Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016

Αρασέλη Λαιμού: Με γεμίζει να προσπαθώ να δημιουργήσω έναν όμορφο, ρυθμικό, παράλληλο κόσμο που να βγάζει νόημα

Αρασέλη Λαιμού: Με γεμίζει να προσπαθώ να δημιουργήσω έναν όμορφο, ρυθμικό, παράλληλο κόσμο που να βγάζει νόημα

Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης παρουσιάζει στο Υπόγειο Γκαράζ για 12 παραστάσεις, το έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, “Με το ίδιο μέτρο”, σε διασκευή και σκηνοθεσία Αρασέλης Λαιμού. Λίγες ημέρες πριν την πρεμιέρα η σκηνοθέτις απάντησε στις ερωτήσεις μας για το έργο, την οπτική της και την κινηματογραφική της ματιά στα θεατρικά δρώμενα.

 

Συνέντευξη: Μαριάννα Παπάκη

 

Culturenow.gr: Από τις 7/10 μέχρι τις 30/10 θα παρουσιάσετε σε δική σας διασκευή και σκηνοθεσία, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, το έργο «Με το ίδιο μέτρο» του William Shakespear. Πείτε μας λίγα λόγια τόσο για τη διασκευή σας όσο και για τη σκηνοθετική σας ματιά.
Αρασέλη Λαιμού:
Τα έργα του Σαίξπηρ καταπιάνονται με όλα όσα αφορούν έναν θνητό κι ένα πολίτη και μπορείς με ένα ανέβασμα να μιλήσεις για τα πάντα. Αλλά για να κάνω το ανέβασμα πιο προσωπικό, με τη διασκευή επέλεξα τις θεματικές που με έκαιγαν και εστίασα σε αυτές. Κράτησα τους αγαπημένους μου μονολόγους και χαρακτήρες, και επικεντρωθήκαμε σε αυτά.

 

Cul.N.:  Ποια θέματα του έργου σας κέντρισαν το ενδιαφέρον για την παράστασή του και ποιο ή ποια από τα θέματα αναδεικνύει η σκηνοθεσία της παράστασης;
Α.Λ.:
Εστίασα σε κάποιες θεματικές, αυτή του φύλου/ σώμα σε σχέση με το κοινωνικό ρόλο/ ένδυμα. Το ρόλο του υστερικού «άφυλου» άρχοντα Άγγελου, ο οποίος έχει απαρνηθεί τις σωματικές απολαύσεις για να ανέβει στην εξουσία τον παίζει γυναίκα, η Αλέξια Σαραντοπούλου. Ένα από τα κλασσικά μοτίβα του Σαίξπηρ, αυτό της μεταμφίεσης, απόκτα έτσι και μια άλλη διάσταση.

Μια άλλη θεματική είναι η στάση των χαρακτήρων απέναντι στην ηθική και το νόμο σε σχέση με το  φόβο τους μπροστά στο θάνατο. Στη διασκευή, κράτησα εκπροσώπους με διαφορετικές στάσεις απέναντι στην απόλαυση και την εγκράτεια.

 

Cul.N.:  Η παράστασή σας θα παρουσιαστεί στο γκαράζ του ΙΜΚ. Πόσο σημαντική παράμετρος είναι ο χώρος για το αποτέλεσμα μιας δουλειάς; Πρόκειται για ένα από τα πλέον αντισυμβατικά έργα του Σαίξπηρ σε έναν αντισυμβατικό «μη-θεατρικό» τυπικά χώρο.
Α.Λ.:
Ο χώρος ήταν ένα βασικό στοιχείο έμπνευσης και για τους ηθοποιούς αλλά και για το Γιάννη Μουράβα και τον Χρήστο Μασσαλά που επιμελήθηκαν τα σκηνικά και τα κουστούμια αντίστοιχα. Μας ενέπνευσε για το πώς να μεταφέρουμε ένα κλασσικό κείμενο αισθητικά στο σήμερα.

Η ιδιαίτερη ακουστική, τα πολλαπλά επίπεδα δράσης που προσφέρει το βάθος του γκαράζ, η συνεχής ηχητική υπενθύμιση του ότι το βρίσκεσαι στην Πειραιώς - τόσο μακριά από τη Βιέννη του 1600 όπου λαμβάνει χώρα το έργο αλλά  ταυτόχρονα σε μια ιστορία όχι τόσο μακρινή - είναι στοιχεία που προσθέτουν στη θεατρική εμπειρία και βοηθάνε, πιστεύω, σε μια κωμωδία . Η κωμωδία άλλωστε λειτουργεί στο γενικό, είναι πιο εγκεφαλική και είναι μια πιο ομαδική εμπειρία σε σχέση με ένα δράμα.

