Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016

Σοφία Μαντουβάλου: Η παιδική λογοτεχνία σε πείσμα των καιρών

Σοφία Μαντουβάλου: Η παιδική λογοτεχνία σε πείσμα των καιρών

Με τη μαγική δύναμη του λόγου, η ζωή γίνεται παραμύθι και το παραμύθι ζωή. Η συνύπαρξή μου με τη λογοτεχνία και το βιβλίο ξεκίνησε από τότε που μου διάβαζαν ή διάβαζα ως παιδί.


Σε αυτήν  οφείλω την ανάπτυξη της σκέψης  και του συναισθήματός  μου και, φυσικά, του προσωπικού μου λόγου, ώστε ως συγγραφέας πια να μπορώ να μιλάω στα παιδιά για την πολυπλοκότητα της ζωής με απλό τρόπο και καταλυτικό χιούμορ. Η παραμυθία ήταν και είναι για μένα μια πνευματική περιπέτεια και ένα βάλσαμο ψυχής. Η φαντασία  απαραίτητο στοιχείο της παραμυθίας έγινε η καλύτερή μου φίλη. Στην κοινή μας πορεία με έπεισε πως μόνο αυτή μπορεί να αλλάξει τη ζωή γιατί μόνο αυτή μπορεί να υπηρετεί ακούραστα την καθημερινή επανάσταση της πραγματικότητας για έναν καλύτερο κόσμο.


Η συνάντηση του συγγραφέα με τα παιδιά αναγνώστες είναι μία «έντεχνη» αληθινή ανθρώπινη σχέση επικοινωνίας. Τα παραμύθια δεν προδίδουν την  αλήθεια της ζωής με το ψέμα της κατανάλωσης γιατί ο πυρήνας τους  κρύβει το όνειρο του δημιουργού τους για έναν καλύτερο άνθρωπο και έναν καλύτερο κόσμο.  Ο συγγραφέας  πιστεύοντας στη δύναμη της επιθυμίας του ονείρου φτιάχνει την επιθυμητή πραγματικότητα μέσα από τη φαντασία, και μέσα από το «ψέμα»  της αλληγορίας  μοιράζεται με τα παιδιά τις σκέψεις και τα συναισθήματά του για τον κόσμο που ζει και τον κόσμο που θα ήθελε να ζει.


Η φαντασία κάθε συγγραφέα δίνει διαφορετική απάντηση στην αχόρταγη περιέργεια του παιδιού για τον κόσμο που το περιβάλει. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Γιατί κάθε βιβλίο αποτελεί έναν πυρήνα ελευθερίας. Τα παιδιά μπαίνουν στον κόσμο της πραγματικότητας μέσα  από τον κόσμο της φαντασίας. Αυτός ο κόσμος της φαντασίας τους δίνει την ελευθερία που χρειάζονται για να αναπτυχθούν και να ερμηνεύσουν τον κόσμο γύρω τους. Τα παιδιά ζουν μέσα στο εγώ τους. Η παιδική λογοτεχνία ως αξιόλογη πηγή φανταστικής δύναμης τα βοηθάει να βγουν από τον εαυτό τους, να μπουν στη θέση του άλλου, να γνωρίσουν τον κόσμο και την κοινωνία, να ανακαλύψουν την πραγματικότητα και μετά να ξαναγυρίσουν στον εαυτό τους πιο πλούσια σε εμπειρίες. Η γνωριμία με τον εαυτό τους βοηθάει τα παιδιά να αποκτήσουν προσωπική στάση ζωής, να ονειρευτούν και να διεκδικήσουν το δικαίωμά τους για μια άλλη πιο δίκαιη τάξη του κόσμου.


