Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016
Θέατρο: Οι απόψεις ενός κλόουν, σε σκηνοθεσία Αργύρη Ξάφη (Εθνικό)
Δημοσίευση: Τετάρτη, 19 Φεβρουαρίου 2014 10:11
Θέατρο: Οι απόψεις ενός κλόουν, σε σκηνοθεσία Αργύρη Ξάφη (Εθνικό)

«Αυτός είναι ο αιώνας της πορνείας», διαπιστώνει απηυδισμένος και αηδιασμένος με την κοινωνία γύρω του, ο κεντρικός ήρωας του έργου, Χάνς, όταν όλοι δείχνουν να υποτάσσονται στις επιταγές των σκληρών καιρών και μένει αυτός η τελευταία αγνή ψυχή μπροστά στις βίαιες μεταβολές.

 

Ο οξυδερκής συγγραφέας Χάινριχ Μπελ, έγραψε το 1963 τις «Απόψεις ενός κλόουν», όπου με το προσωπείο ενός μελαγχολικού και προδομένου κλόουν, κριτίκαρε ανελέητα και σκληρά την μεταπολεμική Γερμανία. Μια Γερμανία που φαίνεται να αποτινάζει τις ευθύνες του παρελθόντος και να μην διαθέτει ούτε μνήμη, ούτε αιδώ. Αρκετοί πολίτες της, πρώην ναζί, μαυραγορίτες, δεινοί ρήτορες ή αποκτηνωμένοι καιροσκόποι, απαλλαγμένοι και ανακουφισμένοι για την διαγραφή του πρότερου βίου τους, μεταμορφώνονται και προσαρμόζονται αριστοτεχνικά στην καινούρια εποχή, προκειμένου να επιβιώσουν και να σβήσουν τις ενοχές τους. Και μέσα σε όλη αυτήν την ταραγμένη πολιτική συνθήκη, η εκκλησία και η τυπολαγνεία της, προβάλλει πανίσχυρη και καθοριστική, υποδεχόμενη υποκριτικά στους κόλπους της, ακόμη και αλλόθρησκους ή πρώην στυγνούς επικριτές της.



Ο Χάνς Σνηρ, γόνος μιας πανίσχυρης και πλούσιας οικογένειας, θα απαρνηθεί τις ανέσεις που του προσφέρονται, ακολουθώντας το επάγγελμα του κλόουν, δίνοντας παραστάσεις για μικρούς και μεγάλους. Συνοδοιπόρος του είναι η Μαρί, η μοναδική μεγάλη και αληθινή αγάπη του, η οποία θα σταθεί δίπλα του για έξι χρόνια. Όμως, η δύσκολη συμβίωση και η γενική αβεβαιότητα, θα την αναγκάσουν να τον εγκαταλείψει, προκειμένου να παντρευτεί μια επιφανή προσωπικότητα του γερμανικού καθολικισμού. Ο Χανς, απογοητευμένος και πικραμένος, θα διαπιστώσει ότι όλοι γύρω του αλλάζουν και μόνο αυτός παραμένει με τις ρομαντικές ιδέες της νεότητάς του, αρνούμενος πεισματικά να φθείρει τα τελευταία ψήγματα αγνότητας. Έτσι, απορρίπτοντας την πρόταση του πατέρα του για βοήθεια και αλλαγή ζωής , κατρακυλάει συνεχώς και από περιζήτητος κλόουν-καλλιτέχνης, θα καταλήξει ζητιάνος στα σκαλιά του σταθμού της Βόννης, προσδοκώντας την επιστροφή της Μαρί από το μακρινό ταξίδι της.



Ο κεντρικός ήρωας, σαν ακόμα ένας «Χρυσόστομος» του Έσσε, θα περιπλανηθεί στην γερμανική ύπαιθρο με τον καημό του «ανθρώπου δίχως πατρίδα». Θα αντιμετωπίσει την υποκρισία, τα χαμένα όνειρα, την πολιτική διαφθορά και το βίαιο ή αδέκαστο πρόσωπο της εκκλησίας, μέσα από τον ίδιο του τον αδερφό. Φαντάζει ένας ρομαντικός αναρχικός κάθε εποχής, με απέχθεια προς κάθε είδους κομφορμισμό, απόρριψη του όποιου κατεστημένου και με καλλιτεχνική δίψα για δημιουργία.



