Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016
Θέατρο: Way out – Off off Athens Festival
Δημοσίευση: Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2013 15:20
Θέατρο: Way out – Off off Athens Festival

Η Ομάδα 2+2 με σκηνοθέτη την Άννα Γαρεφαλάκη, ανεβάζει, στα πλαίσια του Off-Off Athens Festival , κείμενα της Ισμήνης Χλιόβα – Μπιτζάνη υπό τον τίτλο “Way Out”.

 

Από τη Φωτεινή Τσαρδούνη

 

Πρόκειται για μικρές, αυτοτελείς ιστορίες. Από αυτές που μας κατακλύζουν ως εσωτερικοί συλλογισμοί ή και χείμαρροι ξεπηδώντας από μια μικρή, τις περισσότερες φορές, αφορμή. Είναι φορές που είμαστε ξύπνιοι και είναι σα να ζούμε μέσα σε όνειρο. Έπειτα από μια τυχαία συνάντηση η φαντασία μας παίρνει τα ηνία και θέτει μπροστά μας τις πιθανότητες για μια απτή ζωή. Ένας εφιάλτης, ένα ασυνείδητο που πάλλεται να βγει στην επιφάνια μας κυνηγά σαν άγρια αρκούδα και ψάχνουμε ένα καταφύγιο, έναν άνθρωπο πλάι μας, να μοιραστούμε αυτό το κακό, να το ξορκίσουμε. Η ανάγκη ν’ ακουμπήσουμε σ’ έναν ώμο μας κάνει πιο προσηνείς. Και η ανάγκη μας κάνει να ψάχνουμε τρόπους διεξόδου.

 

Ιστορίες με ρομαντισμό, αλλά και στοχασμό. Αυτοτελείς, σύντομες και αποσπασματικές κάποιες φορές. Σα να σταματά ο χρόνος και να φωτογραφίζονται ανθρώπινες σκέψεις και ανησυχίες, οι ελλείψεις και οι επιθυμίες. Ανθρώπινες στιγμές που «μοντάρονται» για τη δημιουργία μιας θεατρικής παράστασης. Υπάρχουν βίντεο που λειτουργούν συμπληρωματικά, παίρνουν το ρόλο του σκηνικού χαλιού εντείνοντας την περιγραφή των ηρώων, ή καθοδηγώντας τον θεατή σε μια προεπιλεγμένη ατμόσφαιρα. Η μουσική επίσης είναι πρωτότυπη, με τραγούδια που ερμηνεύουν οι ίδιοι οι ηθοποιοί. Προσθέτουν και αυτά μια πτυχή στα πορτραίτα των εκάστοτε ηρώων. Συνδετικοί κρίκοι μεταξύ πλατείας και σκηνής είναι οι ηθοποιοί με τις ιστορίες που φέρουν ως ρόλοι. Αυτοί οι κρίκοι ήταν στην αρχή της παράστασης αρκετά εσωστρεφείς. Δεδομένου ότι ο περιορισμός του φεστιβάλ είναι 35 λεπτά παράστασης, ο χρόνος οφείλεται να είναι εξ αρχής αξιοποιήσιμος. Τα πρώτα λεπτά λοιπόν, πέρασαν με αρκετή απόσταση μεταξύ ημών των θεατών και των ιστοριών. Όσο περνούσε η ώρα όμως, παρά τις όποιες παραφωνίες , ολοένα και περισσότερο οι ηθοποιοί βυθίζονταν σε αυτό που καλούνταν να κάνουν και ο καθένας αναμετρούνταν με το δικό του προσωπικό υλικό. Ξεχώρισαν έτσι για την ενέργεια, την προσήλωση και για την μετάδοση της ιστορίας τους ο Κωνσταντίνος Αμπατζίδης και η Νάνσυ Παπαϊωάννου .

