Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016
Βιβλίο: Η Βεντέτα - Μπαλζάκ
Δημοσίευση: Δευτέρα, 24 Μαρτίου 2014 11:50
Βιβλίο: Η Βεντέτα - Μπαλζάκ

Δεν είναι διόλου τυχαίο πως ο Μπαλζάκ αποκαλείται ο πατέρας του μυθιστορήματος, δίκαιο πέρα για πέρα. Αυτός ο στρουμπουλός και ευτραφής κύριος με το ηγεμονικό ανάστημα και την ατημέλητη εμφάνιση θυμίζει περισσότερο περιπλανώμενο των δρόμων παρά συγγραφέα παγκόσμιου βεληνεκούς.


Ο Μπαλζάκ τραβάει σε αυτήν την νουβέλα, γραμμένη γύρω στα 1830, την κουρτίνα των ηθών της εποχής του και μας δίνει μία γεύση των ανθρώπινων αδυναμιών που πάντα δυσκολεύουν τις σχέσεις και οδηγούν σε αδιέξοδα και επώδυνες καταστάσεις. Μία ιστορία αντιδικίας και βεντέτας μεταξύ δύο οικογενειών της Κορσικής βυθίζει στο μίσος και την σύγκρουση τα μέλη των οικογενειών σε μία σύρραξη που θα έχει δραματικό αντίκτυπο στην ζωή της κόρης του Μπαρτολομέο Πίομπο. Η ιστορία αυτή δεν είναι παρά το αποκύημα, το αποτέλεσμα και ο καθρέφτης μίας πολιτικής συγκυρίας που μετά την Παλινόρθωση των Βουρβόνων και την έξωση του Ναπολέοντα, εκεί στα 1815 καθίσταται άκρως τεταμένη και ασταθής.


Ο Μπαλζάκ με τον δικό του τρόπο εισέρχεται στο σπίτι των συναισθημάτων της οικογένειας Πιόμπο για να παραδειγματίσει τον αναγνώστη μέσα από τις καθημερινές αυτές σκηνές που ο ίδιος μελετάει μέσω και άλλων επεισοδίων για το που μπορεί να οδηγήσει η τυφλή δίψα για εκδίκηση και η αδικαιολόγητη έχθρα που εκείνη την εποχή βασιλεύει. Το φίδι που διψάει για να δαγκώσει έχει μπει ανάμεσα στις δύο αντιμαχόμενες παρατάξεις και τις έχει ποτίσει με το δηλητήριο της αντιπαλότητας. Από την μία τους ηττημένους οπαδούς του Ναπολέοντα που αδυνατούν να χωνέψουν την κατατρόπωσή τους και έχουν εξωθηθεί στην απομόνωση και από την άλλη τους οπαδούς της βασιλικής εξουσίας που έχουν ανέλθει στα σαλόνια της πολιτικής.


Μέσα στο πλαίσιο αυτό ο πατέρας Πιόμπο ανακαλύπτει πως η κόρη του, η Τζινέβρα, έχει ερωτευτεί σφόδρα τον γιο του πιο μισητού του εχθρού και μάλιστα είναι ανένδοτη στην επιθυμία της να τον παντρευτεί. Εκείνος την αποκληρώνει, την απαρνείται και ορκίζεται πως δεν έχει πια θέση στην καρδιά του. Δεν είναι και πολύ μακρινή αυτή η ιστορία από τα όσα μπορεί να συμβαίνουν ακόμα και σήμερα σε πολλές περιοχές που διέπονται από τέτοιου είδους αντιλήψεις, τα βήματα προόδου μπορεί να έχουν γίνει 200 χρόνια μετά αλλά οι άνθρωποι όπως και οι πεποιθήσεις τους δύσκολα αλλάζουν. Μία προβολή στο σήμερα με φόντο το χθες λοιπόν.


Η "Βεντέτα" είναι η τρανταχτή απόδειξη του πόσο ένας άνθρωπος, στην περίπτωση αυτή ο αδιάλλακτος πατέρας Πιόμπο, μπορεί να γίνει αλαζόνας και κυρίαρχος των απόψεών του θυσιάζοντας στον βωμό των ταριχευμένων και θολωμένων εχθρικών διαθέσεων του το μέλλον και την ευτυχία της κόρης του που για το μόνο που εκλιπαρεί είναι αγάπη και την ευχή από μέρους των γονιών της για να οδεύσει με τον αγαπημένο της Λουίτζι το μονοπάτι ενός ειρηνικού και αρμονικού έγγαμου βίου μακριά από τις πληγές που λάβωσαν στο παρελθόν τις δύο οικογένειες.


