Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2017
Βιβλίο: Σερενάτα – Ζουλφί Λιβανελί
Δημοσίευση: Τρίτη, 17 Σεπτεμβρίου 2013 10:43
Βιβλίο: Σερενάτα – Ζουλφί Λιβανελί

Με το βιβλίο του αυτό ο Ζουλφί Λιβανελί, γνωστός σε όλους μας για το πολιτικό του τραγούδι, καταφέρνει να αποδείξει ότι η τέχνη είναι μία ανεξάρτητα από το πεδίο στο οποίο κινείται κάθε φορά και τη μορφή την οποία παίρνει.

 

Από την Τέσυ Μπάιλα

 

 

Η «Σερενάτα» του είναι ένα μυθιστόρημα που κινείται σε δύο αφηγηματικούς χρόνους. Από τη μια η ιστορία κινείται στα 1941 και από την άλλη στη σημερινή εποχή στην Κωνσταντινούπολη. Μια νέα γυναίκα η Μάγια Ντουράν, υπάλληλος στο πανεπιστήμιο της Ινσταμπούλ αναλαμβάνει να υποδεχτεί έναν σπουδαίο γερμανό καθηγητή, γηραιό τώρα πια και να παραμείνει κοντά του κατά τη διάρκεια της παραμονής του εκεί. Γοητευμένη από την προσωπικότητα του καθηγητή η Μάγια θα ζήσει μαζί του μια εμπειρία ζωής που θα τη γυρίσει πολλά χρόνια πίσω, στα 1941 για να της συστήσει την Ιστορία που σάρωνε τις ζωές των ανθρώπων, μεταβάλλοντας κυριολεκτικά τη ζωή τους.

 

Η Μάγια ωστόσο θα διανύσει και μια προσωπική πορεία αυτογνωσίας, θα πάρει νέες αποφάσεις ζωής και θα επιδοθεί σε ένα κυνήγι του παρελθόντος που θα της αποκαλύπτει κάθε φορά πτυχές ενός μυστηρίου, του μυστηρίου εκείνου που καλύπτει τη ζωή του καθηγητή. Η Μάγια θα ανακαλύψει ακόμη πως λειτουργούν οι πατρίδες του κόσμου, οι εξουσίες, η πειθαρχία απέναντι σ’ αυτές και ο Λιβανελί θα βρει την ευκαιρία να καυτηριάσει όλα όσα στοιχειοθετούν την εξουσία που δεν μπορεί να είναι αθώα σε καμιά περίπτωση, την πατρίδα που συγκρούεται όχι με τους άλλους πολιτισμούς αλλά με τις αλλότριες προκαταλήψεις, τη θέση της χώρας του απέναντι στους Αρμένιους, Εβραίους, Ρωμιούς, τη θέση της γυναίκας στην Τουρκία, τις νοοτροπίες ζωής και τη θρησκεία που προσδιορίζουν τα ανθρώπινα πεπρωμένα σε ένα κείμενο αρμονικό που ισορροπεί ανάμεσα στο χτες και το σήμερα, το παρελθόν και το μέλλον που προσδιορίζει.

 

Συχνά υπαινικτικός και σίγουρα διεισδυτικός ο Λιβανελί καταμετρά και παρουσιάζει με σκωπτική διάθεση όλες εκείνες τις πολιτικές παραμέτρους που λειτουργούν ως κινητήριος δύναμη στην ιστορική εξέλιξη της παγκόσμιας κοινωνίας. Αφουγκράζεται βαθιά και συμπάσχει στην οδύνη των ηρώων του. Και η αναγνωστική διαδικασία εντείνεται καθώς ο αναγνώστης καταλαβαίνει ότι τελικά αυτό που κάνει το βιβλίο σημαντικά ενδιαφέρον είναι ακριβώς η συναίσθηση της θέσης του ανθρώπου απέναντι στην Ιστορία, τη συγκυρία και το μέλλον του.

