Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2016
Φυτά εσωτερικού χώρου, του Γιώργη Κοντοπόδη: Κριτική θεάτρου
Δημοσίευση: Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2013 12:14
Φυτά εσωτερικού χώρου,  του Γιώργη Κοντοπόδη: Κριτική θεάτρου

«Οι ερμηνείες είναι παραστάσεις εφήμερες, έρχονται και παρέρχονται. Το αληθινό θέατρο παραμένει, ανανεωμένο και εμπλουτισμένο, χάρη στις εφήμερες ερμηνείες, είτε αυτές βρίσκονται πάνω στο χαρτί είτε πάνω στη σκηνή».


Από την Ερριέττα Μπελέκου

 

Λίγα λόγια για το έργο

Η κωμωδία «Φυτά εσωτερικού χώρου» γράφτηκε το 1981 από τις Θάλεια Ασλανίδου και Μαρία Κονδύλη, που ερμήνευσαν και τους βασικούς ρόλους στην πρώτη παράσταση του από το θέατρο Στοά (6/10/1981, σκηνοθεσία: Θανάσης Παπαγεωργίου). Πρόκειται για ένα κείμενο αφιερωμένο στη σκιαγράφηση της γυναικείας ψυχοσύνθεσης, ιδωμένης από την πλευρά τριών γυναικών της μικρομεσαίας αστικής τάξης, και ενός άνδρα. Προβάλλονται εικόνες και στιγμιότυπα από την καθημερινή ζωή τους που δείχνουν, πίσω από το προσωπείο της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας, ότι η γυναίκα στο σπίτι και στις διαπροσωπικές τις σχέσεις συνεχίζει να είναι «φυτό εσωτερικού χώρου, συνηθισμένο να ζει με λιγο χώμα, λίγο αέρα, λίγο νερό» (από το πρόγραμμα της πρώτης παράστασης). Το έργο φωτογραφίζει το άγχος, τους πόθους, τα συναισθήματά τους, μέσα από αναγνωρίσιμες καταστάσεις που προέρχονται από τον οικείο γύρω μας κοινωνικό χώρο. Κυριαρχούν θέματα επαφής, απόρριψης, ρήξης, ανάμεσα στα πρόσωπα, και το «δραματικό» παιχνίδι κρύβεται πίσω από μία ανάλαφρη μορφή, κάτω από ένα αβλαβές χιούμορ...

 

Ας γνωρίσουμε λίγο την υπόθεση ... Μία παντρεμένη με τα παιδιά της και η ανύπαντρη κουνιάδα της, σε μία παραλία , αποκαλύπτουν μέσα από κωμικές σκηνές όλα τα αντιφατικά συναισθήματά τους, που κυμαίνονται από την γυναικεία φιλία και αλληλεγγύη έως την μικροπρέπεια, την εχθρότητα και τον ανταγωνισμό. Είναι πλάσματα που όταν γυρίσουν σπίτι τους «θα γδυθούν την ολόσωμη μάσκα τους για να εκφραστούν επιτέλους ¨ελεύθερα¨ με το άγχος, την πλήξη, την απέραντη μοναξιά και μειονεξία». ( Στάθης Δρομάζος, Καθημερινή, 17.10.1981)

 