 

Cul.N.:  Η παράσταση παρουσιάζεται από χορευτές και ηθοποιούς. Τι ρόλο παίζει η κίνηση σε σχέση με το λόγο στην παράσταση;
Α.Λ.: Η παράσταση δεν είναι χορευτική. Αυτό που μας ενδιέφερε είναι να μελετήσουμε τους χαρακτήρες και τις καταστάσεις μέσα από την κινησιολογία και το ρυθμό και όχι μόνο μέσα από το λόγο.

Ένα βασικό θέμα είναι η υποκρισία. Οι χαρακτήρες άλλα αγορεύουν κι άλλα κάνουν. Με την κίνηση προστέθηκε χιούμορ στην απεικόνιση των χαρακτήρων και μας επετράπη να διαφοροροποιήσουμε τα λόγια από την δράση.

Υπάρχει άλλωστε ο χαρακτηριστικός μονόλογος της Ισαβέλας  (την οποία ερμηνεύει η Μαριάννα Καψιμάλη) που αμφισβητεί τη γλώσσα, από την οποία και μόνο εξαρτιέται το δίκαιο.

 

Cul.N.:  Πείτε μας λίγα λόγια και για τη δική σας πορεία στο χώρο του θεάτρου. Πώς από τις σπουδές οικονομικών στην ΑΣΣΟΕ αποφασίσατε να σπουδάσετε σκηνοθεσία; Οικονομικά και θέατρο. Δύο αντίθετοι χώροι τουλάχιστον φαινομενικά…
Α.Λ.:
Ξεκίνησα από οικονομικά και κατόπιν σπούδασα και εργάστηκα στο σινεμά . Αυτή είναι η πρώτη μου θεατρική απόπειρα.

Και στα οικονομικά η ίδια ανάγκη με έσπρωξε, η ανάγκη να καταλάβω πώς λειτουργούν τα ανθρώπινα. Ο  λόγος που έκανα αυτή την αλλαγή είναι ότι ήθελα να περάσω σε κάτι δημιουργικό αντί για αναλυτικό. Με γεμίζει να προσπαθώ να δημιουργήσω έναν όμορφο, ρυθμικό, παράλληλο κόσμο που να βγάζει νόημα.

Cul.N.:  Τη σχέση σας με το θέατρο θα τη χαρακτηρίζατε "κινηματογραφική";
Α.Λ.: Σίγουρα. Δηλαδή βλέπω ότι το γούστο μου στις ερμηνείες έχει οριστεί εκεί.
Μετρημένο συναίσθημα, χαρακτήρες που καταπιέζουν αυτά που θέλουν να πουν, εικόνες, δράση, καμία εμπιστοσύνη σε αυτό που λέγεται, μεγάλη έμπνευση από τον χώρο, φόρμα που να μην σβήνει τις αποχρώσεις.

 

Cul.N.:  Είστε διευθύντρια του τμήματος Discovery του φεστιβάλ ελληνικών ταινιών στο Λος Άντζελες. Πείτε μας γι’ αυτό το ρόλο σας αλλά και τη δική σας εικόνα για τον ελληνικό κινηματογράφο. Πιστεύετε πως οι βραβεύσεις των ελληνικών ταινιών τα τελευταία χρόνια σηματοδοτούν μια αληθινή άνθιση του ελληνικού κινηματογράφου ή αποτελούν σποραδικές επιτυχίες που δεν οδηγούν σε ένα πιο ουσιαστικό αποτέλεσμα;
Α.Λ.:
Υπάρχει μια γενιά νέων κινηματογραφιστών που λένε ιστορίες με ενδιαφέροντα, ανατρεπτικό και ιδιαίτερο τρόπο. Προσωπικά, έχω δει πολλές ελληνικές ταινίες που με έχουν συγκινήσει τα τελευταία χρόνια και που με αφορούν. Η άνθιση και οι βραβεύσεις οφείλονται στο ότι  οι δημιουργοί σήμερα δεν απευθύνονται πλέον στο ελληνικό κοινό αλλά θέλουν οι ταινίες τους να βγουν έξω και το διεκδικούν. Αυτό προσπαθούμε να διευκολύνουμε στο φεστιβάλ στο Λος Άντζελας. Στο τμήμα Discovery φέρνουμε σε επαφή ελληνικά πρότζεκτ σε φάση ανάπτυξης με φεστιβάλ και παραγωγούς της Αμερικής.

 

Cul.N.:  Μετά την ολοκλήρωση των παραστάσεων στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, υπάρχουν επόμενα καλλιτεχνικά σχέδια;
Α.Λ.:
Ετοιμάζω την πρώτη μου μεγάλου μήκους ταινία με τίτλο «η Αγία Εμυ», μια ιστορία δύο Φιλιπινέζων γυναικών στην Αθήνα με έναν ιδιότυπο αδερφικό δεσμό.

