Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016

Γιάννης Πόθος: Όταν αρχίζει το τραγούδι και τραγουδάει η καρδιά

Γιάννης Πόθος: Όταν αρχίζει το τραγούδι και τραγουδάει η καρδιά

Όταν η ψυχή μας συναντά την αλήθεια, ομορφιά απελευθερώνεται και εξαπλώνεται παντού. Ομορφιά στην οποία κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί. Έτσι λοιπόν, θερμότατο χειροκρότημα εισέπραξε χθές η μικρού μήκους ταινία του νεαρού σκηνοθέτη Γιάννη Πόθου, «Όταν αρχίζει το τραγούδι», η οποία διαγωνίζεται στο εθνικό τμήμα του 37ου Φεστιβάλ ελληνικών ταινιών μικρού μήκους Δράμας.


Η ταινία αφηγείται την ιστορία της Μαρίας, μιας νεαρής κοπέλας με τύφλωση και αυτισμό, που μέσα απο τη μουσική και το ταλέντο της στο τραγούδι έρχεται να μας πάει ταξίδι στο δικό της απόλυτα μαγευτικό κόσμο. Εμείς συναντήσαμε τον σκηνοθέτη στη Δράμα, όπου μας μίλησε για την τρίτη κατα σειρά μικρού μήκους ταινία του, που προκειται να προβληθεί και στις Νύχτες Πρεμιέρας της Αθήνας. Ο Γιάννης Πόθος, είναι απόφοιτος κινηματογράφου της σχολής Λυκούργου Σταυράκου ενω είναι η δεύτερη φορά που επισκέπτεται τη Δράμα με ταινία του.  Τα όσα μας λέει είναι πραγματικά πολύ ενδιαφέροντα.

Συνέντευξη: Ελένη Τσόκα


Culturenow.gr: «Όταν αρχίζει το τραγούδι». Τι μας αφηγείται η ταινία σας;

Γιάννης Πόθος: Η ταινία αφηγείται την ιστορία της ίδιας μου της αδερφής, της Μαρίας, που είναι ένα τυφλό και αυτιστικό κορίτσι με ταλέντο στο τραγούδι. Ουσιαστικά παρακολουθούμε τις στιγμές της αναμονής της μέσα στο σπίτι μέχρι να βγεί στη σκηνή και να τραγουδήσει. Μέσα απο αυτές τις στιγμές βλέπουμε την καθημερινότητα της Μαρίας και σε δεύτερο επίπεδο την μοναχικότητα που οι άνθρωποι με αυτισμό και πρόσθετες αναπηρίες βιώνουν σε όλη τους τη ζωή.  Καταλαβαίνουμε πόσο εγκλωβισμένοι νιώθουν μέσα στον δικό τους κόσμο. Στην συγκεκριμένη ταινία ο απεγκλωβισμός της Μαρίας προέρχεται μέσα απο τη μουσική και τις θεραπευτικές της ιδιότητες.  Η επαφή της με τη μουσική έγινε μέσα απο το Κέντρο Ημέρας-Αποθεραπείας Αμυμώνη και την μουσικοθεραπεύτρια της Πελίνα Ευαγγέλου, η οποία κάνει ένα τεράστιο έργο με αυτά τα παιδιά και την οποία θα ήθελα πολύ να ευχαριστήσω.


Cul.N: Πως προέκυψε η ιδέα να  κινηματογραφήσετε την αδερφή σας;

Γ.Π: Κινηματογραφικά η ταινία ήρθε σε μια στιγμή της ζωής μου που ένιωθα την ανάγκη να μιλήσω για την Μαρία. Ένιωθα πια έτοιμος να αφηγηθώ την ιστορία της. Πολλές φορές οταν μεγαλώνεις σε μια οικογένεια με ένα άτομο που ανήκει στις ευπαθείς ομάδες, το θέμα γίνεται ταμπού και ντρέπεσαι να μιλήσεις γι’αυτό. Αποφάσισα, όμως, να ξεπεράσω την ντροπή αυτή και να μιλήσω για την Μαρία, και πόσο μάλλον για την Μαρία σαν τραγουδίστρια. Το έναυσμα δόθηκε την ημέρα που πήγα να ακούσω την Μαρία σε μια συναυλία . Μόλις πήρε το μικρόφωνο και ξεκίνησε να τραγουδάει με έπιασε ένας κόμπος στον λαιμό, ένα απίστευτο συναίσθημα που ήθελα όπωσδηποτε να επικονωνήσω. Και κάπως έτσι ξεκίνησε η ιδέα να γυρίσω μια ταινία-αφιέρωμα στην αδερφή μου. Η ταινιά αυτή ειναι το κινηματογραφικό της πορτραίτο.