 

Το πλοίο που βυθίζεται στα 1941, το Στρούμα, παίρνοντας μαζί του 769 ανθρώπους μετατρέπεται σε έναν υγρό τάφο γι’ αυτούς και ταυτόχρονα σε έναν τάφο και για όλους όσοι παρέμειναν να ζουν από τα στιγμή αυτή και μετά με τη μοναξιά της νοσταλγίας, με την ανάμνηση της ζωής που θα μπορούσαν να είχαν ζήσει, με το παράπονο του ανεκπλήρωτου, αν πέντε κράτη, η Γερμανία, η Τουρκία, η Ρουμανία, η Βρετανία και η Σοβιετική ένωση δεν είχαν αποφασίσει τη βύθιση του συγκεκριμένου πλοίου.

 

769 Εβραίοι είναι τα θύματα αυτής της καταστροφής καθώς το πλοίο βυθίζεται αλλά τα μεγαλύτερα θύματα αυτής της ιστορίας δεν είναι μόνο αυτοί και όσοι μένουν πίσω να τους θυμούνται εσαεί, είναι κυρίως η αξία της ζωής, η αξία της συλλογικής συνείδησης, η αλληλεγγύη προς τον συνάνθρωπο, η συλλογική οργάνωση και η ανθρώπινη συνεννόηση, οι αξίες εκείνες δηλαδή που μπορούν να θέσουν σε αφλογιστία όλα όσα επιβουλεύονται οι δυνάμεις που κυβερνούν αυτόν τον κόσμο.

 

Με τη μέθοδο του εγκιβωτισμού ο Λιβανελί στήνει καλά μια ιστορία ερωτική ανάμεσα στον γερμανό καθηγητή και την εβραία γυναίκα του, εύρημα που θα μπορούσε να μοιάζει κοινότυπο αν ο συγγραφέας δεν κατάφερνε να το απογειώσει αφηγηματικά και να το συνδέσει κινηματογραφικά με τη λύση όλου εκείνου, του σχεδόν αστυνομικού, μυστηρίου που περιβάλλει την πλοκή του μυθιστορήματος.

 

Συνδετικός κρίκος ανάμεσα στο χτες και στο σήμερα, στο παρελθόν και το τώρα, στη μνήμη και στη ζωή η περίφημη σερενάτα, ένα μουσικό κομμάτι που νομίζει κανείς ότι ακούγεται σε όλη τη διάρκεια της αναγνωστικής διαδικασίας. Η «σερενάτα» του Σούμπερτ και η «σερενάτα για τη Νάντια», την εβραία γυναίκα του καθηγητή, ένα παλιό βιολί που μεταφέρει στις επόμενες γενιές τη δύναμη του ήχου του, μια θάλασσα αδηφάγα που χωνεύει μέσα της το χτες κι αφήνει τη μελωδία του σήμερα να ξετυλίγεται στην καρδιά ενός σύγχρονου μικρού αγοριού σαν ελπίδα -αφού μόνο όταν η μελωδία της μνήμης, της ζωής, της ιστορικής και κοινωνικής συνείδησης, της πολιτισμικής φιλοσοφίας περάσουν στις επερχόμενες γενιές μπορεί να υπάρξει ελπίδα- είναι όλα όσα αρμονικά συνιστούν τη «σερενάτα» του Λιβανελί. Μια σερενάτα τόσο μελωδική και αρμονική και ταυτόχρονα συγκλονιστική που δικαιώνουν απόλυτα το Λιβανελί για τη μυθιστορηματική του επιλογή.

 

Και παράλληλα, μια απόλυτη εξύμνηση του τυχαίου καθώς αυτό που σηματοδοτεί το αφηγηματικό κόσμο αυτού του βιβλίου είναι οι τυχαίιες συναντήσεις ανθρώπων μέσα στο διάβα της ιστορίας. Τυχαίες συναντήσεις που αλλάζουν τη ρότα της ζωής τους, που αφομοιώνουν το χαμένο χτες και το μετουσιώνουν σε ένα σπαρακτικό σήμερα για να ανακαλύψουν οι πρωταγωνιστές της ζωής πως ακόμη κι αυτό, το από πριν προσδιορισμένο και αναπότρεπτο τέλος μπορεί να αλλάξει όταν οι άνθρωποι αφεθούν στην αλληλεγγύη της συνύπαρξης, μιας συνύπαρξης που μπορεί να είναι εφικτή όταν οι άνθρωποι αρχίσουν να σκέφτονται τον συνάνθρωπό τους πέρα από φυλετικές, θρησκευτικές, κοινωνικές ή οποιασδήποτε άλλης μορφής διακρίσεις.

