Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Αλέξανδρος Κοέν: Η τέχνη σου δίνει καλύτερη ορατότητα, όχι λύσεις!

Αλέξανδρος Κοέν: Η τέχνη σου δίνει καλύτερη ορατότητα, όχι λύσεις!

Εξαιρετικά αισιόδοξος, δημιουργικός, με φρέσκια ματιά, όραμα και θέληση ο σκηνοθέτης Αλέξανδρος Κοέν. Αυτό ακριβώς που χρειάζεται το θέατρο σήμερα για να μπορεί να ελπίζει σε ένα καλύτερο αύριο! 

 

Τα τελευταία χρόνια μας έχει εκπλήξει ευχάριστα με τις ενδιαφέρουσες σκηνοθετικές του προσεγγίσεις: Ακρότητες του Oυίλλιαμ Μαστροσιμόνε (Θέατρο Επί Κολωνώ), Το μπλε παλτό του Νίκυ Σίλβερ (Πολυχώρος Six D.O.G.S.), Όχι για αηδόνια του Τένεσι Ουίλιαμς (Θέατρο Αργώ), Πολύ κακό για το τίποτα του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ (Θέατρο Αργώ), Έρωτας και ραδιουργία του Φρήντριχ Σίλλερ (Θέατρο Επί Κολωνώ), Η νύχτα της ιγκουάνα του Τένεσι Ουίλιαμς (Θέατρο Αργώ).

 

Τη φετινή θεατρική περίοδο παρουσιάζει στο Σύγχρονο Θέατρο την παράσταση Τίμων ο Αθηναίος «…είδαμε και καλύτερες μέρες…», που αποτελεί την τέταρτη παραγωγή της Εταιρείας Θεάτρου «Υπερίων», την οποία ίδρυσε ο ίδιος το 2010.

Έχοντας αναλάβει την σκηνοθεσία και την μετάφραση, προσπαθεί να δώσει φωνή στο Σαιξπηρικό έργο Τίμων ο Αθηναίος που ελάχιστα έχει εξερευνηθεί, μεταφέροντάς το στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα της παράλογης πολυτέλειας και των αδικαιολόγητων υπερβολών.

 

Ο ταλαντούχος σκηνοθέτης μίλησε στο Culturenow.gr, μεταξύ άλλων, για το έργο, τους σταθερούς του συνοδοιπόρους και τα άμεσα μελλοντικά του σχέδια, έχοντας την αισιοδοξία ότι θα έρθουν και καλύτερες μέρες....



Συνέντευξη: Ερριέττα Μπελέκου

 


Culturenow.gr: Πως προέκυψε η ενασχόλησή σας με την τέχνη της σκηνοθεσίας; Περιγράψτε μας την πρώτη σας επαφή με τον μαγικό κόσμο του θεάτρου...

 

Αλέξανδρος Κοέν: Δεν πρωτοτύπησα. Η μητέρα μου είναι θεατρόφιλη, μ’ έπαιρνε μαζί στις παραστάσεις που έβλεπε, κι έτσι άρχισα ν’ αγαπάω κι εγώ το θέατρο. Αργότερα εφηβικές παραστάσεις που της στήναμε μόνοι μας, ύστερα παραστάσεις στο λύκειο… και κάπως έτσι η δραματική σχολή κατέληξε μονόδρομος.

 

Cul. N.: Στην μέχρι τώρα καλλιτεχνική σας πορεία, και παρά το νεαρό της ηλικίας σας, έχουμε ξεχωρίσει αξιόλογες δουλειές με αφετηρία συνήθως κλασικά έργα, που συγκλίνουν με σύγχρονες κοινωνικές συντεταγμένες..Τι είναι αυτό που σας κεντρίζει το ενδιαφέρον σε καθένα από αυτά, υπάρχει κάποια αόρατη γραμμή που συνδέει τα κείμενα με τα οποία καταπιάνεστε;

 

Α. Κ.: Αγαπάω πολύ τα κλασικά κείμενα. Επειδή έχουν ποίηση και μέγεθος. Επειδή μες απ’ αυτά μπορείς να μιλήσεις για τα πάντα. Επειδή η αυστηρή δομή τους σου επιτρέπει να δοκιμάσεις την πιο ακραία φόρμα.

