Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017
Θέατρο: Σκηνές από ένα γάμο, του Μπέργκμαν, σε σκηνοθεσία Ένκε Φεζολλάρι
Δημοσίευση: Δευτέρα, 24 Μαρτίου 2014 14:26
Θέατρο: Σκηνές από ένα γάμο, του Μπέργκμαν, σε σκηνοθεσία Ένκε Φεζολλάρι

«Η ζωή μας είναι γεμάτη τετραγωνάκια και προσπαθούμε να καλύψουμε τα κενά τους με ορνιθοσκαλίσματα», διαπιστώνει απελπισμένα η ηρωίδα, όταν προσπαθεί μάταια να σπάσει την ρουτίνα της οικογενειακής ζωής και να ανατρέψει προφητικά την καθημερινότητα που θα έφθειρε το γάμο της.

 

Μία δημιουργία-ορόσημο στην εργογραφία του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, είναι οι «Σκηνές από έναν γάμο», που αποτέλεσε τηλεοπτική σειρά έξι επεισοδίων και ταινία, μικρότερης όμως διάρκειας. Ο σκηνοθέτης μάλιστα, αγάπησε τους ήρωές του τόσο πολύ, που την τελευταία του πινελιά στον κινηματογράφο, αποτέλεσε το σίκουελ των «Σκηνών», με την πορεία του ζευγαριού αρκετά χρόνια αργότερα.

 

Ο Γιόχαν και η Μαριάννα, πετυχημένοι επαγγελματίες και γονείς, ζουν ευχαριστημένοι μέσα σε έναν φαινομενικά υπέροχο γάμο. Ο έρωτας δεν γεννήθηκε μεμιάς ανάμεσά τους, όμως έχτισαν μια σχέση αρχικά συμβατική, ενώ στην πορεία υπήρξε κορύφωση των συναισθηματικών δεσμών τους. Τα πάντα όμως ανατρέπονται όταν μία μέρα ο Γιόχαν ανακοινώνει στην σύζυγό του, πως ερωτεύτηκε μια αρκετά νεότερη γυναίκα και σκοπεύει να φύγει μαζί της ταξίδι, εγκαταλείποντας την οικογενειακή εστία, για κάτι που στα μάτια του φαντάζει καλύτερο και λιγότερο τετριμμένο. Ο κόσμος της Μαριάννας καταρρέει, μιας και δε μπορεί να εξηγήσει αυτήν την απότομη μεταστροφή. Τα σημάδια, βέβαια, ήταν ορατά από καιρό, αλλά μέσα στα πλαίσια μιας προγραμματισμένης και σίγουρης ζωής, αγνοήθηκαν η καλύφθηκαν έντεχνα και από τους δύο.

 

Έξι σκηνές παρουσιάζονται και ισούνται με τις έξι φάσεις στην σχέση του Γιόχαν και της Μαριάννας. Παντρεμένοι και εγκλωβισμένοι στα «πρέπει» που ορίζει το περιβάλλον για τον έγγαμο βίο τους, χωρισμένοι και μπερδεμένοι με ένα περίεργο δέσιμο που τους κρατά φυλακισμένους. Όμως πάντοτε διατηρούν τον έρωτα ζωντανό, ώσπου αποφασίζουν την οριστική και λυτρωτική (;) αποδέσμευση.



Ο Ένκε Φεζολλάρι σκηνοθέτησε με λεπτότητα, ενίοτε και με ερωτική τόλμη, στήνοντας τους χαρακτήρες αξιοπρεπώς και με σεβασμό στην Μπεργκμανική έμπνευση, όμως υπήρχαν και στιγμές που τους άφηνε κάπως μετέωρους ή γέμιζε ορισμένα κενά με ασάφειες. Η μουσική επένδυση δια χειρός Σταμάτη Κραουνάκη, ήταν ατμοσφαιρική και μελαγχολική, αν και ίσως θα μπορούσε να συνθέσει κάτι ακόμα πιο καίριο και λεπτοδουλεμένο για το συγκεκριμένο έργο . Τα σκηνικά της Αλεξίας Θεοδωράκη, ήταν απλά και συμβολικά της οικογενειακής εστίας και των χώρων που διαδραματίζονται τα σημαντικά γεγονότα. Πολύ όμορφα και τα κοστούμια της ιδίας. Υποβλητικοί οι φωτισμοί της Μελίνας Μάσχα .