Έχω βαθιά πίστη στην τέχνη του λόγου της παραμυθίας. Μόνο η φαντασία  μπορεί να εξανθρωπίσει μία κοινωνία που παρακμάζει, μια κοινωνία που στοχεύει στη δημιουργία χειραγωγημένων ανθρώπων, ανήμπορων να διεκδικήσουν την ευτυχία. Γιατί, τί είναι η τέχνη του λόγου; Είναι η αντίδραση του συγγραφέα στον κόσμο που τον περιβάλει. Η δική μου αντίδραση και των άλλων συγγραφέων παιδικής λογοτεχνίας είναι τα παραμύθια και οι ιστορίες μας. Όλοι εμείς έχουμε ένα κοινό σημείο. Την αισιοδοξία, πως η τέχνη της  φαντασίας  γράφει και ξαναγράφει το παιχνίδι της ζωής. Αυτή την τέχνη που κάνει το αδύνατο δυνατό χρειάζεται η παιδική ψυχή για να διαμορφωθεί, να ονειρευτεί, να λυτρωθεί, να αναπτυχθεί. Αυτή την τέχνη που δεν καταργεί τα όρια της λογικής του, αλλά απλά τα υπερβαίνει, πηγαίνοντας το παιδί σε έναν κόσμο χωρίς όρια. Η λογοτεχνία γίνεται όχημα ελευθερίας που ανεβαίνει το παιδί για να επιστρέψει και πάλι στην πραγματικότητα, στα όρια του κόσμου μας, αλλά με ένα μυαλό και μια ψυχή που έχουν πιστέψει πως το πραγματικό και το φανταστικό δεν είναι αντιφατικά. Ένα μυαλό και μια ψυχή που συνεργάζονται για να δημιουργήσουν τα νέα όρια της πραγματικότητας.


Η παιδική λογοτεχνία σε πείσμα των καιρών δεν προσφέρει τη μίμηση του χώρου και των πραγμάτων, αλλά  την αναδημιουργία της ζωής μέσα από τη φαντασία. Ο στόχος  του συγγραφέα είναι να εμψυχώσει τη σκέψη του κάθε παιδιού και να την ανεβάσει στο θρόνο του  “εγώ σκέπτομαι, εγώ  διαμορφώνω την πραγματικότητα”.


Η παιδική λογοτεχνία είναι το παραμύθι της ζωής που ονειρεύομαι.  Ένα παραμύθι μαγικό, υπερφυσικό, ανατρεπτικό, ονειρικό, φανταστικό που ξορκίζει με τη φαντασία τη ζωή για να ζήσουμε εμείς καλά και οι επόμενες γενιές καλύτερα!


Info: Η Σοφία Μαντουβάλου ζει στην Αθήνα. Σπούδασε εξελικτική ψυχολογία, εκπαιδευτική τεχνολογία και σκηνοθεσία στην Ελλάδα και στον Καναδά. Εδώ και τριάντα χρόνια που υπηρετεί το βιβλίο και την τηλεόραση παρέα με τη φαντασία, το χιούμορ και το παράλογο, κατορθώνει να συνδυάζει τα φανταστικά με τα πραγματικά στοιχεία της ζωής, το όραμα με την πραγματικότητα. Έχει εκδώσει έως τώρα εβδομήντα βιβλία για παιδιά και νέους. Το έργο της στην παιδική λογοτεχνία έχει διακριθεί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Είναι δημιουργός μεγάλου αριθμού εκπαιδευτικών ταινιών, μερικές από τις οποίες έχουν αποσπάσει διακρίσεις.

