Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2016
Ταινία: 14ο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου-Διαγωνιστικό Τμήμα: Το Culturenow.gr ήταν εκεί, Μέρος Ι
Δημοσίευση: Τρίτη, 9 Απριλίου 2013 11:03
Ταινία: 14ο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου-Διαγωνιστικό Τμήμα: Το Culturenow.gr ήταν εκεί, Μέρος Ι

Το 14ο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου είναι σε εξέλιξη και όπως κάθε χρόνο, μας δίνει την ευκαιρία να γνωρίσουμε σημαντικές ταινίες και να απολαύσουμε τις δουλειές εξαιρετικών δημιουργών. Το Culturenow.gr βρέθηκε στις αίθουσες όπου πραγματοποιείται το φεστιβάλ και σας μεταφέρει τις εντυπώσεις του από τις ταινίες του διαγωνιστικού τμήματος που προβλήθηκαν από την Παρασκευή 5 μέχρι Κυριακή 7 Απριλίου 2013.

 

 

Ρεπορτάζ-Κείμενο: Ελένη Φιλίππου

 

 

  • ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ/ MAIN DANS LA MAIN

«Όταν η Helene και ο Joahim συναντιούνται, έχουν εντελώς διαφορετικές ζωές. Η Helene διευθύνει τη διάσημη σχολή χορού της Όπερας του Παρισιού, εκείνος εργάζεται σε κατάστημα με καθρέφτες στην επαρχία. Μια παράξενη δύναμη τους ενώνει. Σε τέτοιο βαθμό που τους είναι αδύνατον να ζήσουν χωριστά».

Η Valerie Donzelli (“Declaration of War”) γράφει και σκηνοθετεί μια μεταφυσική ιστορία έρωτα μεταξύ δύο ανθρώπων, όπου το «έρωτας από την πρώτη ματιά» γίνεται αυθόρμητο φιλί-μαγνήτης δύο πόλων τόσο αντιθετικών, που μόνο ως ανεξήγητο φαινόμενο της φύσης μπορεί να χαρακτηριστεί. Το ζευγάρι προέρχεται από διαφορετική κοινωνική τάξη, διαφορετικό μορφωτικό επίπεδο και, κυρίως, διαφορετική ηλικιακή ομάδα, όπου πραγματικά μόνο η μαγεία του έρωτα θα μπορούσε να φέρει τους δύο αυτούς ανθρώπους κοντά και να τους κάνει κυριολεκτικά… αχώριστους. Η Donzelli βουτάει στα άδυτα του έρωτα και διασκεδάζει την ιδέα ένωσης ενός καθόλα αταίριαστου ζευγαριού.

Με το πρώτο μέρος της ιστορίας να είναι ένα χάρμα οφθαλμών και απολαυστικής διασκέδασης, όπου ο ανεξήγητος μαγνητισμός των δύο μεταβάλλεται σε μια καλοστημένη χορογραφία μιμητικών κινήσεων, καταφέρνει να κερδίσει ενδιαφέρον και συμπάθεια για την παρακολούθηση των υπόλοιπων μερών του έργου, τα οποία όμως στερούνται της ευρηματικότητας και της αξιολάτρευτα κωμικο-ρομαντικής ατμόσφαιρας του πρώτου.

Η απρόσμενα εκρηκτική χημεία μεταξύ της υπέροχα γοητευτικής Helene (Valerie Lemercier) και του ωραίου νεαρού JoJo (Jeremie Elkaim) είναι ο άσσος στο μανίκι της Donzelli, οι οποίοι καταφέρνουν να μεταστοιχειώσουν στην μεγάλη οθόνη την ελκτική φύση των αντιθέτων σε εξαιρετικά επιτυχημένες σεκάνς, όπου ο έρωτας μπερδεύεται με το κωμικό και η ποιητικότητα της ένωσης των δύο φύλων με το παράλογο του ίδιου του φαινομένου. Η συνάντηση των δύο ηθοποιών δένει τόσο όμορφα μέσα στην «μεταφυσική αιχμαλωσία» τους, που παρόλο το ξεκάθαρα αταίριαστο σμίξιμό τους, σε κάνει να πιάνεις τον εαυτό σου να ελπίζει πως «τα μάγια» δεν θα λυθούν ποτέ.

