Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017
Δέκα βιβλία για το καλοκαίρι...
Δημοσίευση: Τρίτη, 22 Ιουλίου 2014 12:23
Δέκα βιβλία για το καλοκαίρι...

"Καλοκαίρι είναι η έπαρση του ομορφόπαιδου που σερβίρει τη σαλάτα με αγένεια και αδεξιότητα. Καλοκαίρι είναι και το λίκνισμα αμέτρητων γυναικείων γοφών σε δρόμους και παραλίες... τα λευκόσαρκα σώματα των Βορειοευρωπαίων που τηγανίζονται χωρίς έλεος από τον ήλιο του μεσημεριού...". Ό,τι κι αν είναι το καλοκαίρι περιμένει τους δικούς του αναγνώστες που με τη σειρά τους αναζητούν στα ράφια των βιβλιοπωλείων τα βιβλία που θα  τους συντροφέψουν στις διακοπές τους...

 

Δέκα βιβλία για το καλοκαίρι:

Έξαψη,  Ιρέν Νεμιρόβσκη, εκδόσεις Πατάκη. Ένα μικρό αριστούργημα με τη μαγεία της Γαλλικής επαρχίας

Ο θεός των μικρών πραγμάτων, της Αρουντάτι Ρόι, εκδόσεις Ψυχογιός.  Συνεχίζει να μας γοητεύει και σήμερα επιβεβαιώνοντας τη ρήση της Ινδής συγγραφέως πως «Το μυστικό των πραγματικά σπουδαίων βιβλίων είναι... ότι δεν έχουν μυστικά».

Κάρμεν, του Προσπέρ Μεριμέ, εκδόσεις Καστανιώτη γιατί κάποιοι ίσως να μην γνωρίζουν ότι η διάσημη όπερα βασίζεται σε μια εξαιρετική νουβέλα του 19ου αιώνα.

Το πανηγύρι της ματαιοδοξίας, Ουίλιαμ Θάκερυ, εκδόσεις Εξάντας. Για όσους αγαπούν την κλασική λογοτεχνία

Το καλοκαίρι, Αλμπέρ Καμύ, εκδόσεις Πατάκη. Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι πιο καλοκαιρινό από αυτό το μικρό συναξάρι κειμένων.

Ο μεγάλος ύπνος, Μ. Καραγάτση, εκδόσεις Εστία. Λιγότερο γνωστό από άλλα μυθιστορήματα του Καραγάτση αλλά πλούσιο σε σκέψεις για τη ζωή και τον άνθρωπο.

Ταξιδιώτης και Φεγγαρόφωτο, Άνταλ Σερμπ, εκδόσεις Χίλων. Μεγάλη λογοτεχνία από ένα Ούγγρο συγγραφέα που πρέπει να γνωρίσουμε και στην Ελλάδα. Το αγαπήσαμε το χειμώνα, συνεχίζουμε να το προτείνουμε και για το καλοκαίρι.

Η γιορτή της ασημαντότητας, Μίλαν Κούντερα, εκδόσεις Εστία. Πιθανότατα η κατακλείδα της σκέψης του μεγάλου Τσέχου.

Είναι μικρή η ζωή, Σενέκας, εκδόσεις Περίπλους.  Για όσους αγαπούν τα βιβλία-οδηγούς.

Διακοπές του Μαιγκρέ, Ζορζ Σιμενόν, εκδόσεις Άγρα , γιατί το καλοκαίρι ταιριάζει στην αστυνομική λογοτεχνία.

 

