Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2016
Ταινία: Αγώνες πείνας: φωτιά, του Φράνσις Λόρενς
Δημοσίευση: Πέμπτη, 28 Νοεμβρίου 2013 10:16
Ταινία: Αγώνες πείνας: φωτιά, του Φράνσις Λόρενς

Με το αμερικανικό box office να το έχει ανεβάσει σε επίπεδα ρεκόρ ήδη από το άνοιγμά του, οι συντελεστές του «Αγώνες Πείνας: Φωτιά» έχουν αρκετούς λόγους να μιλούν για ένα απόλυτα επιτυχημένο κινηματογραφικό success story.


Με τον Φράνσις Λόρενς να αναλαμβάνει την σκηνοθεσία και με ένα καστ που συγκέντρωσε γύρω του ονόματα όπως ο Φίλιπ Σίμορ Χόφμαν, Αμάντα Πλάμερ και Τζέφρι Ράιτ το δεύτερο μέρος της τριλογίας (ή για την ακρίβεια τετραλογία, καθώς το τρίτο μέρος θα το σπάσουν σε δύο για ευνόητους λόγους) παραλαμβάνει τις υποσχέσεις που άφησε ο προκάτοχός του και τις εκσφενδονίζει με απόλυτη ευστοχία στις ικανοποιήσεις του νεανικού, κυρίως, target-group που μύησε πέρυσι.   


Η Κάτνις (Τζένιφερ Λόρενς) και ο Πέτα (Τζος Χάτσερσον), ανατρέποντας τους κανόνες του παιχνιδιού είναι οι δύο νικητές της εβδομηκοστής τέταρτης διοργάνωσης των Αγώνων Πείνας. Η Κάτνις, ως η κοπέλα που κατάφερε να ανατρέψει τους κανόνες, είναι πλέον για τους κατοίκους της Πάνεμ το ελπιδοφόρο σύμβολο της επανάστασης και στόχος προς εξολόθρευση για τον Πρόεδρο Σνόου (Ντόναλντ Σάδερλαντ). Προκειμένου να καταπνίξει το επαναστατικό κλίμα που έχει αρχίσει να απλώνεται στις 12 Πολιτείες, ο Πρόεδρος Σνόου θα ρίξει και πάλι στην αρένα της Κάτνις με αφορμή την επετειακή διοργάνωση. Κάτνις και Πέτα ξαναρίχνονται στην αρένα, μόνο που αυτή τη φορά οι αντίπαλοί τους είναι παλαίμαχοι νικητές προηγούμενων Αγώνων Πείνας. Το ζήτημα της επιβίωσης γίνεται διπολικό, καθώς η Κάτνις είναι η μόνη ελπίδα που μπορεί να φέρει την επανάσταση. Αρκεί να μείνει ζωντανή…


Με μια απλοποιημένη ματιά θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι το δεύτερο μέρος της ιστορίας είναι μια επανάληψη του πρώτου: μια αφορμή προκειμένου να ρίξουμε τους δύο πρωταγωνιστές ξανά στην αρένα, η οποία αρένα θα είναι πιο εντυπωσιακή, πιο επικίνδυνη και πιο αιμοβόρα. Οι λόγοι που δεν γίνεται ο παραπάνω ισχυρισμός να σταθεί ως έγκυρος βρίσκονται στην σκηνοθεσία του Φράνσις Λόρενς, στην εισχώρηση του (έστω και ελαφριάς κατασκευής) πολιτικού υπόβαθρου και στην ψυχολογική εμβάθυνση των ηρώων του, κυρίως της Κάτνις. Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι η Τζένιφερ Λόρενς, παρότι προσφάτως βραβευμένη με το χρυσό αγαλματίδιο («Οδηγός Αισιοδοξίας»), επιστρέφει ως Κάτνις με την ίδια σοβαρότητα και όρεξη που την είδαμε στο πρώτο μέρος, από όπου και έγινε γνωστή.


Ο Φράνσις Λόρενς οραματίστηκε το σύμπαν των βιβλίων της Σούζαν Κόλινς με έναν πολύ πιο σκοτεινό και αποπνικτικό τόνο, τον οποίο και μεταφέρει ατόφιο στην κινηματογραφική εκδοχή του. Με αυτόν τον τρόπο καταφέρνει καταρχήν να αποτυπώσει ακόμη καλύτερα το ολοκληρωτικό καθεστώς που βυθίζει τους καταπιεσμένους κατοίκους της Πάνεμ στην απελπισία και την ανέχεια, αλλά και να πιάσει με αυτόν τον τρόπο τα εκτός-διήγησης στοιχεία που συσσωρεύονται επικίνδυνα και προμηνύουν το ξέσπασμα της επανάστασης που πρόκειται να δούμε στο επόμενο μέρος της τετραλογίας.