Σαν φρουροί του ιδιωτικού τους μικρόκοσμου φαντάζονται πιθανούς κινδύνους για εκείνες και τα παιδιά τους. Στον λεκτικό διαξιφισμό τους για ένα εξ’ αδιαιρέτου ακίνητο ακούγονται σκληρές και κυνικές, ενώ παράλληλα προσπίπτουν συνέχεια σε αντιφάσεις. «Ελένη: Όχι, βλέπω πως μεγαλώνεις εσύ τα παιδιά σου, που δεν έχουνε κανένα σεβασμό στη μητέρα τους» και αμέσως μετά «Ελένη: Όχι, Ντίνα μου, τα χεις μεγαλώσει πολύ ωραία τα παιδιά σου. Μακάρι να ταν κι άλλες μάνες σαν κι εσένα»(απόσπασμα από το έργο). Τρίτη γυναικεία φιγούρα μία νέα κοπέλα, που μέσα από τον ναρκισσισμό και την εγωπάθειά της, προσωποποιεί την καταπίεση και την υστερία που προκαλεί η σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα στη γυναίκα που ζει μόνη. «Κοπέλα: Εμείς οι γυναίκες όταν είμαστε μόνες είμαστε μόνες για τα καλά» Κάνει μάταιες κλήσεις από το τηλέφωνό της, μοναδικό της σύντροφο, και ¨διψά¨ για αγάπη και ανθρώπινη επικοινωνία. Η ίδια μοναξιά περικυκλώνει και την ηλικιωμένη γυναικά που εκλιπαρεί για μία κουβέντα. Τα συναισθήματα που ενσαρκώνει η ηλικιωμένη μοιάζουν να στοιχειώνουν τα νεαρά πρόσωπα- κατά την άποψή μου το πιο αδύναμο κομμάτι, παράστασης και κειμένου-. Ο άνδρας παρουσιάζεται ως μοναδικό σημείο προσδιορισμού και αναφοράς της γυναίκας, αλλά παράλληλα αποκαλύπτει και τα βαθύτερα συναισθήματα του.

 

Σκηνική παρουσίαση

Μία αξιόλογη θεατρική πρόταση, σε έναν ενδιαφέροντα χώρο, από ένα νέο υποσχόμενο δημιουργό. Ο Γιώργης Κοντοπόδης έστησε ένα επίκαιρο διασκεδαστικό θέαμα με γέλιο, μουσική και χορό, επεκτείνοντας μία νοητή γραμμή επικοινωνίας ανάμεσα σε ηθοποιούς και κοινό. Σε ένα ξύλινο πατάρι- παραλία, εν έτει 2013, οι ηθοποιοί υποδύονται τα πρόσωπα του έργου με δημιουργικότητα και ζωντάνια. Ο Αντώνης Βαρθαλίτης υποδύεται τον Γιώργο και διακρίνεται για την φωνή του, η Εύη Μιχάλη ταιριάζει απόλυτα στο ρόλο της Ντίνας. Η Άντρυ Χατζηχριστοδούλου κάπως υπερβολική και ασταθής ως κοπέλα που έρχεται αντιμέτωπη με τον εαυτό της, ενώ στο δεύτερο μέρος της παράστασης δίνει ένα πιο ισορροπημένο αποτέλεσμα. Ξεχωρίζει η ταλαντούχα Χριστίνα Βογιατζή που πλάθει μία Έλενη ξεκαρδιστικά αστεία, με την εκφραστικότητα, το κέφι, και τους αυτοχεδιασμούς της. Η Νότα Παρούση , στο μικρό πέρασμά της από τη σκηνή , συμβάλλει στο να αποδωθεί το βαθύτερο νόημα του έργου- που τελικά μας αφήνει με την αίσθηση του "λίγου".

 

Ο Μάριος Μακρόπουλος επιμελήθηκε τις χορογραφίες που έδεναν με τη συνολική ατμόσφαιρα, θυμίζοντας παλιές ελληνικές ταινίες. Η πλούσια μουσική επένδυση του Δημήτρη Κίκλη, μας μεταφέρει στη δεκαετία του 1960, την οποία επιχειρεί να αντιπαραθέσει στον υπερκαταναλωτισμό του σύγχρονου ανθρώπου. Η γενιά του ’60 χαρακτηρίζεται από μία φανερή άνθιση στις τέχνες, στο θέατρο και στην ίδια τη ζωή. Ένα νοσταλγικό ταξίδι με μουσικά ακούσματα των: Πασχάλη, Αφροδίτη Μάνου, Olympians, The Charms, The Idols, πλαισιώνει αρμονικά το κλίμα που εκπέμπει η παράσταση.

