Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016
Θέατρο: Σκηνές Καπνού - Ομάδα TRIAL - Off off Athens Festival
Δημοσίευση: Τετάρτη, 12 Ιουνίου 2013 15:38
Θέατρο: Σκηνές Καπνού - Ομάδα TRIAL - Off off Athens Festival

Η ομάδα TRIAL ανέβασε το έργο του Αμερικανού Nick Zagone «Σκηνές Καπνού» σε μετάφραση και σκηνοθεσία της Λήδας  Κοζάκη στα πλαίσια του off-off Athens Festival.

 

Από τη Φωτεινή Τσαρδούνη

 

Μέσα σε λιγότερο από 35 λεπτά, 51 μικρές σκηνές που αφορούν τον καπνό ή κάποια από τα παράγωγά του,  πήραν το προσωπικό τους μερίδιο χρόνου και στάθηκαν μπροστά μας για να μας διασκεδάσουν.

Προσωπικώς, η ιδέα αυτού του κολάζ σκηνών για τον καπνό, μου θυμίζει  αυτή την άσκηση που έχουμε από τον Στανισλάφσκι , που μας προκαλεί να βρούμε 100 διαφορετικούς τρόπους για να διατυπώσουμε μια φράση όπως η «έχει ωραίο καιρό σήμερα».

Είναι ενδιαφέρον αν μπορέσει ν’ ανιχνεύσει κάποιος, πίσω από τις επαναλαμβανόμενες λέξεις, πιο είναι το μήνυμα που ουσιαστικά μεταφέρουν αυτές.  Ποιες λέξεις και ποια νοήματα κρύβουν οι λέξεις «καπνός», «τσιγάρο», «καπνιστό».  Το πιο δυνατό σημείο του έργου είναι το κομμάτι που ουσιαστικά σχολιάζει καλλιτεχνικά και φιλοσοφικά κινήματα, καθώς και μεγάλους και γνωστούς θεατρικούς συγγραφείς, αντιπαραβάλλοντας τον κλασσικό τρόπο με τον οποίο θα μπορούσαν αυτοί να παιχτούν.

Η ομάδα κατέθεσε την προσωπική της ματιά. Προσπάθησε να βρει τρόπους να μας κάνει να γελάσουμε, να σατιρίσει (όπως  επιβάλλει και η γραμμή του κειμένου), ν’ αναδείξει το χιούμορ του έργου που αναφέρεται  σε πολλές καθημερινές στιγμές μας που σχετίζονται με τον καπνό.

