Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016
Θέατρο: “Habits” και «Ζώα» - Off Off Athens Festival
Δημοσίευση: Τρίτη, 25 Ιουνίου 2013 15:06
Θέατρο: “Habits” και «Ζώα» - Off Off Athens Festival

Στις 13 Ιουνίου το θέατρο Επί Κολωνώ και το Off-Off Athens Festival πλούτισε την βραδιά μας με δυο πολύ καλές παραστάσεις.

 

Από τη Φωτεινή Τσαρδούνη

 

Δεν μπορούσα να φανταστώ πως ένα βιβλίο επιχειρηματικότητας όπως το « Οι 7 συνήθειες των εξαιρετικά αποτελεσματικών ανθρώπων» του Stephen R. Covey, θα μπορούσε να εμπνεύσει τη δημιουργία ενός θεατρικού κειμένου! Η παράσταση «Habits» είναι αποκύημα της ευρηματικότητας και του συσχετισμού που έκαναν ο Σωτήρης Βενέτης και η Ιωάννα Κολλιοπούλου, ώστε να ανάγουν κάποιες από τις αρχές του βιβλίου μέσα στην καθημερινότητα ενός ζευγαριού. Έχτισαν μια ρεαλιστική κωμωδία με πολύ μεράκι και αγάπη, συμπέρασμα που βγαίνει παρακολουθώντας τους ίδιους πάνω στην σκηνή .

 

Ένα ζευγάρι αποφασίζει να πάει διακοπές. Χαλκίδα ή Παρίσι; Και ποιος θα το οργανώσει; Όλα εγώ πρέπει να τα κάνω; Τα εισιτήρια ποιος θα τα παραλάβει; Και τι να πάρουμε μαζί; Όλα θα είναι ακριβά, άρα να προνοήσουμε; Πώς; Εσύ δεν μου πες... Μια δομημένη ιστορία που τιτλοφορείται και χωρίζεται σε τέσσερα μικρά κεφάλαια: α) Ξεκάθαρος στόχος β) Προτεραιότητα στα βασικά γ) Αμοιβαίο όφελος δ) Ανάληψη προσωπικής ευθύνης . Και μέσα σε αυτά όλοι είδαμε τους εαυτούς μας είτε στην μία είτε στην άλλη πλευρά, γι’ αυτό και το γέλιο πήγαζε αυθόρμητο σε κάθε ρίξη του ζευγαριού.

 

Μια κωμωδία αληθινή, γεμάτη επιχειρήματα και ευστροφία. Γρήγορες αντιδράσεις των πρωταγωνιστών, όπου η συμπάθειά μας κειμενικά στρεφόταν μια στο αγόρι και μια στην κοπέλα. Σκηνικά το ενδιαφέρον μας ήταν αμείωτο και συνεπαρμένο από το νεύρο, την σβελτάδα, την ενέργεια και την επικοινωνία των δύο ηθοποιών. Ο Σωτήρης Βενέτης και η Ιωάννα Κολλιοπούλου, γράφοντας , παίζοντας και σκηνοθετώντας οι ίδιοι τους εαυτούς τους απέδειξαν πως μπορούν να το κάνουν σε πολύ υψηλό επίπεδο. Το μόνο μείον στην παράσταση ήταν η μικρή διάρκειά της που έτσι μας στέρησε την δυνατότητα να απολαύσουμε και να ευχαριστηθούμε αυτή την αέναη, αλλά και με πολλή αγάπη, σύγκρουση των δύο φύλλων!

 

 

Η Ελφρίντε Γέλινεκ είναι Αυστριακή συγγραφέας μυθιστορημάτων και θεατρικών έργων. Γνωστή σε πολλούς Έλληνες από το βιβλίο της «Η Δασκάλα του Πιάνου» που γυρίστηκε σε ταινία από τον Μίχαελ Χάνεκε το 2001. Το 2004 η συγγραφέας κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.

 

Η ομάδα ΕΤ & friends από το έργο της Ελφρίντε Γέλινεκ «Περί Ζώων» παρουσίασε στο Off- Off Athens Festival ένα απόσπασμα από το πρώτο μέρος του. Όντας η ίδια η συγγραφέας πολιτική ακτιβίστρια τα έργα της δεν στερούνται τις αγωνίες και τους αγώνες της. Το έργο «Περί ζώων» είναι η δική της καταγγελία για το τράφικινγκ γυναικείας σαρκός. Γυναίκες από το Ανατολικό Μπλοκ, μετατρέπονται σε εμπόρευμα και πόρνες πολυτελείας προς όφελος ενός καλά κρατούμενου συστήματος που εξασφαλίζει την σεξουαλική ικανοποίηση των κρατούντων τα ηνία του αδίστακτου καπιταλιστικού συστήματος και όχι μόνο.

