Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2016
Θέατρο: Αστερισμοί του Νικ Πέιν, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου
Δημοσίευση: Παρασκευή, 14 Μαρτίου 2014 17:03
Θέατρο: Αστερισμοί του Νικ Πέιν, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου

Έχουμε αρκετές φορές ακούσει ευφυολογήματα ή εκφράσεις με υποθέσεις για το τι θα γινόταν ή γίνεται σε ένα πιθανό παράλληλο σύμπαν και γελάσαμε ή αναρωτηθήκαμε επιδερμικά επ’ αυτού σε στιγμές ευθυμίας. Παρόλα αυτά, υπάρχουν επιστημονικές θεωρίες και έρευνες που τεκμηριώνουν την ύπαρξη παράλληλων συμπάντων και επιπλέον δίνουν υλικό για την σύνθεση πολυεπίπεδων θεατρικών έργων.

 

Οι «Αστερισμοί» του Νικ Πέιν, είναι πολυσύνθετοι. Ξεκίνησε να τους γράφει σε μια πολύ δύσκολη συγκυρία για τον ίδιο, όταν ο πατέρας του «έφυγε» από καρκίνο. Εκείνες τις ημέρες παρακολούθησε τυχαία ένα ντοκιμαντέρ που αφορούσε τις ασυμβατότητες μεταξύ Θεωρίας της Σχετικότητας και Κβαντικής Μηχανικής και το πώς θα μπορούσαν αυτοί οι δύο ακρογωνιαίοι λίθοι της Φυσικής να συνδυαστούν. Ώσπου εμφανίζεται η Θεωρία των Υπερχορδών, η οποία για να ισχύσει, οι επιστήμονες έπρεπε να αποδεχτούν ότι υπάρχουν τουλάχιστον 11 διαστάσεις χωροχρόνου και τελικά ίσως το σύμπαν που γνωρίζουμε να μην είναι το μοναδικό.

 

Ο συγγραφέας προσάρμοσε τις επιστημονικές του αναζητήσεις σε μια φαινομενικά καθημερινή ερωτική ιστορία δύο ανθρώπων από τους δεκάδες που κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Και δεν βάδισε στα μονοπάτια της επιτήδευσης, όπως ίσως θα έπραττε κάποιος που θα ήθελε να δώσει ένα πλαίσιο στιβαρότητας γύρω από τις θεωρίες αυτές, παρά τις προσέγγισε με μεστότητα και απλότητα. Όπως άλλωστε αναφέρεται κάπου στο έργο , «οι καλλιτέχνες κάνουν τον κόσμο πιο εύληπτο μέσω της τέχνης».



Να σημειωθεί ωστόσο ότι πριν την έναρξη της παράστασης, οι καθηγητές αστροφυσικής του ΕΚΠΑ, Μάνος Δανέζης και Στράτος Θεοδοσίου, μέσα από ένα βίντεο, απαντούν σε καίρια επιστημονικά ερωτήματα, προσπαθώντας να μυήσουν το θεατή στον κόσμο της φυσικής και των θεωριών που προκύπτουν από το έργο. Η πλήρης συνέντευξη είναι διαθέσιμη τόσο στον ιστότοπο του Θεάτρου του Νέου Κόσμου, όσο και στο πρόγραμμα της παράστασης.

 

Ενώ υπάρχουν και άλλα κείμενα που μιλούν για τις εκδοχές ιστοριών και έχουν ως κύριο χαρακτηριστικό τους την πολυπλοκότητα του λόγου, οι «Αστερισμοί» εστιάζουν στο συναίσθημα και την πνευματική ανησυχία.

 

Η υπόθεση αφορά μία αστροφυσικό και έναν μελισσοκόμο που γνωρίζονται κατά τη διάρκεια μιας γιορτής. Από κει και ύστερα, δίνονται διάφορες εκδοχές της εξέλιξης αυτής της σχέσης. Διαφορετικοί κόσμοι, ξεχωριστές οπτικές, συναισθήματα, πορείες. Στα παράλληλα σύμπαντα, ποτέ δε συμβαίνει το ίδιο ακριβώς πράγμα ανάμεσά τους. Άλλοτε σμίγουν ή χωρίζουν, άλλοτε αποδέχεται ή απορρίπτει προτάσεις γάμου, ενώ παράλληλα προσπαθούν να αντιμετωπίσουν μαζί η χωριστά την δυσμενή κατάσταση υγείας της νεαρής.

