Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

Θέατρο: Λάθος κίνηση σε σκηνοθεσία Μαριλίτας Λαμπροπούλου (Φεστιβάλ Αθηνών)

Θέατρο: Λάθος κίνηση σε σκηνοθεσία Μαριλίτας Λαμπροπούλου (Φεστιβάλ Αθηνών)

Το μαγικό με το θέατρο είναι πως πάντα υπάρχει μια πιθανότητα ξαφνιάσματος. Υπάρχουν φορές που πας να δεις μια παράσταση έχοντας επενδύσει πολλά στο καλλιτεχνικό της αποτέλεσμα και φεύγεις νιώθοντας πως ο σκηνοθέτης είτε δεν ανέδειξε είτε – ακόμα χειρότερα – καπέλωσε την παράσταση ή το έργο προβάλλοντας περισσότερο τον εαυτό του. Υπάρχουν και άλλες, που ξεκινάς προς το θέατρο φορτωμένος δισταγμούς, αμφιβολίες και φόβους και μπροστά σου ξεδιπλώνεται μια εξαιρετική δουλειά!

 

Από τη Μαριάννα Παπάκη

 

Και έτσι ακριβώς θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η παράσταση που μας παρουσίασε η Μαριλίτα Λαμπροπούλου το βράδυ της 16ης Ιουλίου στην Πειραιώς 260. Το εγχείρημα ήταν δύσκολο. Δραματουργικά, σκηνοθετικά, ερμηνευτικά, σκηνογραφικά. Οι συντελεστές της παράστασης όμως κατάφεραν να σταθούν επάξια τόσο απέναντι στο έργο όσο και στο Φεστιβάλ Αθηνών του οποίου το κύρος και τη φιλοξενία τίμησαν με σοβαρότητα, έμπνευση και δουλειά αποδίδοντας έξυπνα θεατρικά τη «Σκακιστική Νουβέλα» του Στέφαν Τσβάιχ.

 

Τα πρώτα εύσημα ανήκουν στη δραματουργική επεξεργασία του έργου και τη θεατρική του μεταφορά (Θοδωρής Τσαπακίδης, Γιάννης Νταλιάνης, Μαριλίτα Λαμπροπούλου). Η υπόθεση μεταφέρθηκε με σκηνική οικονομία και αβίαστη ροή, στοιχείο στο οποίο συνέβαλε και η ωραία μετάφραση της Μαρίας Αγγελίδου.

 

Η μουσική - Ηχητικός σχεδιασμός (Σταύρος Γασπαράτος) και οι φωτισμοί (Σάκης Μπιρμπίλης) δημιούργησαν την αίσθηση εσωτερικού πλοίου εν ώρα ταξιδιού, τόπος στον οποίο τοποθετείται η ιστορία του Τσβάιχ.  Συγκεκριμένα όταν η παράσταση αρχίζει, βλέπουμε ένα πλοίο να ταξιδεύει προς την Αργεντινή κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο όπως αντιλαμβανόμαστε από το κείμενο . Εν πλω λοιπόν, συμβαίνει μια παράξενη σκακιστική συνάντηση δύο παικτών. Ο ένας, παγκόσμιος πρωταθλητής. Ο άλλος, ένας άγνωστος, έχει μόλις γλιτώσει από μια ιδιότυπη ναζιστική φυλακή. Η εξέλιξη της ιστορίας και κυρίως το τέλος της προβάλλουν τη φρικαλεότητα του πολέμου και τα ανεξίτηλα σημάδια που αφήνει στον ανθρώπινο νου, στον ανθρώπινο ψυχισμό. Σημάδια τόσο βαθιά ώστε να ξεγελούν για την «κανονικότητα» του ανθρώπου που έχει υποστεί βασανισμούς.

Επί σκηνής ένας ηθοποιός , ο Γιάννης Νταλιάνης. Ερμηνεύει με δεξιότητα και κυρίως υποκριτική ωριμότητα όλους τους ρόλους επιτυγχάνοντας να τους αποδώσει διακριτά χαρακτηριστικά∙ χιούμορ, ειρωνεία, μεγαλοψυχία, φόβο, αγωνία, χαρά, απελπισία. Μια υποκριτική performance που δοκιμάζει τα όρια και το ταλέντο ενός ηθοποιού. Υπέροχη και συγκινητική η ερμηνεία του Γιάννη Νταλιάνη «κούμπωσε» με τη σκηνοθεσία της Μαριλίτας Λαμπροπούλου η οποία ήταν λιτή, ευρηματική σε σημεία, επικεντρωμένη στον μόνο ηθοποιό και τις δυνατότητές του και με μια λανθάνουσα αγωνία να μην «αδικηθεί» ο συγγραφέας. Αγωνία εποικοδομητική σε μια παράσταση χαμηλών τόνων που αποτέλεσε μια ευχάριστη έκπληξη και ένα κερδισμένο στοίχημα.

