Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016
Ταινία: Μαθήματα ενηλικίωσης, του Μπεν Λιούις
Δημοσίευση: Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2013 16:44
Ταινία: Μαθήματα ενηλικίωσης, του Μπεν Λιούις

«Πιστεύω σε έναν Θεό με αίσθηση του χιούμορ. Θα μου ήταν τρομερά αβάσταχτο να μην μπορώ να κατηγορήσω…

… κάποιον για αυτό που μου συμβαίνει», λέει ο Μαρκ (Τζον Χόκς) αναφερόμενος στην ασθένεια της πολιομυελίτιδας, από την οποία πάσχει από πολύ μικρή ηλικία. Με έναν πνεύμονα από ατσάλι, ο Μαρκ αναζητάει το αυτονόητο: να αγαπήσει και να αγαπηθεί, ολοκληρωτικά.

 

Από την Ελένη Φιλίππου

 

Εσωτερική ανάγκη απολύτως λογική και αναγκαία που η σωματική κατάστασή του όμως δεν αφήνει να πραγματωθεί. Έτσι, στα 38 χρόνια ζωής του ο Μαρκ παραμένει ένας “never been kissed” έφηβος. Μέσα από την παρότρυνση της ψυχολόγου του και την υποστήριξη του «πνευματικού» του, ο Μαρκ καλεί την επαγγελματία σεξουαλική θεραπεύτρια, Σέριλ (Έλεν Χαντ), η οποία θα αναλάβει την σεξουαλική ενηλικίωση του. Μέσα από τις συνεδρίες του με την Σέριλ, ο Μαρκ θα έρθει σε επαφή με τα πρωτόγνωρα για αυτόν συναισθήματα της ερωτικής συνεύρεσης των δύο φύλων. Μέσα από τον ρομαντισμό και την ποιητικότητα που τον διακρίνει, ο ερωτισμός και η αισθαντικότητα που βγάζει η Σέριλ στον τρόπο που τον προσεγγίζει γίνονται εργαλεία και εναλλακτικά –ζωτικά – κανάλια  μέσου έκφρασης για τον τρυφερό 38χρονο.

 

Η αληθινή ιστορία του δημοσιογράφου και ποιητή Μαρκ Ο’ Μπράιαν, δύσκολα θα μπορούσε κανείς να φανταστεί ότι θα κέντριζε την προσοχή του Χόλιγουντ. Και όμως, ο επίσης πάσχων και επιζήσαντας από πολιομυελίτιδα σκηνοθέτης και σεναριογράφος Μπεν Λιούις βρήκε την έμπνευση που χρειαζόταν όταν διάβασε το άρθρο του Ο’ Μπράιαν “On Seeing a Sex Surrogate”, στο οποίο εξιστορούσε ακριβώς τις συναντήσεις που είχε με την σεξουαλική θεραπεύτρια Σέριλ Κόεν Γκρην. Γνωρίζοντας πολύ καλά τι σημαίνει πολιομυελίτιδα ο Λιούις, κατάφερε να γράψει και να σκηνοθετήσει τα “Μαθήματα Ενηλικίωσης” με την δέουσα ευαισθησία και την δέουσα συναισθηματική απόσταση, ώστε να αποφύγει μελό και δακρύβρεχτα αποτελέσματα. Η προσέγγιση του σκηνοθέτη στα θέματα που διαχειρίζεται είναι μεν ευαισθητοποιημένη αλλά κρατιέται καθ’ όλη την διάρκεια εξολοκλήρου νηφάλια και ψύχραιμη.

 

Στο αποτέλεσμα αυτό συνετέλεσε καταλυτικά και η θαυμάσια ερμηνεία του Τζον Χοκς. Γλυκύτατος, τρυφερός, έξυπνος και αστείος δεν αφήνει περιθώρια (αυτο-)λύπησης και μεμψιμοιρίας. Στριμωγμένος κινητικά και εκφραστικά σε λαιμό και κεφάλι, μπορεί και γράφει και τηλεφωνεί με την βοήθεια ενός στυλό που κινεί με το στόμα. Με δυο μάτια γεμάτα έκφραση, γοητεύει ολόκληρος όποιον σταθεί δίπλα του: είτε αυτός είναι ο Πάτερ Μπρένταν, είτε η Σέριλ, είτε η εθελόντρια νοσοκόμα Σούζαν. Εξίσου πολύ καλή ερμηνεία απολαμβάνουμε από την Έλεν Χαντ, στο ρόλο της σεξουαλικής θεραπεύτριας. Χωρίς συστολές για το γυμνό και για τον επαγγελματικό της ρόλο, δίνει αξιοπρέπεια, αυτο-εκτίμηση, παρότρυνση και υποστήριξη στον πελάτη της.

