Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

Ηλίας Κουντής: Ένα έργο που ρίχνει μια σύγχρονη ματιά πάνω στις αιώνιες οικογενειακές σχέσεις.

Ηλίας Κουντής: Ένα έργο που ρίχνει μια σύγχρονη ματιά πάνω στις αιώνιες οικογενειακές σχέσεις.

Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης παρουσιάζει ένα έργο επίκαιρο παρά τον χριστουγεννιάτικο τίτλο του... Πρόκειται για τη μαύρη κωμωδία του Pierre Notte, Χριστούγεννα, που να πάρει! Η γιαγιά είναι κάτω από το τραπέζι, σε σκηνοθεσία του Ηλία Κουντή.

 

Ο σκηνοθέτης Ηλίας Κουντής μας μιλάει για το έργο και τον συγγραφέα του, αλλά και για την οικογενειακή ζωή που παρουσιάζεται με δόσεις βιτριολικού χιούμορ, όπως αναφέρει και ο ίδιος.

 



Συνέντευξη Αθηνά Πούλιου


CultureNow: Μέχρι και τις 28 Απριλίου στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης μυρίζει κάτι από χριστουγεννιάτικο οικογενειακό τραπέζι! Πείτε μας λίγα λόγια για το έργο του Pierre Notte, «Χριστούγεννα, που να πάρει! Η γιαγιά είναι κάτω από το τραπέζι». Γιατί το επιλέξατε και πόσο επίκαιρο είναι;

Ηλίας Κουντής: Πρόκειται για μια "μαύρη κωμωδία" η δράση της οποίας εκτυλίσσεται από την παραμονή των Χριστουγέννων ως την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Μια οικογένεια συναντιέται για να γιορτάσει τα Χριστούγεννα, σύμφωνα με την παράδοση, τίποτα όμως δεν πάει καλά και επιπλέον η γιαγιά εξαφανίζεται... Το επέλεξα γιατί πραγματικά πρόκειται για ένα "άλλο" θέατρο, που ενώ χρησιμοποιεί όλες τις γνωστές θεατρικές φόρμες, σταδιακά τις ανατρέπει, τις ειρωνεύεται με το βιτριολικό του χιούμορ. Είναι επίκαιρο επειδή έχει μια εντελώς σύγχρονη ματιά πάνω στις αιώνιες οικογενειακές σχέσεις.

 

C. N.: Αποσπάσματα του έργου παρουσιάσατε τον Μάιο του 2012 στο Γαλλικό Ινστιτούτο στο πλαίσιο του φόρουμ σύγχρονου θεάτρου, παρουσία του ίδιου του συγγραφέα. Πώς ήταν η συνεργασία σας σε αυτό το επίπεδο και τι σας έδωσε παραπάνω αυτή η συνάντηση για να φέρετε σκηνοθετικά το έργο στη μορφή που το παρουσιάζετε σήμερα στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης;

H. K.: Η συνάντηση με τον συγγραφέα ήταν αποκαλυπτική. Ο Πιερ Νοτ είναι ένα πραγματικό δαιμόνιο του Γαλλικού Θεάτρου και ταυτόχρονα ένα απόλυτα γενναιόδωρο πλάσμα. Χωρίς ποτέ να επέμβει, σε απόλυτη ελευθερία, μου αποκάλυψε, κυρίως ακούγοντας και άλλοτε απαντώντας, τις απορίες μου, τα κλειδιά του έργου και του δικού του θεατρικού σύμπαντος.


C. N.:  Η ιστορία που ξετυλίγεται είναι οικογενειακή... Πόσο πιστεύετε ότι ταιριάζει στο ελληνικό κοινό το έργο; Θα ταυτίσει τα δικά του βιώματα με τις καταστάσεις που προκύπτουν στο έργο; Θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτή η οικογένεια αντικατοπτρίζει τη σύγχρονη οικογένεια της Ελλάδας ή ακόμα και την Ελλάδα την ίδια;

H. Κ.: Αποδεχόμενοι ότι οι οικογενειακές σχέσεις είναι ένα διαχρονικό, παγκόσμιο, δραματουργικό μοτίβο, είναι σίγουρο ότι αφορά το ελληνικό κοινό. Αν αντικαταστήσουμε τη γιορτή των Χριστουγέννων, με τις συμβάσεις τους, τις κοινοτυπίες, τη διάθεση να "βάλουμε" τα καλά μας και να βουτήξουμε στη σιγουριά των καλών αναμνήσεων και των ιδανικών στιγμών, με μια εθνική επέτειο, η αντιστοιχία είναι νομίζω προφανής. Όπως και η ματαίωση, δυστυχώς.


