Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Τάκης Τζαμαργιάς: Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά παρά τις δυσκολίες βρήκε την αξιοπιστία του

Τάκης Τζαμαργιάς: Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά παρά τις δυσκολίες βρήκε την αξιοπιστία του

Έξι μήνες μετά την τοποθέτησή μου στη θέση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά, μπορώ να πω με μεγάλη βεβαιότητα ότι αυτό το  θέατρο – μνημείο, το ομορφότερο θέατρο της Ελλάδας, βρίσκει τη θέση του στο θεατρικό χάρτη του λεκανοπεδίου, αποτελεί πόλο έλξης για το κοινό αλλά και για τους άλλους μεγάλους πολιτιστικούς οργανισμούς, με τους οποίους και επιζητούμε να έχουμε συνέργειες μαζί τους.


Παρά το δύσκολο νομικό πλαίσιο (ΝΠΔΔ) με την αμέριστη συμπαράσταση του Προέδρου του ΟΠΑΝ Γιώργου Σιγάλα και των υπαλλήλων του, καταφέρνουμε, μόλις τέσσερις μήνες μετά την επαναλειτουργία του, να υλοποιούμε τη δική μας εσωτερική παραγωγή «Καβγάδες στην Κιότζα» του Γκολντόνι σε σκηνοθεσία Βασίλη Παπαβασιλείου , με ένα εξαιρετικό επιτελείο ηθοποιών. Στη συνέχεια σε ένα σφικτό πρόγραμμα μέχρι τον Ιούνιο, φιλοξενούμε την, πολύ επιτυχημένη τα τελευταία χρόνια, Εθνική Λυρική Σκηνή που θα κάνει πρεμιέρα στον Πειραιά με την παράσταση χορού «Ερωτευμένος Σοπέν» και το Εθνικό Θέατρο με ένα έργο που αξιολογούμε ως πολύ σημαντικό, το «Μεφίστο» σε σκηνοθεσία Νίκου Μαστοράκη.


Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά παρά τις δυσκολίες βρήκε την αξιοπιστία του. Η μεγαλοσύνη του και μόνον καθορίζει τις επιλογές μας. Για μένα το Δ.Θ.Π. μπορεί και πρέπει να αποτελέσει τη συνέχεια ενός νότιου τόξου πολιτισμού, που ξεκινά από το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης –Φιξ-,  τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών και το Ίδρυμα « Σταύρος Νιάρχος».


Παρότι η θητεία μου τελειώνει το Σεπτέμβριο δεσμεύσαμε για την καινούρια περίοδο και μέχρι τα Χριστούγεννα, για το καλό και μόνον του Θεάτρου,  προκειμένου να αποφύγει τις επαναλήψεις με μετακλήσεις, «Τα Κόκκινα φανάρια». Έργο εμβληματικό για τους Πειραιώτες, σε σκηνοθεσία Νίκου Μαστοράκη, ο οποίος χωρίς να αλλοιώσει το κείμενο του Αλέκου Γαλανού θα εντάξει και αποσπάσματα από το «Εκ Πειραιώς» του Διονύση Χαριτοπούλου.


Στα τέλη Νοεμβρίου επίσης την καινούρια παραγωγή του Πήτερ Μπρουκ, «Η κοιλάδα των εκπλήξεων», γιατί πιστεύουμε ότι το Δ.Θ.Π. με την ιστορική μνήμη και την αύρα της πόλης – λιμάνι πρέπει να είναι και εξωστρεφές, φιλοξενώντας καταξιωμένους καλλιτέχνες , όποτε οι συγκυρίες το επιτρέπουν.


Παράλληλα για τα σχολεία του Πειραιά θα τρέχει πρόγραμμα επισκεψιμότητας (ΕΣΠΑ) με τίτλο «Νέα εποχή για μαθητές στο ΔΘΠ».


Στις προθέσεις μου είναι και δύο ακόμη παραγωγές η «Γέρμα» του Λόρκα, μια πρόταση της Νικαίτης Κοντούρη , και «Το Γλυκό Πουλί της Νιότης» του Γουίλλιαμς, σε σκηνοθεσία δική μου. Για τις παραγωγές αυτές όμως δεν μπορούμε να δεσμεύσουμε τον επόμενο, ενδεχομένως, καλλιτεχνικό διευθυντή.


Η βαθύτερη επιθυμία μου είναι να καταφέρουμε να δημιουργήσουμε ένα σταθερό αριθμό θεατών από τον Πειραιά και την ευρύτερη περιοχή, που δεν είναι εξοικειωμένοι με το Θέατρο, να τους φέρουμε στο Θέατρο, να το νιώσουν δικό τους, να πεισθούν ότι τους αφορά, να αφουγκραστούν την αξιοσύνη του και να νιώσουν μέλη μιας κοινότητας που εμπνέει σεβασμό και οικειότητα!


Το Δ.Θ.Π. έχει μερίδιο ευθύνης για την αναγέννηση της πόλης σε αυτή τη δύσκολη εποχή. Θα με ενδιέφερε όλες οι αξιόλογες μονάδες της πόλης, με άποψη για τον πολιτισμό, να συσπειρωθούν γύρω από το Δ.Θ.Π. σε μια αλλαγή για τον ίδιο τον Πειραιά.
 

