Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

Στέλλα Κάσδαγλη: Και πώς θα γίνει να διαβάζουν τα παιδιά;

Στέλλα Κάσδαγλη: Και πώς θα γίνει να διαβάζουν τα παιδιά;

«Στα περισσότερα βιβλία που διαβάζουμε, οι συγγραφείς, δεν ξέρω γιατί, ίσως επειδή φοβούνται μήπως δεν είναι σωστοί, τα στρογγυλεύουν τα πράγματα. Όλα είναι όπως πρέπει και οι λέξεις σαν αυτές της έκθεσης. Εμείς δεν είμαστε έτσι, ούτε μιλάμε έτσι. Και δεν θέλουμε να διαβάσουμε κανένα δίδαγμα στο τέλος».


Η Πόλυ, 16 χρονών, μου έβαζε σε λέξεις αυτό που όλοι υποψιαζόμαστε αλλά για κάποιο λόγο δεν τολμάμε να βάλουμε στο τραπέζι – ίσως από φόβο ότι θα πρέπει μετά να κάνουμε κάτι γι’ αυτό:  Ότι για τους περισσότερους εφήβους, το μεγαλύτερο μέρος της λογοτεχνίας απαιτεί προσπάθεια. Και παρότι δεν πρόκειται απαραίτητα για μια προσπάθεια που δεν πρέπει ποτέ να κάνουν, από την άλλη δεν μπορεί να περιμένει κανείς να γίνειτο διάβασμα χαρούμενο κομμάτι της ζωής τους, αν ένα μέρος του δεν τους ενθουσιάζει αβίαστα κι αν σ’ ένα ποσοστό δεν μπορούν να νιώσουνότι τα βιβλία, στ’ αλήθεια, τους καταλαβαίνουν.


Πώς μπορεί να σεκαταλάβει ένα βιβλίο όταν δεν μιλάει τη γλώσσα σου; Πώς μπορεί να σε καταλάβει ένα βιβλίο αν αγνοεί το πώς επικοινωνείς με τους φίλους σου, τους τρόπους με τους οποίους μοιράζεστε τα μυστικά σας; Πώς μπορεί να σε καταλάβει αν δεν λέει ποτέ «σ’ αγαπώ» έτσι όπως το λες εσύ (μ’ ένα λογοτεχνικά βλάσφημο emoticon, γιατί όχι);


Φεύγοντας από την Πόλυ, σκεφτόμουν: Μακάρι να έγραφαν οι έφηβοι βιβλία για εφήβους. Δεν θα τα έκαναν ποτέ διδακτικά. Μακάρι οι ενήλικες που γράφουμε βιβλία για εφήβους να ήμασταν πιο πρόθυμοι να περπατήσουμε τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην αβίαστη γλώσσα των εφήβων και τη λογοτεχνική μας πολιτική ορθότητα. Μακάρι όλοι όσοι εμπλεκόμαστε στη δημιουργία ενός βιβλίου να βγαίναμε λίγο από την ενήλικη βολή μας. Ίσως να φτιάχναμε βιβλία που εμείς δεν θα διαβάζαμε ποτέ, αλλά που γι’αυτόν ακριβώς το λόγο θα ήταν  ιδανικά για τα παιδιά που θέλουμε να τα διαβάσουν.


Η Πόλυ μου είπε ότι θέλει να δει κι άλλα βιβλία με facebook και QRcodes, με φωτογραφίες πραγματικών παιδιών, με «μαλάκα» και «σκατά», με chat, blog, ασαφές τέλος και δικό του fanpage. Δεν είναι καν κάτι πρωτοποριακό, είναι η καθημερινότητα των αναγνωστών του.


Info: Η Στέλλα Κάσδαγλη ξεκίνησε ως μεταφράστρια αλλά στην πορεία έγινε και δημοσιογράφος. Σπούδασε Γαλλική φιλολογία στην Αθήνα και Θεωρία των ΜΜΕ στο Λονδίνο και αποφάσισε ότι προτιμάει το βρετανικό σινεμά και τα γαλλικά ποτάμια. Πλέον, εργάζεται ως διευθύντρια σύνταξης στο περιοδικό Cosmopolitan και προσπαθεί να φανταστεί πώς θα είναι ο κόσμος όταν θα ‘χει μεγαλώσει η μικρή της Στεφανία. Το δεύτερο βιβλίο της "Ήθελα μόνο να χωρέσω" είναι ένα μυθιστόρημα για εφήβους και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.


