Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2016
Θέατρο: 2013/Melina M. – Ομάδα «Κατά Λάθος» - Off off Athens Festival
Δημοσίευση: Τετάρτη, 12 Ιουνίου 2013 16:14
Θέατρο: 2013/Melina M. – Ομάδα «Κατά Λάθος» - Off off Athens Festival

Η ομάδα «Κατά Λάθος» παρουσίασε στις 7 και 8 Ιουνίου στο  off-off Athens Festival του θεάτρου  Επί Κολωνώ την παράστασή της  2013/Melina M. («όπου Μελίνα Μ.  η Μελίνα Μερκούρη»).

Από τη Φωτεινή Τσαρδούνη

 

Ήμουν Γυμνάσιο όταν διάβασα την αυτοβιογραφία της Μελίνας Μερκούρη . Θαύμασα τα πάθη  και τον τρόπο της ν’ αφήνεται σε αυτά, το ατίθασο ταπεραμέντο της , τον μαγνητισμό που ασκούσε, τις διεκδικήσεις της για αυτά που βαθιά πίστευε. Και στην πολιτική πρόσφερε, με την ευρεία και την στενή έννοια της λέξης. Και σίγουρα δεν πισωγύρισε πολιτιστικά την Ελλάδα, όσο επιτυχώς κάνουν άλλοι πολιτικοί συνάδελφοι της στο αντίστοιχο υπουργείο Πολιτισμού που υπηρετούσε κι εκείνη. Όλα ήταν έντονα πάνω της, από τα φυσικά της χαρακτηριστικά μέχρι και τον τρόπο που κινούνταν και συμπεριφερόταν.

Αυτό δημιουργεί αναπόφευκτα στους «θεατές» της μία ευρεία γκάμα αντιδράσεων: χαμόγελο, αποδοχή, αγάπη, λατρεία, επιφυλακτικότητα, άρνηση, φθόνο.

Αναμένοντας την παράσταση είχα υψηλές προσδοκίες. Όχι μόνο λόγω του προσώπου που θα πραγματευόταν  η ομάδα, αλλά και γιατί ήξερα ότι οι περισσότεροι συντελεστές της παράστασης προέρχονται (βάσει αρχικών σπουδών) από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Όντας από Θεσσαλονίκη και θεατρόφιλη, παρακολουθώντας από παλιά είτε διπλωματικές εξετάσεις της Δραματικής Σχολής είτε άλλων παραστάσεων θεατής, κρατάω έμμεσους δεσμούς με το εκεί  θέατρο. Και τελικά οι προσδοκίες μου εκπληρώθηκαν και με το παραπάνω μάλιστα.

Στην αρχή μπήκαν οι τέσσερις ηθοποιοί (Λάζαρος Βαρτάνης, Ελένη Κάκκαλου, Ζωή Καραβασίλη, Μάριος Μακρόπουλος) και ο σκηνοθέτης τους (Κωνσταντίνος Ασπιώτης).

Μας συστήθηκαν, έθεσαν τα όρια πως πλατεία και σκηνή έχουν εξίσου ανθρώπους «ίδιας διαλογής» που επικοινωνούν εκατέρωθεν,  ο σκηνοθέτης πήρε τη θέση του «μαέστρου», το κινητό άρχισε να χρονομετρά τα 35 λεπτά και η παράσταση ξεκίνησε...

Η ομάδα «Κατά Λάθος» μόνο κατά λάθος δεν υλοποίησε την παράσταση που απολαύσαμε!

Ουσιαστικά έκανε πράξη την ρήση που υπάρχει στους καλλιτεχνικούς και όχι μόνο κύκλους, ότι το ταλέντο δηλαδή  αποτελεί το 10% ενώ το υπόλοιπο είναι δουλειά, δουλειά , δουλειά.

Κατ’ αρχάς έγινε μια πολύ καλή και βαθιά έρευνα από την ομάδα και την δραματολόγο τους (Αναστασία Διαμαντοπούλου) για το πρόσωπο της Μελίνας Μερκούρη. Η κατάκτηση της θεωρίας και η γνώση της είναι ένα μεγάλο θέμα που πολλοί υπερσκελίζουν. Εδώ όμως η βάση κατακτήθηκε και φάνηκε η προσωπική εμπλοκή όλων στην δημιουργία της 2013/Melina M. Εισχώρησαν στον τρόπο που κινούνταν, μόρφαζε και μιλούσε η Μ. Μερκούρη και με πολύ σεβασμό και πειθαρχία ζωντάνεψαν, με χαρακτήρα εύθυμου ντοκυμανταίρ, κάποιες από τις αμέτρητες ιστορίες της. Επί σκηνής παρακολουθούσαμε ένα δεμένο ανσάμπλ ηθοποιών και σκηνοθέτη που κρατούσε αμείωτο το ενδιαφέρον μας με την δυναμική και τον γρήγορο ρυθμό του. Το χιούμορ ήταν συνεχώς παρόν και ουσιαστικό συστατικό της παράστασης. Μέσα από αυτό θίχτηκαν και καταστάσεις του σήμερα, προβλήματα που αντιμετωπίζει ο ηθοποιός και το θέατρο της Ελλάδας του σήμερα. Έγινε μνεία και στον Ανδρέα Βουτσινά, μεγάλο δάσκαλο και θεατράνθρωπο, που σίγουρα θα ήταν  περήφανος για τους μαθητές και  το έργο τους.