Η σκηνοθέτης χορογραφεί μια ωδή στην παντοδυναμία του Έρωτα να συνενώνει συγκρουσιακά, αντιθετικά ή απλά, παράταιρα μέτωπα, όπου όμως η τελική ευόδωση των καρπών του καλείται να τελεσθεί εν ελευθερία. Όμως, η μη επιτυχημένη σύνδεση της σουρεαλιστικής προσέγγισης της σοφόκλειας ρήσης «έρως ανίκατε μάχαν, έρως, ος εν κτήμασι πίπτεις…» με τους επόμενους δύο κύκλους του και δη, της πολύ χαλαρής δραματικής ακμής του, αφήνει το «Στα Χέρια Σου» να κατρακυλήσει σε κλασσικού τύπου ρομαντική κομεντί, η οποία όμως δεν απογοητεύει τον θεατή. Απλά δεν απογειώνεται με τον δυναμικό, ευφάνταστο τρόπο που, από την πολύ αρχή του, το έργο υπόσχεται.

Σκηνοθεσία: Vallerie Donzelli

Σενάριο: Vallerie Donzelli, Jeremie Elkaim

Πρωταγωνιστούν: Valerie Lemercier, Jeremie Elkaim

Διάρκεια: 85΄

Διανομή: Strada Films  

 

  • ΡΕΝΟΥΑΡ / RENOIR

 

«Στο τέλος της ζωής του, ο Auguste Renoir δοκιμάζεται από την απώλεια της γυναίκας του, τους πόνους λόγω προχωρημένης ηλικίας και τα άσχημα νέα που έρχονται από το μέτωπο καθώς ο γιος του τραυματίστηκε… Όμως, η Andree, μια νέα κοπέλα, εμφανίζεται στη ζωή του δίνοντάς του πάλι την χαμένη του ενέργεια. Η Andree θα γίνει το τελευταίο μοντέλο του ζωγράφου, η πηγή νεότητάς του».

Ο Gill Bourdos μας ταξιδεύει πίσω στον χρόνο, στην Γαλλική Ριβιέρα του 1915, εκεί όπου ο γάλλος ιμπρεσιονιστής Ρενουάρ, βιώνει για ακόμη μια φορά το μυθικό άγγιγμα της Μούσας και ζωγραφίζει τους τελευταίους πίνακές του. Όλα θα ξεκινήσουν από την στιγμή που θα κάνει την εμφάνισή της, η αναγεννησιακής ομορφιάς, Andree (Christa Theret), για να ποζάρει στον φημισμένο ζωγράφο (Michel Bouquet). «Μια γυναίκα που ήρθε από το πουθενά, καλεσμένη από μια γυναίκα που δεν υπάρχει πια», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο γερασμένος ζωγράφος, γίνεται ο συμβολικός αρμός μεταξύ πατέρα και υιού, μεταξύ ζωγραφικής και σινεμά , μεταξύ θανάτου και ζωής.

Ο Bourdos με τον τρόπο που επικοινωνεί την άλεκτη γλώσσα των τεκταινόμενων φέρνει στο νου το “Amour” του Χάνεκε. Όπως στο “Amour”, έτσι και εδώ, η ατμόσφαιρα του σπιτιού είναι αυτή που ορίζει, σχηματοποιεί και, τελικά, μιλάει, για τις σχέσεις των κατοίκων του, παρά τα όσα φανερώνονται μέσα από τους προφορικούς και σωματικούς διαλόγους. Μόνο που εδώ δεν υπάρχει η ασφυκτικά κλειστοφοβική αχλή που σημάνει το επικείμενο του θανάτου. Εδώ, ο Bourdos κινηματογραφεί μια υστερική φωτοχυσία, που ζεσταίνει και γλυκαίνει τα πάντα, ακόμη και τις δύσκολες, άχαρες στιγμές της ιστορίας. Η μαεστρία αυτής κινηματογραφικής αρχιτεκτονικής του φωτός οφείλεται εν πολλοίς στον φωτογράφο Lee Ping-Bing (“In the Mood for Love”) και σχολιάζεται εύστοχα στα λόγια του Bouquet, μιλώντας για την Andree, «ο τρόπος που η σάρκα της [σε πρφρ. η κάμερα] απορροφά το φως».  