Μέσα από την ιστορία του Μαρκ, δίνεται η ευκαιρία στον Λιούις να θίξει θέματα που ταλαιπωρούν ακόμα όχι μόνο την παγκόσμια διανόηση αλλά και τον άνθρωπο εν γένει: θρησκεία, θανατηφόρες ασθένειες, επικοινωνία, φιλία, έρωτας, περιθωριοποίηση, ταμπού και προκαταλήψεις, όλα έρχονται στην επιφάνεια και είτε αναλύονται είτε αγγίζονται ακροθιγώς ή απλά υπονοούνται. Με τον τρόπο κατάληξης του φιλμ δεδομένο από πολύ νωρίς, αφήνεσαι στον κόσμο του Μαρκ και απολαμβάνεις τον κόσμο μέσα από τα μάτια του. Μπορεί καλλιτεχνικά και σκηνοθετικά το έργο να μην έχει ιδιαίτερη βαρύτητα και αξία, αλλά είναι από τις περιπτώσεις αυτές που η ιστορία έχει τέτοια δυναμική, ώστε όλα τα υπόλοιπα να μένουν δευτερεύοντα.

 

Σκηνοθεσία: Μπεν Λιούις
Σενάριο: Μπεν Λιούις (βασισμένο στο άρθρο του Μαρκ Ο’ Μπράιαν “On Seeing a Sex Surrogate”)
Πρωταγωνιστούν: Τζον Χοκς, Έλεν Χαντ, Γουίλιαμ Χ. Μέισι
Διάρκεια: 95΄
Διανομή: Odeon

Εκτύπωση
Περισσότερα
Ταινία: Μέλι (Miele), της Βαλέρια Γκολίνο
17.01.2014 16:00
Η Βαλέρια Γκολίνο, γνωστή μέχρι τώρα ως μια σπουδαία ιταλίδα ηθοποιός διεθνούς βεληνεκούς, περνάει πίσω από την κάμερα και κάνει το σκηνοθετικό ντεμπούτο της με ταινία μυθοπλασίας κοινωνικού προβληματισμού για το βιοηθικό ζήτημα της ευθανασίας.
Ταινία: Ρενουάρ, του Ζιλ Μπουρντό
09.01.2014 15:01
Ο Ζιλ Μπουρντό μας ταξιδεύει πίσω στον χρόνο, στην Γαλλική Ριβιέρα του 1915, εκεί όπου ο γάλλος ιμπρεσιονιστής Ρενουάρ (Μισέλ Μπουκέ), βιώνει για ακόμη μια φορά το μυθικό άγγιγμα της Μούσας και ζωγραφίζει τους τελευταίους πίνακές του.
Οι δέκα καλύτερες ταινίες του 2013
08.01.2014 10:42
Ακόμα μία κινηματογραφική χρονιά έφτασε στο τέλος της και το culturenow.gr κάνει τον απολογισμό της.
Ταινία: Οh boy, του Γιαν Όλε Γκέρστεν
23.12.2013 16:18
Ταινία περιπλάνησης προς εύρεση νοήματος ενός νεαρού που πλησιάζει τα 30, ζει ακόμα με τα λεφτά του πατέρα του, έχει παρατήσει την Νομική εδώ και δύο χρόνια και απλά δεν ξέρει ακόμα τι σχήμα πρέπει να πάρει, και αν θέλει στην τελική να πάρει, ώστε να ταιριάξει στο παζλ της πόλης του.
Ταινία: Ο γελαστός πρίγκιπας, του Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν
20.12.2013 13:45
Ο Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν διασκευάζει το Ισλανδικό «Either Way / Α Annan Veg» (2011) του Χαφσταίν Γκούναρ Σίγκουρδσον και παρόλο που πατάει εξολοκλήρου πάνω στα χνάρια του πρωτότυπου σεναρίου κερδίζει την Αργυρή Άρκτο Καλύτερης Σκηνοθεσίας στο φετινό φεστιβάλ Βερολίνου.
Ταινία: 12 χρόνια σκλάβος, του Στιβ ΜακΚουίν
12.12.2013 13:17
«Hunger» (2008), «Shame» (2011), «12 Χρόνια Σκλάβος» (2013): 66 ημέρες απεργίας πείνας, εθισμός στο σεξ, 250 χρόνια δουλείας.
Ταινία: Carrie, της Κίμπερλι Πιρς
06.12.2013 10:22
Όταν αποφασίζεις να κάνεις ριμέικ μια ταινία που έχει περάσει στο πάνθεον του κλασικού πρέπει να έχεις σοβαρούς λόγους, και πιο συγκεκριμένα, όραμα και διάθεση ανανέωσης. Να βάλεις την προσωπική σου σφραγίδα και να εξετάσεις πτυχές που καλούν προς διερεύνηση με σύγχρονους όρους.
Ταινία: Behind the candelabra, του Στίβεν Σόντερμπεργκ
05.12.2013 14:55
Η τελευταία ταινία του Σόντερμπεργκ που δεν βρήκε ποτέ τον δρόμο προς τις κινηματογραφικές αίθουσες της Αμερικής, καθώς ήταν “too gay” για να βρει στουντιακή υποστήριξη, προβλήθηκε από το κανάλι του HBO.