C. N.:  Ο χαρακτήρας της γιαγιάς που χάνεται και την ξαναβρίσκουν, τι συμβολίζει στο έργο αλλά και για εσάς;

H. K.: Το μαγικό κουτί με τα οικογενειακά κειμήλια που ενίοτε μετατρέπεται σε κουτί της Πανδώρας!


C. N.: Τελικά, η οικογενειακή ισορροπία επιστρέφει στο σπίτι, την επαναφέρει η γιαγιά που εμφανίζεται κάτω από το τραπέζι ή είναι ένας φαύλος κύκλος που συνεχίζεται από Χριστούγεννα σε Χριστούγεννα;

Η. Κ.: "Η ζωή ξαναπαίρνει τα δικαιώματά της", λέει ο πατέρας στο τέλος του έργου κι ο κάθε ήρωας αντιδρά όπως έμαθε, ξέρει ή μπορεί… μια ισορροπία τρόμου ίσως…


C. N.:  Ο Pierre Notte είναι ένας σκηνοθέτης που επιλέγει για το έργο το συνδυασμό του διαλόγου και της μουσικής. Είναι κάτι που διακρίνεται στο σύνολο του έργου του; Πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος των τραγουδιών για την πλοκή της παράστασης, κατά πόσο μας τονίζουν τα συναισθήματα των ηρώων;

Η. Κ.: Όλο το έργο του Νοτ βασίζεται στο ρυθμό και στις εναλλαγές του. Ο ίδιος επιλέγει πολλές φόρες τη φόρμα του καμπαρέ για να το παρουσιάσει… Στη συγκεκριμένη παράσταση η μουσική και τα τραγούδια που γραφτήκαν από τον Κίμωνα Μαραγκουδάκη λειτουργούν σαν ανάσα, ένα γλυκόπικρο αεράκι, που δροσίζει τους ήρωες από την κόλαση των διαπροσωπικών συγκρούσεων, με χιούμορ, λυρισμό και ειρωνεία.


C. N.:  Ποια είναι τα υπόλοιπα στοιχεία που δώσατε εσείς στην παράσταση; Θα μπορούσατε να το εξελίξετε με κάποιο τρόπο κι άλλο το έργο, όπως επίσης εξελίχθηκε από την πρώτη παρουσίασή του στο Γαλλικό Ινστιτούτο μέχρι και την παρουσίαση του στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης;

Η. Κ.: Όσο παρουσιάζεται το έργο, η δουλειά μου πάνω σ’ αυτό δε σταματά. Οπότε σε κάθε παράσταση εξελίσσεται.


C. N.: Υπάρχουν άλλα επαγγελματικά σχέδια στο κοντινό μέλλον;

Η. Κ.: Η παρουσίαση των "Γάμων του Φίγκαρο". Μια σύνθεση του θεατρικού έργου του Μπομαρσέ και της όπερας του Μότσαρτ στη Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη ‘’ΛΙΛΙΑΝ ΒΟΥΔΟΥΡΗ’’ του Μεγάρου Μουσικής και ένα άλλο έργο του Πιερ Νοτ!

