα, μήπως πάρει σχήμα ο καιρός μας όπως τον νιώθουμε. Και έχει ένα ίχνος να αφήσει, ίσως. Σε καιρούς αδυσώπητους.