  Όλα τα μέλη της οικογένειας (ακόμη και οι υπηρέτριες) υπάρχουν ως ιστορία, προσωπικότητες και ως αλληλεπίδραση έτσι όπως αυτοί απεικονίζονται στα κάδρα του συζύγου, πατέρα και ζωγράφου Ρενουάρ. Η επανάσταση των σχέσεων θα γίνει με την καταλυτική παρουσία της Andree, η οποία θα φέρει πλέον κοντά πατέρα με γιο, και θα ωθήσει τον γιο να βγει από την σκιά του πατέρα του. Η εξαιρετική ερμηνεία της Christa Theret καταφέρνει να αναγάγει τον ρόλο της σε σύμβολο της Μούσας των Τεχνών, όπου στην μία περίπτωση κλείνει θριαμβευτικά το εικαστικό έργο του Auguste Renoir και στην άλλη, ανοίγει το πολλά υποσχόμενο σκηνοθετικό έργο του Jean Renoir.

Σκηνοθεσία: Gilles Bourdos

Σενάριο: Jerome Tonnerre, Gilles Bourdos

Πρωταγωνιστούν: Michel Bouquet, Christa Theret, Vincent Rottiers

Διάρκεια: 111΄

Διανομή: Strada Films

 

  • ΤΙΜΑ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΣΟΥ / TU HONORERAS TA MERE ET TA MERE

 

«Όλα θα πάνε καλά», είχε υποσχεθεί ο γιατρός της Jo στη γέννα. Όμως σαράντα χρόνια αργότερα και έχοντας φέρει στον κόσμο τέσσερις γιους, όσα είχε προγραμματίσει για αυτόν τον Αύγουστο πάνε στραβά: έχοντας μόλις πατήσει ελληνικό έδαφος για να διοργανώσει το καθιερωμένο οικογενειακό φεστιβάλ, η Jo ανακαλύπτει πως αυτό έχει ακυρωθεί λόγο οικονομικής κρίσης…».

Γαλλία και Ελλάδα, ενώνουν δυνάμεις, καστ και έμπνευση για να μεταφέρουν μια κωμική «Mama mia» ιστορία, όπου ο κυριαρχικός ρόλος της μητέρας μπερδεύεται με την ελληνική μυθολογία και την ελληνική οικονομική κρίση. Η γαλλίδα μητέρα Jo, επιστρέφει στο αγαπημένο της ελληνικό νησί για το καθιερωμένο οικογενειακό φεστιβάλ, μια καλοκαιρινή αφορμή για να έχει ξανά μαζί της τους τέσσερις γιους της με τις οικογένειές τους.

 Η Brigitte Rouan σκηνοθετεί μια ιστορία οικογενειακής επανένωσης με βασικό θεματικό άξονα την πενηντάρα μητέρα, που θέλει να επαναφέρει τον έλεγχο των οικογενειακών ζητημάτων στα χέρια της. Όμως μέσα από τις καταστάσεις που τους επιφυλάσσει το φετινό καλοκαίρι θα της δοθεί η ευκαιρία να συνειδητοποιήσει ότι ο ομφάλιος λώρος πρέπει να κοπεί κάποια στιγμή προς όφελος όλων, και κυρίως, για την ίδια.

Το καστ δίνει ωραίες ερμηνείες, με την ανάλογη γραφικότητα που επιβάλλει το ίδιο το κόνσεπτ της ιστορίας. Απλοϊκό και ευχάριστο, στοχευμένο ειδικά προς τις μητέρες που έχουν ήδη μεγαλώσει τα παιδιά τους και βρίσκονται στην, δυσάρεστη για αυτές, θέση να αφήσουν τον θρόνο τους για να κάτσουν στον καναπέ δίπλα στην υπόλοιπη φαμίλια.