 

Cul. N.: Η νέα χρονιά σας βρίσκει στο Σύγχρονο Θέατρο, να συνδιαλέγεστε με την τραγωδία του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ “Τίμων ο Αθηναίος”, μια ιστορία παρακμής και σπατάλης. Ποια στοιχεία του κειμένου σας γοήτευσαν και πήρατε την απόφαση να του δώσετε “φωνή”, μιας και πρόκειται για ένα έργο που έχει να παρουσιαστεί στο Αθηναϊκό κοινό από το 1978;

 

Α. Κ.: Συνήθως δε γοητεύομαι από την επικαιρότητα των κειμένων, όμως, το συγκεκριμένο είναι σαν να μιλάει για το Τώρα μας. Πάντως, πέρα από την επικαιρικότητά του, μ’ ενδιαφέρει αυτή η νέα φόρμα που πάει να δημιουργήσει ο Σαίξπηρ στην περίοδο της ωριμότητάς του. Ασφυκτιά και αναζητά ένα νέο είδος που δε θα είναι ούτε τραγωδία, ούτε κωμωδία , ούτε ιστορικό δράμα. Το εγχείρημά του δεν ολοκληρώνεται ποτέ, όμως, αφήνει τα σπέρματα ενός νέου είδους που σήμερα φαίνεται εξαιρετικά μοντέρνο.

 

Cul. N.: Ποιες είναι οι αντιστοιχίες του με την σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα; Τι επιχειρεί να σχολιάσει η δική σας σκηνοθετική προσέγγιση;

 

Α. Κ.: Η παράστασή μας μεταφέρει τον σαιξπηρικό περίγυρο του «Τίμωνα» στο περιβάλλον των σύγχρονών μας περιώνυμων σχεδιαστών μόδας. Ύστερα από μια παρατεταμένη περίοδο σπατάλης και εύκολου χρήματος η κατάληξη δεν μπορεί να είναι άλλη από την απομόνωση και το σκοτάδι.

 

Cul. N.: Εκτός από την σκηνοθεσία έχετε αναλάβει και την μετάφραση, που αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο του σκηνικού οικοδομήματος. Ποιες δυσκολίες αντιμετωπίσατε στην προσπάθειά σας να φέρετε ένα κείμενο του τότε κοντά στο κοινό του σήμερα;


Α. Κ.: Μεταφράζοντάς το δεν είχα καθόλου έγνοια να το φέρω κοντά στο σήμερα. Το μόνο που ήθελα ήταν να υπηρετήσω την ποίηση και τα υψηλά του νοήματα. Είναι πολύ επίπονη διαδικασία, πολλές φορές δουλεύοντάς το πίστευα πως δε θα καταφέρω να το ολοκληρώσω, όμως, η χαρά που παίρνεις απ’ αυτό είναι απίστευτη. Άξιζε τον κόπο.

 

Cul. N.: «…Είδαμε και καλύτερες μέρες…». Τι συμβολίζει ο υπότιτλος που προσθέσατε;

 

Α. Κ.: Ο υπότιτλος είναι από ένα μονόλογο της Φλαβίας στο έργο, όταν ο Τίμων έχει πια χρεοκοπήσει και έχει εγκαταλειφθεί από τους φίλους του. Η Φλαβία είναι ο μόνος άνθρωπος που του συμπαραστέκεται στην κατρακύλα και είναι ο μόνος άνθρωπος στον οποίο δίνει ο Τίμων την ευχή του. Η Φλαβία μάς προτείνει να μη χάνουμε τη μνήμη μας. Υπενθυμίζει στο περιβάλλον του Τίμωνα πως δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε τα οφέλη που απολαύσαμε από έναν άνθρωπο τώρα που εκείνος δεν μπορεί να συνεχίσει να μας ωφελεί.

 


Cul. N.:  Σ' αυτό το καλλιτεχνικό σας εγχείρημα έχετε κάποιους σταθερούς αλλά και καινούριους συνοδοιπόρους. Με ποια κριτήρια επιλέξατε αυτούς που θα σας πλαισιώνουν;

 

Α. Κ.: Η επιλογή είναι πάντα μια πολύ συγκινητική διαδικασία. Πιστεύω πολύ στους συνοδοιπόρους. Δεν είναι τυχαίο πως στις τέσσερις δουλειές που έχει κάνει ως τώρα η Εταιρεία Θεάτρου Υπερίων έχει πάντα τους ίδιους πολύτιμους συντελεστές στη σκηνογραφία, στους φωτισμούς και στην κινησιολογία (Χριστίνα Κωστέα, Κατερίνα Μαραγκουδάκη, Φρόσω Κορρού). Όσο για τους ηθοποιούς είναι άνθρωποι που με γοητεύουν πολύ και επί σκηνής αλλά και εκτός. Θέλω πολύ να γνωρίζω καινούργιους ανθρώπους και να μοιραζόμαστε τον ίδιο στόχο. Και στο επίπεδο αυτό υπήρξα πάντα τυχερός.