Οι δύο ηθοποιοί στάθηκαν αντάξια απέναντι στους ήρωες που είχαν να αναμετρηθούν. Ο Δάνης Κατρανίδης ως Γιόχαν, ήταν ευθύς, διαυγής και με δόσεις υποδόριου χιούμορ, κάτι που τον χαρακτηρίζει γενικά στην οικοδόμηση των ρόλων του. Η Παναγιώτα Βλαντή, απέδωσε μια Μαριάννα άκρως συναισθηματική και σπαρακτική στα δραματικά ξεσπάσματα, γεγονός που κάνει την υποκριτική της πρόοδο εμφανή.



Η παράσταση «Σκηνές από ένα γάμο» ή χαριτολογώντας «διαζύγιο αλά Σουηδικά», θα παρουσιάζεται στο «Πόλη» θέατρο μέχρι τις 13/4.

Εκτύπωση
Περισσότερα
«Τρειςευτυχισμένοι»: Ο φαύλος κύκλος της απιστίας
14.02.2017 13:59
Λίγα χρόνια μετά την «Υπόθεση της οδού Λουρσίν», το Θέατρο Πορεία ξαναστρέφεται στα κείμενα του Λαμπίς και τον σχολιασμό του περί απιστίας και διάλυσης των σχέσεων. Στον Λαμπίς, όπως και στον Φεντώ, κυριαρχούν τα ερωτικά τρίγωνα. Όμως ειδικά στον «Πιο ευτυχισμένο από τους τρεις», όπως είναι η ακριβής μετάφραση του τίτλου, οι κώδικες του είδους έχουν εκραγεί.
«1984»: Δυστοπικά μαρτύρια με διαχρονική σημασία
11.01.2017 15:23
Το μεγαλειώδες κύκνειο άσμα του Τζωρτζ Όργουελ, «1984» γράφτηκε το 1948, όμως αποδείχτηκε ακραία προφητικό, αν αναλογιστεί κανείς πως στις μετέπειτα εποχές, όπως και η δική μας, άνθρωποι «παραδίδουν» την ιδιωτικότητά τους σε κάθε είδους «Μεγάλο αδερφό», ο απολυταρχισμός κάνει και πάλι ορατή την ύπαρξή του μέσα στην κοινωνία και διάφορες χώρες ανά την υφήλιο βρίσκονται σε μια αδιάκοπη πολεμική σύγκρουση.
«Δεύτερη φωνή»: Μια κοινωνία γεμάτη απωθημένα
07.12.2016 12:18
Η κρίση και η περίοδος που τη γέννησε, τροφοδοτεί αρκετά συχνά το θέατρό μας, δίνοντας στους δημιουργούς διάφορες αφορμές για δραματουργικούς σχολιασμούς. Ένα τέτοιο έργο, είναι και η «Δεύτερη φωνή» του Μιχάλη Ρέππα και του Θανάση Παπαθανασίου, που απεικονίζει με απόλυτο ρεαλισμό, την ελληνική κοινωνία που παρακμάζει σταθερά, μέσα από τον πιο «ισχυρό» πυρήνα της: την οικογένεια.
«Το ’21»: Ελληνική Επανάσταση σε ροκ τόνους
22.11.2016 12:09
Τι μουσικές θα συνόδευαν ιδανικά την Ελληνική Επανάσταση; Παραδοσιακοί ήχοι όπως τους έχουμε συνηθίσει ή μήπως οι ροκ και πανκ αποχρώσεις αποτελούν ένα πιο ταιριαστό «χαλί» στα γεγονότα; Ο Άρης Μπινιάρης φαίνεται να απαντά σε αυτήν την απορία, μέσα από «Το ’21», μια παράσταση που ύστερα από τη μεγάλη επιτυχία της σε Φεστιβάλ Αθηνών και Gazarte, την βρίσκουμε αυτή τη φορά στο θέατρο Πορεία.