 

Από το οπισθόφυλλο διαβάζουμε:

Όλα ξεκινούν μια κρύα ημέρα του Φεβρουαρίου του 2001, όταν η Μάγια Ντουράν, τριάντα έξι ετών, υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων του Πανεπιστημίου της Ιστανμπούλ, υποδέχεται στο αεροδρόμιο της πόλης τον γερμανικής καταγωγής Αμερικανό καθηγητή Μαξιμίλιαν Βάγκνερ, ετών ογδόντα επτά.Εκτελώντας την επιθυμία του καθηγητή, ο οποίος δίδαξε στο ίδιο Πανεπιστήμιο τη δεκαετία του '30, η Μάγια τον οδηγεί σε μια παραλιακή κωμόπολη έξω από την Κωνσταντινούπολη. Εκεί όπου το 1941 ένα καράβι γεμάτο Εβραίους βυθίστηκε από τους Ρώσους στα παγωμένα νερά της Μαύρης Θάλασσας... Εκεί που θα αρχίσει τώρα να ξετυλίγεται το νήμα μιας μοναδικής ιστορίας αγάπης στη δίνη μιας μεγάλης τραγωδίας της ιστορίας του 20ού αιώνα. Και η Μάγια θα γίνει για πρώτη φορά κοινωνός μυστικών που αφορούν την ίδια της την οικογένεια..

 

"Εάν το βραβείο Νόμπελ δινόταν σε ένα βιβλίο μονάχα, σίγουρα θα άξιζε να το κερδίσει με ομοφωνία το τελευταίο βιβλίο του Λιβανελί. Είναι συγκινητικό όπως το " Σινεμά ο Παράδεισος" και συγκλονιστικό όπως η "Λίστα του Σίντλερ"

(Σελαχαττίν Ντουμάν, εφημ. "Βατάν")

 