 

 

Cul. N.: Πόσο δύσκολος είναι, εν μέσω κρίσεως, ο ρόλος του σκηνοθέτη και ποιο το ρίσκο μίας παράστασης;


Α. Κ: Εν μέσω κρίσεως το μεγαλύτερο ρίσκο είναι, νομίζω, του παραγωγού. Μιλάμε για μια πολυπρόσωπη παραγωγή με υλικοτεχνικές απαιτήσεις.

 

Cul. N.:  Μπορεί το θέατρο να δράσει “πολιτικά”, να αφυπνίσει ή να δώσει διεξόδους στις σύγχρονες ανησυχίες και τα αδιέξοδα;

 

Α. Κ.: Η απάντηση είναι εύκολη. Να αφυπνίσει: μπορεί. Να δώσει διεξόδους: αμφιβάλλω. Άλλωστε δεν είναι αυτός ο ρόλος της. Η τέχνη σου παρουσιάζει μπροστά σου ζωντανά παραδείγματα, ώστε να μπορέσεις να εντοπίσεις κοινά στοιχεία που συμβαίνουν και στη ζωή σου, κι ύστερα ν’ αποφασίσεις πώς θα δράσεις. Καλύτερη ορατότητα σου δίνει η τέχνη, όχι λύσεις.

 

Cul. N.: Μας έχετε συνηθίσει σε παραστάσεις με ρυθμό, ένταση και χημεία μεταξύ συντελεστών, που αφήνουν στο κοινό τις καλύτερες εντυπώσεις! Ποια είναι τα σχέδιά σας, μόλις επιστρέψετε στο “εργαστήρι της δημιουργίας”;


Α. Κ.: Κατ’ αρχάς σας ευχαριστώ για το σχόλιό σας. Μακάρι να είναι έτσι! Τα σχέδια είναι πολλά. Και περιλαμβάνουν μεγάλα κείμενα και ενδιαφέρουσες συναντήσεις με γοητευτικούς καλλιτέχνες . Αυτό που ήδη δρομολογείται –μια και κάνει πρεμιέρα στις 5 Φεβρουαρίου– είναι η «Αγριόπαπια» του Χένρικ Ίψεν στο Beton7 στα πλαίσια ενός εξαιρετικά ενδιαφέροντος φεστιβάλ που έχει στήσει εκεί με πολλή μελέτη και φροντίδα ο Πέρης Μιχαηλίδης. Πρόκειται για ένα αριστουργηματικό κείμενο του Ίψεν – από τα εντελώς κορυφαία του.

 

Cul. N.:  Ως εκπρόσωπος της νέας γενιάς, τι πιστεύετε, θα δούμε τελικά καλύτερες μέρες;

 

Α. Κ.: Οφείλω να το πιστεύω. Αλλά το πιστεύω και ουσιαστικά. Δε γίνεται να μη διδαχτούμε κάτι απ’ όλη αυτή τη δυσχέρεια. Χαμένος κόπος ήταν; Αποκλείεται. Είμαι εξαιρετικά αισιόδοξος.

 

  

 

 

