Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016
Κυκλάδες για πάντα...
Δημοσίευση: Τετάρτη, 30 Ιουλίου 2014 11:30
Κυκλάδες για πάντα...

"Οι Κυκλάδες περιστρέφονται αργά γύρω από τη Δήλο πάνω στην εκθαμβωτική θάλασσα με μια κίνηση που θυμίζει κάτι σαν ασάλευτο χορό", περιγράφει ο Καμύ στο Συλλαβίζοντας το  καλοκαίριΣε αυτό το ταξίδι στο χρόνο θα μπορούσε να μην είναι μόνος. Αν την ίδια στιγμή μεταπηδούσαν κι άλλοι ομότεχνοί του, πόσα ακόμα πράγματα θα συνέβαιναν! Ο Θερβάντες θα έβρισκε το κατάλληλο σκηνικό, για να εντάξει την περίφημη σκηνή όπου ο Δον Κιχώτης τα βάζει με τους ανεμόμυλους. Ο Μπαλζάκ, ευτυχής προγάστωρ,  θα σεργιάνιζε στα Μυκονιάτικα σοκάκια φορώντας μια διαφημιστική μπλούζα της Coca-Cola και θα έκανε την Ευγενία Γκραντέ όχι μια στερημένη γεροντοκόρη, αλλά μια αεράτη καλλονή που θα λικνιζόταν με χάρη στις Κυκλαδίτικες παραλίες. Οι ήρωες του Προυστ θα δραπέτευαν από το αγοραφοβικό Αναζητώντας το χαμένο χρόνο και θα απολάμβαναν ελεύθερα την ερωτική τους ανορθοδοξία, ενώ ο δημιουργός τους θα περιέφερε την αμηχανία του μ' ένα ανοιχτόχρωμο λινό κουστούμι κι ένα λευκό μαντίλι για να σκουπίζει κάθε τόσο τον ιδρώτα στο πρόσωπό του. Ο Σαρτρ κάτω από αυτή την παράσταση φωτός θα μπορούσε επιτέλους να κατανοήσει τον Επαναστατημένο Άνθρωπο του Καμύ. Ίσως μάλιστα στη Ναυτία του δεν περιέγραφε τίποτε περισσότερο από το κοινό σύμπτωμα του επιβάτη που βασανίζεται μεσοπέλαγα από τα μελτέμια του καλοκαιριού. Ο Κάφκα στη Μεταμόρφωση δεν θα τολμούσε να μεταμορφώσει τον Γκρέγκορ Σάμσα σε τεράστιο σκαθάρι αλλά  σε ροκ σκαθάρι προοικονομώντας τον θρύλο των Beatles. O Μεγάλος Γκάτσμπι του Φιτζέραλντ θα οργάνωνε τα περιώνυμα πάρτι του σε πολυτελέστατη βίλα της Μυκόνου κι η Λαίδη Τσάτερλι του Λόρενς  θα ζούσε με τον εραστή της στον παράδεισο των αισθήσεων. Ο Ναμπόκοφ θα ξανάγραφε την Λολίτα του κι ο Όργουελ θα πετούσε απελπισμένος το 1984 στο καλάθι των αχρήστων συλλαβίζοντας το δικό του καλοκαίρι: "Καλοκαίρι είναι τα λευκόσαρκα σώματα των Βορειοευρωπαίων που τηγανίζονται χωρίς έλεος από τον ήλιο του μεσημεριού".

Εκτύπωση
Περισσότερα
Ο ιδιοφυής κύριος Μπρεχτ
29.11.2016 16:45
Τα υλικά κάνουν τον μάγειρα ή ο μάγειρας τα υλικά; Στον "Κύκλο με την κιμωλία" του Μπρεχτ, ένας απλός, απλούστατος μύθος αποκτά φτερά με τη δύναμη της αλληγορίας.
Όταν άρχιζε η κρίση...