Σχετικές ειδήσεις
Αμαλία Καβάλη: Η προσδοκία της συνάντησης και η ανάγκη της ολοκλήρωσης
03.10.2016 16:35
Η Ιώ Βουλγαράκη, μετά την «Μισαλλοδοξία», καταπιάνεται με το αριστουργηματικό έργο της Βιρτζίνια Γουλφ «Ορλάντο», το οποίο παρουσιάζεται από 30 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Skrow σε δική της διασκευή και σκηνοθεσία, με την Αμαλία Καβάλη στον ομώνυμο ρόλο. Η ταλαντούχα και πολλά υποσχόμενη ηθοποιός, που ζωντανεύει επί σκηνής την συναρπαστική διαδρομή αυτού του παράξενου πλάσματος, του Ορλάντο, μας μίλησε για το έργο, τον σχεδόν υπεράνθρωπο χαρακτήρα που ενσαρκώνει, την προσδοκία της συνάντησης και την ανάγκη της ολοκλήρωσης…
DETACH: Ποίηση είναι η κρυπτογράφηση και ο κώδικάς μας
22.07.2016 12:13
Μία από τις ελληνικές παραγωγές του φετινού Φεστιβάλ Αθηνών που περιμένουμε με ενδιαφέρον είναι το «The Dark Manifesto», μία lecture performance για το θάνατο των μανιφέστων τον 21ο αιώνα, η οποία θα παρουσιαστεί από την ομάδα DETACH στις 27 και 28 Ιουλίου, στην Πειραιώς 260. Τα μέλη της ομάδας DETACH, Γιώργος Βαλαής, Μάκης Κεντεποζίδης, Θάλεια Ιωαννίδου, Voltnoi Brege, βρήκαν λίγο χρόνο και μας μίλησαν –εν μέσω προβών- για την καλλιτεχνική τους "συνάντηση", την ιδέα πίσω από το «Σκοτεινό Μανιφέστο» που αποτελεί την αρχή μίας τριλογίας πάνω στη φόρμα του lecture, αλλά και για τις κρυμμένες δυνατότητες μέσα σε ένα νέο κόσμο που στοιχειώνεται βασανιστικά από καθετί παλιό…
Τα «Top Girls» του Φεστιβάλ Αθηνών μας συστήνονται
15.07.2016 16:10
Το θεατρικό έργο «Top Girls» της Caryl Churchill, που γράφτηκε το 1982, παρουσιάζεται φέτος στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών, υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Αλέξη Ρίγλη, στις 23 & 24 Ιουλίου.
Ευθύμης Θέου: Τη δουλειά των Vasistas χαρακτηρίζει μία βαθιά ανάγκη για καθαρότητα
16.06.2016 10:11
Η διακεκριμένη θεατρική ομάδα Vasistas (φεγγίτης, στα γαλλικά) παρουσιάζει στο Φεστιβάλ Αθηνών το νέο έργο του Ευθύμη Φιλίππου «Απολογίες 4&5», στις 20 και 21 Ιουνίου. Λίγο πριν παρακολουθήσουμε στην Πειραιώς 260 την παράσταση των Vasistas, ας δούμε τι μας είπε ο ηθοποιός Ευθύμης Θέου, ο πιο παλιός και σταθερός συνεργάτης της ομάδας, για τον τρόπο με τον οποίο δουλεύουν, την καλλιτεχνική τους «συνύπαρξη» με τον Ευθύμη Φιλίππου και τα μελλοντικά τους σχέδια...
Βασίλης Τσιγκριστάρης: Μόνο μέσα από τις ανθρώπινες σχέσεις μπορούμε να κρατήσουμε κάτι δικό μας
22.02.2016 12:04
Η Ομάδα Χρώμα και ο σκηνοθέτης Κωνσταντίνος Χατζής επιστρέφουν από τις 24 Φεβρουαρίου στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης για να παρουσιάσουν για δέκα μόνο παραστάσεις το νέο καλλιτεχνικό τους εγχείρημα «Damiens / Φουκώ – Χειμωνάς». Ο Βασίλης Τσιγκριστάρης, που υπογράφει τη διασκευή μαζί με τον Κωνσταντίνο Χατζή και ενσαρκώνει τον σύγχρονο Damiens, μας εισάγει στον κόσμο του ήρωά του “που ακροβατεί ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι”, ενώ παράλληλα, μας μιλάει, για τις σύγχρονες μεθόδους σωφρονισμού που χρησιμοποιεί πολύ “έξυπνα”, “διακριτικά” και “ύπουλα” η κοινωνία και για τις ανθρώπινες σχέσεις οι οποίες “δημιουργούν το κάτι διαφορετικό μέσα στον καθένα μας, αυτό που ευτυχώς ποτέ δεν θα μπορέσει να ελέγξει καμία εξουσία” !