Το βιβλίο του Ζουλφί Λιβανελί με τίτλο “Σερενάτα” κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία από τις Εκδόσεις Πατάκη.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Μαύρο φυλαχτό - Βαγγέλης Μπέκας: Κριτική βιβλίου
13.02.2017 10:12
Μια ηρωική εποχή επέλεξε να αναβιώσει στο νέο του βιβλίο ο Βαγγέλης Μπέκας. Μια εποχή, ταυτισμένη με την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού και παράλληλα με τον αγώνα των Ελλήνων για την παλιγγενεσία και ταυτόχρονα την ανάκτηση της αξιοπρέπειας και της ελευθερίας. Η ενδελεχής ιστορική έρευνα που έχει κάνει ο συγγραφέας παίζει ένα σπουδαίο ρόλο στην ολοκλήρωση αυτού του έργου και η συγκινητική κινηματογραφική της αποτύπωση μετατρέπει το βιβλίο σε μια κιβωτό καταγραφής της ιστορικής μνήμης που περιστρέφεται γύρω από την ηγετική φυσιογνωμία του βιβλίου, τον Μάρκο και όλους εκείνους τους ήρωες που δορυφορικά κινούνται γύρω του, όπως είναι ο Τζαβέλλας, η μάνα, η Ρίνα, η Δέσπω, η Ελένη κ.ά..
Μετά φόβου - Ελένη Πριοβόλου: Κριτική βιβλίου
24.01.2017 11:44
«Συχνά είναι πιο ασφαλές να είσαι αλυσοδεμένος από το να είσαι ελεύθερος», έγραφε, πριν από κάμποσα χρόνια, ο Κάφκα και η Ελένη Πριοβόλου, στο βιβλίο της «Μετά φόβου» υπογράφει μια ελεγεία για το φόβο της ελευθερίας, για την υποταγή των ονείρων και την εκδίκησή τους, για τις αυταπάτες και τις ψευδαισθήσεις που ποδηγετούν τη ζωή των ανθρώπων και κυρίως την προσωπική, οικογενειακή και κοινωνική τους ελευθερία.
33 Στροφές - Canek Sánchez Guevara: Κριτική βιβλίου
09.01.2017 10:23
Με μια ευρηματική ιδέα ο Κανέκ Σάντσεζ Γκεβάρα διεισδύει στην Ιστορία μιας χώρας που πίστεψε στην ιδέα της επανάστασης και την πραγμάτωσε πριν από κάμποσα χρόνια, περιγράφοντας την τωρινή ζωή των κατοίκων της, την αίσθηση της απογοήτευσης μιας γενιάς και την ελπίδα της να ξεφύγει από τη ρουτίνα μιας χώρας που είδε τις προσδοκίες τα να γκρεμίζονται.
Ο Ελύτης στην Ευρώπη - Paola-Minucci, Χρήστος Μπιντούδης (επιμέλεια): Κριτική βιβλίου
19.12.2016 10:37
«Ο Ελύτης στην Ευρώπη». Πρόκειται για έναν μικρό τόμο που περιλαμβάνει σε επιμέλεια της Paola Maria Minucci και του Χρήστου Μπιντούδη τα Πρακτικά του οµώνυµου Συνεδρίου, που έγινε στο πανεπιστήμιο της Ρώµης το 2006 με αφορμή την συμπλήρωση τότε των δέκα χρόνων από τον θάνατο του Οδυσσέα Ελύτη.
Ο κόσμος ο μικρός ό μέγας! - Οδυσσέας Ελύτης: Κριτική βιβλίου
28.11.2016 10:07
Με την αφορμή της συμπλήρωσης των είκοσι χρόνων από τον θάνατο του νομπελίστα ποιητή κυκλοφόρησε από τις εκδ. Ίκαρος μια ποιητική ανθολογία με αποσπάσματα τόσο από το ποιητικό του έργο όσο και από το πεζογραφικό. Στο πρώτο μέρος του καλαίσθητου αυτού τόμου τα αποσπάσματα είναι στην ελληνική γλώσσα και ακολουθούν αμέσως μεταφρασμένα στην αγγλική, γαλλική, ιταλική και ισπανική γλώσσα.
Ο Τσάρος της αγάπης και της τέκνο - Άντονυ Μάρρα: Κριτική βιβλίου
03.11.2016 10:45
Μετά το εξαιρετικό πρώτο του βιβλίο, τον «Αστερισμό ζωτικών φαινομένων», ένα συγκλονιστικό έργο - που γνώρισε τον έπαινο κριτικών και αναγνωστών παγκοσμίως - για τις βάναυσες πρακτικές που στοχεύουν στην αποδυνάμωση της κοινωνικής ηθικής και τις αξίες που προσπαθούν να επιβιώσουν, ενώ πνίγονται στο αίμα μιας διαστρεβλωμένης Ιστορίας, ο Άντονυ Μάρρα επιστρέφει με το εμβληματικό «Ο τσάρος της αγάπης και της τέκνο», για να επιβεβαιώσει τη συγγραφική του δεινότητα και ταυτόχρονα να δικαιώσει όλους όσοι πίστεψαν από την αρχή, πως πρόκειται για έναν από τους σημαντικότερους πεζογράφους της αμερικανικής λογοτεχνίας.
Έχων σώας τας φρένας και άλλες τρελές ιστορίες - Αργύρης Χιόνης: Κριτική βιβλίου
26.10.2016 13:54
«Έχων σώας τα φρένας & άλλες ιστορίες» τιτλοφορείται η συλλογή εννέα διηγημάτων του Αργύρη Χιόνη που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κίχλη με επιμέλεια και με κατατοπιστικό επίμετρο της Γιώτας Κριτσέλη και σχέδια της Εύης Τσακνιά.
Αστερισμός ζωτικών φαινομένων - Άντονυ Μάρα: Κριτική βιβλίου
04.10.2016 13:51
Με το πρώτο του βιβλίο ο Άντονυ Μάρα υπογράφει ένα συγκλονιστικό έργο για τη βαρβαρότητα και τον πόλεμο, τις βάναυσες πρακτικές που στοχεύουν στην μοιραία αποδυνάμωση της ηθικής μιας κοινωνίας, τις αξίες που αντιστέκονται πνιγμένες στο αίμα μιας διαστρεβλωμένης Ιστορίας. Ο νεαρός Αμερικανός συγγραφέας στήνει το μυθοπλαστικό του σύμπαν στην Τσετσενία και στους πολέμους που τη ρήμαξαν για να εντοπίσει εκεί τον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος επιβιώνει ηθικά, πολιτισμικά και κυρίως συναισθηματικά, όταν η ζωή τον παγιδεύσει στη δίνη μιας δεινής μοίρας.