Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016

Rebecca Lazier: Σημειώσεις για την χορογραφία

Rebecca Lazier: Σημειώσεις για την χορογραφία

“Άκουσα για πρώτη φορά το Coming Together/Attica  πριν από έξι χρόνια, όταν ένας φίλος μου κάθισε, μου έδωσε τα ακουστικά και μου είπε να το ακούσω. Όταν το πρωτοάκουσα δεν ήξερα πότε έγινε η σύνθεση , το κείμενο , τις τεχνικές της σύνθεσης, την ιστορία των ταραχών και τη σημασία τους στην αμερικανική ιστορία ή την αμφιλεγόμενη θέση του Rzewski στον κόσμο της μουσικής. Ακόμη και χωρίς αυτές τις πληροφορίες, μου έκανε αμέσως εντύπωση ο συνδυασμός της διαρθρωτικής σαφήνειας και της συναισθηματικής δύναμης. Ήθελα να ξέρω πώς έγινε, τι έκανε αυτό το έργο ξεχωριστό και ποιος ήταν ο Frederic Rzewski.

 

Αρχικά δεν ήταν στα σχέδια μου να χορογραφήσω το έργο του Rzewski ακόμα και όταν «βυθίστηκα» στην ιστορία και στο περιβάλλον του κομματιού, το κίνητρο πίσω από την έρευνά μου ήταν καθαρά το προσωπικό μου ενδιαφέρον. Ξεκίνησα να «παίζω» με τους διαρθρωτικούς κανόνες και τους περιορισμούς του Rzewski σε πρόβες. Ενδιαφερόμουν για το πώς μετάφρασε ο Rzewski την εμπειρία της ανάγνωσης του κειμένου στη μορφή την οποία έχτισε το κομμάτι. Παρ 'όλα αυτά, εγώ ακόμα δεν είχε δεσμευθεί να  γίνει το έργο του Rzewski  χορογραφία , ήταν απλά ένας πειραματισμός.

 

Είναι δύσκολο να εντοπίσω την ακριβή στιγμή που κατέστη αναγκαίο για μένα να γίνει μια παράσταση που συνδυάζει τη μουσική και το χορό. Στην αρχή φοβόμουν ότι  η χορογραφία  θα «διαβαστεί» στενά, ότι θα θεωρηθεί  μια απλή μετάφραση του μουσικού έργου ή μια απόπειρα πολιτικής δήλωσης. Δουλεύοντας πάνω στην παράσταση συνειδητοποίησα ότι η μουσική δεν είναι απλά ένα κομμάτι για μια μόνο στιγμή της αμερικανικής ιστορίας, αλλά ένα έργο που σχετίζεται με σύγχρονα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα. Παρά το γεγονός ότι η μουσική είναι εμπνευσμένη από τις εξεγέρσεις, ο Rzewski δεν υπαγορεύει μια ιδεολογία-άποψη αλλά καλεί τον ακροατή να δημιουργήσει τη δική του, κάτι που προσπαθώ να κάνω και με το δικό μου έργο.

 

Τα δύο έργα εκτελούνται σπάνια μαζί όπως ο Rzewski προέβλεπε αρχικά: Να εκτελούνται μαζί και να χωρίζονται από μια περίοδο σιωπής. Άκουσα την εκτέλεση των Newspeak για πρώτη φορά το 2008, και έγινε αμέσως η αγαπημένη μου, καθώς συνδυάζει την κλασική μουσική με τζαζ και ροκ επιρροές ενώ διαθέτει και μια γυναίκα ομιλήτρια. Πλησίασα τον David σχετικά με τη δυνατότητα δημιουργίας μίας παράστασης και, όπως λένε, τα υπόλοιπα είναι ιστορία.

 

Το έργο του Rzewski μου έφερε νέες προοπτικές και εμπειρίες. Όπως και το έργο του Rzewski, ελπίζω ότι η παράσταση θα έχει απήχηση με πολλούς τρόπους.”

