Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017
Σάρα Ντάρερ Λίτμαν - Θέλεις να κάνουμε chat; (Εκδόσεις Ψυχογιός)
Δημοσίευση: Παρασκευή, 1 Μαρτίου 2013 17:12
Σάρα Ντάρερ Λίτμαν - Θέλεις να κάνουμε chat; (Εκδόσεις Ψυχογιός)

Δεν γνωρίζω αν έχουν γραφτεί και άλλα μυθιστορήματα με κεντρικό άξονα, την παραπλάνηση και την κακοποίηση ανηλίκων...

...  στο διαδίκτυο όμως, το "Θέλεις Να Κάνουμε Chat;", είναι το πρώτο βιβλίο σχετικής θεματολογίας που έπεσε ποτέ στα χέρια μου και ειλικρινά, με έκανε να ανατριχιάσω και μέσω της απλότητας και της αμεσότητας της γραφής του, να καθηλωθώ από την πρώτη, μέχρι και την τελευταία σελίδα.

 

Της Γιώτας Παπαδημακοπούλου

 

Μπορεί το συγκεκριμένο πρόβλημα να είναι στις μέρες μας πιο επίκαιρο από ποτέ, να ακούμε δεκάδες ιστορίες στην τηλεόραση , σαν κι αυτή που το βιβλίο πραγματεύεται, όμως είναι πραγματικά ανατριχιαστικό να το βιώνεις βήμα-βήμα και όχι απλά, ως μια γενική εικόνα της όλης κατάστασης. Και το παράδοξο είναι πως σήμερα, που υπάρχει περισσότερη ενημέρωση από ποτέ άλλοτε, τόσα περισσότερα είναι και τα κρούσματα ανάλογων περιπτώσεων και τελικά όλο αυτό, γεννά ένα μεγάλο ερώτημα. Φταίνε τα παιδιά που είναι αφελή ή οι γονείς και διάφοροι φορείς;

 

Η Άμπι είναι ένα 14χρονο κορίτσι που ξεκινώντας το Λύκειο, αντιμετωπίζει τα προβλήματα και τις ανασφάλειες που αυτή η αλλαγή φέρει στη ζωή της, όπως τόσα και τόσα παιδιά. Βλέπει την καθημερινότητά της να αλλάζει, την καλύτερή της φίλη, Φέιθ, να απομακρύνεται και να ασχολείται και με άλλα πράγματα πέραν της φιλίας τους και σε συνδυασμό με τις υψηλές απαιτήσεις που έχουν από εκείνην, οι απόμακροι γονείς της, αναστατώνεται και αισθάνεται πιο μόνη από ποτέ. Διέξοδο από αυτά της τα προβλήματα βρίσκει μέσω του ChezTeen.com, ενός διαδικτυακού κόμβου για εφήβους στον οποίο τελικά, δεν συχνάζουν μόνο παιδιά της ηλικίας της. Εκεί είναι που γνωρίζει τον Λουκ, έναν 27χρονο που δείχνει να την καταλαβαίνει περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο και που σταδιακά, καταφέρνει να κερδίσει την εμπιστοσύνη της και να την πείσει πως την αγαπάει και την νοιάζεται, πως είναι το αγόρι της, πως είναι σημαντική για εκείνον και τίποτα άλλο δεν έχει σημασία. Έτσι, ένα ερωτικό παιχνίδι ξεκινά ανάμεσά τους και η Άμπι δεν αργεί να του ανοιχτεί, ακόμα και να του στείλει γυμνές της φωτογραφίες και η κατάσταση, δεν αργεί να ξεφύγει με εκείνη, να δέχεται να τον συναντήσει και να τον ακολουθήσει.