 

Στο Τσάι στη Σαχάρα, ο σκηνοθέτης βρήκε ένα χώρο με ταιριαστή στο όλο εγχείρημα ωραία κλίμακα. Έτσι, παρά τις όποιες αδυναμίες του, κερδίζει σε ζωηράδα και αισθαντικότητα. Παρά την προκατάληψη του κοινού για «θιάσους νέων», πρόκειται για μία ομάδα που δημιουργεί και πειραματίζεται σε μία σκηνή που φιλοξενεί θεατρικές και μουσικές παραστάσεις, εκθέσεις και άλλες εκδηλώσεις. Νέοι ηθοποιοί, φορείς της σύγχρονης εποχής, με κοινή αγάπη για την τέχνη του θεάτρου. Όπως έχει πει και ο κύριος Κοντοπόδης σε παλαιότερη συνέντευξή του : «Θέατρο γίνεται παντού είτε λέγεται θέατρο Ποταμίτης, είτε Εn ola club ... αρκεί να υπάρχει θέληση, συναίσθημα και μεράκι».

 

*Ευχαριστώ τον κύριο Θανάση Παπαγεωργίου που μου παραχώρησε το ανέκδοτο θεατρικό κείμενο.

Εκτύπωση
Περισσότερα
«Exhibit B» του Μπρετ Μπέιλι: Μία συγκλονιστική ανθρώπινη εγκατάσταση
17.06.2016 14:00
Η πάντα εξωστρεφής –ευτυχώς για όλους μας- Στέγη, στο πλαίσιο του 3ου Fast Forward Festival, παρουσίασε εξαιρετικά ενδιαφέρουσες καλλιτεχνικές δημιουργίες που ξεπερνάνε τα γεωγραφικά, ιδεολογικά, κοινωνικά και πολιτισμικά σύνορα, καταργούν τα στερεότυπα, διευρύνουν τα συμβατικά όρια των τεχνών, εκφράζοντας μία πολιτική και κοινωνική διαμαρτυρία για φλέγοντα ζητήματα και προβληματισμούς της σύγχρονης εποχής. Το κτίριο της πρώην Ένωσης Ανταποκριτών Ξένου Τύπου (Ακαδημίας 23) στέγασε για λίγες μέρες την συναρπαστική, αφυπνιστική έκθεση- περφόρμανς «Exhibit B» του Μπρετ Μπέιλι, η οποία περιλάμβανε μία σειρά εγκαταστάσεων με ζωντανά «εκθέματα / πειστήρια».
Ο Σαίξπηρ μέσα από παραστάσεις και προβολές στο Φεστιβάλ Αθηνών!
31.05.2016 12:33
Το Φεστιβάλ Αθηνών συμμετέχει στον κύκλο εκδηλώσεων που διοργανώνονται παγκοσμίως με αφορμή την επέτειο των τετρακοσίων χρόνων από το θάνατο του σπουδαίου Άγγλου ποιητή και θεατρικού συγγραφέα Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, εντάσσοντας στο φετινό του πρόγραμμα ελληνικές και διεθνείς παραγωγές. Τρεις θεατρικές παραστάσεις και τρεις κινηματογραφικές προβολές πάνω στο έργο του Σαίξπηρ αποκαλύπτουν εκ νέου τη δύναμη και τη διαχρονικότητα της γραφής του.
Πειραματική Σκηνή - «Θέμα Εμφύλιος»: Βήμα και «φωνή» σε νέους καλλιτέχνες
30.03.2016 11:48
Η Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, που άνοιξε ξανά τις πόρτες της για να δώσει βήμα και «φωνή» σε νέους καλλιτέχνες, με καλλιτεχνικούς διευθυντές τους άξιους Ανέστη Αζά και Πρόδρομο Τσινικόρη, διοργανώνει κατά το διάστημα 30 Μαρτίου έως και 3 Απριλίου 2016 ένα Θεματικό φεστιβάλ για τον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο, από την έναρξη του οποίου συμπληρώνονται φέτος 70 χρόνια. Νέοι και ανήσυχοι δημιουργοί (ή συνδημιουργοί), που επιλέχθηκαν για να παρουσιάσουν την δουλειά τους στο πλαίσιο του Φεστιβάλ, μοιράζονται μαζί μας τις σκέψεις τους για το θέμα «Εμφύλιος» και τις ποικίλες αποτυπώσεις του στο σήμερα…