Info: O Τάκης Τζαμαργιάς είναι καλλιτεχνικός διευθυντής του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά. Γεννήθηκε στον Πειραιά. Aπόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Πειραϊκού Συνδέσμου και πτυχιούχος του Παιδαγωγικού Τμήματος του ΕΚΠΑ. Κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος του ιδίου τμήματος με ειδίκευση «Θέατρο στην εκπαίδευση». Από το 2003 διδάσκει ως Ειδικό Εκπαιδευτικό Προσωπικό στη Σχολή Επιστημών Αγωγής του ΕΚΠΑ. Ανάμεσα στις σκηνοθεσίες του συγκαταλέγονται οι: Ο καλός άνθρωπος του Σε-Τσουάν (1999), Εις το ρεύμα της ζωής τους (2002). Πήγαινε-Έλα και Τι Πού (2003), Kαλλιφόρνια Ντρίμιν (2004). Black Eyed  (2007), Η Πάχνη (2009), Ιδού Εγώ. Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι – Το Σύννεφο με Παντελόνια (2010), Καυτός Πάγος (2008),  Φτωχοί και Άγιοι (2008), 2η Ευκαιρία (2009), Ο… του μέλλοντος Γιώργος Χειμωνάς (2010), Παραμύθι χωρίς όνομα (2010-2011), Αντιγόνη (2010-2011.), Ο Μεγάλος Περίπατος του Πέτρου (2011), Η Μικρή μας Πόλη (2012), Ποιος σκότωσε το σκύλο τα μεσάνυχτα (2013). Μέλος της συγγραφικής ομάδας για το βιβλίο Στοιχεία Θεατρολογίας της Α΄ Λυκείου (Αθήνα, ΟΕΔΒ, 1998), Πολιτιστικές Εκδηλώσεις στο Σχολείο Πρωτοβάθμια-Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (Αθήνα, Ατραπός,  2004). Στη Χώρα του Του τώρα (Αθήνα, Πατάκης, 2010).


* Αναδημοσίευση από το περιοδικό Culturenow Mag, τεύχος 28

Σχετικές ειδήσεις
Καίτη Κωνσταντίνου: Τώρα είμαι ο Ριχάρδος ο Γ΄ και μ’ αρέσει πολύ!
25.11.2016 17:20
Η Καίτη Κωνσταντίνου γράφει για τον σαιξπηρικό Ριχάρδο με αφορμή την παράσταση “Ριχάρδος o Γ” η οποία παρουσιάζεται στο Σύγχρονο Θέατρο σε σκηνοθεσία του Τάκη Τζαμαργιά
Βασίλης Μαυρογεωργίου: Τι προσπαθεί να μας πει ο «Μικρός Πρίγκιπας»;
20.10.2016 10:14
Ο Βασίλης Μαυρογεωργίου, με αφορμή την παράσταση "Mon petit prince" που παρουσιάζεται στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, γράφει για ένα ξανθό πλάσμα από άλλο πλανήτη που αγαπά ένα τριαντάφυλλο…
Θάλεια Γρίβα: Τι κάνουμε με τα παραμύθια, οέο;
16.09.2016 12:56
Σε αυτήν την περίεργη κατηγορία ανθρώπων, που ασχολούνται επαγγελματικά με το θέατρο, συμβαίνει κάτι μαγικό. Από τη στιγμή που θα ξεκινήσει να τρέχει μια πρόβα, και μέχρι την πρεμιέρα, αυτό είναι το πιο σημαντικό ζήτημα στη ζωή τους. Γίνεται προτεραιότητα, και μπορεί, όσο περνάνε οι μέρες, και πλησιάζει η πρεμιέρα, μια μέρα να ξεχάσεις να φας, ή, ακόμα χειρότερα, να ξεχάσεις να ταΐσεις το σκύλο! Ή, έτσι λέω στον εαυτό μου ότι συμβαίνει γενικώς, και δεν είμαι μόνο εγώ που το παθαίνω… Όμως, παρά τις αντιξοότητες, που εκούσια αντιμετωπίζουμε, οι θεατρίνοι επιβιώνουμε, σαν τις κατσαρίδες και είμαστε εδώ ακόμα και μετά από πυρηνική καταστροφή.
Κωνσταντίνος Ντέλλας: Insomnia Greca: Ξαγρυπνώντας στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά
22.04.2016 14:32
Η δημιουργία της πλατφόρμας bouλouki project είναι αποτέλεσμα πολλών ιδεών και αναγκών προσωπικών των τελευταίων χρόνων. Το Insomnia Greca που θα ολοκληρωθεί τον Απρίλιο στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά είναι, λοιπόν, το πρώτο project αυτής της πλατφόρμας όπου με τη σύμπραξη αγαπημένων φίλων που συστήνουν τη δημιουργική ομάδα (Ανδρέας Σκούρτης, Νεφέλη Σωτηράκη, Κωνσταντίνα Μαρδίκη), τη μουσική επιμέλεια (Αλέξανδρος Κτιστάκης), την επιμέλεια των φώτων (Παναγιώτης Λαμπής), αλλά και τη συμμετοχή διαφόρων καλλιτεχνών, πήρε μορφή και ουσία.
Λίλα Μπακλέση:  Η δική μου «Γκάμπυ»
08.12.2015 16:26
Κλεισμένοι σε έναν εργοστασιακό χώρο, έξω η ζέστη αφόρητη, προσπαθούμε να κατανοήσουμε αυτή τη γυναίκα. Όλοι μαζί. Καφέδες, μπισκότα, τσιγάρα, τοστάκια, ταπεράκια. Διαφωνίες, γέλια, αρχίζουμε να γνωρίζουμε ο ένας τον άλλο. Τα ταψιά του Αγγέλου, μισό τυρόπιτα ,μισό σπανακόπιτα. Τα αγόρια τρέχουν σε ακροάσεις, αναμονή. Τα καταφέρνουν. Η διαδρομή γεμάτη δυσκολίες αλλά και αισιοδοξία. Αλλάζουμε, σκεφτόμαστε σαν εκείνη, πιο ελεύθερα.