 

 

Η νέα χορογραφική δουλειά της Rebecca Lazier, εμπνευσμένη από τα έργα  του συνθέτη Frederic Rzewski’s “Coming Together” και “Αttica”, παρουσιάζεται στο Φεστιβάλ της Μονής Λαζαριστών με τη συμβολή της Αμερικάνικης Πρεσβείας και του Princeton University, την Δευτέρα 21 Ιουλίου 2014.

 

 

 

Σχετικές ειδήσεις
Λία Τσολάκη: FLUX
08.07.2016 10:57
Εξερευνώντας τον ενδιάμεσο χώρο μεταξύ σωμάτων και αρχιτεκτονικής, θεατών και performer, θηλυκού και αρσενικού, διακρίνει κανείς επόπτες και εποπτευόμενους. Ο επόπτης. Αυτός που κοιτάει. Θα μπορούσε να είναι το κοινό, οι θεατές. Θα μπορούσε να είναι και ο καλλιτέχνης. Στην προκειμένη περίπτωση, οι θεατές γίνονται performer, οι performer σχήματα, ο άνδρας γυναίκα, η γυναίκα άντρας και η αρχιτεκτονική πρώτη ύλη. Η παράσταση FLUX εντοπίζεται σε αυτές τις ρωγμές. Στον ενδιάμεσο χώρο δηλαδή.
Inner Movers: Ανακαλύπτοντας το μυστήριο της ανθρώπινης μετακίνησης…
13.04.2016 11:27
Νέοι προβληματίζονται, επικοινωνούν, εκφράζονται, δημιουργούν, κινούνται και μετακινούνται από τη θέση τους για να ανακαλύψουν το μυστήριο της ανθρώπινης μετακίνησης. Το project Inner Movers είναι ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα για νέους με θέμα τις παραστατικές και ψηφιακές τέχνες και συγκεκριμένα την τέχνη του videodance και της site-specific performance.
Μαριάννα Βαρβιάνη: Η ιδέα πίσω από το ‘Vortex’
15.03.2016 13:47
Πριν από δυο χρόνια περίπου καθόμουν σε ένα πεζούλι ενός πανηγυριού στην Ικαρία και παρακολουθούσα τον κόσμο να χορεύει. Χόρευαν, ακολουθώντας ένα σπειροειδές σχήμα, χωρίς να συγκρούονται μεταξύ τους και το σχήμα που ακολουθούσαν έδινε την εντύπωση ότι δεν είχε αρχή και τέλος, ότι θα μπορούσε να κινείται έτσι για πάντα.
Μαρίνα Μαυρογένη: Ο φόβος της γελοιότητας στην τέχνη του χορού
05.02.2016 11:36
Μου αρέσει να δημιουργώ με άξονα το χιούμορ και να βρίσκω τον τρόπο εκείνο της ανεπιτήδευτης έκφρασης. Αυτό το Φεβρουάριο χορογραφώ και σκηνοθετώ δύο performances στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων με τίτλους «4» και «Η Χαρά της Αποτυχίας». Είναι δύο έργα που φλερτάρουν με τη γελοιότητα, με το άτεχνο καλλιτεχνικό δημιούργημα.
Χρυσηίς Λιατζιβίρη – SYNDRAM dance co: Ο Χορός δεν είναι απλά 'Φαίνεσθαι'
22.12.2015 14:43
- Σ’ αρέσει να κρύβεσαι; - Όχι. Δεν μ’ αρέσει να φαίνομαι…Δεν μ’ αρέσει να φαίνομαι με τον τρόπο που το «σήμερα» μπορεί να εκθέσει παραμορφώνοντας το οτιδήποτε… Δεν μ’ αρέσει να κοινοποιώ τις κρίσεις μου… Δεν μ’ αρέσουν οι κρίσεις μου έτσι όπως αυτές γεννιούνται και προβάλλουν το «εγώ» μου μέσα από την κρίση… Δεν μ’ αρέσει να με αλλοτριώνουν το «φαίνεσθαι», η κρίση, η κατάκριση…