Η προσωπική μου γνώμη, δεδομένου ότι το κείμενο δεν προσέφερε κάτι παραπάνω από εύκολα «σκετσάκια», είναι ότι οι δύο ηθοποιοί ( Λύδια Αλιφραγκή, Μάρκος Στεφάνου) προσπάθησαν, σε συνδυασμό με την σκηνοθετική  σβελτάδα με την οποία στήθηκαν οι σκηνές, να επιφέρουν τις ισορροπίες μεταξύ κειμένου και σκηνής. Τράβηξαν την προσοχή μας με τις γρήγορες εναλλαγές των εκάστοτε ηρώων και το, ορισμένες φορές, τσαλάκωμά τους, παίρνοντας ελαφρώς το προβάδισμα ο γυναικείος χαρακτήρας. Οι αλλαγές των φωτισμών επίσης, καθώς και ο, ούτως ή άλλως, απαιτούμενος γρήγορος ρυθμός, μας κράτησαν σε εγρήγορση.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Θέατρο: Blasted - Ερείπια, της Σάρα Κέιν
15.05.2014 16:13
Όταν αυτοκτόνησε η Σάρα Κέιν ήμουν 15 χρονών. Δεν την ήξερα. Αν ζούσε τώρα, είμαι σίγουρη ότι θα πήγαινα στην Αγγλία για να της χτυπήσω το κουδούνι.
Θέατρο: Τα ραδίκια ανάποδα, σε σκηνοθεσία Βλαδίμηρου Κυριακίδη (Eliart)
27.03.2014 10:15
Ήθελα να δω κωμωδία. Μαύρη, άσπρη, κίτρινη, κόκκινη, μπλε, δεν με ενδιέφερε. Κάτι που θα με κάνει να γελάσω χωρίς να σκέφτομαι. Βέβαια και η κωμωδία, όπως χρησιμοποιούμε τη λέξη σήμερα, το χιούμορ, προκαλούν το πνεύμα μας, το νοητικό μας κομμάτι, άρα είναι μάλλον αναπόφευκτο να θέλω να γελάσω χωρίς να συμβάλλει σε αυτό η σκέψη μου. Εξού και η έκφραση «πνευματώδες αστείο». Κατέληξα τελικά σε μια μαύρη κωμωδία: «Τα ραδίκια ανάποδα».
Θέατρο: Πολιτισμός, μία κοσμική τραγωδία, του Δημήτρη Δημητριάδη (Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης)
05.03.2014 12:55
Το έργο του Δημήτρη Δημητριάδη «Πολιτισμός: μία κοσμική τραγωδία» ανεβαίνει από την ομάδα «Bijoux de Kant» και την Καριοφυλλιά Καραμπέτη στο υπόγειο γκαράζ του Ιδρύματος Κακογιάννη. «Ανεβαίνει» στο υπόγειο… Αντιθετικό σχήμα, όπως και το «πολιτισμός-τραγωδία».
Θεατρο: Πνιγμονή στο θέατρο Vault
03.02.2014 09:44
Ελλείψει διαδικτυακής σύνδεσης και με επιπλέον εργασιακές υποχρεώσεις, πάλι ανυποψίαστη πήγα στο θέατρο. Δεν είναι απαραίτητα αρνητικό αυτό. Το στοιχείο της έκπληξης είναι πάντα ευπρόσδεκτο σε τέτοιες περιπτώσεις. Από τον τίτλο βέβαια και μόνο, ήμουν σίγουρη ότι δεν θα πήγαινα σε κάποια ανάλαφρη παράσταση.
Θέατρο: Η ζωή μπροστά σου, σε σκηνοθεσία Άννας Βαγενά (Θέατρο Μεταξουργείο)
09.01.2014 16:18
Είμαι στο λεωφορείο, κάπου στα προάστια της Αθήνας. Μόλις έχω μετακομίσει και δεν έχω ίντερνετ σπίτι. Αυτό σημαίνει ότι δεν έχω καμιά πληροφορία για τη παράσταση που μου προτάθηκε να δω και να γράψω. Μιλώ στο τηλέφωνο με φίλη για να πάμε μαζί το βραδάκι να δούμε την παράσταση «Η ζωή μπροστά σου». «Δεν έχω ιδέα περί τίνος πρόκειται, παίζει η Βαγενά» της λέω. Μια κυρία μεγάλης ηλικίας, από το μπροστινό κάθισμα, γυρίζει και μου λέει: «ααα! Να πάτε, πάρα πολύ ωραία παράσταση!».
Θέατρο: Κάθε Πέμπτη κύριε Γκρην, σε σκηνοθεσία Γ. Μιχαλακόπουλου στο Άνεσις
11.12.2013 10:56
Αναμονή έξω από το θέατρο Άνεσις, Παρασκευή βράδυ. Ένας νεαρός σαξοφωνίστας στην είσοδο. «Έξυπνη ιδέα να παίζεις έξω από το θέατρο», σκέφτηκα. Όλο και κάποιος θεατής θα σου ρίξει κανένα κέρμα και επιπλέον οι τζαζ μελωδίες του παραπέμπουν σε αμερικάνικες γειτονιές. Και τελικά ο σαξοφωνίστας είναι κομμάτι της παράστασης, μέρος της αμερικάνικης ατμόσφαιρας, που κυρίως μέσα από τη μουσική προσπαθεί να μας περάσει η παράσταση «Κάθε Πέμπτη κύριε Γκρην».
Θέατρο: Ο μικρός εγώ, του Βασίλη Ανδρέου (Βρυσάκι)
30.10.2013 09:45
Βράδυ Παρασκευής στον πολιτιστικό χώρο «Βρυσάκι». Περιμένω την φίλη μου, Ειρήνη, για να μπούμε να δούμε την παράσταση «Ο μικρός Εγώ». Αργεί. Αρχίζουν τα τηλέφωνα, τα μηνύματα, καμία απάντηση. “Η παράσταση θα πρέπει να ξεκινήσει, παρακαλώ μπείτε στην αυλή” μου είπαν και πήγα όντως στη θέση μου. Τηλεφώνημα Ειρήνης: “Ρε συ, συγγνώμη, με πήρε ο ύπνος. Φταίει που δούλευα βράδυ αυτές τις μέρες” μου λέει “τα λέμε μετά” της απαντάω.
Θέατρο: Άτιτλη Βία, από την ομάδα LEGΩ
10.10.2013 15:04
Τον περασμένο Μάιο στην Αθήνα και στο Bob Theatre Festival η ομάδα του Κ. Ανδρικόπουλου επικράτησε στο Scratch Night διαγωνισμό, συναγωνιζόμενη άλλες 11 ομάδες. 15 λεπτά παρουσίασης της υπό διαμόρφωσης παράστασής του έκαναν το κοινό να ψηφίσει υπέρ της ολοκληρωμένης του δημιουργικής πρότασης. Έτσι λοιπόν, πέντε μήνες μετά, η ομάδα βαφτίστηκε “LEGω” και ξεκίνησε τον θεατρικό της βίο στο BIOS με την παράσταση, ολοκληρωμένης πια, «Άτιτλη Βία» .