Εκτύπωση
Περισσότερα
Καλιγούλας ή Χαίρε Καίσαρ!
21.02.2017 15:46
Ο Δημήτρης Στεφανάκης γράφει για τον "Καλιγούλα" του Αλμπέρ Καμύ με αφορμή την παρουσίαση του έργου στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, με τον Γιάννη Στάνκογλου στο ρόλο του Ρωμαίου αυτοκράτορα.
Για να κλείσει ο κύκλος του αίματος...
14.02.2017 14:25
Αν κοιτάξει κάποιος πίσω του τους μύθους που γέννησαν τα αριστουργήματα της λογοτεχνίας, τι θα δει; Ένα κύκλο αίματος που δεν εννοεί να κλείσει αιώνες τώρα. Κανείς δεν σκέφτηκε να λυτρώσει την καταραμένη γενιά του Οιδίποδα ή τους Ατρείδες ή την υπερβόρεια δυναστεία που υποθάλπει τον Άμλετ.
Η Αντιγόνη έξω απ' τον καθρέφτη
02.02.2017 14:11
Αν πρέπει να ξαναδιαβάσουμε την Αντιγόνη σήμερα, ύστερα από δυόμιση χιλιάδες χρόνια, θα πρέπει πρώτα να πάψουμε να την βλέπουμε στους καθρέφτες που ο πολιτισμός μας στήνει γύρω από τα αρχέτυπα της λογοτεχνίας, για να μην αισθάνεται αμηχανία. Αλλιώς η παρερμηνεία του μύθου ή μάλλον η βολική ερμηνεία του θα μας οδηγεί πάντα σε λανθασμένα συμπεράσματα. Η Αντιγόνη, βλέπετε, είναι, πρωτίστως, η πρώτη συνειδητά εξεγερμένη γυναίκα. Ας το παραδεχτούμε επιτέλους...
Καημένε Μπάτλερμπυ, καημένε κόσμε!
23.01.2017 13:25
Με την μεγαλοφυή επωδό του I would prefer not... θα προτιμούσα όχι, ο τιτάνας του αμερικανικού μυθιστορήματος, Χέρμαν Μέλβιλ, δοκιμάζει τις δυνάμεις του στην τέχνη του ύφους με την ακράδαντη πεποίθηση ότι η γλώσσα δεν είναι τίποτε άλλο παρά η μουσική των λέξεων. Ο Μπάρτλεμπι ο Γραφιάς δεν είναι μόνο ένα κείμενο που επιδέχεται πολλαπλές ερμηνείες. Είναι πρωτίστως ένα γλωσσικό κόσμημα, που η ποιητική του βασίζεται σ' ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο. Είναι ευτυχής συγκυρία για εμάς τους Έλληνες αναγνώστες το γεγονός ότι με το κείμενο του Μέλβιλ καταπιάστηκε ο Μένης Κουμανταρέας στην καλύτερη ίσως μεταφραστική του στιγμή.
Το
13.01.2017 16:45
Όταν η Ρώσικη πεζογραφική παράδοση διέφυγε στη Δύση, πήρε μαζί της όλα τα φετίχ με τα οποία σαγήνευσε το αναγνωστικό κοινό απανταχού της γης.
Οι Υπνοβάτες του Χέρμαν Μπροχ
02.01.2017 12:31
Αλήθεια, τι είχε στο μυαλό του ο Χέρμαν Μπροχ όταν συνέθετε την εμβληματική τριλογία του; Η αφηγηματική πορεία του μνημειώδους έργου του οδηγεί με στοχευμένα βήματα από την πεζογραφία στην ποίηση και στο πυκνό δοκιμιακό λόγο.
Μήπως είδατε την Ντόρα Μπρούντερ;
15.12.2016 14:20
Μπορώ να φανταστώ τον Πατρίκ Μοντιανό να παραμερίζει τις παραπανίσιες λέξεις οι οποίες συνωστίζονται στο μυαλό του δημιουργού όταν εκείνος ετοιμάζεται για το δρομολόγιο της συγγραφής. Ο Γάλλος νομπελίστας είναι ένας αργυραμοιβός του πνεύματος, σφιχτοχέρης με τη γλώσσα και τα συναισθήματα. Σε αυτή την αναζήτηση -αναζήτηση της Ντόρας Μπρούντερ ή του ίδιου του Παρισιού της Κατοχής;- εμπιστεύεται περισσότερο την γραφειοκρατία της εποχής ή αφήνει να φανεί κάτι τέτοιο για τη δημιουργία ενός ύφους που διαπνέει το βιβλίο του από την πρώτη ως την τελευταία αράδα του.
Ο Άμλετ δεν μένει πια εδώ
05.12.2016 15:09
Ανάμεσα στις αρχέγονες αφηγήσεις που συνέχουν το παγκόσμιο σώμα της λογοτεχνίας, ο υπερβόρειος μύθος του Άμλετ παραμένει αναλλοίωτος. Στο τέλος του εικοστού αιώνα ένας αμερικανός συγγραφέας, ο Τζον Απντάικ, επιχειρεί ένα σχόλιο που φωτίζει αλλιώς τη μοίρα του καταραμένου πρίγκιπα. Στο μυθιστόρημά του "Γερτρούδη και Κλαύδιος" ο Απντάικ παραδίδει ένα μάθημα προοικονομίας ενώ την ίδια στιγμή σκιαγραφεί με το δικό του τρόπο τα πρόσωπα του μύθου.