 

Διαβάζοντας την υπόθεση , πολλοί αναγνώστες θα μπείτε στην λογική του αστυνομικού μυθιστορήματος όμως η πραγματικότητα, είναι πολύ διαφορετική. Το βιβλίο, έχει καθαρά κοινωνικό περιεχόμενο και αυτό είναι ξεκάθαρο, από τις πρώτες κιόλας γραμμές. Η συγγραφέας, πολύ εύστοχα, επιλέγει την πρωτοπρόσωπη αφήγηση θέλοντας να μας κάνει να ταυτιστούμε με την Άμπι, να μπούμε στο μυαλό και την καρδιά της, να κατανοήσουμε την ψυχοσύνθεσή της και τελικά, να μην την αντιμετωπίσουμε ως επικριτές ενήλικοι, να μην την κατηγορήσουμε για την αφέλεια και την ευπιστία της αλλά, να την δούμε όπως πραγματικά είναι. Ως ένα ανασφαλές κορίτσι που επιζητεί την προσοχή και την αγάπη των οικείων, την αναγνώριση του περίγυρού της, την κατανόηση και την στοργή που τόσο πολύ χρειάζεται, την ανάγκη να την αντιμετωπίσουν ως ένα ώριμο πλάσμα και όχι ως παιδί. Γιατί μπορεί η Άμπι να αφήνεται να παρασυρθεί από τον Λουκ και τις υποσχέσεις λατρείας του ωστόσο, δεν παύει να είναι το θύμα μιας μάστιγας που απειλεί τα παιδιά και τους έφηβους ολόκληρου του πλανήτη. Ναι, ευθύνεται για όσα θα αντιμετωπίσει όμως τελικά, μήπως το λάθος δεν είναι μόνο δικό της;

 

Η ιστορία χωρίζεται σε τρία μέρη. Στο πρώτο, παρακολουθούμε αποκλειστικά και μόνο την οπτική της Άμπι γύρω από την κατάσταση την οποία βιώνει και δεχόμαστε, μόνο τα δικά της συναισθήματα. Στο δεύτερο μέρος, η μορφή της αφήγησης δεν αλλάζει αλλά βλέπουμε την οπτική των ανθρώπων που αποτελούν το περιβάλλον της και πως ο καθένας από αυτούς, αντιμετωπίζει την φυγή της, ψάχνοντας να βρει τους λόγους που την οδήγησαν σε μια τέτοια, εξωφρενική απόφαση και κάνοντας μια βαθύτερη ενδοσκόπηση, να ανακαλύψουν, αν έχουν κι εκείνοι, κάποιο μερίδιο ευθύνης. Στο τρίτο και τελευταίο μέρος, η αφήγηση μοιράζεται ανάμεσα στην Άμπι και τους οικείους της, με τον καθέναν από αυτούς να αντιμετωπίζει τα προβλήματα, που ως κατάλοιπα άφησε η περιπέτειά της. Ο τρόπος με τον οποίο η συγγραφέας μας μεταφέρει τις αλλαγές μέσα σε μια οικογένεια, ακόμα και ανάμεσα σε φίλους, έπειτα από γεγονότα σαν αυτά που εκτυλίσσονται στο βιβλίο της, είναι συγκλονιστικός και μας κάνει να καταλάβουμε, πόσο βαθιά μπορεί να βρίσκεται η ρίζα ενός κακού και πόσο δύσκολο είναι να την ξεριζώσουμε αλλά, και να αντιμετωπίσουμε και να διαχειριστούμε, όλα όσα θα αφήσει πίσω της.

 