 

Η σκηνοθεσία του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου, είναι στέρεη και καταλυτική. Χρωματίζει ιδιαίτερα κάθε συναισθηματική μετάπτωση των ηρώων, τους τοποθετεί έξυπνα μέσα σε ασύμμετρους σχηματισμούς από φως, ενώ επιλέγει την απλότητα και τη λιτότητα τόσο σε επίπεδο σκηνικού, όσο και στις γενικές σκηνοθετικές εντολές. Καλύπτει έξυπνα τα κενά με την βοήθεια του Παντελή Μακκά στο εικαστικό κομμάτι του απέραντου και πανέμορφου σύμπαντος, σε συνδυασμό με τις εξαιρετικές μουσικές συνθέσεις του Σταύρου Γασπαράτου και την επιμέλεια κίνησης της Αγγελικής Στελλάτου.

 

Οι δύο ηθοποιοί στέκονται ευθύβολα απέναντι στους ήρωές τους. Ο Μάκης Παπαδημητρίου ως Ρόλαντ, είναι συναισθηματικός, γλυκός, με υποδόριο κωμικό στοιχείο, ενώ η Στεφανία Γουλιώτη δίνεται με πάθος στο ρόλο, τόσο στις ανάλαφρες στιγμές όσο και τις δραματικές, ιδιαίτερα στις κορυφώσεις. Οι δύο τους έχουν μια πολύ καλή χημεία, μεταλλάσσουν τις ψυχικές τους διαθέσεις με γρήγορους ρυθμούς και παρασύρουν το θεατή στα παράλληλα σύμπαντα της δράσης. Ιδιαίτερη μνεία για την βαθιά συγκινητική σκηνή που το ζευγάρι καλείται να συνεννοηθεί στη νοηματική γλώσσα.

 

Οι μυστηριώδεις και συχνά συνταρακτικοί «Αστερισμοί» του Νικ Πέιν, λάμπουν πάνω από το Θέατρο του Νέου Κόσμου και περιμένουν το κοινό να τους εξερευνήσει.



 