14.11.2016 12:25
Όταν άρχιζε η νέα οικονομική κρίση στην Αμερική της νέας χιλιετίας ο Πολ Όστερ βρισκόταν εκεί κι έδινε το παρών ως συγγραφέας. Στην παράδοση των μεγάλων Αμερικανών μυθιστοριογράφων που από την εποχή του "Μόμπι Ντικ" καταγγέλλουν ήδη το αμερικανικό όνειρο, ο Όστερ γράφει το "Σάνσετ Παρκ" σαν χρονικό κατάρρευσης ενός ολόκληρου κόσμου.
Κάθε αρχή και δύσκολη
03.11.2016 13:57
Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν... Ax! Σπούδασα Φιλοσοφία, Ιατρική και Νομική...
Μεταξύ Οθέλου και Φάουστ
18.10.2016 12:45
Διαβάζεις τη "Σονάτα του Κρόιτσερ" του Τολστόι και νομίζεις πως έχει αναποδογυρίσει τον καμβά της "Ανάστασης" και την ξαναγράφει. Ακόμα και αν δεν είναι ο Τολστόι της Άννας Καρένινα, αποδεικνύει πως ξέρει καλύτερα από τον καθένα να μιλήσει για τα προβλήματα που ταλανίζουν τον σύγχρονο άνθρωπο: για την τυραννία των γιατρών, για τη ζωή στις πόλεις, για το γλυκό βάσανο των παιδιών, για τις συζυγικές δυσκολίες.
Ο Αχός της εποχής ή σε ποιον ανήκει η τέχνη
04.10.2016 16:31
"Η τέχνη ανήκει σε όλους και σε κανέναν. Η τέχνη ανήκει σε κάθε εποχή και σε καμία. Η τέχνη ανήκει σε αυτούς που τη δημιουργούν και σε αυτούς που την απολαμβάνουν... Η τέχνη είναι ο ψίθυρος της ιστορίας που ακούγεται πάνω από τον αχό της εποχής". Ο Τζούλιαν Μπαρνς υπογράφει ένα μυθιστόρημα που ξεπερνά την πρόθεσή του να αφηγηθεί τη ζωή του Ντιμίτρι Σοστακόβιτς.
Ο άποικος της Μάλατα ή ο ερωτευμένος Ροβινσώνας
26.09.2016 13:39
Στο φανταστικό του νησί, την Μάλατα, ο Τζόζεφ Κόνραντ στήνει ένα δικό του κόσμο για τον νέο Ροβινσώνα. Εκφραστής ενός ερεβώδους κοσμοπολιτισμού, όπως αυτός διατυπώθηκε στην Καρδιά του Σκότους, ο Κόνραντ συνθέτει ένα ερωτικό κουαρτέρο χολυγουντιανών διαστάσεων με τον ΤΖέφρι Ρενουάρ και την Φελίσα Μούρσομ.
Ντοστογιέφσκι, ένας Δαιμονισμένος ανάμεσά μας
15.09.2016 15:08
Από τις τρεις κορυφαίες στιγμές της παγκόσμιας λογοτεχνίας (Αρχαίοι τραγικοί, Σαίξπηρ και Ρώσικο μυθιστόρημα) ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι ευτύχησε να πάρει μαζί του στην αιωνιότητα ένα σεβαστό μερίδιο. Άγιος και δαίμονας της μυθοπλασίας, ο Ρώσος γίγαντας μοιράζεται με τον κόμη Τολστόι τις σημαντικότερες μυθιστορηματικές σελίδες όλων των εποχών.
Λέων Τολστόι όπως λέμε Θεός
06.09.2016 16:34
Είχε απόλυτο δίκιο αυτός που είπε ότι "αν δεν υπήρχε ο Τολστόι δεν θα ξημέρωνε ο 20ος αιώνας της λογοτεχνίας". Όσο ψηλές κι αν είναι οι κορυφογραμμές του Μπαλζάκ, του Ντίκενς και του Ντοστογιέφσκι, η παρουσία του Τολστόι επισφραγίζει το θρίαμβο του μυθιστορήματος στον 19ο αιώνα. Με το έπος του "Πόλεμος και Ειρήνη" συνθέτει την Ιλιάδα του σύγχρονου κόσμου με την "Άννα Καρένινα" χτίζει το πιο ισορροπημένο μυθιστόρημα στην ιστορία της λογοτεχνίας.