Αν υπάρχουν μυθιστορήματα που θα έπρεπε να διαβάσουν μικροί και μεγάλοι, σίγουρα το "Θέλεις Να Κάνουμε Chat;", ανήκει ανάμεσά τους. Η λογοτεχνία , δεν έχει ως μοναδικό της στόχο να ψυχαγωγήσει αλλά και να ενημερώσει και το συγκεκριμένο βιβλίο, το αποδεικνύει περίτρανα. Το σίγουρο είναι πως το βιβλίο, δεν θα σας αφήσει χώρο να αναπνεύσετε και θα διαβάζετε μανιωδώς, προκειμένου να φτάσετε στην τελευταία σελίδα ώστε να ανακαλύψετε μόνοι σας, ποια είναι η κατάληξη στην ιστορία της Άμπι. Ένα καλογραμμένο μυθιστόρημα , με δυνατές στιγμές, που χωρίς να χρησιμοποιεί φτηνά κόλπα εντυπωσιασμού, μέσα από τον ωμό ρεαλισμό και την απλότητα, περνάει το μήνυμα που θέλει ξεκάθαρα, χωρίς να χρειάζονται διευκρινίσεις. Ένα ταξίδι στην ψυχολογία των εφήβων σε μια εποχή που οι νέοι, χάνονται στις σελίδες του διαδικτύου και οι γονείς, βυθισμένοι στην καθημερινότητα, ή και την αφέλειά τους, δεν μπαίνουν στον κόπο να διερευνήσουν προκειμένου να διασφαλίσουν, τα ίδια τα παιδιά τους. Το "αυτό δεν θα συμβεί σε 'μένα", δυστυχώς, δεν υπάρχει και γι' αυτό, καλό θα ήταν ο καθένας από εμάς, να λαμβάνει τα μέτρα του.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Οι άνεμοι του χρόνου - Ελένη Τσαμαδού: Κριτική βιβλίου
13.02.2017 13:53
Τα ιστορικά μυθιστορήματα δεν είναι από τα πλέον αγαπημένα μου, ωστόσο αναγνωρίζω την δυσκολία που έχουν κατά την συγγραφή τους. Δεν είναι εύκολο για έναν δημιουργό, να γράψει ένα βιβλίο το οποίο θα παντρεύει άρτια, διατηρώντας τις απαραίτητες ισορροπίες, ανάμεσα στην Ιστορία και την μυθιστορία.
Μπελγκρέιβια - Julian Fellowes: Κριτική βιβλίου
06.02.2017 10:06
Ο Julian Fellowes είναι γνωστός σεναριογράφος και συγγραφέας, με μας τους Έλληνες να τον γνωρίζουμε κυρίως με την πρώτη του ιδιότητα, και αυτό εξαιτίας της προβολής της πολύ επιτυχημένης του σειράς, "Ο Πύργος του Ντάουντον", στη χώρα μας. Πλέον, έφτασε η ώρα να τον γνωρίσουμε και  με τη δεύτερη, και αυτό χάρη στο βιβλίο του "Μπελγκρέιβια", το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, οι οποίες έχουν κάνει εντυπωσιακό άνοιγμα στη ξένη λογοτεχνία, αλλά και πολύ προσεγμένες και σπουδαίες συνάμα επιλογές. Είναι, λοιπόν, το εν λόγω βιβλίο, που βρίθει από πάθη, έρωτας, σκοτεινά μυστικά, μισαλλοδοξίες και κοινωνικές διακρίσεις, ένα ακόμα αριστούργημα;
Το νέο όνομα - Έλενα Φερράντε: Κριτική βιβλίου
30.01.2017 10:36
Έφτασε η στιγμή να μιλήσουμε για το δεύτερο βιβλίο μιας από τις πιο πολυσυζητημένες σειρές βιβλίων του 2016, το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό, για μια ακόμη φορά από τις εκδόσεις Πατάκη, που έχουν το δικό τους, ιδιαίτερο τρόπο να κάνουν τη διαφορά.
Η κόρη της Αυστραλίας - Harmony Verna: Κριτική βιβλίου
24.01.2017 15:57
Υπάρχουν βιβλία τα οποία είναι κατασκευασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρουν στους αναγνώστες τους δυνατές συγκινήσεις, ταξιδεύοντάς τους σε αλλοτινούς τόπους και καιρούς, συστήνοντάς τους ήρωες που δεν γίνεται να μην αγαπήσουν, και μοιράζοντας μαζί τους ιστορίες αγάπης που μοναδικός τους σκοπός είναι να μείνουν αλησμόνητες, να μην σβηστούν ποτέ από την καρδιά και το μυαλό όσων τις βιώσουν. Μια τέτοια ιστορία είναι και "Η κόρη της Αυστραλίας". Είναι όμως μόνο όλα τα παραπάνω; Αν με ρωτάτε, τότε σας απαντάω με το χέρι στην καρδιά πως όχι, το βιβλίο αυτό είναι πολλά περισσότερα γιατί όχι μόνο μας χαρίζει απλόχερα όσα προαναφέρθηκαν, αλλά γιατί το κάνει με τρόπο αληθινό, ρεαλιστικό και απόλυτα ειλικρινή.
Δεκατρία κεριά στο σκοτάδι - Μένιος Σακελλαρόπουλος: Κριτική βιβλίου
14.12.2016 17:14
Έχετε σκεφτεί ποτέ πως τις βασικές μας αισθήσεις, αλλά και τις κύριες ικανότητές μας ως ανθρώπινα όντα, τις θεωρούμε δεδομένες; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πως ζούνε οι άνθρωποι που στερούνται κάποια εξ' αυτών;
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.