Η παράσταση «Αστερισμοί», σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου, παρουσιάζεται στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, μέχρι 13 Απριλίου 2014. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Εκτύπωση
Περισσότερα
«Δεύτερη φωνή»: Μια κοινωνία γεμάτη απωθημένα
07.12.2016 12:18
Η κρίση και η περίοδος που τη γέννησε, τροφοδοτεί αρκετά συχνά το θέατρό μας, δίνοντας στους δημιουργούς διάφορες αφορμές για δραματουργικούς σχολιασμούς. Ένα τέτοιο έργο, είναι και η «Δεύτερη φωνή» του Μιχάλη Ρέππα και του Θανάση Παπαθανασίου, που απεικονίζει με απόλυτο ρεαλισμό, την ελληνική κοινωνία που παρακμάζει σταθερά, μέσα από τον πιο «ισχυρό» πυρήνα της: την οικογένεια.
«Το ’21»: Ελληνική Επανάσταση σε ροκ τόνους
22.11.2016 12:09
Τι μουσικές θα συνόδευαν ιδανικά την Ελληνική Επανάσταση; Παραδοσιακοί ήχοι όπως τους έχουμε συνηθίσει ή μήπως οι ροκ και πανκ αποχρώσεις αποτελούν ένα πιο ταιριαστό «χαλί» στα γεγονότα; Ο Άρης Μπινιάρης φαίνεται να απαντά σε αυτήν την απορία, μέσα από «Το ’21», μια παράσταση που ύστερα από τη μεγάλη επιτυχία της σε Φεστιβάλ Αθηνών και Gazarte, την βρίσκουμε αυτή τη φορά στο θέατρο Πορεία.
Είδαμε στο Φεστιβάλ Αθηνών: Top Girls, Αλέξης Ρίγλης
28.07.2016 14:58
Σε μια εποχή που κυλάει με φρενήρεις ρυθμούς, τα διλήμματα και οι ενδοιασμοί που γεννιούνται στη σύγχρονη γυναίκα είναι πολλαπλοί. Ζητήματα όπως η επιλογή καριέρας ή οικογένειας ή η κοινωνική ανέλιξη με πολλά θύματα και σκληρές συνέπειες, είναι μόνο μερικά από όσα αναδύθηκαν τα χρόνια της έντονης ανάγκης για χειραφέτηση. Στον απόηχο όλων αυτών των κοινωνικών συγκυριών, αλλά ταυτόχρονα την περίοδο ενός πολιτικού αναβρασμού, η Caryl Churchill γράφει τα «Top Girls», με τα οποία εξερευνά ένα σύνολο φεμινιστικών ανησυχιών και επιδιώκει να απομυθοποιήσει τις κατηγορίες της τάξης και του φύλου, προκειμένου να συμβάλει στην πολιτική μεταμόρφωση των γυναικών.
«Τρεις αδερφές»: Ζωές γεμάτες ανεκπλήρωτες προσδοκίες
23.05.2016 17:11
Από τα πιο αναγνωρίσιμα έργα του Τσέχωφ, οι «Τρεις αδερφές», αφηγούνται το ταξίδι τριών γυναικών σε ένα σύμπαν πλημμυρισμένο συναισθήματα και τρυφερές, ανεκπλήρωτες προσδοκίες.
«Χειρόγραφο» - Χάρις Αλεξίου: Απολογισμός μιας μεγάλης πορείας
15.04.2016 11:27
«Σήμερα ήταν τρύγος και πατήσαμε σταφύλια», είναι η πρώτη φράση που ακούγεται από το στόμα της γυναίκας που μπαίνει κρατώντας στα χέρια ένα ηλεκτρονικό σημειωματάριο, του οποίου η οθόνη είναι το μοναδικό πράγμα που φωτίζει το πρόσωπό της στο πυκνό σκοτάδι. Ξεκινά τότε μια επισκοπική απαρίθμηση γεγονότων της πρώιμης ζωής της. «Σήμερα η γιαγιά έφτιαξε τηγανίτες και έβαλε πετιμέζι», «Σήμερα ο μπαμπάς είναι άρρωστος», «Σήμερα η μαμά έβαψε τα ρούχα μαύρα για να είναι έτοιμα», «Σήμερα ο μπαμπάς πήγε στην εκκλησία, γύρισε και πέθανε».
«Άννα Καρένινα»: Καταστροφικά πάθη στην Ρωσία του 19ου αιώνα
08.04.2016 15:45
Ακόμα και όποιος δεν έχει ποτέ πιάσει στα χέρια του το μυθιστόρημα του Τολστόι, γνωρίζει επιγραμματικά την τραγική ιστορία της ηρωίδας που απελπισμένη έπεσε στις ράγες του τρένου, αποζητώντας διέξοδο στα βασανιστικά της διλήμματα και αμφιθυμίες. Το βιβλίο αποτελεί ψηφιδωτό της ρωσικής κοινωνίας του 19ου αιώνα, ενώ την κεντρική του πλοκή, αποτελεί το ερωτικό δράμα μιας νέας και όμορφης γυναίκας, της Άννας, η οποία αδυνατώντας να ζήσει όπως πραγματικά επιθυμεί κοντά στο πρόσωπο που αγαπά, πνίγεται μέσα στις κοινωνικές συμβάσεις.
«Το Κουκλόσπιτο»: Συναισθηματική αποκάλυψη με πρώιμη φεμινιστική χροιά
28.03.2016 13:36
Χρειάζονται μόνο λίγες μέρες ανελέητης συναισθηματικής πίεσης και εκβιαστικής αγωνίας για μια σύζυγο και μητέρα στην Σκανδιναβία του 19ου αιώνα, ώστε να αποφευχθεί η αναμενόμενη κατάρρευσή της και να αποκαλυφθεί ένας πηγαίος δυναμισμός και μια αναπάντεχη διάθεση για ανεξαρτησία. Η Νόρα είναι μια γυναίκα ευτυχισμένη και ικανοποιημένη με τον μέχρι τώρα συζυγικό βίο. Με μια φαινομενική αφέλεια, απολαμβάνει να ξοδεύει χρήματα για την οικογένειά της, γεγονός που εκνευρίζει τον άνδρα της, Τόρβαλντ.
«Victor-Victoria»: Ερωτικά μπερδέματα υπό τους ήχους της jazz
02.03.2016 16:20
Το τελευταίο διάστημα το μιούζικαλ βρίσκει στην Ελλάδα ένα πρόσφορο έδαφος για να αναδειχθεί και να αγαπηθεί εν τέλει από συντελεστές και κοινό. Χρειάστηκε πολύς χρόνος για να αναιρεθεί η αντίληψη μιας παλιακής αισθητικής ως προς το είδος και να επενδυθεί αρκετό χρήμα στις διάφορες παραγωγές, καθώς και εκσυγχρονισμός της σκηνοθετικής/ερμηνευτικής οπτικής τους. Ένα από τα πιο πολυδιαφημισμένα μιούζικαλ της φετινής σεζόν, το «Victor-Victoria», παίζεται αυτόν τον καιρό στο θέατρο Πάνθεον.