Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2016
Θέατρο: Appληστεία και Η Εταιρεία - Off off Athens
Δημοσίευση: Τρίτη, 25 Ιουνίου 2013 11:29
Θέατρο: Appληστεία και Η Εταιρεία - Off off Athens

«Appληστεία»... μία λέξη – τίτλος με υπονοούμενα. Μία νύξη ίσως για ένα “application”, μία αίτηση σε μια εταιρεία ή ένα αίτημα για προσοχή;

 

Από τη Φωτεινή Τσαρδούνη

 

Μια ληστεία συναισθημάτων ή ληστεία αξιών και προτεραιοτήτων; Ή τελικά είναι η απληστία των ανθρώπων να κερδίσουν διαλέγοντας τον δρόμο «ο σκοπός  αγιάζει τα μέσα» ώστε να εκπληρώσουν το εγώ τους;

Η ομάδα Unidentified flying 4 μαζί με την Κατερίνα Πόντη δημιούργησαν ένα κείμενο που μας εισάγει χιουμοριστικά στα όρια της απληστίας τριών γυναικών. Η πρώτη (Ελίνα Χριστοδουλάκη) είναι μία μορφωμένη και έξυπνη κοπέλα, που προσφέρει τις υπηρεσίες της σε μια δανειοδόχος εταιρεία.  Είναι συνεπής και φιλόδοξη και ξέρει εξίσου καλά να φτιάχνει 3 καφέδες την ημέρα για την διευθύντριά της (Ηρώ Μητρούτσικου). Η δεύτερη, όντας μία γυναίκα καριέρας θέλει επιτέλους ν’ αγαπηθεί και να παντρευτεί, να φορέσει νυφικό και να γίνει η γυναίκα του μέλλοντος συζύγου της. Αντιστικτικά, μία άλλη γυναίκα – θηλυκό που ερωτεύεται ό,τι κινείται, άνδρα ή γυναίκα, επιτυχημένη και με αέρα κατάκτησης, επισκέπτεται την εταιρεία κι εκεί διεκδικεί το δικό της μερίδιο στις ζωές τους. Σχέσεις γυναικών που μάλλον άπληστα ζητούν η μία από την άλλη μερίδιο στις ζωές τους. Ζούνε για το τώρα, κάποιες φορές θυσιάζοντας τις αξίες τους, άλλες χωρίς να βλέπουν την ευθύνη που ακολουθεί τις πράξεις τους.

Μία μία οι ηρωίδες μας εισάγουν στον κόσμο τους, πως τις βλέπουν οι άλλοι και κυρίως που βλέπουν οι ίδιες τους άλλους. Η ματιά τους έξυπνη, σπιρτόζικη, παιχνιδιάρικη, δυναμική και παρά τις δυσκολίες αισιόδοξη. Η μία μπαίνει στον προσωπικό χώρο της άλλης με μαεστρία και τα όρια των σχέσεων τους συνεχώς επαναπδροσδιορίζονται.

Διαχέουσα θετική ενέργεια και κωμική διάθεση είχε η παράσταση σε σκηνοθεσία της Ηρώς Μητρούτσικου, της Έλπης Οικονομοπούλου και της ομάδας U.F.4 . Ανεβασμένοι οι  ρυθμοί από την αρχή, εύστοχα και χιουμοριστικά μουσικά και φωτιστικά γεμίσματα. Μια συνεχής ροή λόγου αλλά και σασπένς. Ευδιαθετήσαμε και χειροκροτήσαμε τις ηθοποιούς και τους συνεργάτες τους  που μας πρόσφεραν μια συγκροτημένη  και ανάλαφρη κωμωδία .

 

Και μετά την «Appληστεία» που διαδραματίζεται κυρίως μέσα σε μια εταιρεία, ακολούθησε «Η Εταιρεία» της ομάδας ΙΝ ACTU.

