Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016

Συναντήσεις: έκθεση του Αλέκου Παπαδάτου στη γκαλερί Cube

Συναντήσεις: έκθεση του Αλέκου Παπαδάτου στη γκαλερί Cube

Η Γκαλερί Cube, εγκαινιάζει τη συνεργασία της με τον εικονογράφο Αλέκο Παπαδάτο και φιλοξενεί τις “συναντήσεις” του, την ατομική του έκθεση, που θα πραγματοποιηθεί στο χώρο της Cube από 5 Ιουνίου έως 5 Ιουλίου 2014.


Ο Αλέκος Παπαδάτος, περιγράφει για τις “συναντήσεις” του: Στη δεξίωση της μηνιαίας επιθεώρησης βιβλίου The Books Journal συναντάς τις πιο απίθανες περσόνες. Θα διακρίνεις μέσα στην κάπνα τον Φραντς Κάφκα που τα πίνει με το Θόδωρο Αγγελόπουλο, τη Σύλβια Πλαθ να κάθεται με χάρη στο μπράτσο του καναπέ όπου ο Μάνος Χατζιδάκις αφηγείται τα παιδικά του χρόνια στον Μικ Τζάγκερ. Θα δεις στον μπουφέ τους λογοτέχνες της "γενιάς του '30" να κάνουν πως τσιμπολογάνε ενώ την πέφτουν στη συνεσταλμένη πολωνή νομπελίστρια Βισουάβα Συμπόρσκα. Στο μπαλκόνι, τον Ηλία Πετρόπουλο και τον Αλμπερ Καμύ να διαφωνούν έντονα αν το γκωλουάζ ή το πούρο ταιριάζουν καλύτερα μ’ ένα Ναπολεόν, ενώ ο Καβάφης τους παρακολουθεί αμίλητος με μισοάδειο το ποτήρι. Ο καθένας τους μια μεγάλη ιστορία, συχνά τραγική. Πώς να κάνεις μ’ αυτό το κουβάρι από προσωπικότητες, που όσο καλύτερα γνωρίζεις τις ζωές και τα έργα τους, τόσο αισθάνεσαι άοπλος εικονογραφικά; Καθένας και καθεμιά έχει τον δικό του τρόπο να σου μιλήσει: ένας ανακαλεί φόρμες και χρώματα της ποπ αρτ, άλλος σε βυθίζει βαθιά σε κάποιον από τους πολλούς τρόπους των κόμικς. Υπάρχουν πρόσωπα που οι τέχνες και οι ζωές τους δεν προσεγγίζονται παρά εξπρεσσιονιστικά και μόνο. Κι άλλα που θέλουν μια πιο προσωπική, πιο μοναχική στρατηγική. Το κάθε πρόσωπο μιλά στην καρδιά με το δικό του σχέδιο, με τα δικά του χρώματα.


Ο Χρήστος Κεχαγιόγλου, ζωγράφος, γράφει για τις “συναντήσεις” του Αλέκου Παπαδάτου:

Ένα εξώφυλλο, κάποιες φορές, γίνεται παράθυρο, γίνεται πόρτα, γίνεται κάτι μαγικό, εκεί σ’ ένα ράφι που πέφτει το μάτι σου πάνω του, σε μια προθήκη, σ’ ένα περίπτερο μες στο δρόμο, κι ανοίγει μια τρύπα, ένα πέρασμα και ξαφνικά σε μεταφέρει σε μια άλλη πραγματικότητα. Γιατί η πραγματικότητα μας δεν είναι τόσο συμπαγής όσο νομίζουμε, ευτυχώς, αλλά είναι γεμάτη τρύπες μυστικές και παρενθέσεις. Κι εκεί που χαζολογάω στο σκονισμένο βιβλιοπωλείο πιάνει μια δυνατή βροχή μες στο κεφάλι μου και ξεφυτρώνει αστείος και πορτοκαλής μες στο φως ανάμεσα στις σκοτεινές φιγούρες των Δουβλινέζων ο James Joyce. Ξαφνιάζομαι. Κυριευμένος στην αρχή από τη δυνατή παρουσία της φιγούρας, ψάχνω να δω που είμαι, τι είναι αυτό το μέρος, ποιοι ζούνε εκεί, πως ζούνε. Και παίρνω ένα σωρό πληροφορίες, ο σκοτεινός αυτός  τόπος εκτός απ’ τον ολοφώτεινο του άρχοντα, έχει κι όλα τα απαραίτητα για ένα ταξίδι. Και φτιάχνω τη βαλίτσα μου χωρίς να το καταλάβω, μια ιστορία… Την άλλη φορά ξετρυπώνει η κεφάλα του Μαρξ και μου κόβει την ανάσα, ή τα χείλια του Τζάγκερ. Μπορεί να παγώσεις άμα μπει από το παράθυρο σαν αέρας ο Σεμπρούν και περπατήσεις μαζί του σ’ αυτό το μέρος χωρίς παλτό. Είναι όλοι ένας κι ένας, μπορεί και πολλούς να μην τους ξέρεις, άμα δεν είσαι φανατικός του βιβλίου, αλλά είναι όλοι σπουδαίοι και κακό του κεφαλιού σου, φέρνουν όλοι μαζί τους μια μικρή ιστορία, κουβαλάνε μια δική τους αίσθηση του χρόνου κι έναν μαγικό τόπο και ταξιδεύουν. Άλλοι πολυλογάδες κι άλλοι μονολεκτικοί, άλλοι βιαστικοί και νευρικοί κι άλλοι σαν τον Ηλία τον Πετρόπουλο στον κόσμο τους, χαλαροί μ’ ένα τρίφυλλο πούρο στο χέρι, κι έχει ο Θεός. Άλλοι πεθαμένοι κι άλλοι ζωντανοί, χαρούμενοι και τρομακτικοί, άλλοι μέσα κι άλλοι έξω, όλοι ένα κουβάρι χρώματα κι εκφράσεις κι ευρήματα εικαστικά , άλλοι πολύπλοκοι, αναδύονται μέσα από ένα σωρό μαστοριές, κι άλλοι απλοί, δέκα γραμμές κι ένα χρώμα. Εικόνες ευμετάβλητες, ρευστές, ελεύθερες. Γι’ αυτό όταν τις κοιτάς ξαφνιάζεσαι. Παριστούν κάτι χωρίς να αναπαριστούν. Μοιάζουν με ανθρώπους, με γνωστούς ανθρώπους και συγγραφείς, μα αυτές είναι κάτι άλλο. Είναι ιδέες και συναισθήματα, είναι μικρές ιστορίες χωρίς αρχή και τέλος, ακατάστατες καταστάσεις, σκίτσα, αέρας ελαφρύς που μπαίνει από το μισάνοιχτο παράθυρο. Και καπετάνιος ο Αλέκος, κι όλοι μαζί ένας ολόκληρος κόσμος, μια πολύχρωμη και παιχνιδιάρικη κιβωτός. Που ‘χει για τον καθένα κρατημένη μια θέση μυστική. Γι’ αυτό σου κλείνει και το μάτι. Όποιος κι αν είσαι, απ’ όπου κι αν έρχεσαι, θα μπεις, θα βρεις τη θέση σου, θα βολευτείς. Θα διασωθείς κι εσύ μες στην εικόνα….


Επιμέλεια έκθεσης: Νίκος Σουλάκης, Δρ. Αρχιτέκτων

Σχετικές ειδήσεις
Έκθεση του Αντώνη Βολανάκη στη Γκαλερί Cube
09.11.2016 15:58
Η Γκαλερί Cube, εγκαινιάζει τη συνεργασία της με τον εικαστικό Αντώνη Βολανάκη και παρουσιάζει την καινούρια του δουλειά, στην ατομική του έκθεση με τίτλο “ Α HERSTORY: something old, something new, something borrowed, something blue ”. Τα έργα που παρουσιάζονται είναι χειροποίητα κεραμικά, υφαντά και φωτογραφίες από την σειρά Holy Women και έχουν δημιουργηθεί τα δύο τελευταία χρόνια.
Ουτοπικές Τοπογραφίες: έκθεση του Γιάννη Χρηστάκου στη Γκαλερί Cube
10.10.2016 10:14
Η Γκαλερί Cube, παρουσιάζει την καινούρια δουλειά του Γιάννη Χρηστάκου, στην ατομική του έκθεση με τίτλο “Ουτοπικές Τοπογραφίες”, που λειτουργεί σαν συνέχεια και εξέλιξη της δουλειάς του, η οποία παρουσιάστηκε στην Cube με τίτλο “Αυτός δεν είναι ο κόσμος μου” (Μάρτιος 2012).
Bitten: Έκθεση της Δέσποινας Κωνσταντίνου στην Γκαλερί Cube
25.05.2016 12:39
Η Γκαλερί Cube, ξεκινά τη συνεργασία με την εικαστικό Δέσποινα Κωνσταντίνου παρουσιάζοντας την Παρασκευή 3 Ιουνίου 2016 τη δουλειά της, στην ατομική έκθεση με τίτλο “Bitten”.
... έλα να παίξουμε: Έκθεση του Χρήστου Κουτσούκη στην Γκαλερί Cube
15.03.2016 14:57
Η Γκαλερί Cube, φιλοξενεί από την Τρίτη 22 Μαρτίου 2016 την καινούρια δουλειά του Χρήστου Κουτσούκη με τίτλο “... έλα να παίξουμε”, που είναι η δεύτερη ατομική του έκθεση στο χώρο, μετά τις “Στιγμές” (Φεβρουάριος 2012).
Blue Dragon, Yellow Kiss: έκθεση της Έλλης Γρίβα στη γκαλερί Cube
12.02.2016 12:23
Η Γκαλερί Cube, φιλοξενεί την καινούρια δουλειά της Έλλης Γρίβα με τίτλο “Blue Dragon, Yellow Kiss”, την τρίτη ατομική της έκθεση στο χώρο.