 

Στη σκηνή δύο γυναίκες. Η μία φορώντας ένας ανδρικό κοστούμι (Ελένη Οικονόμου) και η άλλη μία ρόμπα (Ερμιόνη Δόβα). Περιβάλλονται από τσίγγινους κουβάδες και δοχεία νερού. Δυο καρέκλες η έναρξή τους. Και η αφήγηση ξεκινά. Η ιστορία μιας γυναίκας που έκανε το λάθος ν’ αγαπήσει και έτσι μπλέχτηκε στα δίχτυα του «εμπορίου της αγάπης». Διεκδικεί το αυτονόητο, να είναι κύριος του κορμιού της, των συναισθημάτων της. Λόγος ήρεμος και παράλληλα αιχμηρός δεδομένου του περιεχομένου του. Κυνικότητα και σαρκασμός, πώς αλλιώς ν’ αντιμετωπίσεις με ελπίδα την βαναυσότητα;

 

Καταιγιστικός μονόλογος που μοιράζεται στα δύο φύλα, στέρεη πολιτική θέση και στάση απέναντι στο βρώμικο κύκλωμα και στην κοινωνία, η οποία ακόμα πιο βρώμικη, το συντηρεί και επενδύει σε αυτό. Η φωνή που καταγγέλει, άλλωτε μέσα από το ανδρικό κοστούμι και άλλωτε μέσα από τη γυναικεία ενδυμασία κατευθύνεται μετωπικά στους θεατές . Πολύ ενδιαφέρουσα η αντιστοιχία χροιάς και ενδυμασίας. Η Ερμιόνη Δόβα με την υποβλητική, βραχνή και πιο μπάσσα φωνή της μέσα σε ρόμπα και γυναικεία εσώρουχα, ενώ η πιο θερμή και μαλακή φωνή της Ελένης Οικονόμου ορθώνεται μέσα από ένα ανδρικό κοστούμι. Τηλεβόας, διαμαρτυρία, αποκάλυψη του γυναικείου σώματος και αποκορύφωμα με συνεχή ανταλλαγή μηνυμάτων μέσα από την μετάθεση των κουβάδων.Περιεχόμενό τους το αίμα, ο πόνος, η σκόνη, ο χρόνος, ο εξευτελισμός , η πίσσα, τα κατακάθια της ψυχής.

 

