Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016
Οι τραγωδίες του καλοκαιριού
Δημοσίευση: Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2014 15:08
Οι τραγωδίες του καλοκαιριού

Τελευταία σκέψη για το καλοκαίρι που έφυγε.

 

Ό,τι μας έρχεται από το μαρμάρινο παρελθόν των αρχαίων Ελλήνων φέρνει μαζί του το φως και την διαύγεια ενός μεγάλου πολιτισμού κι είναι φυσικό να συνδέεται με την εποχή του καλοκαιριού. Οι καλοκαιρινές παραστάσεις της αρχαίας τραγωδίας έχουν επιπλέον χαρακτήρα αναπαράστασης ενός κορυφαίου πολιτιστικού γεγονότος που  μετρά ήδη κάτι περισσότερο από δύο χιλιετίες. Μακάρι να μπορούσε να ήταν και μια πιστή αναπαράσταση όχι τόσο ως προς τη γλώσσα και τα σκηνικά  ̶  αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα κάθε εποχής ̶   όσο ως προς το πνεύμα του κειμένου. Θεωρώ απίθανο οι πρόγονοί μας να ερμήνευαν με τον δικό μας τρόπο τις μεγάλες τραγωδίες. Παρακολουθείς σήμερα ένα έργο του Σοφοκλή ή του Ευριπίδη και αισθάνεσαι εγκλωβισμένος σ’ ένα κελί σπαραγμού και απελπισίας. Αδιέξοδη υποκριτική,  αυθαίρετες σκηνοθετικές οδηγίες, άγνοια; Όλα μαζί.

 

Κι όμως η τραγωδία δεν είναι μόνο θρήνος και οιμωγές, ύβρις και νέμεση, είναι και τόσα άλλα: λεπτή ειρωνεία, χιούμορ, πολιτική σάτιρα , ισορροπία τραγικού και κωμικού στοιχείου, ένας τρόπος να απαντήσεις στο Θεό ή στους θεούς και στη μοίρα που διέπει τη ζωή μας. Προς τι λοιπόν όλη αυτή η δραματική  υστερία; Ας μας απαντήσουν σ’ αυτό οι συντελεστές εκατοντάδων παραστάσεων που  φιλοδοξούν σήμερα  να αναστήσουν στη σκηνή το «αρχαίο πνεύμα αθάνατο».

Εκτύπωση
Περισσότερα
Ο Άμλετ δεν μένει πια εδώ
05.12.2016 15:09
Ανάμεσα στις αρχέγονες αφηγήσεις που συνέχουν το παγκόσμιο σώμα της λογοτεχνίας, ο υπερβόρειος μύθος του Άμλετ παραμένει αναλλοίωτος. Στο τέλος του εικοστού αιώνα ένας αμερικανός συγγραφέας, ο Τζον Απντάικ, επιχειρεί ένα σχόλιο που φωτίζει αλλιώς τη μοίρα του καταραμένου πρίγκιπα. Στο μυθιστόρημά του "Γερτρούδη και Κλαύδιος" ο Απντάικ παραδίδει ένα μάθημα προοικονομίας ενώ την ίδια στιγμή σκιαγραφεί με το δικό του τρόπο τα πρόσωπα του μύθου.
Ο ιδιοφυής κύριος Μπρεχτ
29.11.2016 16:45
Τα υλικά κάνουν τον μάγειρα ή ο μάγειρας τα υλικά; Στον "Κύκλο με την κιμωλία" του Μπρεχτ, ένας απλός, απλούστατος μύθος αποκτά φτερά με τη δύναμη της αλληγορίας.
Όταν άρχιζε η κρίση...
14.11.2016 12:25
Όταν άρχιζε η νέα οικονομική κρίση στην Αμερική της νέας χιλιετίας ο Πολ Όστερ βρισκόταν εκεί κι έδινε το παρών ως συγγραφέας. Στην παράδοση των μεγάλων Αμερικανών μυθιστοριογράφων που από την εποχή του "Μόμπι Ντικ" καταγγέλλουν ήδη το αμερικανικό όνειρο, ο Όστερ γράφει το "Σάνσετ Παρκ" σαν χρονικό κατάρρευσης ενός ολόκληρου κόσμου.
Κάθε αρχή και δύσκολη
03.11.2016 13:57
Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν... Ax! Σπούδασα Φιλοσοφία, Ιατρική και Νομική...
Μεταξύ Οθέλου και Φάουστ
18.10.2016 12:45
Διαβάζεις τη "Σονάτα του Κρόιτσερ" του Τολστόι και νομίζεις πως έχει αναποδογυρίσει τον καμβά της "Ανάστασης" και την ξαναγράφει. Ακόμα και αν δεν είναι ο Τολστόι της Άννας Καρένινα, αποδεικνύει πως ξέρει καλύτερα από τον καθένα να μιλήσει για τα προβλήματα που ταλανίζουν τον σύγχρονο άνθρωπο: για την τυραννία των γιατρών, για τη ζωή στις πόλεις, για το γλυκό βάσανο των παιδιών, για τις συζυγικές δυσκολίες.
Ο Αχός της εποχής ή σε ποιον ανήκει η τέχνη
04.10.2016 16:31
"Η τέχνη ανήκει σε όλους και σε κανέναν. Η τέχνη ανήκει σε κάθε εποχή και σε καμία. Η τέχνη ανήκει σε αυτούς που τη δημιουργούν και σε αυτούς που την απολαμβάνουν... Η τέχνη είναι ο ψίθυρος της ιστορίας που ακούγεται πάνω από τον αχό της εποχής". Ο Τζούλιαν Μπαρνς υπογράφει ένα μυθιστόρημα που ξεπερνά την πρόθεσή του να αφηγηθεί τη ζωή του Ντιμίτρι Σοστακόβιτς.
Ο άποικος της Μάλατα ή ο ερωτευμένος Ροβινσώνας
26.09.2016 13:39
Στο φανταστικό του νησί, την Μάλατα, ο Τζόζεφ Κόνραντ στήνει ένα δικό του κόσμο για τον νέο Ροβινσώνα. Εκφραστής ενός ερεβώδους κοσμοπολιτισμού, όπως αυτός διατυπώθηκε στην Καρδιά του Σκότους, ο Κόνραντ συνθέτει ένα ερωτικό κουαρτέρο χολυγουντιανών διαστάσεων με τον ΤΖέφρι Ρενουάρ και την Φελίσα Μούρσομ.
Ντοστογιέφσκι, ένας Δαιμονισμένος ανάμεσά μας
15.09.2016 15:08
Από τις τρεις κορυφαίες στιγμές της παγκόσμιας λογοτεχνίας (Αρχαίοι τραγικοί, Σαίξπηρ και Ρώσικο μυθιστόρημα) ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι ευτύχησε να πάρει μαζί του στην αιωνιότητα ένα σεβαστό μερίδιο. Άγιος και δαίμονας της μυθοπλασίας, ο Ρώσος γίγαντας μοιράζεται με τον κόμη Τολστόι τις σημαντικότερες μυθιστορηματικές σελίδες όλων των εποχών.