Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

Πάρις Μέξης: Η μουσική κατορθώνει να μας συγκινήσει ανεξάρτητα από οποιαδήποτε γνώση

Πάρις Μέξης: Η μουσική κατορθώνει να μας συγκινήσει ανεξάρτητα από οποιαδήποτε γνώση

Δεν είναι απαραίτητο να γνωρίζει κανείς πολλά για τη μουσική . Δε χρειάζεται για παράδειγμα να γνωρίζουμε τι ακριβώς κάνει ο μαέστρος μιας ορχήστρας στις πρόβες ή πώς χορεύονται η Γκαβότ, η Σακόν, η Μπουρέ και η Σαραμπάντ για να απολαύσουμε τη μουσική της εποχής του Μπαρόκ.


Δεν είναι απαραίτητο να μπούμε στη θέση του Χέντελ που ανησυχούσε για το αν θα γέμιζε το θέατρο ή του Μπετόβεν που πίστεψε για μια στιγμή ότι η ενάτη συμφωνία του δεν άρεσε στο κοινό επειδή δεν μπορούσε να ακούσει, λόγω της κώφωσής του, τον κόσμο που χειροκροτούσε όρθιος με δάκρυα χαράς και ευγνωμοσύνης.


Η μουσική κατορθώνει να μας συγκινήσει ανεξάρτητα από οποιαδήποτε γνώση γιατί ολόκληρη η διαδικασία της δημιουργίας της βρίσκεται μέσα στο τελικό αποτέλεσμα, στον ήχο.


Και όμως, μέσα σε αυτές τις αναρίθμητες ιστορίες που βρίσκονται πίσω από τις συνθέσεις, τις εκτελέσεις και τις παραστάσεις, τον ιδρώτα των χορευτών, την επιμονή των σολίστ, τις εξοντωτικές πρόβες, κρύβεται ένα άλλο είδος ήχου. Ο ήχος αυτός είναι η γνώση της ανθρώπινης εμπειρίας των δημιουργών, που ένιωσαν και πάσχισαν να την επικοινωνήσουν μέσω της μουσικής.


Η αμφιβολία, η προσπάθεια, η αποτυχία, η επανάληψη , η επιμονή και τελικά το έργο μέσα από τα δικά τους μάτια (και αυτιά) μας εκπαιδεύουν στο να μπορούμε να αντιληφθούμε ακόμη και τις λεπτότερες αποχρώσεις μιας σύνθεσης, την άποψη μιας εκτέλεσης, το νόημα μιας παράστασης έτσι ώστε να ακούσουμε περισσότερο και καλύτερα.


Οι διαλέξεις που διοργανώνει το Ελεύθερο Εργαστήρι Μουσικής Παιδείας στη Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος «Λίλιαν Βουδούρη», έχουν ακριβώς αυτό το σκοπό: Το «περισσότερο» και το «καλύτερο» στη μουσική.


Συγκεκριμένα στις διαλέξεις υπό τον τίτλο «Μουσική και Θέατρο», θα περάσουμε πίσω από την αυλαία του λυρικού θεάματος για να παρακολουθήσουμε τη διαδικασία δημιουργίας μιας σύγχρονης παραγωγής όπερας, από τους αρχικούς στόχους έως και την υλοποίησή της. Θα σταθούμε ιδιαιτέρως σε σημεία που μπορούμε να εξετάσουμε προκειμένου να κρίνουμε το αποτέλεσμα σύμφωνα με τις προδιαγραφές δημιουργίας του με απώτερο στόχο να εμπλουτίσουμε την εμπειρία μας ως θεατές και ακροατές.


Το εργαστήριο Τέχνες και Μουσική από τη Μουσική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος ξεκινά στις 24 Σεπτεμβρίου 2014. Περισσότερες πληροφορίες.

Σχετικές ειδήσεις
Daphne and the Fuzz: Το δίλημμα του δημιουργού
11.08.2016 14:25
Νομίζω πως η τέχνη προχωράει μέσα από την εκτενή μελέτη των προκατόχων και των συγχρόνων της, καθώς και από τη γνώση και την άνεση με τα νέα μέσα και την τεχνολογία.
Simon Bloom: About Rainbows
25.07.2016 16:38
Το άλμπουμ "Midnight Rainbows" ξεκίνησε σαν μια εσωτερική επιθυμία, να αιχμαλωτίσει όλους τους ήχους, τις μελωδίες και τα «χρώματα», που νοιώθω ότι με εκφράζουν σ’ αυτή την περίοδο της ζωής μου, μέσα από τη μουσική. Τα πιο παλιά μου άλμπουμ ήταν το προβάδισμα σ αυτό το νέο μου άλμπουμ.
Echo Train: Κορεσμός στη μουσική και μια άλλη οπτική
22.04.2016 15:46
Μιλάνε χρόνια τώρα για κορεσμό στη μουσική, αλλά και γενικότερα στις τέχνες, στις συνήθειες, στις ιδέες. Αναρωτιέμαι αν αυτό όντως ισχύει ή θα έπρεπε να το δούμε μέσα απο ένα άλλο πρίσμα. Υπάρχει η τάση όταν ακούμε μια μουσική σήμερα να τη χαρακτηρίζουμε ανάλογα με το ποια δεκαετία μας θυμίζει ή σε ποια βασίζεται.
Βαγγέλης Στεφανόπουλος: Πρώτα το μαθαίνεις και ύστερα το ξεχνάς
11.03.2016 16:55
Από όλα τα είδη μουσικής η τζαζ ίσως είναι το πιο ελεύθερο και αφηρημένο. Ο ερμηνευτής ή συνθέτης μπορεί να παίξει ή να γράψει ό, τι θέλει την στιγμή της έμπνευσης του χωρίς να δεσμεύεται από αυστηρούς κανόνες όπως στην κλασσική μουσική ή την ποπ (πολλοί δεν γνωρίζουν ότι και η ποπ μουσική έχει κανόνες και ίσως τους πιο αυστηρούς).
Monsieur Minimal (Χρήστος Τσιτρούδης): Ποιοι είναι αυτοί που θα κρίνουν τηv μουσική και τους δημιουργούς της?
24.12.2015 15:03
Κατά καιρούς διαβάζω βαρύγδουπες κριτικές διαφόρων δισκοκριτικών οι οποίοι στην προσπάθεια τους να εντυπωσιάσουν χάνουν το πραγματικό νόημα της μουσικής και αναλώνονται άλλοτε σε καλές άλλα τις περισσότερες φορές σε κακόγουστες φαντεζί φρασεολογίες. Αυτό φαντάζομαι ότι γίνεται γιατί με κάποιο τρόπο και αυτοί οι άνθρωποι προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα δικό τους έργο τέχνης με τις λέξεις τους με αποτέλεσμα να ξεχνάν το πραγματικό έργο, τη μουσική.