Μια παράσταση που θέλησε να φέρει στο προσκήνιο ένα σαφώς δύσκολο κείμενο , με μεστό λόγο, αλλά συνάμα ποιητικό και συνειρμικό. Δύσκολο εγχείρημα που παρά τον όγκο των πληροφοριών που προσελάμβανε ο ακροατής – θεατής, οι ερμηνείες των ηθοποιών με την ειλικρίνεια και την απεύθυνσή τους, όπως και οι σκηνοθετικές επιλογές (σκηνοθ.: Ευγενία Τζιρτζιλάκη) που από την μέση και μετά προσέδωσαν και μια σκηνική παρουσία στον λόγο, κατάφεραν να μας βυθίσουν σε μια ατμόσφαιρα θετικά άβολη και στοχασμού.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Θέατρο: Blasted - Ερείπια, της Σάρα Κέιν
15.05.2014 16:13
Όταν αυτοκτόνησε η Σάρα Κέιν ήμουν 15 χρονών. Δεν την ήξερα. Αν ζούσε τώρα, είμαι σίγουρη ότι θα πήγαινα στην Αγγλία για να της χτυπήσω το κουδούνι.
Θέατρο: Τα ραδίκια ανάποδα, σε σκηνοθεσία Βλαδίμηρου Κυριακίδη (Eliart)
27.03.2014 10:15
Ήθελα να δω κωμωδία. Μαύρη, άσπρη, κίτρινη, κόκκινη, μπλε, δεν με ενδιέφερε. Κάτι που θα με κάνει να γελάσω χωρίς να σκέφτομαι. Βέβαια και η κωμωδία, όπως χρησιμοποιούμε τη λέξη σήμερα, το χιούμορ, προκαλούν το πνεύμα μας, το νοητικό μας κομμάτι, άρα είναι μάλλον αναπόφευκτο να θέλω να γελάσω χωρίς να συμβάλλει σε αυτό η σκέψη μου. Εξού και η έκφραση «πνευματώδες αστείο». Κατέληξα τελικά σε μια μαύρη κωμωδία: «Τα ραδίκια ανάποδα».
Θέατρο: Πολιτισμός, μία κοσμική τραγωδία, του Δημήτρη Δημητριάδη (Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης)
05.03.2014 12:55
Το έργο του Δημήτρη Δημητριάδη «Πολιτισμός: μία κοσμική τραγωδία» ανεβαίνει από την ομάδα «Bijoux de Kant» και την Καριοφυλλιά Καραμπέτη στο υπόγειο γκαράζ του Ιδρύματος Κακογιάννη. «Ανεβαίνει» στο υπόγειο… Αντιθετικό σχήμα, όπως και το «πολιτισμός-τραγωδία».
Θεατρο: Πνιγμονή στο θέατρο Vault
03.02.2014 09:44
Ελλείψει διαδικτυακής σύνδεσης και με επιπλέον εργασιακές υποχρεώσεις, πάλι ανυποψίαστη πήγα στο θέατρο. Δεν είναι απαραίτητα αρνητικό αυτό. Το στοιχείο της έκπληξης είναι πάντα ευπρόσδεκτο σε τέτοιες περιπτώσεις. Από τον τίτλο βέβαια και μόνο, ήμουν σίγουρη ότι δεν θα πήγαινα σε κάποια ανάλαφρη παράσταση.
Θέατρο: Η ζωή μπροστά σου, σε σκηνοθεσία Άννας Βαγενά (Θέατρο Μεταξουργείο)
09.01.2014 16:18
Είμαι στο λεωφορείο, κάπου στα προάστια της Αθήνας. Μόλις έχω μετακομίσει και δεν έχω ίντερνετ σπίτι. Αυτό σημαίνει ότι δεν έχω καμιά πληροφορία για τη παράσταση που μου προτάθηκε να δω και να γράψω. Μιλώ στο τηλέφωνο με φίλη για να πάμε μαζί το βραδάκι να δούμε την παράσταση «Η ζωή μπροστά σου». «Δεν έχω ιδέα περί τίνος πρόκειται, παίζει η Βαγενά» της λέω. Μια κυρία μεγάλης ηλικίας, από το μπροστινό κάθισμα, γυρίζει και μου λέει: «ααα! Να πάτε, πάρα πολύ ωραία παράσταση!».
Θέατρο: Κάθε Πέμπτη κύριε Γκρην, σε σκηνοθεσία Γ. Μιχαλακόπουλου στο Άνεσις
11.12.2013 10:56
Αναμονή έξω από το θέατρο Άνεσις, Παρασκευή βράδυ. Ένας νεαρός σαξοφωνίστας στην είσοδο. «Έξυπνη ιδέα να παίζεις έξω από το θέατρο», σκέφτηκα. Όλο και κάποιος θεατής θα σου ρίξει κανένα κέρμα και επιπλέον οι τζαζ μελωδίες του παραπέμπουν σε αμερικάνικες γειτονιές. Και τελικά ο σαξοφωνίστας είναι κομμάτι της παράστασης, μέρος της αμερικάνικης ατμόσφαιρας, που κυρίως μέσα από τη μουσική προσπαθεί να μας περάσει η παράσταση «Κάθε Πέμπτη κύριε Γκρην».
Θέατρο: Ο μικρός εγώ, του Βασίλη Ανδρέου (Βρυσάκι)
30.10.2013 09:45
Βράδυ Παρασκευής στον πολιτιστικό χώρο «Βρυσάκι». Περιμένω την φίλη μου, Ειρήνη, για να μπούμε να δούμε την παράσταση «Ο μικρός Εγώ». Αργεί. Αρχίζουν τα τηλέφωνα, τα μηνύματα, καμία απάντηση. “Η παράσταση θα πρέπει να ξεκινήσει, παρακαλώ μπείτε στην αυλή” μου είπαν και πήγα όντως στη θέση μου. Τηλεφώνημα Ειρήνης: “Ρε συ, συγγνώμη, με πήρε ο ύπνος. Φταίει που δούλευα βράδυ αυτές τις μέρες” μου λέει “τα λέμε μετά” της απαντάω.
Θέατρο: Άτιτλη Βία, από την ομάδα LEGΩ
10.10.2013 15:04
Τον περασμένο Μάιο στην Αθήνα και στο Bob Theatre Festival η ομάδα του Κ. Ανδρικόπουλου επικράτησε στο Scratch Night διαγωνισμό, συναγωνιζόμενη άλλες 11 ομάδες. 15 λεπτά παρουσίασης της υπό διαμόρφωσης παράστασής του έκαναν το κοινό να ψηφίσει υπέρ της ολοκληρωμένης του δημιουργικής πρότασης. Έτσι λοιπόν, πέντε μήνες μετά, η ομάδα βαφτίστηκε “LEGω” και ξεκίνησε τον θεατρικό της βίο στο BIOS με την παράσταση, ολοκληρωμένης πια, «Άτιτλη Βία» .