Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017
Βιβλίο: Ο κόσμος μετά - Susan Ee
Δημοσίευση: Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2014 11:35
Βιβλίο: Ο κόσμος μετά - Susan Ee

Κάτι περισσότερο από ένα χρόνο! Τόσο περιμέναμε μέχρι η συνέχεια του βιβλίου, "Κάθοδος Αγγέλων", να φτάσει στα χέρια μας. Στο μεσοδιάστημα, διθυραμβικά τα σχόλια που διαβάζαμε από το εξωτερικό, ενθουσιασμένοι οι αναγνώστες κι εμείς εδώ στην ψωροκώσταινα, να αγωνιούμε όλο και περισσότερο. Μέχρι που πριν από λίγο διάστημα, "Ο Κόσμος Μετά" έφτασε στα χέρια μας, κόβωντάς μας την ανάσα απλά και μόνο παρατηρώντας το εξώφυλλό του. Μπορεί να μην είναι σωστό να κρίνεις ένα βιβλίο από αυτό, αλλά είμαστε άνθρωποι κι έχουμε αδυναμίες και κακά τα ψέματα, μια εντυπωσιακή εικόνα, σε προδιαθέτει θετικά ως προς το να περιμένεις ένα καλό αποτέλεσμα. Και τελικά, το αποτέλεσμα αυτό, δεν ήταν καλό. Ήταν συγκλονιστικό, πέρα από κάθε προσδοκία.


Η Πένριν έχει καταφέρει να ξεφύγει από τα δίχτυα του θανάτου και να επανενωθεί με την οικογένειά της. Ο Ράφε την θεωρεί νεκρή, η αντίσταση ένα πολύτιμο όπλο άξιο μελέτης, η μητέρα της νύφη του θανάτου και όσοι έχουν καταφύγει στη βοήθεια της αντίστασης, ένα φρικιό που επέστρεψε από τους νεκρούς. Μέσα σ' όλα αυτά, η μικρής της αδερφή, η Πέιτζ, έχει μεταμορφωθεί σε κάτι που μόνο τέρας θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει και η ίδια, δεν ξέρει πως να διαχειριστεί την κατάσταση. Όχι μέχρι την ώρα που οι άνθρωποι αιχμαλωτίζουν την  αδερφή της κι εκείνη καταφέρνει να το σκάσει, αναγκάζοντας την Πένριν να την ακολουθήσει προκειμένου να την βοηθήσει και αυτή τη φορά, να την σώσει πριν να είναι πολύ αργά. Ο δρόμος της θα την οδηγήσει στην πόλη του Σαν Φρανσίσκο και στην καρδιά του κέντρου δράσης των αγγέλων, ανακαλύπτοντας τα σκοτεινά σχέδιά τους, την ίδια ώρα που ο Ράφε αγωνίζεται να πάρει πίσω τις φτερούδες του προκειμένου να επανενωθεί με τους συντρόφους του.


Ό,τι και να πω για το βιβλίο αυτό θα είναι λίγο. Ό,τι και να πω για την πένα της Ee θα είναι λίγο. Αν και είθισται στις σειρές το δεύτερο βιβλίο να είναι και το πιο αδύναμο, στην προκειμένη κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει. Αντίθετα, η Susan Ee μοιάζει να έχει καταφέρει να αναπτύξει το αρχικό της υλικό, να του προσδώσει μια νέα δυναμική και να το ενσωματώσει σε μια πλοκή άκρως ανατρεπτική και πολύ μακρινή από τα σενάρια που εμείς οι ίδιοι ως αναγνώστες είχαμε πλάσει μέσα στο μυαλό μας, διαβάζοντας την "Κάθοδο Αγγέλων". Πραγματικά, είναι εντυπωσιακός ο λεπτός τρόπος με τον οποίο έχει χειριστεί ακόμα και τις μικρότερες λεπτομέρειες, ώστε να δημιουργήσει ένα πολύπλοκο δίχτυ γεγονότων και καταστάσεων, που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο συνδέονται μεταξύ τους, ένα ένα κοινό σημείο επαφής, άσχετα από το ότι εμείς δεν θα το ανακαλύψουμε αυτό, παρά μόνο όταν έχει έρθει η σωστή ώρα να το μάθουμε, ώστε να ενώσουμε τα κομμάτια του παζλ και ανακαλύπτοντας πλέον το μεγαλύτερο μέρος της τρομακτικής αλήθειας πίσω από τη βία.


