Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016

Χριστίνα Ρόκα: Μια φορά και έναν καιρό …

Χριστίνα Ρόκα: Μια φορά και έναν καιρό …

Από μικρή αγαπούσα τον χορό. Οι δάσκαλοι και οι γονείς μού έλεγαν ότι ήμουν αεικίνητη. Χόρευα παντού! Στο μάθημα του μπαλέτου ‘έβρισκα τον εαυτό μου’ γιατί βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Όνειρό μου, πέρα από το να χορεύω, ήταν να μοιράζομαι τις γνώσεις και τις εμπειρίες μου κυρίως με παιδιά και νέους. Αυτό το όνειρο πήρε τελικά το όνομα Athens Children’s Ballet (ACB), η πρώτη, μη κερδοσκοπική εκπαιδευτική ομάδα κλασικού χορού στην Ελλάδα, που δημιουργήθηκε για να υποστηρίξει το ταλέντο νεαρών χορευτριών.


Ο χορός απαιτεί σκληρή δουλειά, πειθαρχία, επιμονή και υπομονή. Αποτελεί όμως και έναν από τους ομορφότερους τρόπους έκφρασης συναισθημάτων. Κάθε κίνηση που κάνει μια χορεύτρια λέει μια ιστορία, εκφράζει διαφορετικά συναισθήματα: χαρά, λύπη, αγάπη, αγωνία. Τα βιώνει η ίδια την ώρα που βρίσκεται πάνω στη σκηνή και τα μεταφέρει στον θεατή. Αυτή είναι η μαγεία του κλασικού μπαλέτου.

 

Αυτή τη μαγεία θα νοιώσουν οι εβδομήντα πέντε ταλαντούχες χορεύτριες, ηλικίας 9 έως 21 ετών, που θα ερμηνεύσουν το κλασικό παραμύθι « Η Χιονάτη και οι 7 Νάνοι», χορογραφημένο από την Βρετανίδα Olivia Pickford. Μέσα από την συμμετοχή τους σε μία επαγγελματική παράσταση και τη συνεργασία τους με διακεκριμένους χορογράφους, σκηνογράφους, ενδυματολόγους, οι νεαρές χορεύτριες έχουν την ευκαιρία να συμπληρώσουν την εκπαίδευση τους στον χορό αλλά πρωτίστως να ζήσουν μία μοναδική εμπειρία μαζί με το κοινό. Σε κάθε παράσταση, είναι σημαντικό τα παιδιά να αποτελούν μέρος της δημιουργικής διαδικασίας, να εμπνέονται και να μαθαίνουν το ένα από το άλλο, να λειτουργούν ομαδικά.

 


Η ομάδα του ACB κατά τη διάρκεια των 6 μηνών εντατικών προβών έχει καταφέρει να πετύχει τους παραπάνω στόχους και θα το δείξει πάνω στην σκηνή, εκεί όπου το όνειρο τους θα γίνει πραγματικότητα.

 

 

Info: H Χριστίνα Ρόκα είναι δημιουργός & καλλιτεχνική διευθύντρια του ACB. Η παράσταση «Η Χιονάτη και οι 7 Νάνοι» θα παρουσιαστεί από το Athens Children’s Ballet στο ACS στο Χαλάνδρι, στις 30 Νοεμβρίου και την 1η Δεκεμβρίου 2013. Περισσότερες Πληροφορίες


Σχετικές ειδήσεις
Μ’ ΑΚΟΥΣ: Χωρίς ερώτηση
10.11.2016 12:45
Η Τάνυα Βασδάρη, η Χριστίνα Μητροπούλου και ο Steve Bart μοιράζονται τις σκέψεις τους για το έργο «Μ’ ακούς», το οποίο παρουσιάζεται από την χοροθεατρική ομάδα DiZgravity στο Θέατρο ΠΚ.
Κατερίνα Κασιούμη: 22ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας
08.07.2016 14:55
Θυμάμαι σαν παιδί να περπατάω στους δρόμους των Ιωαννίνων, πηγαίνοντας από το ένα μάθημα στο άλλο, με αγωνία, να προλάβω… και ένα σύννεφο σκέψεων πάνω από το κεφάλι μου για το αν έχουν νόημα όλα αυτά… Αναρωτιόμουν αν όλη αυτή η γνώση θα ησύχαζε την αγωνία που όλοι οι άνθρωποι, ακόμη και τα μικρά παιδιά, έχουν για το μέλλον. Το μόνο μάθημα στο οποίο πήγαινα ανάλαφρα, νιώθοντας κάτι μαγικό να συμβαίνει, ήταν το μάθημα του χορού. Ήδη από τη διαδρομή, πηγαίνοντας, περπατούσα με ένα διαφορετικό τρόπο, με έναν τρόπο σαν να με πήγαινε κάποιος άλλος εκεί που εγώ ήθελα.
Μαριάννα Βαρβιάνη: Η ιδέα πίσω από το ‘Vortex’
15.03.2016 13:47
Πριν από δυο χρόνια περίπου καθόμουν σε ένα πεζούλι ενός πανηγυριού στην Ικαρία και παρακολουθούσα τον κόσμο να χορεύει. Χόρευαν, ακολουθώντας ένα σπειροειδές σχήμα, χωρίς να συγκρούονται μεταξύ τους και το σχήμα που ακολουθούσαν έδινε την εντύπωση ότι δεν είχε αρχή και τέλος, ότι θα μπορούσε να κινείται έτσι για πάντα.
Μαρίνα Μαυρογένη: Ο φόβος της γελοιότητας στην τέχνη του χορού
05.02.2016 11:36
Μου αρέσει να δημιουργώ με άξονα το χιούμορ και να βρίσκω τον τρόπο εκείνο της ανεπιτήδευτης έκφρασης. Αυτό το Φεβρουάριο χορογραφώ και σκηνοθετώ δύο performances στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων με τίτλους «4» και «Η Χαρά της Αποτυχίας». Είναι δύο έργα που φλερτάρουν με τη γελοιότητα, με το άτεχνο καλλιτεχνικό δημιούργημα.
Χρυσηίς Λιατζιβίρη – SYNDRAM dance co: Ο Χορός δεν είναι απλά 'Φαίνεσθαι'
22.12.2015 14:43
- Σ’ αρέσει να κρύβεσαι; - Όχι. Δεν μ’ αρέσει να φαίνομαι…Δεν μ’ αρέσει να φαίνομαι με τον τρόπο που το «σήμερα» μπορεί να εκθέσει παραμορφώνοντας το οτιδήποτε… Δεν μ’ αρέσει να κοινοποιώ τις κρίσεις μου… Δεν μ’ αρέσουν οι κρίσεις μου έτσι όπως αυτές γεννιούνται και προβάλλουν το «εγώ» μου μέσα από την κρίση… Δεν μ’ αρέσει να με αλλοτριώνουν το «φαίνεσθαι», η κρίση, η κατάκριση…