 

Φυσικά η μουσική δεν έλειπε από την παράσταση. Είτε ως ηχητικό μοτίβο σε συνδυασμό με κίνηση από τους ηθοποιούς σαν αντίστροφη μέτρηση κινηματογραφικών καρέ είτε ως τραγούδι. Τραγούδια συνδεδεμένα με  την Μελίνα Μ. , ερμηνεύονται από τους ηθοποιούς, όχι για να συγκινήσουν επιφανειακά , αλλά γιατί προσθέτουν μηνύματα στη ροή της εξιστόρησής τους.  Πρώτη φορά άκουσα και είδα ερμηνεία ενός τραγουδιού που κανείς δεν ήξερε πως είναι στ’ αλήθεια, αλλά ωστόσο αποδόθηκε αυτό που ήθελε να πει (επιμέλεια φωνητικών αυτοσχεδιασμών έκανε ο Μίνως Θεοχάρης)!

 

Σε όλα αυτά, ας προστεθούν οι διακριτικοί φωτισμοί (Τάκης Λυκοτραφίτης) και η εναρμονισμένη με το σήμερα μόδα και χτένισμα του ‘50 που είχαν οι  ηθοποιοί (σκηνικά/κοστούμια: Ηλένια Δουλαδίρη),  ολοκληρώνοντας  ένα παραστασιακό τοπίο που προξένησε στους θεατές «θεατρική ευεξία» και επιμόρφωσε για το πρόσωπο της Μελίνας Μερκούρη.

Μια άρτια παράσταση, σοβαρή, με χιούμορ και ευφυής. Ελπίζω να υπάρξει συνέχεια, όχι μόνο της ομάδας, αλλά και καθ’ αυτής της παράστασης, αναρωτώμενη μάλιστα αν αυτή που παρακολουθήσαμε στο Επί Κολωνώ είναι μια συντομευμένη πρόταση ενός μεγαλύτερου έργου. Γιατί σίγουρα οι ιστορίες της Μελίνας Μερκούρη είναι ανεξάντλητες, αλλά και οι ιδέες και η ενέργεια της ομάδας αποδείχτηκαν εξίσου ικανές να τις στηρίξουν.

 

 