Κατά παράδοση, στην λογοτεχνική δυστοπία, ο έρωτας είναι ένα συναίσθημα που έρχεται σε δεύτερη μοίρα. Το ίδιο συμβαίνει και στο "Ο Κόσμος Μετά", με την Ee να δίνει βάση κι έμφαση στην τραγωδία της ιστορίας της. Η δράση είναι καταιγιστική και ασταμάτητη και πάνω που λες μπορείς να πάρεις μιαν ανάσα ελεύθερος, μια νέα ανατροπή, μια έκπληξη από το πουθενά έρχεται για να σε αναστατώσει και να σε κάνει να συνειδητοποιήσεις πως δεν υπάρχει χρόνος για ανάπαυλα, δεν υπάρχει χρόνος για να χαλαρώσεις τις άμυνές σου. Είναι κάτι θανάσιμο που απαγορεύεται ρητά, αν θες να επιβιώσεις και όχι να παραδοθείς στη μοίρα σου. Ο ρυθμός της αφήγησης είναι ξέφρενος, οι περιγραφές τόσο ζωντανές που σχεδόν μπορείς να δεις όλα όσα βλέπει και η Πένριν σα να ήσουν κι εσύ μαζί της, ενώ τα σκοτεινά μυστικά μιας τρομερής συνωμοσίας που αποκαλύπτονται, έρχονται να ανατρέψουν τα πάντα, μέχρι και την τελευταία στιγμή. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως η συγγραφέας ακυρώνει το συναίσθημα. Αυτό υπάρχει σε κάθε πράξη των ηρώων μας, ακόμα κι αν δεν ειπωθεί δυνατά μέσω βαρύγδουπων λέξεων. Δεν υπάρχει χώρος για μεγαλεπήβολες δηλώσεις αλλά παράλληλα, δεν τις έχουν ανάγκη. Μερικές φορές τα πιο δυνατά συναισθήματα, εκφράζονται μέσα σπό την σιωπή κι εκδηλώνονται με τις πράξεις μας.


Το έχω ξαναπεί, αλλά θα το πω ακόμα μία φορά. Λατρεύω τα δυστοπικά βιβλία και η Πένριν, είναι μία από τις αγαπημένες μου ηρωίδες του είδους. Είναι αυτή που θεωρώ πιο αληθινή, πιο γήινη και πιο εύκολο το να ταυτιστείς μαζί της. Αυτό από μόνο του αποτελεί ένα ακόμα συν του βιβλίου αφού κατά την ανάγνωση της ιστορίας, η καρδιά μας χτυπάει στον ίδιο ρυθμό με αυτόν που χτυπάει η καρδιά της Πένριν που αν και φοβάται, μπορεί να τιθασεύει τα πιο άτολμα ένστικτά της προκειμένου να κάνει αυτό που χρειάζεται προκειμένου να επιβιώσει. Γι' αυτό και μόνο αξίζει να της βγάλουμε το καπέλο και να της αναγνωρίσουμε πως είναι γενναία με όλη την έννοια της λέξης κι αυτό γιατί γενναίος δεν είναι όποιος λειτουργεί παρορμητικά και χωρίς να σκέφτεται τις συνέπειες. Αντίθετα, γενναίος είναι όποιος αναγνωρίζει το φόβο, εκείνος που ξέρει πως το τέλος μπορεί να μην είναι θετικό για εκείνον κι όμως, ακόμα και τότε, θα βουτήξει μέσα στον κίνδυνο γιατί έτσι πρέπει να γίνει. Και ναι, ανυπομονώ για το τρίτο βιβλίο της σειράς το οποίο σίγουρα θα μας καθηλώσει.