Είδαμε στο Φεστιβάλ Αθηνών: Top Girls, Αλέξης Ρίγλης
28.07.2016 14:58
Σε μια εποχή που κυλάει με φρενήρεις ρυθμούς, τα διλήμματα και οι ενδοιασμοί που γεννιούνται στη σύγχρονη γυναίκα είναι πολλαπλοί. Ζητήματα όπως η επιλογή καριέρας ή οικογένειας ή η κοινωνική ανέλιξη με πολλά θύματα και σκληρές συνέπειες, είναι μόνο μερικά από όσα αναδύθηκαν τα χρόνια της έντονης ανάγκης για χειραφέτηση. Στον απόηχο όλων αυτών των κοινωνικών συγκυριών, αλλά ταυτόχρονα την περίοδο ενός πολιτικού αναβρασμού, η Caryl Churchill γράφει τα «Top Girls», με τα οποία εξερευνά ένα σύνολο φεμινιστικών ανησυχιών και επιδιώκει να απομυθοποιήσει τις κατηγορίες της τάξης και του φύλου, προκειμένου να συμβάλει στην πολιτική μεταμόρφωση των γυναικών.
«Τρεις αδερφές»: Ζωές γεμάτες ανεκπλήρωτες προσδοκίες
23.05.2016 17:11
Από τα πιο αναγνωρίσιμα έργα του Τσέχωφ, οι «Τρεις αδερφές», αφηγούνται το ταξίδι τριών γυναικών σε ένα σύμπαν πλημμυρισμένο συναισθήματα και τρυφερές, ανεκπλήρωτες προσδοκίες.
«Χειρόγραφο» - Χάρις Αλεξίου: Απολογισμός μιας μεγάλης πορείας
15.04.2016 11:27
«Σήμερα ήταν τρύγος και πατήσαμε σταφύλια», είναι η πρώτη φράση που ακούγεται από το στόμα της γυναίκας που μπαίνει κρατώντας στα χέρια ένα ηλεκτρονικό σημειωματάριο, του οποίου η οθόνη είναι το μοναδικό πράγμα που φωτίζει το πρόσωπό της στο πυκνό σκοτάδι. Ξεκινά τότε μια επισκοπική απαρίθμηση γεγονότων της πρώιμης ζωής της. «Σήμερα η γιαγιά έφτιαξε τηγανίτες και έβαλε πετιμέζι», «Σήμερα ο μπαμπάς είναι άρρωστος», «Σήμερα η μαμά έβαψε τα ρούχα μαύρα για να είναι έτοιμα», «Σήμερα ο μπαμπάς πήγε στην εκκλησία, γύρισε και πέθανε».
«Άννα Καρένινα»: Καταστροφικά πάθη στην Ρωσία του 19ου αιώνα
08.04.2016 15:45
Ακόμα και όποιος δεν έχει ποτέ πιάσει στα χέρια του το μυθιστόρημα του Τολστόι, γνωρίζει επιγραμματικά την τραγική ιστορία της ηρωίδας που απελπισμένη έπεσε στις ράγες του τρένου, αποζητώντας διέξοδο στα βασανιστικά της διλήμματα και αμφιθυμίες. Το βιβλίο αποτελεί ψηφιδωτό της ρωσικής κοινωνίας του 19ου αιώνα, ενώ την κεντρική του πλοκή, αποτελεί το ερωτικό δράμα μιας νέας και όμορφης γυναίκας, της Άννας, η οποία αδυνατώντας να ζήσει όπως πραγματικά επιθυμεί κοντά στο πρόσωπο που αγαπά, πνίγεται μέσα στις κοινωνικές συμβάσεις.