Η Εταιρεία Θεάτρου «Υπερίων» σε συνεργασία με την «Εταιρεία Θεάτρου» παρουσιάζουν το έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ «Τίμων ο Αθηναίος» σε μετάφραση και σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Κοέν, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο Σύγχρονο Θέατρο.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Σχετικές ειδήσεις
Αλέξανδρος Διαμαντής: Ο Βέρθερος είναι η αισθηματική Βίβλος της επανάστασης
03.11.2016 12:52
Το Θέατρο Σημείο παρουσιάζει την παράσταση "Βέρθερος", ένα έργο βασισμένο στο μυθιστόρημα του J.W. Goethe, "Τα Πάθη του Νεαρού Βέρθερου", σε σκηνοθεσία και σκηνική σύλληψη του Αλέξανδρου Διαμαντή. ο νεαρός δημιουργός, ο οποίος μας μίλησε για την πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα, το περίφημο επιστολικό μυθιστόρημα του Γκαίτε που αφορά κάθε εποχή, τον έρωτα, την επανάσταση και την ύπαρξη ή όχι της ελευθερίας στη ζωή ενός ανθρώπου.
Αλέξανδρος Μυλωνάς - Μαρία Ξανθοπουλίδου: Δημιουργία χωρίς ρίσκο δεν υφίσταται
25.10.2016 16:26
Η β’ σκηνή του Θεάτρου Κεφαλληνίας διαγράφει από φέτος μία νέα εποχή υπό τη διεύθυνση του Αλέξανδρου Μυλωνά και της Μαρίας Ξανθοπουλίδου. Η μικρή σκηνή του επιτυχημένου θεάτρου, φιλοδοξεί να μπει στην καρδιά του θεατρόφιλου κοινού με ιδιαίτερες ρεπερτοριακές επιλογές, δίνοντας ταυτόχρονα βήμα σε νέους δημιουργούς. Στην συνέντευξη που ακολουθεί, οι δύο καλλιτεχνικοί διευθυντές απαντούν στις ερωτήσεις μας και αποκαλύπτουν το όραμά τους για τη νέα εποχή, όσο και τις αποχρώσεις που θέλουν αυτή να έχει.
Γεωργία Μαυραγάνη: Δουλειά μου είναι να αναδείξω την τέχνη που μαρτυρεί η ίδια η ζωή
26.09.2016 17:26
Η επιτυχημένη παραγωγή του Μικρού Θεάτρου Αγρινίου «Από πρώτο χέρι – Μια παράσταση για τα καπνά», μετά από μια σειρά παρουσιάσεων με μεγάλη αποδοχή σε Αγρίνιο, Αθήνα και Θεσσαλονίκη, επανέρχεται για λίγες μόνο παραστάσεις στο θησείον, ΕΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ. Με αυτή την αφορμή, η Γεωργία Μαυραγάνη μας μίλησε «από πρώτο χέρι» για τους βασικούς θεματικούς άξονες της παράστασης που «χτίστηκε» με υλικά πραγματικές μνήμες και πολύτιμες εμπειρίες, για τις παιδικές αναμνήσεις της από την πατρογονική γη που «μυρίζουν» καπνό, καθώς και για τις πρώτες αντιδράσεις του κοινού του Αγρινίου, τις οποίες δεν θα ξεχάσει ποτέ.
Killing the fly: Η Αγγελική του τότε και του σήμερα δίνει ένα μάθημα ζωής!
07.04.2016 16:29
Την συγκλονιστική ιστορία της Αγγελικής Ματθαίου, μιας προσφυγοπούλας από τις Νέες Φώκαιες της Σμύρνης, όπως η ίδια την κατέγραψε σε ένα γράμμα της που δημοσιεύθηκε στις εφημερίδες, αποφάσισε να μεταφέρει επί σκηνής η ομάδα Killing The Fly μέσα από την παράσταση “Αγγελική”. Μετά την επιτυχημένη περιοδεία της σε Κρήτη και ηπειρωτική Ελλάδα, η “Αγγελική” τους θα παρουσιαστεί από 8 Απριλίου στο Δώμα του Θεάτρου του Νέου Κόσμου. Με αυτή την αφορμή, τα δύο μέλη της ομάδας (Κατερίνα Δαμβόγλου, Robin Beer) μας μίλησαν για την παράσταση και τους τρόπους που προσέγγισαν σκηνικά το οδοιπορικό της Αγγελικής, ενώ δεν παρέλειψαν να αναφερθούν στον ζωτικής σημασίας ρόλο των καλλιτεχνών και του θεάτρου μέσα στους δύσκολους καιρούς που βιώνουμε, στο μείζον ζήτημα της προσφυγιάς, καθώς και στις πολλές “Αγγελικές” του σήμερα που δίνουν ένα σημαντικό μάθημα ζωής.
Αλέξανδρος Βάρθης: Θα ήθελα να συνεργάζομαι με όσους αγαπούν αυτό που κάνουν
12.02.2016 10:55
Ο Αλέξανδρος Βάρθης έχει κερδίσει ήδη τις εντυπώσεις στο χώρο του θεάτρου. Ο ίδιος, εργατικός και συνεπής στα «θέλω» του, εμφανίζεται αυτόν τον καιρό στο θέατρο Κιβωτός και συγκεκριμένα στον «Ταρτούφο», υποδυόμενος τον «Δάμη». Στην συνέντευξη που ακολουθεί, μας ξεναγεί στον κόσμο του Μολιέρου και ανάμεσα σε διάφορες σκέψεις του, μας αποκαλύπτει ενδιαφέρουσες ιδέες για το τι θα ήθελε να καταπιαστεί στο μέλλον.