Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017
Κυκλάδες για πάντα...
Δημοσίευση: Τετάρτη, 30 Ιουλίου 2014 11:30
Κυκλάδες για πάντα...

"Οι Κυκλάδες περιστρέφονται αργά γύρω από τη Δήλο πάνω στην εκθαμβωτική θάλασσα με μια κίνηση που θυμίζει κάτι σαν ασάλευτο χορό", περιγράφει ο Καμύ στο Συλλαβίζοντας το  καλοκαίριΣε αυτό το ταξίδι στο χρόνο θα μπορούσε να μην είναι μόνος. Αν την ίδια στιγμή μεταπηδούσαν κι άλλοι ομότεχνοί του, πόσα ακόμα πράγματα θα συνέβαιναν! Ο Θερβάντες θα έβρισκε το κατάλληλο σκηνικό, για να εντάξει την περίφημη σκηνή όπου ο Δον Κιχώτης τα βάζει με τους ανεμόμυλους. Ο Μπαλζάκ, ευτυχής προγάστωρ,  θα σεργιάνιζε στα Μυκονιάτικα σοκάκια φορώντας μια διαφημιστική μπλούζα της Coca-Cola και θα έκανε την Ευγενία Γκραντέ όχι μια στερημένη γεροντοκόρη, αλλά μια αεράτη καλλονή που θα λικνιζόταν με χάρη στις Κυκλαδίτικες παραλίες. Οι ήρωες του Προυστ θα δραπέτευαν από το αγοραφοβικό Αναζητώντας το χαμένο χρόνο και θα απολάμβαναν ελεύθερα την ερωτική τους ανορθοδοξία, ενώ ο δημιουργός τους θα περιέφερε την αμηχανία του μ' ένα ανοιχτόχρωμο λινό κουστούμι κι ένα λευκό μαντίλι για να σκουπίζει κάθε τόσο τον ιδρώτα στο πρόσωπό του. Ο Σαρτρ κάτω από αυτή την παράσταση φωτός θα μπορούσε επιτέλους να κατανοήσει τον Επαναστατημένο Άνθρωπο του Καμύ. Ίσως μάλιστα στη Ναυτία του δεν περιέγραφε τίποτε περισσότερο από το κοινό σύμπτωμα του επιβάτη που βασανίζεται μεσοπέλαγα από τα μελτέμια του καλοκαιριού. Ο Κάφκα στη Μεταμόρφωση δεν θα τολμούσε να μεταμορφώσει τον Γκρέγκορ Σάμσα σε τεράστιο σκαθάρι αλλά  σε ροκ σκαθάρι προοικονομώντας τον θρύλο των Beatles. O Μεγάλος Γκάτσμπι του Φιτζέραλντ θα οργάνωνε τα περιώνυμα πάρτι του σε πολυτελέστατη βίλα της Μυκόνου κι η Λαίδη Τσάτερλι του Λόρενς  θα ζούσε με τον εραστή της στον παράδεισο των αισθήσεων. Ο Ναμπόκοφ θα ξανάγραφε την Λολίτα του κι ο Όργουελ θα πετούσε απελπισμένος το 1984 στο καλάθι των αχρήστων συλλαβίζοντας το δικό του καλοκαίρι: "Καλοκαίρι είναι τα λευκόσαρκα σώματα των Βορειοευρωπαίων που τηγανίζονται χωρίς έλεος από τον ήλιο του μεσημεριού".

Εκτύπωση
Περισσότερα
Το
13.01.2017 16:45
Όταν η Ρώσικη πεζογραφική παράδοση διέφυγε στη Δύση, πήρε μαζί της όλα τα φετίχ με τα οποία σαγήνευσε το αναγνωστικό κοινό απανταχού της γης.