www.sophiamadouvalou.gr

Σχετικές ειδήσεις
Μόνικα Κασάνη: Summer Camp - Μια ξεχωριστή καλοκαιρινή εμπειρία για τα παιδιά στην Τεχνόπολη
15.06.2016 10:42
Γιατί Summer Camp στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων; Μια καλοκαιρινή εμπειρία περιμένει τα παιδιά σας στην Τεχνόπολη, 100% διαδραστική και διασκεδαστική. Μέσα από τη βιωματική μάθηση, το θεατρικό παιχνίδι και τη συνεργασία, τα παιδιά έχουν την ευκαιρία να ανακαλύψουν τις τέχνες, διαφορετικές κουλτούρες και πολιτισμούς, να εξοικειωθούν με τις νέες τεχνολογίες και να μάθουν να ζουν καλύτερα.
Γιάννης Κατσιγιάννης: Ο Σούπερ Φιστίκης Ενάντια στο Τεράστιο Παγωτό Χωνάκι!
01.04.2016 11:07
Θέλω και θα προσπαθήσω να είμαι ειλικρινής. Λέω θα προσπαθήσω, γιατί μέσα από ανάλογα σημειώματα, μπορεί κανείς εύκολα να ξεστρατίσει από την προσωπική του αλήθεια. Γράφοντας τον Σούπερ Φιστίκη, είχα κατά νου, τα παιδιά με τους γονείς, πακέτο, έχοντας σαν στόχο μου πρώτιστα, «να περάσουν όλοι καλά». Πολλοί ταυτίζουν την παραπάνω έκφραση με έκπτωση διδακτισμού, ποιότητας και μηνυμάτων… Αυτό ακριβώς προσπάθησα να αποφύγω. Προσπάθησα να αποφύγω τον στείρο και τον παλιάς κοπής διδακτισμό όπως και την πεπατημένη ποιοτική οδό. Σαν μαθητής, αρκετές φορές θυμάμαι να έγειρα γλυκά το κεφάλι μου στο θρανίο, ακούγοντας με τον πλέον νανουριστικό τρόπο, αναλύσεις επί αναλύσεων, και τι θέλει τέλος πάντων να πει ο ποιητής και… και… Κλείνοντας άλλοτε τ’ αυτιά μου, μην αντέχοντας να ακούω την λογοτεχνία να στενάζει κάτω από το τότε αδυσώπητο φιλολογικό νυστέρι…
Ομάδα Τσόκαρα: Θέατρο που πάει παντού!
28.01.2016 09:36
Στους δύσκολους καιρούς που ζούμε όπου η δημιουργικότητα και η επιβίωση μέσω της τέχνης του θεάτρου είναι μια δύσκολη υπόθεση, επιλέξαμε έναν διαφορετικό τρόπο οργάνωσης μιας θεατρικής ομάδας. Έναν τρόπο που βασίζεται στην συλλογικότητα, την συν δημιουργία και την αλληλεγγύη. Η θεατρική ομάδα Τσόκαρα δεν έχει σκηνοθέτη ούτε παραγωγό, παρά μόνο ισότιμα μέλη με τις ίδιες ευθύνες και υποχρεώσεις.
Βαλέρια Χριστοδουλίδου: Ο μαγικός κόσμος της «Ονειροχώρας»...
22.12.2015 10:44
Άραγε εσύ θυμάσαι τον εαυτό σου όταν ήσουν παιδί, να μπερδεύει τα όνειρα με την πραγματικότητα ή την πραγματικότητα με όνειρο? Μαγικές επιθυμίες... στιγμές που ήθελες να γίνεις αόρατος & να περιπλανηθείς παντού απαρατήρητος... κι έκλεινες τα μάτια κι όλα γίνονταν με την αναπνοή της φαντασίας σου. Να γίνεις τοσοδούλης & να χωρέσεις μέσα στο παιχνιδοσπιτάκι που σου έκαναν δώρο τα Χριστούγεννα & να παίξεις μαζί με τα μικροσκοπικά σου κουκλάκια ή να πολεμήσεις παρέα με τα στρατιωτάκια σου.
Άρης Τρουπάκης: Η μόνη κορφή που κατακτάς είναι η γνώση πως υπάρχει πάντα μια ακόμα ψηλότερη
07.12.2015 10:18
Τα «Ψηλά Βουνά» είναι τα παιδικά μας χρόνια. Όχι μια οποιαδήποτε στιγμή τους. Είναι εκείνη η παράξενη στιγμή – «τα παιδιά της τελευταίας τάξης του δημοτικού» λέει ο δάσκαλος που παροτρύνει τους μαθητές ν’ ανέβουν στο βουνό – που σιγά-σιγά κι ανύποπτα η παιδική αθωότητα συναντάει την περιπετειώδη μυρωδιά των πρώτων χρόνων της εφηβείας.