Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2016
Ταινία: Οh boy, του Γιαν Όλε Γκέρστεν
Δημοσίευση: Δευτέρα, 23 Δεκεμβρίου 2013 16:18
Ταινία: Οh boy, του Γιαν Όλε Γκέρστεν

Ταινία περιπλάνησης προς εύρεση νοήματος ενός νεαρού που πλησιάζει τα 30, ζει ακόμα με τα λεφτά του πατέρα του, έχει παρατήσει την Νομική εδώ και δύο χρόνια και απλά δεν ξέρει ακόμα τι σχήμα πρέπει να πάρει, και αν θέλει στην τελική να πάρει, ώστε να ταιριάξει στο παζλ της πόλης του.

 

Από την Ελένη Φιλίππου

 

Ένα παζλ που ακριβώς επειδή τον δυσκολεύει να ενώσει τα κομμάτια του, αρχίζει να αναρωτιέται για το ποιος είναι τελικά ο προβληματικός, ο ίδιος ή οι γύρω του.

Το «OhBoy» είναι η αρσενική εκδοχή του «FrancesHa». Διόλου τυχαίο το γεγονός ότι και οι δύο ταινίες είναι γυρισμένες σε ασπρόμαυρο, όχι από διάθεση νοσταλγίας, αλλά για το αβέβαιο του αύριο, το φευγαλέο του σήμερα και της ισοπέδωσης του χθες. Η αίγλη που προσάπτεται στην πόλη του σύγχρονου Βερολίνου μέσα από την καλλιτεχνικότητατης ασπρόμαυρης φωτογραφίας επιτείνει την μοναχικότητα του Νίκο (ΤομΣίλινγκ) καθώς η πόλη στέκει αδύναμη να τροφοδοτήσει ουσιαστικά τα υπαρξιακά κενά  του ήρωα.

Ο Γιαν Όλε Γκέρστεν μας βάζει στον κόσμο του Νίκο και μας αφήνει να τον παρακολουθήσουμε για ένα 24ωρο, στο οποίο χωρίζει με την κοπέλα του, αποκαλύπτεται η απομάκρυνσή του από την σχολή της Νομικής και του κόβεται το μηνιαίο χαρτζιλίκι. Ακολουθεί μια άσκοπη περιπλάνηση στους δρόμους της πόλης, όπου η παράδοσή του στο τυχαίο της στιγμής θα τον φέρει κοντά σε ανθρώπους και ιστορίες που η κάθε μια με τον τρόπο της είτε θα καυτηριάζουν είτε θα αποδομούν ή απλά θα επιβεβαιώνουν τα κλισέ του τρόπου ζωής και αντίληψης όλων μας. Μπορεί οι συναντήσεις να μην πυροδοτούν την εσωτερική αναγέννηση του ήρωα, ή να δίνουν απαντήσεις στους προβληματισμούς του, αλλά καταφέρνουν στο να δείξουν ολοκάθαρα το αδιέξοδο μιας γενιάς που καλείται να βρει την ταυτότητά της, όταν αρνηθεί να παραλάβει την σκυτάλη που της δίνει η προηγούμενη.

Μαζί με το «FrancesHa», το «OhBoy» είναι από τις πιο ωραίες, ανήσυχεςκαι ταλαντούχες κινηματογραφικές δουλειές της χρονιάς για την γενιά των late 20’sπου όταν κοιτά μπροστά δύσκολα να μην ψιθυρίσει, «OhBoy»…

 

Σκηνοθεσία: Γιαν Όλε Γκέρστεν

Σενάριο: Γιαν Όλε Γκέρστεν

Πρωταγωνιστούν: ΤομΣίλινγκ, ΜαρκΧόζεμαν, Αντρέας Σρέντερς, ΦριντερίκεΚέμπτερ, ΟύλριχΝέθεν

Διάρκεια: 83΄

Διανομή: Strada Films

 

Εκτύπωση
Περισσότερα
Ταινία: Μέλι (Miele), της Βαλέρια Γκολίνο
17.01.2014 16:00
Η Βαλέρια Γκολίνο, γνωστή μέχρι τώρα ως μια σπουδαία ιταλίδα ηθοποιός διεθνούς βεληνεκούς, περνάει πίσω από την κάμερα και κάνει το σκηνοθετικό ντεμπούτο της με ταινία μυθοπλασίας κοινωνικού προβληματισμού για το βιοηθικό ζήτημα της ευθανασίας.
Ταινία: Ρενουάρ, του Ζιλ Μπουρντό
09.01.2014 15:01
Ο Ζιλ Μπουρντό μας ταξιδεύει πίσω στον χρόνο, στην Γαλλική Ριβιέρα του 1915, εκεί όπου ο γάλλος ιμπρεσιονιστής Ρενουάρ (Μισέλ Μπουκέ), βιώνει για ακόμη μια φορά το μυθικό άγγιγμα της Μούσας και ζωγραφίζει τους τελευταίους πίνακές του.
Οι δέκα καλύτερες ταινίες του 2013
08.01.2014 10:42
Ακόμα μία κινηματογραφική χρονιά έφτασε στο τέλος της και το culturenow.gr κάνει τον απολογισμό της.
Ταινία: Ο γελαστός πρίγκιπας, του Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν
20.12.2013 13:45
Ο Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν διασκευάζει το Ισλανδικό «Either Way / Α Annan Veg» (2011) του Χαφσταίν Γκούναρ Σίγκουρδσον και παρόλο που πατάει εξολοκλήρου πάνω στα χνάρια του πρωτότυπου σεναρίου κερδίζει την Αργυρή Άρκτο Καλύτερης Σκηνοθεσίας στο φετινό φεστιβάλ Βερολίνου.
Ταινία: 12 χρόνια σκλάβος, του Στιβ ΜακΚουίν
12.12.2013 13:17
«Hunger» (2008), «Shame» (2011), «12 Χρόνια Σκλάβος» (2013): 66 ημέρες απεργίας πείνας, εθισμός στο σεξ, 250 χρόνια δουλείας.
Ταινία: Carrie, της Κίμπερλι Πιρς
06.12.2013 10:22
Όταν αποφασίζεις να κάνεις ριμέικ μια ταινία που έχει περάσει στο πάνθεον του κλασικού πρέπει να έχεις σοβαρούς λόγους, και πιο συγκεκριμένα, όραμα και διάθεση ανανέωσης. Να βάλεις την προσωπική σου σφραγίδα και να εξετάσεις πτυχές που καλούν προς διερεύνηση με σύγχρονους όρους.
Ταινία: Behind the candelabra, του Στίβεν Σόντερμπεργκ
05.12.2013 14:55
Η τελευταία ταινία του Σόντερμπεργκ που δεν βρήκε ποτέ τον δρόμο προς τις κινηματογραφικές αίθουσες της Αμερικής, καθώς ήταν “too gay” για να βρει στουντιακή υποστήριξη, προβλήθηκε από το κανάλι του HBO.
Ταινία: Η τέλεια ομορφιά, του Πάολο Σορεντίνο
29.11.2013 10:11
Ένας φόρος τιμής στην Ρώμη και το ιταλικό σινεμά δεν θα μπορούσε να έχει άλλο τίτλο, παρά αυτόν: «Η Τέλεια Ομορφιά». Τίτλος βγαλμένος από το στόμα των πέντε Σιβυλλών, από την μια απόλυτος και στομφώδης και από την άλλη καυστικός και ειρωνικός, δεν ξέρεις ούτε προς τα που, ούτε από πού πηγάζει.