Ένα πλανώμενο μυστήριο και μια ατμόσφαιρα θρίλερ αιωρούνταν από την αρχή στη σκηνή . Κινητήριος μοχλός η εργοδότρια (Αννίτα Μαυρομιχάλη). Θύματά της οι άνεργες υποψήφιες για μια θέση φάντασμα. Ένα έξυπνο κείμενο που παίζει με τα νεύρα και τα όρια των υποψηφίων. Καταδεικνύει την απόγνωση των θυμάτων της κρίσης, το ξεπούλημα για «μια θέση στον ήλιο», την σκληρότητα και την αναισθησία αυτών που βρίσκονται σε θέση υπεροχής.

Οι δύο υποψήφιες (Ιωάννα Βλάχου, Δήμητρα Ρουσσοπούλου) παρουσιάζονται αρχικά σε προσωπική συνέντευξη με την υπεύθυνη εργοδότρια. Εκείνη, με το υπεροπτικό ύφος της, τον απότομο λόγο της, την επικριτικότητα και τον ψυχολογικό πόλεμο που ασκεί σε κάθε μία από τις υποψήφιες τις ωθεί στα όρια τους. Αργότερα οι δύο υποψήφιες μένουν μόνες και έρχεται στην επιφάνεια ο φόβος τους. Στην τρίτη φάση της συνέντευξής τους έρχονται και οι τρεις γυναίκες αντιμέτωπες. Οι νεαρές δείχνουν τα νύχια τους και τον ξιπασμό τους προκειμένου να κατακτήσουν την περίφημη εργασιακή θέση ώσπου τελικά αποκαλύπτεται το ειρωνικό και τραγικό πείραμα στο οποίο αγνοώντας υποβλήθηκαν. Οι συνέπειες ακραίες.

Παρά το όντως τραβηγμένο τέλος, το έργο κράτησε καθ’ όλη την διάρκειά του ακροβατικές ισορροπίες.  Υπήρχε μια σχετική αμηχανία πάνω στην σκηνή από την μεριά των υποκριτών, αλλά ως σύνολο τελικά ανταποκρίθηκαν στις τραμπαλιζόμενες διαθέσεις των ηρώων τους. Η σκηνοθεσία (Αλέξανδρος Λεονταρίτης) λιτή, έδωσε προτεραιότητα στο πολύ καλό κείμενο του Τάσου Μεργιάννη.