Ο Αργύρης Ξάφης, μετέδωσε σκηνοθετικά στην παράσταση κάτι από την τρέλα και την κωμικοτραγική ζωή των περιπλανώμενων καλλιτεχνών. Με αφορμή τον Χανς, αναδύθηκε η γλυκόπικρη αίσθηση που δίνουν οι περισσότεροι κλόουν, της θλίψης πέρα από το βιασμένο χαμόγελο και χιούμορ. Παρόλα αυτά, η εικόνα των Γερμανών, ίσως παρουσιάζεται στερεοτυπικά σε ορισμένα σημεία. Σε συνδυασμό με τα όμορφα και παιγνιώδη σκηνικά της Έλλης Παπαγεωργακοπούλου, στήθηκε μια ατμόσφαιρα παρασκηνίου πάνω στο σκηνή , σαν να κοιτάζουμε την ζωή πίσω από το θέαμα . Πιστά στο κλίμα και ενδιαφέροντα, τα πολύχρωμα κοστούμια της ίδιας. Η μουσική του Κορνήλιου Σελαμσή, έξοχη, μελαγχολική, πάνω στον παλμό του έργου. Οι φωτισμοί του Λευτέρη Παυλόπουλου, ατμοσφαιρικοί και καίριοι.

 

Οι ερμηνείες ήταν όλες πειστικές και ακριβείς. Ο Γιώργος Γάλλος, ένας από τους σημαντικότερους ηθοποιούς της νέας γενιάς, ελίσσεται από τον έναν ρόλο στον άλλο, με δυναμισμό και εκφραστικότητα. Άλλοτε συναισθηματικός, άλλοτε εξωστρεφής και αδιάφορος, γεμίζει τη σκηνή με την παρουσία του. Η Δέσποινα Κούρτη, με την όμορφη χροιά της φωνής να τη βοηθά, έπλασε τις ηρωίδες της με ευαισθησία και σεβασμό. Ο Θανάσης Λέκκας, έχει εύπλαστο πρόσωπο και σώμα , ενώ χτίζει τις περσόνες του με ενδιαφέρων και ιδιαίτερο τρόπο. Τέλος, ο Δημήτρης Παπανικολάου, δημιούργησε έναν Χανς, εσωστρεφή, καταιγιστικό και βαθιά ανθρώπινο. Έξοχος στις δραματικές κορυφώσεις, με εκφράσεις που θυμίζουν θλιμμένους κλόουν σε πίνακες ζωγραφικής.



Πρόκειται για μια παράσταση με ιδιαίτερες νοηματοδοτήσεις, που αφορούν όχι μόνο την μεταπολεμική Γερμανία, αλλά κάθε διφορούμενη εποχή και κοινωνία, στημένη με ενδιαφέροντα τρόπο και σωστές ερμηνείες. Ο Χανς, περιμένει το κοινό στο νεοκλασικό της Αγίου Κωνσταντίνου για να αφηγηθεί την ιστορία του.





«Οι απόψεις ενός κλόουν», του Χάινριχ Μπελ, παρουσιάζονται, από τις 15 Φεβρουαρίου 2014, στο Εθνικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία του Αργύρη Ξάφη.