Δύο Ιουλιέτες και επτά Ρωμαίοι καταλαμβάνουν το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά!
18.02.2016 14:51
400 χρόνια από τον θάνατο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ και 450 χρόνια από τη γέννηση του, το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά παρουσιάζει το αριστούργημά του «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» στη μετάφραση του Δημητρίου Βικέλα, σε μία εντελώς διαφορετική σκηνική εκδοχή υπό την σκηνοθετική καθοδήγηση του Κωνσταντίνου Ρήγου. Με αφορμή την παράσταση, εννέα ταλαντούχοι και ελπιδοφόροι αντιπρόσωποι της νέας γενιάς ηθοποιών που έχουν αναλάβει να ζωντανέψουν αυτή την «καταδικασμένη από τα αστέρια» ιστορία αγάπης επί σκηνής, περιγράφουν μέσα σε λίγες φράσεις την δική τους προσωπική οπτική για το έργο του Σαίξπηρ και τους ρόλους που ερμηνεύουν.
«Μιράντα»: Ερμηνευτικές αναλαμπές σε μία εμπνευσμένη διασκευή
03.02.2016 11:40
Ορμώμενος από την σαιξπηρική «Τρικυμία», με κινητήρια δύναμη την ηρωϊδα της, Μιράντα, ο Λιθουανός σκηνοθέτης Όσκαρας Κορσουνόβας, δημιούργησε την δική του ομώνυμη, σκηνική σύνθεση. Η «Μιράντα» του λοιπόν, ύστερα από την παρουσίασή της σε Λιθουανία, Ουγγαρία, Πολωνία, Ρουμανία, ταξίδεψε και στη χώρα μας, στο Θέατρο Πορεία, σε μία εκδοχή ειδικά προσαρμοσμένη για το ελληνικό θεατρόφιλο κοινό.
Μπιλ & Λου - Δημήτρης Μπογδάνος: Κριτική θεάτρου
01.12.2015 12:26
Την γλυκόπικρη ιστορία του Adam Elliot, που περιγράφει την ασυνήθιστη φιλία δύο εκ πρώτης όψεως αταίριαστων ανθρώπων, πήρε ο Δημήτρης Μπογδάνος και την αξιοποίησε με ιδιοφυή και ευφάνταστο τρόπο, μεταφέροντάς την στο στην σκηνή του Skrow Theater, ως Μπιλ & Λου. Στην δική του θεατρική εκδοχή οι πρωταγωνιστές έχουν σάρκα και οστά, δεν είναι από πηλό και έχουν μεγάλη αδυναμία στα στρουμφάκια!
Είδαμε στο Φεστιβάλ Αθηνών: Μία ιδιότυπη ακουστική περιπλάνηση «Στη μέση του δρόμου», Πρόδρομος Τσινικόρης
10.07.2015 15:00
Φτάνω στη Πλατεία Κλαυθμώνος, εφοδιάζομαι με τον απαραίτητο εξοπλισμό –χάρτη, ακουστικά, MP3- και κατηφορίζω προς την οδό Δραγατσανίου. Ακολουθώ κατά γράμμα τις οδηγίες και φτάνω πολύ γρήγορα στον προορισμό μου, ένα σημείο συνάντησης «Στη μέση του δρόμου», στο οποίο πρόκειται να μοιραστώ μία πρωτόγνωρη εμπειρία με κάποιον άγνωστο συμπολίτη μου.. Με ένα αίσθημα γλυκόπικρης περιέργειας ανεβαίνω στο σταθμευμένο φορτηγό (!), κάθομαι στη θέση του συνοδηγού, πατάω το «PLAY» και περιμένω να ακούσω την συγκινητική ιστορία ενός άστεγου. Αντί γι’ αυτό, ακούω το ντουέτο των Lisa Stansfield και Barry White, "All Around The World".
Είδαμε στο Φεστιβάλ Αθηνών: Είμαστε οι Πέρσες, Γιολάντα Μαρκοπούλου – Station Athens
12.06.2015 18:56
Οδύσσειες προσφύγων απ’ το Αφγανιστάν, το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές μπολιάζουν τους Πέρσες και τις Ικέτιδες του Αισχύλου στην παράσταση-ντοκουμέντο Είμαστε οι Πέρσες της Γιολάντας Μαρκοπούλου, που παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Αθηνών, 3 και 4 Ιουνίου.