Το βιβλίο της Susan Ee, Ο κόσμος μετά, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πλατύπους.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Οι άνεμοι του χρόνου - Ελένη Τσαμαδού: Κριτική βιβλίου
13.02.2017 13:53
Τα ιστορικά μυθιστορήματα δεν είναι από τα πλέον αγαπημένα μου, ωστόσο αναγνωρίζω την δυσκολία που έχουν κατά την συγγραφή τους. Δεν είναι εύκολο για έναν δημιουργό, να γράψει ένα βιβλίο το οποίο θα παντρεύει άρτια, διατηρώντας τις απαραίτητες ισορροπίες, ανάμεσα στην Ιστορία και την μυθιστορία.
Μπελγκρέιβια - Julian Fellowes: Κριτική βιβλίου
06.02.2017 10:06
Ο Julian Fellowes είναι γνωστός σεναριογράφος και συγγραφέας, με μας τους Έλληνες να τον γνωρίζουμε κυρίως με την πρώτη του ιδιότητα, και αυτό εξαιτίας της προβολής της πολύ επιτυχημένης του σειράς, "Ο Πύργος του Ντάουντον", στη χώρα μας. Πλέον, έφτασε η ώρα να τον γνωρίσουμε και  με τη δεύτερη, και αυτό χάρη στο βιβλίο του "Μπελγκρέιβια", το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, οι οποίες έχουν κάνει εντυπωσιακό άνοιγμα στη ξένη λογοτεχνία, αλλά και πολύ προσεγμένες και σπουδαίες συνάμα επιλογές. Είναι, λοιπόν, το εν λόγω βιβλίο, που βρίθει από πάθη, έρωτας, σκοτεινά μυστικά, μισαλλοδοξίες και κοινωνικές διακρίσεις, ένα ακόμα αριστούργημα;
Το νέο όνομα - Έλενα Φερράντε: Κριτική βιβλίου
30.01.2017 10:36
Έφτασε η στιγμή να μιλήσουμε για το δεύτερο βιβλίο μιας από τις πιο πολυσυζητημένες σειρές βιβλίων του 2016, το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό, για μια ακόμη φορά από τις εκδόσεις Πατάκη, που έχουν το δικό τους, ιδιαίτερο τρόπο να κάνουν τη διαφορά.
Η κόρη της Αυστραλίας - Harmony Verna: Κριτική βιβλίου
24.01.2017 15:57
Υπάρχουν βιβλία τα οποία είναι κατασκευασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρουν στους αναγνώστες τους δυνατές συγκινήσεις, ταξιδεύοντάς τους σε αλλοτινούς τόπους και καιρούς, συστήνοντάς τους ήρωες που δεν γίνεται να μην αγαπήσουν, και μοιράζοντας μαζί τους ιστορίες αγάπης που μοναδικός τους σκοπός είναι να μείνουν αλησμόνητες, να μην σβηστούν ποτέ από την καρδιά και το μυαλό όσων τις βιώσουν. Μια τέτοια ιστορία είναι και "Η κόρη της Αυστραλίας". Είναι όμως μόνο όλα τα παραπάνω; Αν με ρωτάτε, τότε σας απαντάω με το χέρι στην καρδιά πως όχι, το βιβλίο αυτό είναι πολλά περισσότερα γιατί όχι μόνο μας χαρίζει απλόχερα όσα προαναφέρθηκαν, αλλά γιατί το κάνει με τρόπο αληθινό, ρεαλιστικό και απόλυτα ειλικρινή.
Δεκατρία κεριά στο σκοτάδι - Μένιος Σακελλαρόπουλος: Κριτική βιβλίου
14.12.2016 17:14
Έχετε σκεφτεί ποτέ πως τις βασικές μας αισθήσεις, αλλά και τις κύριες ικανότητές μας ως ανθρώπινα όντα, τις θεωρούμε δεδομένες; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πως ζούνε οι άνθρωποι που στερούνται κάποια εξ' αυτών;
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.