Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2016
Ταινία: Νέα και όμορφη - Φρανσουά Οζόν
Δημοσίευση: Τρίτη, 15 Οκτωβρίου 2013 17:20
Ταινία: Νέα και όμορφη - Φρανσουά Οζόν

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Φρανσουά Οζόν καταπιάνεται με την γυναικεία ψυχοσύνθεση. Όπως ο ίδιος έχει δηλώσει σε συνεντεύξεις του, η γυναίκα είναι πάντοτε πολύ πιο ενδιαφέρουσα περίπτωση για να μελετήσει κανείς, καθώς διαθέτει περίπλοκους μηχανισμούς στον τρόπο που κινείται, αντιλαμβάνεται και βιώνει τον κόσμο γύρω της.

Έτσι, λοιπόν, μετά την κινηματογράφιση των «8 γυναικών» (2002) του και την ατμοσφαιρική βουτιά στην «Πισίνα» (2003), ο Οζόν επανέρχεται στην γυναικεία φιγούρα, αυτήν την φορά με μια ιστορία ενηλικίωσης.

 

Από την Ελένη Φιλίππου


Το «Νέα και Όμορφη» ακολουθεί τις 4 εποχές ενός χρόνου από την ζωή της νεαρής Ιζαμπέλ, τραγουδισμένες από την ζεστή και μελαγχολική φωνή της Φρανσουάζ Αρντί που σηματοδοτεί το κλείσιμο της κάθε εποχής. Με ένα πανέμορφο εισαγωγικό πλάνο σεκάνς, ο Οζόν δηλώνει εξαρχής τις προθέσεις του για τον τρόπο που θα παρακολουθήσει την πρωταγωνίστριά του: από απόσταση.


Δεν κρίνει, δεν δραματοποιεί, δεν ερμηνεύει. Απλά αφήνεται να σαγηνευτεί (και να σαγηνεύσει) με την υπέροχα μυστηριώδη και επιβλητική παρουσία της Μαρίν Βάκτ, ως νεαρή που δοκιμάζει τα όρια της στην πορνεία.


Με σύνθημα το «δεν είμαστε σοβαροί όταν είμαστε δεκαεπτά», στίχος που ανήκει στον Αρθούρο Ρεμπώ, ο Οζόν ξεδιπλώνει τους πειραματισμούς, την αγωνία και την αναζήτηση ταυτότητας της νέας γενιάς που περνά το κατώφλι της ενηλικίωσης. Και αν η ιστορία γύρω από μια γυναίκα που εκπορνεύεται, χωρίς να έχει οικονομική ανάγκη, φέρνει στο νου την «Ωραία της Ημέρας» (1967) του Μπουνιουέλ, ο Οζόν δεν θα ήταν ευχαριστημένος με αυτήν την σύνδεση και αντιστρόφως. Πέραν της πρωταρχικής ιδέας που μοιράζονται και οι δύο δημιουργοί , ότι μια γυναίκα εισχωρεί στον χώρο της πορνείας οικειοθελώς και χωρίς οικονομικά κίνητρα, τίποτε άλλο κοινό δεν υπάρχει μεταξύ τους. Ο Μπουνιουέλ θέλησε μέσα από την Κατρίν Ντενέβ να μελετήσει την δύναμη των ερωτικών ενστίκτων, της φαντασίωσης και τον διχασμό μεταξύ του πρέπει και της επιθυμίας.


Από την άλλη, η ματιά του Οζόν δεν προχωράει σε τόσο βαθιά νερά. Η πρωταγωνίστριά του δεν οδηγείται στην πορνεία ούτε από πλήξη, ούτε από ανικανοποίητες σεξουαλικές επιθυμίες, ούτε επαναστατεί από τον αστικό καθωσπρεπισμό. Η Ιζαμπέλ απλά πειραματίζεται, εξερευνά την σεξουαλικότητα, κολακεύεται από την έλξη του αντρικού φύλου προς αυτήν και ερωτοτροπεί με το παράνομο και το απαγορευμένο. Όπως λέει κάπου και η ίδια, θα μπορούσε αντί για την πορνεία να δοκίμαζε ναρκωτικά. Ο Οζόν πατάει με ελαφριά βήματα πάνω στην ιστορία του, με δόσεις χιούμορ και σάτιρας. Αυτό που βγάζει μπροστά είναι η ανεμελιά και το απερίσκεπτο, το αινιγματικό και το μυστηριώδες που φέρει εντός της κάθε ιστορία ενηλικίωσης και που εκφράζεται από τον κατεξοχήν αγαπητό ποιητή των εφηβικών χρόνων, Ρεμπώ όταν γράφει «η πραγματική ζωή είναι απούσα» και «εγώ είμαι κάποιος άλλος».