Οι Υπνοβάτες του Χέρμαν Μπροχ
02.01.2017 12:31
Αλήθεια, τι είχε στο μυαλό του ο Χέρμαν Μπροχ όταν συνέθετε την εμβληματική τριλογία του; Η αφηγηματική πορεία του μνημειώδους έργου του οδηγεί με στοχευμένα βήματα από την πεζογραφία στην ποίηση και στο πυκνό δοκιμιακό λόγο.
Μήπως είδατε την Ντόρα Μπρούντερ;
15.12.2016 14:20
Μπορώ να φανταστώ τον Πατρίκ Μοντιανό να παραμερίζει τις παραπανίσιες λέξεις οι οποίες συνωστίζονται στο μυαλό του δημιουργού όταν εκείνος ετοιμάζεται για το δρομολόγιο της συγγραφής. Ο Γάλλος νομπελίστας είναι ένας αργυραμοιβός του πνεύματος, σφιχτοχέρης με τη γλώσσα και τα συναισθήματα. Σε αυτή την αναζήτηση -αναζήτηση της Ντόρας Μπρούντερ ή του ίδιου του Παρισιού της Κατοχής;- εμπιστεύεται περισσότερο την γραφειοκρατία της εποχής ή αφήνει να φανεί κάτι τέτοιο για τη δημιουργία ενός ύφους που διαπνέει το βιβλίο του από την πρώτη ως την τελευταία αράδα του.
Ο Άμλετ δεν μένει πια εδώ
05.12.2016 15:09
Ανάμεσα στις αρχέγονες αφηγήσεις που συνέχουν το παγκόσμιο σώμα της λογοτεχνίας, ο υπερβόρειος μύθος του Άμλετ παραμένει αναλλοίωτος. Στο τέλος του εικοστού αιώνα ένας αμερικανός συγγραφέας, ο Τζον Απντάικ, επιχειρεί ένα σχόλιο που φωτίζει αλλιώς τη μοίρα του καταραμένου πρίγκιπα. Στο μυθιστόρημά του "Γερτρούδη και Κλαύδιος" ο Απντάικ παραδίδει ένα μάθημα προοικονομίας ενώ την ίδια στιγμή σκιαγραφεί με το δικό του τρόπο τα πρόσωπα του μύθου.
Ο ιδιοφυής κύριος Μπρεχτ
29.11.2016 16:45
Τα υλικά κάνουν τον μάγειρα ή ο μάγειρας τα υλικά; Στον "Κύκλο με την κιμωλία" του Μπρεχτ, ένας απλός, απλούστατος μύθος αποκτά φτερά με τη δύναμη της αλληγορίας.
Όταν άρχιζε η κρίση...
14.11.2016 12:25
Όταν άρχιζε η νέα οικονομική κρίση στην Αμερική της νέας χιλιετίας ο Πολ Όστερ βρισκόταν εκεί κι έδινε το παρών ως συγγραφέας. Στην παράδοση των μεγάλων Αμερικανών μυθιστοριογράφων που από την εποχή του "Μόμπι Ντικ" καταγγέλλουν ήδη το αμερικανικό όνειρο, ο Όστερ γράφει το "Σάνσετ Παρκ" σαν χρονικό κατάρρευσης ενός ολόκληρου κόσμου.
Κάθε αρχή και δύσκολη
03.11.2016 13:57
Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν... Ax! Σπούδασα Φιλοσοφία, Ιατρική και Νομική...
Μεταξύ Οθέλου και Φάουστ
18.10.2016 12:45
Διαβάζεις τη "Σονάτα του Κρόιτσερ" του Τολστόι και νομίζεις πως έχει αναποδογυρίσει τον καμβά της "Ανάστασης" και την ξαναγράφει. Ακόμα και αν δεν είναι ο Τολστόι της Άννας Καρένινα, αποδεικνύει πως ξέρει καλύτερα από τον καθένα να μιλήσει για τα προβλήματα που ταλανίζουν τον σύγχρονο άνθρωπο: για την τυραννία των γιατρών, για τη ζωή στις πόλεις, για το γλυκό βάσανο των παιδιών, για τις συζυγικές δυσκολίες.