Εκτύπωση
Περισσότερα
Θέατρο: Blasted - Ερείπια, της Σάρα Κέιν
15.05.2014 16:13
Όταν αυτοκτόνησε η Σάρα Κέιν ήμουν 15 χρονών. Δεν την ήξερα. Αν ζούσε τώρα, είμαι σίγουρη ότι θα πήγαινα στην Αγγλία για να της χτυπήσω το κουδούνι.
Θέατρο: Τα ραδίκια ανάποδα, σε σκηνοθεσία Βλαδίμηρου Κυριακίδη (Eliart)
27.03.2014 10:15
Ήθελα να δω κωμωδία. Μαύρη, άσπρη, κίτρινη, κόκκινη, μπλε, δεν με ενδιέφερε. Κάτι που θα με κάνει να γελάσω χωρίς να σκέφτομαι. Βέβαια και η κωμωδία, όπως χρησιμοποιούμε τη λέξη σήμερα, το χιούμορ, προκαλούν το πνεύμα μας, το νοητικό μας κομμάτι, άρα είναι μάλλον αναπόφευκτο να θέλω να γελάσω χωρίς να συμβάλλει σε αυτό η σκέψη μου. Εξού και η έκφραση «πνευματώδες αστείο». Κατέληξα τελικά σε μια μαύρη κωμωδία: «Τα ραδίκια ανάποδα».
Θέατρο: Πολιτισμός, μία κοσμική τραγωδία, του Δημήτρη Δημητριάδη (Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης)
05.03.2014 12:55
Το έργο του Δημήτρη Δημητριάδη «Πολιτισμός: μία κοσμική τραγωδία» ανεβαίνει από την ομάδα «Bijoux de Kant» και την Καριοφυλλιά Καραμπέτη στο υπόγειο γκαράζ του Ιδρύματος Κακογιάννη. «Ανεβαίνει» στο υπόγειο… Αντιθετικό σχήμα, όπως και το «πολιτισμός-τραγωδία».
Θεατρο: Πνιγμονή στο θέατρο Vault
03.02.2014 09:44
Ελλείψει διαδικτυακής σύνδεσης και με επιπλέον εργασιακές υποχρεώσεις, πάλι ανυποψίαστη πήγα στο θέατρο. Δεν είναι απαραίτητα αρνητικό αυτό. Το στοιχείο της έκπληξης είναι πάντα ευπρόσδεκτο σε τέτοιες περιπτώσεις. Από τον τίτλο βέβαια και μόνο, ήμουν σίγουρη ότι δεν θα πήγαινα σε κάποια ανάλαφρη παράσταση.
Θέατρο: Η ζωή μπροστά σου, σε σκηνοθεσία Άννας Βαγενά (Θέατρο Μεταξουργείο)
09.01.2014 16:18
Είμαι στο λεωφορείο, κάπου στα προάστια της Αθήνας. Μόλις έχω μετακομίσει και δεν έχω ίντερνετ σπίτι. Αυτό σημαίνει ότι δεν έχω καμιά πληροφορία για τη παράσταση που μου προτάθηκε να δω και να γράψω. Μιλώ στο τηλέφωνο με φίλη για να πάμε μαζί το βραδάκι να δούμε την παράσταση «Η ζωή μπροστά σου». «Δεν έχω ιδέα περί τίνος πρόκειται, παίζει η Βαγενά» της λέω. Μια κυρία μεγάλης ηλικίας, από το μπροστινό κάθισμα, γυρίζει και μου λέει: «ααα! Να πάτε, πάρα πολύ ωραία παράσταση!».
Θέατρο: Κάθε Πέμπτη κύριε Γκρην, σε σκηνοθεσία Γ. Μιχαλακόπουλου στο Άνεσις
11.12.2013 10:56
Αναμονή έξω από το θέατρο Άνεσις, Παρασκευή βράδυ. Ένας νεαρός σαξοφωνίστας στην είσοδο. «Έξυπνη ιδέα να παίζεις έξω από το θέατρο», σκέφτηκα. Όλο και κάποιος θεατής θα σου ρίξει κανένα κέρμα και επιπλέον οι τζαζ μελωδίες του παραπέμπουν σε αμερικάνικες γειτονιές. Και τελικά ο σαξοφωνίστας είναι κομμάτι της παράστασης, μέρος της αμερικάνικης ατμόσφαιρας, που κυρίως μέσα από τη μουσική προσπαθεί να μας περάσει η παράσταση «Κάθε Πέμπτη κύριε Γκρην».
Θέατρο: Ο μικρός εγώ, του Βασίλη Ανδρέου (Βρυσάκι)
30.10.2013 09:45
Βράδυ Παρασκευής στον πολιτιστικό χώρο «Βρυσάκι». Περιμένω την φίλη μου, Ειρήνη, για να μπούμε να δούμε την παράσταση «Ο μικρός Εγώ». Αργεί. Αρχίζουν τα τηλέφωνα, τα μηνύματα, καμία απάντηση. “Η παράσταση θα πρέπει να ξεκινήσει, παρακαλώ μπείτε στην αυλή” μου είπαν και πήγα όντως στη θέση μου. Τηλεφώνημα Ειρήνης: “Ρε συ, συγγνώμη, με πήρε ο ύπνος. Φταίει που δούλευα βράδυ αυτές τις μέρες” μου λέει “τα λέμε μετά” της απαντάω.
Θέατρο: Άτιτλη Βία, από την ομάδα LEGΩ
10.10.2013 15:04
Τον περασμένο Μάιο στην Αθήνα και στο Bob Theatre Festival η ομάδα του Κ. Ανδρικόπουλου επικράτησε στο Scratch Night διαγωνισμό, συναγωνιζόμενη άλλες 11 ομάδες. 15 λεπτά παρουσίασης της υπό διαμόρφωσης παράστασής του έκαναν το κοινό να ψηφίσει υπέρ της ολοκληρωμένης του δημιουργικής πρότασης. Έτσι λοιπόν, πέντε μήνες μετά, η ομάδα βαφτίστηκε “LEGω” και ξεκίνησε τον θεατρικό της βίο στο BIOS με την παράσταση, ολοκληρωμένης πια, «Άτιτλη Βία» .