Πόση σκληρότητα και πόση αδιαλλαξία μπορεί να χωρέσει η καρδιά και η ψυχή ενός πατέρα που σβήνει τον διακόπτη της ευζωίας του ίδιου του παιδιού για να ικανοποιήσει τα δικά του μικροπρεπή και μικρόψυχα πιστεύω; Γιατί η Τζινέβρα καλείται να πληρώσει τόσο ακριβά το τίμημα του έρωτά της για έναν άνθρωπο που διάλεξε δίχως να γνωρίζει το παρελθόν του αλλά με μόνη επιθυμία την κοινή συμπόρευσή τους στο μέλλον και με μόνη πυξίδα την αστείρευτη πηγή αγάπης προς το πρόσωπό του; Ο Λεονάρντο ντα Βίντσι σε ένα πορτραίτο που φιλοτέχνησε απεικονίζει την Τζινέβρα ντ' Έστε, αγνοώ αν ο Μπαλζάκ το είχε εις γνώση του, όμως είναι τόσο μελαγχολική η φιγούρα εκείνης της προσωπογραφίας που αντικρίζοντάς την έρχεται στο νου η στεναχώρια και η οδύνη της μπαλζακικής Τζινέβρας για την τύχη που της επεφύλαξε η μοίρα.


Πλήττεται συνεχόμενα η Τζινέβρα με τα ερωτήματα που βασανίζουν το είναι της, παγιδεύουν την σκέψη της και φυλακίζουν την σχέση της με τον πατέρα της σε ένα αιώνιο ερωτηματικό και ένα γιατί. Η ζωή της κυλάει όμορφα και παραδεισένια με τον αγαπημένο της Λουίτζι, απολαμβάνοντας αμφότεροι τους καρπούς του έρωτά τους που διέπεται από πραγματική έννοια του ενός για τον άλλον, μία αμοιβαία ανταλλαγή ανιδιοτελών και άσπιλων αισθημάτων, ένας Ρωμαίος και μία Ιουλιέτα των σύγχρονων καιρών. Πόσο όμως ένας έρωτας μπορεί να αντέξει κόντρα σε επιθετικούς και λυσσαλέους ανέμους "πολέμου"; Όταν έξω από το παράθυρο του σπιτιού που φωλιάζει η αγάπη καιροφυλακτούν δυνάμεις επικίνδυνες που παραμονεύουν και σπέρνουν διχόνοια για να γκρεμίσουν αυτό που το ζευγάρι έχει χτίσει τότε ο κίνδυνος κατάρρευσης του ονείρου είναι προ των πυλών, οι συνέπειες αυτής της αποδόμησης γίνονται για όλους καταδικαστέες. Γράφει ο συγγραφέας χαρακτηριστικά: "Τίποτα δεν είναι πιο οδυνηρό για μία νέα κοπέλα, όπως και για όλο τον κόσμο, από το να βλέπει την κακία, την προσβολή ή τον καλό λόγο να μην πετυχαίνουν τον στόχο τους εξαιτίας της περιφρόνησης με την οποία τα αντιμετωπίζει το θύμα".


Ο Μπαλζάκ έχοντας ο ίδιος ζήσει πολλές αποτυχημένες ερωτικές περιπτύξεις σαν μικρός θεός καταγράφει τα έργα και τις ημέρες μίας θεογονίας που δεν είναι άλλη από την μάχη δύο συντρόφων που αν δεν βρουν την επίγεια νηνεμία θα την δουν να ανθίζει σε τόπους πιο φιλόξενους που τίποτα δεν θα μπορέσει να τους την εξοντώσει. Η ακόλουθη φράση του Μπαλζάκ αποστομωτική: "Μήπως δεν είναι η αγάπη σαν την θάλασσα, η οποία επιπόλαια ή βιαστικά ιδωμένη, κατηγορείται για μονοτονία από τις απαίδευτες ψυχές, ενώ κάποια πλάσματα προνομιούχα μπορούν να περάσουν όλους τους τη ζωή θαυμάζοντάς τη, καθώς ανακαλύπτουν σε αυτήν ευμετάβλητα φαινόμενα που τα μαγεύουν;".


"Δεν μπορούν να υπάρξουν ξεσπάσματα χαράς παρά μόνο σε ανθρώπους που αισθάνονται ίσοι μεταξύ τους"


Το βιβλίο του Μπαλζάκ με τίτλο "Η Βεντέτα", κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ροές.  Διαβάστε για το βιβλίο εδώ