Εκτύπωση
Περισσότερα
«Δεύτερη φωνή»: Μια κοινωνία γεμάτη απωθημένα
07.12.2016 12:18
Η κρίση και η περίοδος που τη γέννησε, τροφοδοτεί αρκετά συχνά το θέατρό μας, δίνοντας στους δημιουργούς διάφορες αφορμές για δραματουργικούς σχολιασμούς. Ένα τέτοιο έργο, είναι και η «Δεύτερη φωνή» του Μιχάλη Ρέππα και του Θανάση Παπαθανασίου, που απεικονίζει με απόλυτο ρεαλισμό, την ελληνική κοινωνία που παρακμάζει σταθερά, μέσα από τον πιο «ισχυρό» πυρήνα της: την οικογένεια.
«Το ’21»: Ελληνική Επανάσταση σε ροκ τόνους
22.11.2016 12:09
Τι μουσικές θα συνόδευαν ιδανικά την Ελληνική Επανάσταση; Παραδοσιακοί ήχοι όπως τους έχουμε συνηθίσει ή μήπως οι ροκ και πανκ αποχρώσεις αποτελούν ένα πιο ταιριαστό «χαλί» στα γεγονότα; Ο Άρης Μπινιάρης φαίνεται να απαντά σε αυτήν την απορία, μέσα από «Το ’21», μια παράσταση που ύστερα από τη μεγάλη επιτυχία της σε Φεστιβάλ Αθηνών και Gazarte, την βρίσκουμε αυτή τη φορά στο θέατρο Πορεία.
Είδαμε στο Φεστιβάλ Αθηνών: Top Girls, Αλέξης Ρίγλης
28.07.2016 14:58
Σε μια εποχή που κυλάει με φρενήρεις ρυθμούς, τα διλήμματα και οι ενδοιασμοί που γεννιούνται στη σύγχρονη γυναίκα είναι πολλαπλοί. Ζητήματα όπως η επιλογή καριέρας ή οικογένειας ή η κοινωνική ανέλιξη με πολλά θύματα και σκληρές συνέπειες, είναι μόνο μερικά από όσα αναδύθηκαν τα χρόνια της έντονης ανάγκης για χειραφέτηση. Στον απόηχο όλων αυτών των κοινωνικών συγκυριών, αλλά ταυτόχρονα την περίοδο ενός πολιτικού αναβρασμού, η Caryl Churchill γράφει τα «Top Girls», με τα οποία εξερευνά ένα σύνολο φεμινιστικών ανησυχιών και επιδιώκει να απομυθοποιήσει τις κατηγορίες της τάξης και του φύλου, προκειμένου να συμβάλει στην πολιτική μεταμόρφωση των γυναικών.
«Τρεις αδερφές»: Ζωές γεμάτες ανεκπλήρωτες προσδοκίες
23.05.2016 17:11
Από τα πιο αναγνωρίσιμα έργα του Τσέχωφ, οι «Τρεις αδερφές», αφηγούνται το ταξίδι τριών γυναικών σε ένα σύμπαν πλημμυρισμένο συναισθήματα και τρυφερές, ανεκπλήρωτες προσδοκίες.
«Χειρόγραφο» - Χάρις Αλεξίου: Απολογισμός μιας μεγάλης πορείας
15.04.2016 11:27
«Σήμερα ήταν τρύγος και πατήσαμε σταφύλια», είναι η πρώτη φράση που ακούγεται από το στόμα της γυναίκας που μπαίνει κρατώντας στα χέρια ένα ηλεκτρονικό σημειωματάριο, του οποίου η οθόνη είναι το μοναδικό πράγμα που φωτίζει το πρόσωπό της στο πυκνό σκοτάδι. Ξεκινά τότε μια επισκοπική απαρίθμηση γεγονότων της πρώιμης ζωής της. «Σήμερα η γιαγιά έφτιαξε τηγανίτες και έβαλε πετιμέζι», «Σήμερα ο μπαμπάς είναι άρρωστος», «Σήμερα η μαμά έβαψε τα ρούχα μαύρα για να είναι έτοιμα», «Σήμερα ο μπαμπάς πήγε στην εκκλησία, γύρισε και πέθανε».
«Άννα Καρένινα»: Καταστροφικά πάθη στην Ρωσία του 19ου αιώνα
08.04.2016 15:45
Ακόμα και όποιος δεν έχει ποτέ πιάσει στα χέρια του το μυθιστόρημα του Τολστόι, γνωρίζει επιγραμματικά την τραγική ιστορία της ηρωίδας που απελπισμένη έπεσε στις ράγες του τρένου, αποζητώντας διέξοδο στα βασανιστικά της διλήμματα και αμφιθυμίες. Το βιβλίο αποτελεί ψηφιδωτό της ρωσικής κοινωνίας του 19ου αιώνα, ενώ την κεντρική του πλοκή, αποτελεί το ερωτικό δράμα μιας νέας και όμορφης γυναίκας, της Άννας, η οποία αδυνατώντας να ζήσει όπως πραγματικά επιθυμεί κοντά στο πρόσωπο που αγαπά, πνίγεται μέσα στις κοινωνικές συμβάσεις.
«Το Κουκλόσπιτο»: Συναισθηματική αποκάλυψη με πρώιμη φεμινιστική χροιά
28.03.2016 13:36
Χρειάζονται μόνο λίγες μέρες ανελέητης συναισθηματικής πίεσης και εκβιαστικής αγωνίας για μια σύζυγο και μητέρα στην Σκανδιναβία του 19ου αιώνα, ώστε να αποφευχθεί η αναμενόμενη κατάρρευσή της και να αποκαλυφθεί ένας πηγαίος δυναμισμός και μια αναπάντεχη διάθεση για ανεξαρτησία. Η Νόρα είναι μια γυναίκα ευτυχισμένη και ικανοποιημένη με τον μέχρι τώρα συζυγικό βίο. Με μια φαινομενική αφέλεια, απολαμβάνει να ξοδεύει χρήματα για την οικογένειά της, γεγονός που εκνευρίζει τον άνδρα της, Τόρβαλντ.
«Victor-Victoria»: Ερωτικά μπερδέματα υπό τους ήχους της jazz
02.03.2016 16:20
Το τελευταίο διάστημα το μιούζικαλ βρίσκει στην Ελλάδα ένα πρόσφορο έδαφος για να αναδειχθεί και να αγαπηθεί εν τέλει από συντελεστές και κοινό. Χρειάστηκε πολύς χρόνος για να αναιρεθεί η αντίληψη μιας παλιακής αισθητικής ως προς το είδος και να επενδυθεί αρκετό χρήμα στις διάφορες παραγωγές, καθώς και εκσυγχρονισμός της σκηνοθετικής/ερμηνευτικής οπτικής τους. Ένα από τα πιο πολυδιαφημισμένα μιούζικαλ της φετινής σεζόν, το «Victor-Victoria», παίζεται αυτόν τον καιρό στο θέατρο Πάνθεον.