* Αναδημοσίευση από το περιοδικό Culturenow Mag, τεύχος 28

Σχετικές ειδήσεις
Δημήτρης Μπογδάνος: Η ξέφρενη περιπέτεια προς το άπειρο Φως ή πώς το Εσείς μπορεί να γίνει Εμείς
21.11.2016 15:56
Ο Δημήτρης Μπογδάνος γράφει τις σκέψεις του με αφορμή την παράσταση "Τα Ταξίδια των Γκιουλ_Ιβερ. Όλοι είμαστε ξένοι, κάπου.", η οποία παρουσιάζεται από την ομάδα Huit στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.
Κωνσταντίνος Τζαμιώτης: Γράφοντας για αυτούς που δεν διαβάζουν ποτέ
11.08.2016 15:40
Από τον καιρό που ο Σαίξπηρ έγραψε τον Έμπορο της Βενετίας μέχρι τις μέρες μας, δεν πρέπει να έχει εμφανιστεί άλλη εποχή που να παίρνει τόσο στα σοβαρά ανθρώπους που βγάζουν λεφτά από τα λεφτά.
Μόνικα Κασάνη: Summer Camp - Μια ξεχωριστή καλοκαιρινή εμπειρία για τα παιδιά στην Τεχνόπολη
15.06.2016 10:42
Γιατί Summer Camp στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων; Μια καλοκαιρινή εμπειρία περιμένει τα παιδιά σας στην Τεχνόπολη, 100% διαδραστική και διασκεδαστική. Μέσα από τη βιωματική μάθηση, το θεατρικό παιχνίδι και τη συνεργασία, τα παιδιά έχουν την ευκαιρία να ανακαλύψουν τις τέχνες, διαφορετικές κουλτούρες και πολιτισμούς, να εξοικειωθούν με τις νέες τεχνολογίες και να μάθουν να ζουν καλύτερα.
Γιάννης Κατσιγιάννης: Ο Σούπερ Φιστίκης Ενάντια στο Τεράστιο Παγωτό Χωνάκι!
01.04.2016 11:07
Θέλω και θα προσπαθήσω να είμαι ειλικρινής. Λέω θα προσπαθήσω, γιατί μέσα από ανάλογα σημειώματα, μπορεί κανείς εύκολα να ξεστρατίσει από την προσωπική του αλήθεια. Γράφοντας τον Σούπερ Φιστίκη, είχα κατά νου, τα παιδιά με τους γονείς, πακέτο, έχοντας σαν στόχο μου πρώτιστα, «να περάσουν όλοι καλά». Πολλοί ταυτίζουν την παραπάνω έκφραση με έκπτωση διδακτισμού, ποιότητας και μηνυμάτων… Αυτό ακριβώς προσπάθησα να αποφύγω. Προσπάθησα να αποφύγω τον στείρο και τον παλιάς κοπής διδακτισμό όπως και την πεπατημένη ποιοτική οδό. Σαν μαθητής, αρκετές φορές θυμάμαι να έγειρα γλυκά το κεφάλι μου στο θρανίο, ακούγοντας με τον πλέον νανουριστικό τρόπο, αναλύσεις επί αναλύσεων, και τι θέλει τέλος πάντων να πει ο ποιητής και… και… Κλείνοντας άλλοτε τ’ αυτιά μου, μην αντέχοντας να ακούω την λογοτεχνία να στενάζει κάτω από το τότε αδυσώπητο φιλολογικό νυστέρι…
Ρέα Βιτάλη: Ενδιαφέρουσες χώρες οι άνθρωποι
17.12.2015 17:06
Τήνος. Πού ακριβώς; Αδύνατο να θυμηθώ. Ίσως γιατί οι λέξεις που ακολούθησαν, διέγραψαν τον τόπο. Άλλωστε ότι ακολούθησε ήταν εξω-στεριανό, ήταν ουράνιο. Όπως οι μοιραίες συναντήσεις. «Να δω, εσάς, ποιος θα σας γράψει τη βιογραφία σας;» τον ρώτησα ενώ μέσα μου αναρωτιόμουν πώς πήρα αυτό το θάρρος. Κι ήρθε ένα «Εσύ» που με εξανάγκασε να ανοιγοκλείσω τα βλέφαρα των ματιών μου σαν εκείνες τις πορσελάνινες κούκλες που κατοικούν πια σκονισμένες μόνο σε καταστήματα με αντίκες. Άκουσα καλά; Το εννοούσε; Πώς το χειρίζομαι; «Πότε ξεκινάμε;», «Αύριο».