Cul.N: Πώς νιώθει η αδερφή σας για όλο αυτο;

Γ.Π: Η ίδια το βλέπει σαν παιχνίδι. Όταν δίνεις στα παιδιά αυτά έναν σκοπό και έναν στόχο και ασχολείσαι μαζί τους δημιουργικά το ευχαριστιούνται και νιώθουν όμορφα. Η συνεργασία μας ήταν απίστευτη. Η ταινία γυρίστηκε μέσα σε τρείς ημέρες. Πολλές φορές συνειδητοποιούσε οτι κάτι κάνουμε και άλλες φορές ήταν εντελώς ελεύθερη και απλά αντιδρούσε όπως αντιδρούσε στην καθημερινότητα της.


Cul.N: Ποια ήταν η αντίδραση του κοινού στην ταινία;

Γ.Π: Όλοι μου είπαν οτι αισθάνθηκαν όμορφα βλέποντας την ταινία. Στην αρχή νόμιζαν οτι πρόκειται για ηθοποιό και αργότερα κατάλαβαν οτι η Μαρία είναι πραγματικό πρόσωπο, όταν την άκουσαν να τραγουδά. Η Μαρία τραγουδάει και εκφράζεται σαν ένα παιδάκι επτά χρονών, χωρίς ηθικούς φραγμούς, χωρίς ντροπές, χωρίς να την νοιάζει τί θα πούν οι άλλοι. Κάθε φορά που ανεβαίνει πάνω στη σκηνή τραγουδάει μέσα απο την ψυχή της. Αυτή είναι η αλήθεια της. Και έτσι η ταινία με πήγε απο μόνη της εντελώς ενστικτωδώς. Και νομίζω οτι οταν ακολουθείς το ένστικτο σου και δεν βάζεις τη λογική μπροστά, τότε είσαι πιο κοντά στην καρδιά παρά στο μυαλό. Πάντα είναι το συναίσθημα που σε υποκινεί να κάνεις ωραία πράγματα. Και γι’αυτο μάλλον άρεσε στον κόσμο η ταινία. Γιατί του μίλησε στην καρδιά.


«Όταν αρχίζει το τραγούδι»  19’
Σκηνοθεσία/Σενάριο/Παραγωγή: Γιάννης Πόθος
Φωτογραφία:Αντώνης Κουνέλλας
Μοντάζ: Ιωάννα Σπηλιοπούλου
Ήχος: Μάκης Ασημακόπουλος, Θωμάς Κρδακάρης
Μουσική: Πελίνα Ευαγγέλου
Ερμηνευτές: Μαρία Πόθου, Γιάννης Ποντίκης


Το 37ο Φεστιβάλ ελληνικών ταινιών μικρού μήκους Δράμας θα διαρκέσει μέχρι τις 20 Σεπτεμβρίου 2014. Περισσότερες πληροφορίες.

Σχετικές ειδήσεις
Κωσταντίνα Μπούσμπουρα: Η συλλογική κινητοποίηση των χορευτών είναι προϋπόθεση για την διεκδίκηση των εργατικών τους δικαιώματων
28.04.2016 11:32
Ως φυσικό στοιχείο της ανθρώπινης ύπαρξης, ο χορός είναι ένα λειτουργικό μέσο έκφρασης και απελευθέρωσης αυτής (της ύπαρξης) σε επίπεδα όπου το μυαλό δεν έχει απόλυτη πρόσβαση. Η κορυφαία χορεύτρια και χορογράφος του 20ου αιώνα, Martha Graham, τό είχε διατυπώσει καλύτερα: «Ο χορός είναι η κρυμμένη γλώσσα της ψυχής».