Ο νέος θεατρικός χώρος 14η μέρα παρουσιάζει την παράσταση «Η βλαμμένη», μία παραλλαγή της

Ωραίας Κοιμωμένης σε απευθείας μετάδοση από το Σχολείο που βρισκόταν ο Μπους την 11η Σεπτεμβρίου 2001.

Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, σε ένα μακρινό βασίλειο, ζούσε μία δασκάλα. Που θα παρουσίαζε ένα παραμύθι στον Πρόεδρο του Βασιλείου.  Mα τότε έγινε κάτι που κανείς δε φανταζόταν ποτέ.

 
Και ο κόσμος άλλαξε…


Λίγα Λόγια για το Έργο:

Η Μαίρη είναι από τις παλαιότερες δασκάλες στο Emma Booker, ένα δημοτικό σχολείο στη Φλόριντα. Αλλά δεν είναι ένα τυχαίο σχολείο, ούτε η Μαίρη είναι μία τυχαία δασκάλα. Είναι το σχολείο που θα επισκεφθεί ο πρόεδρος της Αμερικής, George Bush Jr., και η Μαίρη είναι η δασκάλα που έχει επιλεγεί να πει ένα παραμύθι μπροστά στον πρόεδρο και τις τηλεοπτικές κάμερες. Έχει επενδύσει τα πάντα σε αυτή τη μέρα. Το μέλλον της, την καριέρα, τις σχέσεις της, αλλά κυρίως τα όνειρά της. Και τα έχει προετοιμάσει όλα τέλεια…

Μέσα σε αυτή τη μέρα, μέσα σε αυτό το σχολείο, η Μαίρη θα βιώσει ολόκληρο το παραμύθι. Ένα παραμύθι όπως αυτό που προετοίμαζε να παρουσιάσει. Μόνο που τώρα, η Μαίρη πρέπει να βρει ποιο είναι το ηθικό δίδαγμα. Το ηθικό δίδαγμα μιας πραγματικότητας, που θα την διηγούνται στις επόμενες γενιές.

Σκηνοθετικό Σημείωμα:

Μια δασκάλα θέλει να πει ένα παραμύθι. Και λοιπόν; Το παραμύθι στην Τέχνη, έχει γίνει η εύκολη λύση. Ο κόσμος θέλει να ξεσκάσει. Ο κόσμος χρειάζεται το παραμύθι.
Μα, και αυτές καθαυτές οι Τέχνες, είναι ένα παραμύθι. “Ο πρωταρχικός στόχος ενός καλλιτέχνη, είναι να πει μια ιστορία.” Κι όμως, χρειαζόμαστε κι άλλες στρώσεις παραμυθιού, για να καλύψουμε το πόσο ευάλωτοι είμαστε.

Το παραμύθι είναι κλισέ. Κι αυτό είναι που αναζητούμε σε αυτό.  Τη σιγουριά του “ζήσαν αυτοί καλά”. Όλα περνούν από σαράντα κύματα, αλλά αφού θα ζήσουν στο τέλος καλά, τα κύματα παραγράφονται. Το ξέρουμε πριν το ακούσουμε. Αυτό ακριβώς είναι το θέμα.
Σε μία συνέντευξη, μία αμερικανίδα καλλιτέχνις, είχε πει πως ζει σε μία χώρα που δεν της επιτρέπει να έχει πρόβλημα. Το λέει και η Μαίρη, η Βλαμμένη. Ως εκ τούτου, δεν έχει πολλές επιλογές. Πρέπει να ζήσει καλά. Όσες εμφανίσεις κι αν αλλάξει, όσους τύπους κι αν υποδυθεί, πρέπει πάντα να ζει καλά. Ακόμα κι όταν όλα την ξεπερνούν. Είναι Βλαμμένη και πάντα θα είναι. Κάποτε, όμως, έρχεται η στιγμή, που το βλέπει καθαρά. Το έργο αφορά σε αυτή ακριβώς τη στιγμή.

Αν μπορούσαμε να ζήσουμε στο παραμύθι, θα βρισκόμασταν σε έναν φρικτό κόσμο, στον οποίο θα είχαμε και πάλι ανάγκη από άλλους να μας διηγούνται παραμύθια, μέχρις ότου κάποια στιγμή να “δικαιωθούμε” μ\\\\’ ένα “ζήσαν αυτοί καλά”. Τελικά, όμως, όλα αυτά, ίσως να είναι περιττά. Το “ζήσαν αυτοί καλά” μας, μπορεί να το έχουμε βρει ήδη, μπορεί να το βρούμε αλλού!

Αλλά, “πώς ξεκινάει;”

Συντελεστές  Παράστασης:

Κείμενο: Διαμαντής Γκιζιώτης
Σκηνοθεσία: Γρηγόρης Χατζάκης

Σκηνικά: Σοφία Κατσούρα
Ενδυματολογική Επιμέλεια: La ReinaΠρωτότυπη Μουσική: Βύρων Κατρίτσης
Φωνητική Διδασκαλία: Χριστίνα Αργύρη
Κινησιολογική Επιμέλεια: Μπήλιω Καλιακάτσου
Επιμέλεια Φωτισμών: Κώστας Μπάμπης
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ζωή Αρβανίτη

Ερμηνεύουν: Μαρία Σκαφτούρα (Δασκάλα)

 Και Ειρήνη Βασιλάτου, Μπήλιω Καλιακάτσου, Βάλη Μαυρίδη, Φάνης Σακελαρίου  

Δ/νση Παραγωγής:  Μαρίνα Δρακάτου
Γραφιστικός Σχεδιασμός: Γιώργος Σκαρμούτσος
Παραγωγή:  MANIART