Αρνούμενος πεισματικά να αφήσει αιχμές για τους λόγους που η 17χρονη Ιζαμπέλ εκπορνεύεται, ο Οζόν κρατάει τις αποστάσεις του από την ηρωίδα και αφήνει τον θεατή να την πλησιάσει αυτός όσο θέλει, ηδονοβλεπτικά, με περιέργεια, με αποδοκιμασία ή θαυμασμό και όπως επιλέξει, να την κατανοήσει αντίστοιχα.


Εδώ, ο Οζόν θα σε μαγνητίσει όχι για το περίπλοκο και οξυδερκές της ιστορίας του, αλλά για αυτό που αποπνέει η πρωταγωνίστριά του και που σε κάνει να θες να ανακαλύψεις και να ονοματίσεις, αλλά αυτό που καταφέρνεις μοναχά στο τέλος να πεις είναι, ωραίο, δεν ξέρω γιατί ακριβώς, αλλά είναι ωραίο.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Ταινία: Μέλι (Miele), της Βαλέρια Γκολίνο
17.01.2014 16:00
Η Βαλέρια Γκολίνο, γνωστή μέχρι τώρα ως μια σπουδαία ιταλίδα ηθοποιός διεθνούς βεληνεκούς, περνάει πίσω από την κάμερα και κάνει το σκηνοθετικό ντεμπούτο της με ταινία μυθοπλασίας κοινωνικού προβληματισμού για το βιοηθικό ζήτημα της ευθανασίας.
Ταινία: Ρενουάρ, του Ζιλ Μπουρντό
09.01.2014 15:01
Ο Ζιλ Μπουρντό μας ταξιδεύει πίσω στον χρόνο, στην Γαλλική Ριβιέρα του 1915, εκεί όπου ο γάλλος ιμπρεσιονιστής Ρενουάρ (Μισέλ Μπουκέ), βιώνει για ακόμη μια φορά το μυθικό άγγιγμα της Μούσας και ζωγραφίζει τους τελευταίους πίνακές του.
Οι δέκα καλύτερες ταινίες του 2013
08.01.2014 10:42
Ακόμα μία κινηματογραφική χρονιά έφτασε στο τέλος της και το culturenow.gr κάνει τον απολογισμό της.
Ταινία: Οh boy, του Γιαν Όλε Γκέρστεν
23.12.2013 16:18
Ταινία περιπλάνησης προς εύρεση νοήματος ενός νεαρού που πλησιάζει τα 30, ζει ακόμα με τα λεφτά του πατέρα του, έχει παρατήσει την Νομική εδώ και δύο χρόνια και απλά δεν ξέρει ακόμα τι σχήμα πρέπει να πάρει, και αν θέλει στην τελική να πάρει, ώστε να ταιριάξει στο παζλ της πόλης του.
Ταινία: Ο γελαστός πρίγκιπας, του Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν
20.12.2013 13:45
Ο Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν διασκευάζει το Ισλανδικό «Either Way / Α Annan Veg» (2011) του Χαφσταίν Γκούναρ Σίγκουρδσον και παρόλο που πατάει εξολοκλήρου πάνω στα χνάρια του πρωτότυπου σεναρίου κερδίζει την Αργυρή Άρκτο Καλύτερης Σκηνοθεσίας στο φετινό φεστιβάλ Βερολίνου.
Ταινία: 12 χρόνια σκλάβος, του Στιβ ΜακΚουίν
12.12.2013 13:17
«Hunger» (2008), «Shame» (2011), «12 Χρόνια Σκλάβος» (2013): 66 ημέρες απεργίας πείνας, εθισμός στο σεξ, 250 χρόνια δουλείας.
Ταινία: Carrie, της Κίμπερλι Πιρς
06.12.2013 10:22
Όταν αποφασίζεις να κάνεις ριμέικ μια ταινία που έχει περάσει στο πάνθεον του κλασικού πρέπει να έχεις σοβαρούς λόγους, και πιο συγκεκριμένα, όραμα και διάθεση ανανέωσης. Να βάλεις την προσωπική σου σφραγίδα και να εξετάσεις πτυχές που καλούν προς διερεύνηση με σύγχρονους όρους.
Ταινία: Behind the candelabra, του Στίβεν Σόντερμπεργκ
05.12.2013 14:55
Η τελευταία ταινία του Σόντερμπεργκ που δεν βρήκε ποτέ τον δρόμο προς τις κινηματογραφικές αίθουσες της Αμερικής, καθώς ήταν “too gay” για να βρει στουντιακή υποστήριξη, προβλήθηκε από το κανάλι του HBO.