Σκηνοθεσία: Brigitte Rouan

Σενάριο: Brigitte Rouan, Jean-Francois Goyet, Guy Zilberstein σε συνεργασία με τον Jacques Akchoti

Πρωταγωνιστούν: Nicole Garcia, Eric Caravaca, Gaspard Ulliel, Lakis Lazopoulos, Demis Roussos, Emmanuelle Riva

Διάρκεια: 92΄

Διανομή: Village

 

 

Το 14ο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου της Ελλάδας θα διαρκέσει στην Αθήνα έως την Τετάρτη 10 Απριλίου 2013. Από την Πέμπτη 11 έως την Τετάρτη 17 Απριλίου 2013 θα πραγματοποιηθεί στη Θεσσαλονίκη.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Ταινία: Μέλι (Miele), της Βαλέρια Γκολίνο
17.01.2014 16:00
Η Βαλέρια Γκολίνο, γνωστή μέχρι τώρα ως μια σπουδαία ιταλίδα ηθοποιός διεθνούς βεληνεκούς, περνάει πίσω από την κάμερα και κάνει το σκηνοθετικό ντεμπούτο της με ταινία μυθοπλασίας κοινωνικού προβληματισμού για το βιοηθικό ζήτημα της ευθανασίας.
Ταινία: Ρενουάρ, του Ζιλ Μπουρντό
09.01.2014 15:01
Ο Ζιλ Μπουρντό μας ταξιδεύει πίσω στον χρόνο, στην Γαλλική Ριβιέρα του 1915, εκεί όπου ο γάλλος ιμπρεσιονιστής Ρενουάρ (Μισέλ Μπουκέ), βιώνει για ακόμη μια φορά το μυθικό άγγιγμα της Μούσας και ζωγραφίζει τους τελευταίους πίνακές του.
Οι δέκα καλύτερες ταινίες του 2013
08.01.2014 10:42
Ακόμα μία κινηματογραφική χρονιά έφτασε στο τέλος της και το culturenow.gr κάνει τον απολογισμό της.
Ταινία: Οh boy, του Γιαν Όλε Γκέρστεν
23.12.2013 16:18
Ταινία περιπλάνησης προς εύρεση νοήματος ενός νεαρού που πλησιάζει τα 30, ζει ακόμα με τα λεφτά του πατέρα του, έχει παρατήσει την Νομική εδώ και δύο χρόνια και απλά δεν ξέρει ακόμα τι σχήμα πρέπει να πάρει, και αν θέλει στην τελική να πάρει, ώστε να ταιριάξει στο παζλ της πόλης του.
Ταινία: Ο γελαστός πρίγκιπας, του Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν
20.12.2013 13:45
Ο Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν διασκευάζει το Ισλανδικό «Either Way / Α Annan Veg» (2011) του Χαφσταίν Γκούναρ Σίγκουρδσον και παρόλο που πατάει εξολοκλήρου πάνω στα χνάρια του πρωτότυπου σεναρίου κερδίζει την Αργυρή Άρκτο Καλύτερης Σκηνοθεσίας στο φετινό φεστιβάλ Βερολίνου.
Ταινία: 12 χρόνια σκλάβος, του Στιβ ΜακΚουίν
12.12.2013 13:17
«Hunger» (2008), «Shame» (2011), «12 Χρόνια Σκλάβος» (2013): 66 ημέρες απεργίας πείνας, εθισμός στο σεξ, 250 χρόνια δουλείας.
Ταινία: Carrie, της Κίμπερλι Πιρς
06.12.2013 10:22
Όταν αποφασίζεις να κάνεις ριμέικ μια ταινία που έχει περάσει στο πάνθεον του κλασικού πρέπει να έχεις σοβαρούς λόγους, και πιο συγκεκριμένα, όραμα και διάθεση ανανέωσης. Να βάλεις την προσωπική σου σφραγίδα και να εξετάσεις πτυχές που καλούν προς διερεύνηση με σύγχρονους όρους.
Ταινία: Behind the candelabra, του Στίβεν Σόντερμπεργκ
05.12.2013 14:55
Η τελευταία ταινία του Σόντερμπεργκ που δεν βρήκε ποτέ τον δρόμο προς τις κινηματογραφικές αίθουσες της Αμερικής, καθώς ήταν “too gay” για να βρει στουντιακή υποστήριξη, προβλήθηκε από το κανάλι του HBO.