Εκτύπωση
Περισσότερα
Το μάτι - Vladimir Nabokov: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 10:34
"Το θέμα στο Μάτι είναι μία έρευνα που οδηγεί τον πρωταγωνιστή μέσα από έναν κυκεώνα από καθρέφτες στη συγχώνευση δίδυμων εικόνων". Αυτά γράφει ο συγγραφέας στο προλογικό σημείωμα του βιβλίου όπου και αναλύει την φιλοσοφία πίσω από την σύλληψη της ιδέας για το Μάτι.
Η πρώτη φλέβα - Γιάννης Μακριδάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 10:56
Ποτέ ο χρόνος δεν είναι αρκετός για να ξετυλίξεις το κουβάρι μιας ζωής και ποτέ κανείς δεν βγαίνει αλώβητος και ατάραχος από την τριβή με το παρελθόν. Ειδικά μάλιστα όταν αυτό στριφογυρίζει και γλυκοκοιτάζει το παρόν σαν την μέλισσα γύρω από το λουλούδι που προσπαθεί να προσγειωθεί για να τραφεί. Εδώ περιγράφονται τα πρόσωπα μίας άλλης εποχής που όμως ακόμα και σήμερα συνεχίζει να υπάρχει γιατί οι άνθρωποι δεν σταμάτησαν να φωτογραφίζουν τις στιγμές τους και την μοναδικότητά τους. Μία γυναίκα και ένας άντρας, δύο κόσμοι παράλληλοι και διαφορετικοί μα τόσο όμοιοι.
Μια ματιά στον κόσμο της Ελίζαμπεθ Γκάσκελ - Αλέξανδρος Κεφαλάς: Κριτική βιβλίου
07.11.2016 10:31
Είναι εξαιρετικά σημαντικό να βλέπουν το φως της δημοσιότητας τέτοιου είδους βιβλία, τα οποία εντρυφούν συνοπτικά μεν, ουσιωδώς δε σε προσωπικότητες που άφησαν το δικό τους ανεξίτηλο σημάδι στην ιστορία της λογοτεχνίας. Αυτό εδώ το μικρό εγχειρίδιο είναι αφιερωμένο στη ζωή της Βρετανίδας Ελίζαμπεθ Γκάσκελ, την οποία λίγοι γνωρίζουν και ακόμα λιγότεροι έχουν διαβάσει.
Η πτώση και άλλες ιστορίες - Friedrich Dϋrrenmatt: Κριτική βιβλίου
25.10.2016 10:13
Η ανθρώπινη ιστορία χρειάζεται πολύ μελάνι για να γραφτεί και ίσως αυτό να μην είναι αρκετό. Χωρίς αμφιβολία, αυτή η ιστορία που ονομάζεται άνθρωπος, αυτό το μέγα ανεξάντλητο κεφάλαιο και τα συν αυτώ έχει τόσες εκδοχές, τόσες όψεις και τόσα τρωτά σημεία που κάθε συγγραφέας κομίζει την δική του οπτική γωνία με οδηγό τα βιώματά του και τα αναγνώσματά του.
Το βιβλίο των φανταστικών όντων - Χόρχε Λούις Μπόρχες: Κριτική βιβλίου
11.10.2016 09:59
Φανταστικά όντα στοιχειώνουν από γεννήσεως του κόσμου τις ανθρώπινες ζωές γιατί ο άνθρωπος μπροστά στη δύναμη της φύσης και στο μεγαλείο της έχει ανάγκη να εκφράσει τις φοβίες του, τις απορίες του, τις σκέψεις του με τρόπο πολλές φορές παράλογο, μεταφυσικό και υπερβολικό.
Ρομάντσο και άλλα πεζά - Μαρία Πολυδούρη: Κριτική βιβλίου
26.09.2016 10:20
"Όσο πιο πολύ αγαπάμε και τόσο πιο πολύ άσκυφτοι γινόμαστε. Όσο πιο αληθινά αγαπάμε τόσο πιο ωραία υποφέρουμε" θα γράψει σε ύφος μελαγχολικό και ποιητικό η Μαρία Πολυδούρη προς τον ποιητή Φίλιππο Κλεωνά.
Άρτουρ Σοπενχάουερ - Peter B. Lewis: Κριτική βιβλίου
16.09.2016 16:18
Είναι ελπιδοφόρο το γεγονός πως ολοένα και περισσότερο τα βιβλία φιλοσοφίας αποτελούν πόλο έλξης και πεδίο ανακάλυψης για πολλούς αναγνώστες που αναζητούν δρόμους διαφυγής και διεξόδους μέσω αυτών.
Ο Άποικος της Μάλατα - Τζόζεφ Κόνραντ: Κριτική βιβλίου
12.09.2016 10:10
Αν μπορούσε κάποιος να αποδώσει ζωγραφικά τα έργα του Κόνραντ και κυρίως το παρόν, το οποίο είναι άμεσα συνυφασμένο με την ίδια την πολυτάραχη του ζωή του Κόνραντ λόγω των διαφόρων ταξιδιών του, σίγουρα θα επέλεγε έναν πίνακα του επίσης πολυταξιδεμένου Γκωγκέν.