Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016
Ταινία: Νομοταγείς Τύποι, του Φίσερ Στίβενς
Δημοσίευση: Τετάρτη, 29 Μαΐου 2013 12:24
Ταινία: Νομοταγείς Τύποι, του Φίσερ Στίβενς

Ο Φίσερ Στίβενς ενώνει τρεις γίγαντες του κινηματογράφου και ενώ ξεκινάει με τις καλύτερες διαθέσεις, δυστυχώς το σενάριό του αποτελεί υλικό, που στο τεστ αντοχής αποδεικνύεται ασταθές για να υποστηρίξει το υπέρβαρο των Νομοταγών Τύπων που μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη.   

 

 

Από την Ελένη Φιλίππου

 

 

Ο Βαλ (Αλ Πατσίνο) αποφυλακίζεται μετά από 28 χρόνια κάθειρξης, επειδή αρνήθηκε να δώσει τα ονόματα των συνεργών του στην αστυνομία. Έξω από την φυλακή τον περιμένει ο αδελφικός φίλος και συνεργάτης του, Ντοκ (Κρίστοφερ Γουόκεν). Μαζί με τον τρίτο της παρέας, Χιρς (Άλαν Άρκιν) που συναντούν αργότερα, θα περάσουν ένα τελευταίο βράδυ κλείνοντας τον τελευταίο ανοιχτό λογαριασμό τους…

 

 

Το πρώτης τάξεως καστ και η βασική ιδέα σεναρίου που υπόσχεται μια ενδιαφέρουσα εξέλιξη ιστορίας δεν κατάφερε να δώσει τα επιθυμητά αποτελέσματα. Η εμφάνιση των Πατσίνο και Γουόκερ είναι αξιολάτρευτη, ο καθένας στο δικό του γνώριμο μοτίβο, οπότε δεν έχουμε να κάνουμε με αρπαχτή, που συνηθίζεται πολλάκις και από πολλούς. Στην ταινία του Στίβενς, οι πρωταγωνιστές του έρχονται με κέφι και απολαμβάνουν με νοσταλγία και ειλικρίνεια περασμένα μεγαλεία και αυτό φαίνεται σε κάθε πλάνο τους.

 

 Η ατμόσφαιρα που δημιουργείται από τον Μίκαελ Γκρέιντι είναι απόλυτα συμβατή με τον «σκοτεινό» και «ξεφτισμένο» χαρακτήρα του φιλμ. Εκεί που χαλάει η μαγιά είναι στο αδούλευτο σενάριο. Διότι, πριν καν η ιστορία φτάσει στη μέση, πιάνεις τον εαυτό σου να αρχίζει να αναζητάει την στιγμή που η απόλαυση που σου δίνουν Πατσίνο, Γουόκερ και Άρκιν θα συμβαδίσει με την ίδια την ιστορία. Αυτή η στιγμή δυστυχώς δεν έρχεται, καθώς χαρακτήρες, πλοκή, χιούμορ, διάλογοι , αποκαλύψεις, σχέσεις και πράξεις μένουν σε μια καλαίσθητη μεν, επίπεδη δε, επιφάνεια χωρίς ουσία.

 

 

Σκηνοθεσία: Φίσερ Στίβενς

Σενάριο: Νόα Χέιντλ

Πρωταγωνιστούν: Αλ Πατσίνο, Κρίστοφερ Γουόκεν, Άλαν Άρκιν

Διάρκεια: 95’

Διανομή: Odeon  

 

 

 

Εκτύπωση
Περισσότερα
Ταινία: Μέλι (Miele), της Βαλέρια Γκολίνο
17.01.2014 16:00
Η Βαλέρια Γκολίνο, γνωστή μέχρι τώρα ως μια σπουδαία ιταλίδα ηθοποιός διεθνούς βεληνεκούς, περνάει πίσω από την κάμερα και κάνει το σκηνοθετικό ντεμπούτο της με ταινία μυθοπλασίας κοινωνικού προβληματισμού για το βιοηθικό ζήτημα της ευθανασίας.
Ταινία: Ρενουάρ, του Ζιλ Μπουρντό
09.01.2014 15:01
Ο Ζιλ Μπουρντό μας ταξιδεύει πίσω στον χρόνο, στην Γαλλική Ριβιέρα του 1915, εκεί όπου ο γάλλος ιμπρεσιονιστής Ρενουάρ (Μισέλ Μπουκέ), βιώνει για ακόμη μια φορά το μυθικό άγγιγμα της Μούσας και ζωγραφίζει τους τελευταίους πίνακές του.
Οι δέκα καλύτερες ταινίες του 2013
08.01.2014 10:42
Ακόμα μία κινηματογραφική χρονιά έφτασε στο τέλος της και το culturenow.gr κάνει τον απολογισμό της.
Ταινία: Οh boy, του Γιαν Όλε Γκέρστεν
23.12.2013 16:18
Ταινία περιπλάνησης προς εύρεση νοήματος ενός νεαρού που πλησιάζει τα 30, ζει ακόμα με τα λεφτά του πατέρα του, έχει παρατήσει την Νομική εδώ και δύο χρόνια και απλά δεν ξέρει ακόμα τι σχήμα πρέπει να πάρει, και αν θέλει στην τελική να πάρει, ώστε να ταιριάξει στο παζλ της πόλης του.
Ταινία: Ο γελαστός πρίγκιπας, του Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν
20.12.2013 13:45
Ο Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν διασκευάζει το Ισλανδικό «Either Way / Α Annan Veg» (2011) του Χαφσταίν Γκούναρ Σίγκουρδσον και παρόλο που πατάει εξολοκλήρου πάνω στα χνάρια του πρωτότυπου σεναρίου κερδίζει την Αργυρή Άρκτο Καλύτερης Σκηνοθεσίας στο φετινό φεστιβάλ Βερολίνου.
Ταινία: 12 χρόνια σκλάβος, του Στιβ ΜακΚουίν
12.12.2013 13:17
«Hunger» (2008), «Shame» (2011), «12 Χρόνια Σκλάβος» (2013): 66 ημέρες απεργίας πείνας, εθισμός στο σεξ, 250 χρόνια δουλείας.
Ταινία: Carrie, της Κίμπερλι Πιρς
06.12.2013 10:22
Όταν αποφασίζεις να κάνεις ριμέικ μια ταινία που έχει περάσει στο πάνθεον του κλασικού πρέπει να έχεις σοβαρούς λόγους, και πιο συγκεκριμένα, όραμα και διάθεση ανανέωσης. Να βάλεις την προσωπική σου σφραγίδα και να εξετάσεις πτυχές που καλούν προς διερεύνηση με σύγχρονους όρους.
Ταινία: Behind the candelabra, του Στίβεν Σόντερμπεργκ
05.12.2013 14:55
Η τελευταία ταινία του Σόντερμπεργκ που δεν βρήκε ποτέ τον δρόμο προς τις κινηματογραφικές αίθουσες της Αμερικής, καθώς ήταν “too gay” για να βρει στουντιακή υποστήριξη, προβλήθηκε από το κανάλι του HBO.