 

Φωτογραφία:© Εύη Φυλακτού

 

Η παράσταση «Λάθος Κίνηση» θα επαναληφθεί την Τετάρτη 17 Ιουλίου 2013.

   

Σχετικές ειδήσεις
«Το ’21»: Ελληνική Επανάσταση σε ροκ τόνους
22.11.2016 12:09
Τι μουσικές θα συνόδευαν ιδανικά την Ελληνική Επανάσταση; Παραδοσιακοί ήχοι όπως τους έχουμε συνηθίσει ή μήπως οι ροκ και πανκ αποχρώσεις αποτελούν ένα πιο ταιριαστό «χαλί» στα γεγονότα; Ο Άρης Μπινιάρης φαίνεται να απαντά σε αυτήν την απορία, μέσα από «Το ’21», μια παράσταση που ύστερα από τη μεγάλη επιτυχία της σε Φεστιβάλ Αθηνών και Gazarte, την βρίσκουμε αυτή τη φορά στο θέατρο Πορεία.
Είδαμε στο Φεστιβάλ Αθηνών: Top Girls, Αλέξης Ρίγλης
28.07.2016 14:58
Σε μια εποχή που κυλάει με φρενήρεις ρυθμούς, τα διλήμματα και οι ενδοιασμοί που γεννιούνται στη σύγχρονη γυναίκα είναι πολλαπλοί. Ζητήματα όπως η επιλογή καριέρας ή οικογένειας ή η κοινωνική ανέλιξη με πολλά θύματα και σκληρές συνέπειες, είναι μόνο μερικά από όσα αναδύθηκαν τα χρόνια της έντονης ανάγκης για χειραφέτηση. Στον απόηχο όλων αυτών των κοινωνικών συγκυριών, αλλά ταυτόχρονα την περίοδο ενός πολιτικού αναβρασμού, η Caryl Churchill γράφει τα «Top Girls», με τα οποία εξερευνά ένα σύνολο φεμινιστικών ανησυχιών και επιδιώκει να απομυθοποιήσει τις κατηγορίες της τάξης και του φύλου, προκειμένου να συμβάλει στην πολιτική μεταμόρφωση των γυναικών.
«Πλάτωνα, Απολογία Σωκράτη»: Μια ρεαλιστική απεικόνιση του πλατωνικού κειμένου σε πραγματικό χρόνο
22.07.2016 16:50
Στο θέατρο Βράχων το σκηνικό είναι λιτό, όπως υπήρξε και ολόκληρος ο βίος του Σωκράτη: μια καρέκλα και μια κλεψύδρα, μέσα από την οποία ο ήχος της σταγόνας συνοδεύει ως μοναδικό εφέ τον τελευταίο λόγο του φιλόσοφου, την περίφημη «Απολογία» του.
«Μιράντα»: Ερμηνευτικές αναλαμπές σε μία εμπνευσμένη διασκευή
03.02.2016 11:40
Ορμώμενος από την σαιξπηρική «Τρικυμία», με κινητήρια δύναμη την ηρωϊδα της, Μιράντα, ο Λιθουανός σκηνοθέτης Όσκαρας Κορσουνόβας, δημιούργησε την δική του ομώνυμη, σκηνική σύνθεση. Η «Μιράντα» του λοιπόν, ύστερα από την παρουσίασή της σε Λιθουανία, Ουγγαρία, Πολωνία, Ρουμανία, ταξίδεψε και στη χώρα μας, στο Θέατρο Πορεία, σε μία εκδοχή ειδικά προσαρμοσμένη για το ελληνικό θεατρόφιλο κοινό.
Είδαμε την «Σαλώμη» σε σκηνοθεσία Θέμελη Γλυνάτση
21.12.2015 16:50
Πανσέληνος. Μία παράδοξη νύχτα, που ο ερωτισμός επιβάλλεται θριαμβικά στην βασιλική αυλή, γεννιέται και κορυφώνεται ένα μεγάλο δράμα. Ένα δράμα που θα έχει ουσιαστικό κόστος και ξεκινά από μία τρέλα, μία παρόρμηση και ένα απορριπτικό βλέμμα. Η πριγκίπισσα Σαλώμη, κόρη της Ηρωδιάδας, ακούει τη φωνή του Ιοκανάαν, ενός προφήτη-αιχμαλώτου του Τετράρχη και μαγεύεται. Χωρίς σαφή όρια μεταξύ του παιχνιδιού της, της νεανικής της τρέλας ή ενός ειλικρινή και δυνατού έρωτα, νιώθει μία ακατανίκητη επιθυμία να τον δει και να του μιλήσει.