Εκτύπωση
Περισσότερα
Θέατρο: Blasted - Ερείπια, της Σάρα Κέιν
15.05.2014 16:13
Όταν αυτοκτόνησε η Σάρα Κέιν ήμουν 15 χρονών. Δεν την ήξερα. Αν ζούσε τώρα, είμαι σίγουρη ότι θα πήγαινα στην Αγγλία για να της χτυπήσω το κουδούνι.
Θέατρο: Τα ραδίκια ανάποδα, σε σκηνοθεσία Βλαδίμηρου Κυριακίδη (Eliart)
27.03.2014 10:15
Ήθελα να δω κωμωδία. Μαύρη, άσπρη, κίτρινη, κόκκινη, μπλε, δεν με ενδιέφερε. Κάτι που θα με κάνει να γελάσω χωρίς να σκέφτομαι. Βέβαια και η κωμωδία, όπως χρησιμοποιούμε τη λέξη σήμερα, το χιούμορ, προκαλούν το πνεύμα μας, το νοητικό μας κομμάτι, άρα είναι μάλλον αναπόφευκτο να θέλω να γελάσω χωρίς να συμβάλλει σε αυτό η σκέψη μου. Εξού και η έκφραση «πνευματώδες αστείο». Κατέληξα τελικά σε μια μαύρη κωμωδία: «Τα ραδίκια ανάποδα».
Θέατρο: Πολιτισμός, μία κοσμική τραγωδία, του Δημήτρη Δημητριάδη (Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης)
05.03.2014 12:55
Το έργο του Δημήτρη Δημητριάδη «Πολιτισμός: μία κοσμική τραγωδία» ανεβαίνει από την ομάδα «Bijoux de Kant» και την Καριοφυλλιά Καραμπέτη στο υπόγειο γκαράζ του Ιδρύματος Κακογιάννη. «Ανεβαίνει» στο υπόγειο… Αντιθετικό σχήμα, όπως και το «πολιτισμός-τραγωδία».
Θεατρο: Πνιγμονή στο θέατρο Vault
03.02.2014 09:44
Ελλείψει διαδικτυακής σύνδεσης και με επιπλέον εργασιακές υποχρεώσεις, πάλι ανυποψίαστη πήγα στο θέατρο. Δεν είναι απαραίτητα αρνητικό αυτό. Το στοιχείο της έκπληξης είναι πάντα ευπρόσδεκτο σε τέτοιες περιπτώσεις. Από τον τίτλο βέβαια και μόνο, ήμουν σίγουρη ότι δεν θα πήγαινα σε κάποια ανάλαφρη παράσταση.
Θέατρο: Η ζωή μπροστά σου, σε σκηνοθεσία Άννας Βαγενά (Θέατρο Μεταξουργείο)
09.01.2014 16:18
Είμαι στο λεωφορείο, κάπου στα προάστια της Αθήνας. Μόλις έχω μετακομίσει και δεν έχω ίντερνετ σπίτι. Αυτό σημαίνει ότι δεν έχω καμιά πληροφορία για τη παράσταση που μου προτάθηκε να δω και να γράψω. Μιλώ στο τηλέφωνο με φίλη για να πάμε μαζί το βραδάκι να δούμε την παράσταση «Η ζωή μπροστά σου». «Δεν έχω ιδέα περί τίνος πρόκειται, παίζει η Βαγενά» της λέω. Μια κυρία μεγάλης ηλικίας, από το μπροστινό κάθισμα, γυρίζει και μου λέει: «ααα! Να πάτε, πάρα πολύ ωραία παράσταση!».
Θέατρο: Κάθε Πέμπτη κύριε Γκρην, σε σκηνοθεσία Γ. Μιχαλακόπουλου στο Άνεσις
11.12.2013 10:56
Αναμονή έξω από το θέατρο Άνεσις, Παρασκευή βράδυ. Ένας νεαρός σαξοφωνίστας στην είσοδο. «Έξυπνη ιδέα να παίζεις έξω από το θέατρο», σκέφτηκα. Όλο και κάποιος θεατής θα σου ρίξει κανένα κέρμα και επιπλέον οι τζαζ μελωδίες του παραπέμπουν σε αμερικάνικες γειτονιές. Και τελικά ο σαξοφωνίστας είναι κομμάτι της παράστασης, μέρος της αμερικάνικης ατμόσφαιρας, που κυρίως μέσα από τη μουσική προσπαθεί να μας περάσει η παράσταση «Κάθε Πέμπτη κύριε Γκρην».
Θέατρο: Ο μικρός εγώ, του Βασίλη Ανδρέου (Βρυσάκι)
30.10.2013 09:45
Βράδυ Παρασκευής στον πολιτιστικό χώρο «Βρυσάκι». Περιμένω την φίλη μου, Ειρήνη, για να μπούμε να δούμε την παράσταση «Ο μικρός Εγώ». Αργεί. Αρχίζουν τα τηλέφωνα, τα μηνύματα, καμία απάντηση. “Η παράσταση θα πρέπει να ξεκινήσει, παρακαλώ μπείτε στην αυλή” μου είπαν και πήγα όντως στη θέση μου. Τηλεφώνημα Ειρήνης: “Ρε συ, συγγνώμη, με πήρε ο ύπνος. Φταίει που δούλευα βράδυ αυτές τις μέρες” μου λέει “τα λέμε μετά” της απαντάω.
Θέατρο: Άτιτλη Βία, από την ομάδα LEGΩ
10.10.2013 15:04
Τον περασμένο Μάιο στην Αθήνα και στο Bob Theatre Festival η ομάδα του Κ. Ανδρικόπουλου επικράτησε στο Scratch Night διαγωνισμό, συναγωνιζόμενη άλλες 11 ομάδες. 15 λεπτά παρουσίασης της υπό διαμόρφωσης παράστασής του έκαναν το κοινό να ψηφίσει υπέρ της ολοκληρωμένης του δημιουργικής πρότασης. Έτσι λοιπόν, πέντε μήνες μετά, η ομάδα βαφτίστηκε “LEGω” και ξεκίνησε τον θεατρικό της βίο στο BIOS με την παράσταση, ολοκληρωμένης πια, «Άτιτλη Βία» .