Εκτύπωση
Περισσότερα
Θέατρο: Blasted - Ερείπια, της Σάρα Κέιν
15.05.2014 16:13
Όταν αυτοκτόνησε η Σάρα Κέιν ήμουν 15 χρονών. Δεν την ήξερα. Αν ζούσε τώρα, είμαι σίγουρη ότι θα πήγαινα στην Αγγλία για να της χτυπήσω το κουδούνι.
Θέατρο: Τα ραδίκια ανάποδα, σε σκηνοθεσία Βλαδίμηρου Κυριακίδη (Eliart)
27.03.2014 10:15
Ήθελα να δω κωμωδία. Μαύρη, άσπρη, κίτρινη, κόκκινη, μπλε, δεν με ενδιέφερε. Κάτι που θα με κάνει να γελάσω χωρίς να σκέφτομαι. Βέβαια και η κωμωδία, όπως χρησιμοποιούμε τη λέξη σήμερα, το χιούμορ, προκαλούν το πνεύμα μας, το νοητικό μας κομμάτι, άρα είναι μάλλον αναπόφευκτο να θέλω να γελάσω χωρίς να συμβάλλει σε αυτό η σκέψη μου. Εξού και η έκφραση «πνευματώδες αστείο». Κατέληξα τελικά σε μια μαύρη κωμωδία: «Τα ραδίκια ανάποδα».
Θέατρο: Πολιτισμός, μία κοσμική τραγωδία, του Δημήτρη Δημητριάδη (Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης)
05.03.2014 12:55
Το έργο του Δημήτρη Δημητριάδη «Πολιτισμός: μία κοσμική τραγωδία» ανεβαίνει από την ομάδα «Bijoux de Kant» και την Καριοφυλλιά Καραμπέτη στο υπόγειο γκαράζ του Ιδρύματος Κακογιάννη. «Ανεβαίνει» στο υπόγειο… Αντιθετικό σχήμα, όπως και το «πολιτισμός-τραγωδία».
Θεατρο: Πνιγμονή στο θέατρο Vault
03.02.2014 09:44
Ελλείψει διαδικτυακής σύνδεσης και με επιπλέον εργασιακές υποχρεώσεις, πάλι ανυποψίαστη πήγα στο θέατρο. Δεν είναι απαραίτητα αρνητικό αυτό. Το στοιχείο της έκπληξης είναι πάντα ευπρόσδεκτο σε τέτοιες περιπτώσεις. Από τον τίτλο βέβαια και μόνο, ήμουν σίγουρη ότι δεν θα πήγαινα σε κάποια ανάλαφρη παράσταση.
Θέατρο: Η ζωή μπροστά σου, σε σκηνοθεσία Άννας Βαγενά (Θέατρο Μεταξουργείο)
09.01.2014 16:18
Είμαι στο λεωφορείο, κάπου στα προάστια της Αθήνας. Μόλις έχω μετακομίσει και δεν έχω ίντερνετ σπίτι. Αυτό σημαίνει ότι δεν έχω καμιά πληροφορία για τη παράσταση που μου προτάθηκε να δω και να γράψω. Μιλώ στο τηλέφωνο με φίλη για να πάμε μαζί το βραδάκι να δούμε την παράσταση «Η ζωή μπροστά σου». «Δεν έχω ιδέα περί τίνος πρόκειται, παίζει η Βαγενά» της λέω. Μια κυρία μεγάλης ηλικίας, από το μπροστινό κάθισμα, γυρίζει και μου λέει: «ααα! Να πάτε, πάρα πολύ ωραία παράσταση!».
Θέατρο: Κάθε Πέμπτη κύριε Γκρην, σε σκηνοθεσία Γ. Μιχαλακόπουλου στο Άνεσις
11.12.2013 10:56
Αναμονή έξω από το θέατρο Άνεσις, Παρασκευή βράδυ. Ένας νεαρός σαξοφωνίστας στην είσοδο. «Έξυπνη ιδέα να παίζεις έξω από το θέατρο», σκέφτηκα. Όλο και κάποιος θεατής θα σου ρίξει κανένα κέρμα και επιπλέον οι τζαζ μελωδίες του παραπέμπουν σε αμερικάνικες γειτονιές. Και τελικά ο σαξοφωνίστας είναι κομμάτι της παράστασης, μέρος της αμερικάνικης ατμόσφαιρας, που κυρίως μέσα από τη μουσική προσπαθεί να μας περάσει η παράσταση «Κάθε Πέμπτη κύριε Γκρην».
Θέατρο: Ο μικρός εγώ, του Βασίλη Ανδρέου (Βρυσάκι)
30.10.2013 09:45
Βράδυ Παρασκευής στον πολιτιστικό χώρο «Βρυσάκι». Περιμένω την φίλη μου, Ειρήνη, για να μπούμε να δούμε την παράσταση «Ο μικρός Εγώ». Αργεί. Αρχίζουν τα τηλέφωνα, τα μηνύματα, καμία απάντηση. “Η παράσταση θα πρέπει να ξεκινήσει, παρακαλώ μπείτε στην αυλή” μου είπαν και πήγα όντως στη θέση μου. Τηλεφώνημα Ειρήνης: “Ρε συ, συγγνώμη, με πήρε ο ύπνος. Φταίει που δούλευα βράδυ αυτές τις μέρες” μου λέει “τα λέμε μετά” της απαντάω.
Θέατρο: Άτιτλη Βία, από την ομάδα LEGΩ
10.10.2013 15:04
Τον περασμένο Μάιο στην Αθήνα και στο Bob Theatre Festival η ομάδα του Κ. Ανδρικόπουλου επικράτησε στο Scratch Night διαγωνισμό, συναγωνιζόμενη άλλες 11 ομάδες. 15 λεπτά παρουσίασης της υπό διαμόρφωσης παράστασής του έκαναν το κοινό να ψηφίσει υπέρ της ολοκληρωμένης του δημιουργικής πρότασης. Έτσι λοιπόν, πέντε μήνες μετά, η ομάδα βαφτίστηκε “LEGω” και ξεκίνησε τον θεατρικό της βίο στο BIOS με την παράσταση, ολοκληρωμένης πια, «Άτιτλη Βία» .