Και ενώ το πρώτο Hunger Games εύκολα έφερνε στο νου το «Battle Royale» (2000) του  Φουκασάκου Κίντζι, το δεύτερο μέρος μπορεί να επικαλεστεί την αυτονομία του τόσο σε επίπεδο εξέλιξης της ιστορίας αλλά και των πρωταγωνιστών του. Τέλος, παρά τον ξεκάθαρα μπλοκμπαστερικό χαρακτήρα του, οι «Αγώνες Πείνες: Φωτιά» δεν θέλησαν να σερβίρουν στους νεαρούς οπαδούς τους μια από τα ίδια, αλλά μια καλοδουλεμένη και φροντισμένη ιστορία ενός μέλλοντος διόλου μακρινό και διόλου απίθανο.


Σκηνοθεσία: Φράνσις Λόρενς
Σενάριο: Σάιμον Μποφόι, Μίκαελ Αρντ (βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο της Σούζαν Κόλινς)
Πρωταγωνιστούν: Τζένιφερ Λόρενς, Τζος Χάτσερσον, Λίαμ Χέμσγουορθ, Γούντι Χάρελσον, Ντόναλντ Σάδερλαντ, Στάνλεϊ Τούτσι, Ελίζαμπεθ Μπανκς, Φίλιπ Σίμορ Χόφμαν, Λένι Κράβιτς
Διάρκεια: 146΄
Διανομή: Spentzos Film

Εκτύπωση
Περισσότερα
Ταινία: Μέλι (Miele), της Βαλέρια Γκολίνο
17.01.2014 16:00
Η Βαλέρια Γκολίνο, γνωστή μέχρι τώρα ως μια σπουδαία ιταλίδα ηθοποιός διεθνούς βεληνεκούς, περνάει πίσω από την κάμερα και κάνει το σκηνοθετικό ντεμπούτο της με ταινία μυθοπλασίας κοινωνικού προβληματισμού για το βιοηθικό ζήτημα της ευθανασίας.
Ταινία: Ρενουάρ, του Ζιλ Μπουρντό
09.01.2014 15:01
Ο Ζιλ Μπουρντό μας ταξιδεύει πίσω στον χρόνο, στην Γαλλική Ριβιέρα του 1915, εκεί όπου ο γάλλος ιμπρεσιονιστής Ρενουάρ (Μισέλ Μπουκέ), βιώνει για ακόμη μια φορά το μυθικό άγγιγμα της Μούσας και ζωγραφίζει τους τελευταίους πίνακές του.
Οι δέκα καλύτερες ταινίες του 2013
08.01.2014 10:42
Ακόμα μία κινηματογραφική χρονιά έφτασε στο τέλος της και το culturenow.gr κάνει τον απολογισμό της.
Ταινία: Οh boy, του Γιαν Όλε Γκέρστεν
23.12.2013 16:18
Ταινία περιπλάνησης προς εύρεση νοήματος ενός νεαρού που πλησιάζει τα 30, ζει ακόμα με τα λεφτά του πατέρα του, έχει παρατήσει την Νομική εδώ και δύο χρόνια και απλά δεν ξέρει ακόμα τι σχήμα πρέπει να πάρει, και αν θέλει στην τελική να πάρει, ώστε να ταιριάξει στο παζλ της πόλης του.
Ταινία: Ο γελαστός πρίγκιπας, του Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν
20.12.2013 13:45
Ο Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν διασκευάζει το Ισλανδικό «Either Way / Α Annan Veg» (2011) του Χαφσταίν Γκούναρ Σίγκουρδσον και παρόλο που πατάει εξολοκλήρου πάνω στα χνάρια του πρωτότυπου σεναρίου κερδίζει την Αργυρή Άρκτο Καλύτερης Σκηνοθεσίας στο φετινό φεστιβάλ Βερολίνου.
Ταινία: 12 χρόνια σκλάβος, του Στιβ ΜακΚουίν
12.12.2013 13:17
«Hunger» (2008), «Shame» (2011), «12 Χρόνια Σκλάβος» (2013): 66 ημέρες απεργίας πείνας, εθισμός στο σεξ, 250 χρόνια δουλείας.
Ταινία: Carrie, της Κίμπερλι Πιρς
06.12.2013 10:22
Όταν αποφασίζεις να κάνεις ριμέικ μια ταινία που έχει περάσει στο πάνθεον του κλασικού πρέπει να έχεις σοβαρούς λόγους, και πιο συγκεκριμένα, όραμα και διάθεση ανανέωσης. Να βάλεις την προσωπική σου σφραγίδα και να εξετάσεις πτυχές που καλούν προς διερεύνηση με σύγχρονους όρους.
Ταινία: Behind the candelabra, του Στίβεν Σόντερμπεργκ
05.12.2013 14:55
Η τελευταία ταινία του Σόντερμπεργκ που δεν βρήκε ποτέ τον δρόμο προς τις κινηματογραφικές αίθουσες της Αμερικής, καθώς ήταν “too gay” για να βρει στουντιακή υποστήριξη, προβλήθηκε από το κανάλι του HBO.