 

Σχετικές ειδήσεις
Όλια Λαζαρίδου: Οι «Ευτυχισμένες μέρες» είναι το ρέκβιεμ των μικρών καθημερινών θανάτων
11.11.2016 13:32
Λίγες ημέρες πριν ξεκινήσουν οι παραστάσεις των «Ευτυχισμένων ημερών» σε σκηνοθεσία Σύλβιας Λιούλιου, συναντηθήκαμε και μιλήσαμε για τον μπεκετικό κόσμο που έπλασε μαζί με την σκηνοθέτιδα. Ωστόσο δε θα μπορούσαμε να μην αναφερθούμε σε ζητήματα της επικαιρότητας, αλλά και όσα προσφέρουν στην κυρία Όλια Λαζαρίδου μικρές στιγμές… «ευτυχίας».
Έλλη Παπακωνσταντίνου: Με το «Revolt Athens» προσπαθώ να αφηγηθώ την ιστορία πραγματικών ανθρώπων
08.06.2016 12:04
Το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2016 είναι πλέον γεγονός! Αμέσως μετά την εναρκτήρια συναυλία – γιορτή, οι «πύλες» της Πειραιώς 260 ανοίγουν για να υποδεχτούν στις 15 & 16 Ιουνίου το «Revolt Athens», της ΟDCEnsemble/Βυρσοδεψείο, ύστερα από την επιτυχημένη πορεία του στο εξωτερικό (Βαρκελώνη, Βιέννη, Βερολίνο, Ζάγκρεμπ). Η σκηνοθέτις Έλλη Παπακωνσταντίνου έδωσε πολύ ενδιαφέρουσες απαντήσεις στις ερωτήσεις μας, σχετικά με την εν λόγω περφόρμανς, το αφήγημα της κρίσης, την εξιδανικευμένη αλλά και την πιο πραγματική απεικόνιση της Αθήνας…
Βασίλης Τσιγκριστάρης: Μόνο μέσα από τις ανθρώπινες σχέσεις μπορούμε να κρατήσουμε κάτι δικό μας
22.02.2016 12:04
Η Ομάδα Χρώμα και ο σκηνοθέτης Κωνσταντίνος Χατζής επιστρέφουν από τις 24 Φεβρουαρίου στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης για να παρουσιάσουν για δέκα μόνο παραστάσεις το νέο καλλιτεχνικό τους εγχείρημα «Damiens / Φουκώ – Χειμωνάς». Ο Βασίλης Τσιγκριστάρης, που υπογράφει τη διασκευή μαζί με τον Κωνσταντίνο Χατζή και ενσαρκώνει τον σύγχρονο Damiens, μας εισάγει στον κόσμο του ήρωά του “που ακροβατεί ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι”, ενώ παράλληλα, μας μιλάει, για τις σύγχρονες μεθόδους σωφρονισμού που χρησιμοποιεί πολύ “έξυπνα”, “διακριτικά” και “ύπουλα” η κοινωνία και για τις ανθρώπινες σχέσεις οι οποίες “δημιουργούν το κάτι διαφορετικό μέσα στον καθένα μας, αυτό που ευτυχώς ποτέ δεν θα μπορέσει να ελέγξει καμία εξουσία” !
Δύο Ιουλιέτες και επτά Ρωμαίοι καταλαμβάνουν το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά!
18.02.2016 14:51
400 χρόνια από τον θάνατο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ και 450 χρόνια από τη γέννηση του, το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά παρουσιάζει το αριστούργημά του «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» στη μετάφραση του Δημητρίου Βικέλα, σε μία εντελώς διαφορετική σκηνική εκδοχή υπό την σκηνοθετική καθοδήγηση του Κωνσταντίνου Ρήγου. Με αφορμή την παράσταση, εννέα ταλαντούχοι και ελπιδοφόροι αντιπρόσωποι της νέας γενιάς ηθοποιών που έχουν αναλάβει να ζωντανέψουν αυτή την «καταδικασμένη από τα αστέρια» ιστορία αγάπης επί σκηνής, περιγράφουν μέσα σε λίγες φράσεις την δική τους προσωπική οπτική για το έργο του Σαίξπηρ και τους ρόλους που ερμηνεύουν.
Γιάννης Καπελέρης: Η ζωή μας ζητάει να προσγειωθούμε επιτέλους
04.02.2016 14:34
Έπειτα από τις περσινές επιτυχημένες παραστάσεις του «Ταρτούφου» στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, οι This Famous Tiny Circus theater group παρουσιάζουν αυτή την περίοδο τη μαύρη κωμωδία του Σέρτζι Μπελμπέλ, «ΟΦΣΑΪΝΤ -Εκτός Παιδιάς», στο Από Μηχανής Θέατρο. “Το «ΟΦΣΑΪΝΤ - Εκτός Παιδιάς» είναι ένα έργο τόσο ελληνικό αν και ισπανικό, τόσο οικείο σαν να βλέπεις είδηση στο δελτίο των 8”, όπως μας λέει ο ηθοποιός Γιάννης Καπελέρης που υποδύεται επί σκηνής τον Ρίκυ, έναν λατινοαμερικανό οικονομικό μετανάστη.