Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2017
Ally Condie - Διασταύρωση (Εκδόσεις Πλατύπους)
Δημοσίευση: Παρασκευή, 8 Φεβρουαρίου 2013 14:24
Ally Condie - Διασταύρωση (Εκδόσεις Πλατύπους)

Πέρασε πολύς καιρός από τότε που διαβάσαμε το "Ταίρι" και περιμέναμε με μεγάλη ανυπομονησία και υψηλές προσδοκίες,...

... το δεύτερο μέρος της σειράς, του οποίου τον ελληνικό τίτλο μέχρι πρότινος, δεν γνωρίζαμε.

 

Από τη Γιώτα Παπαδημακοπούλου

 

Αν άξιζε τον κόπο αυτή η πολύμηνη και δυσβάσταχτη αναμονή; Ω, ναι... άξιζε και μάλιστα, με το παραπάνω καθώς, η Ally Condie, δεν μας προσφέρει απλά μια ικανοποιητική συνέχεια αλλά, ένα ολοκληρωμένο έργο , ανώτερο από το πρώτο μέρος της σειράς, θέτοντας τον πήχη πολύ ψηλά, όσον αφορά την ολοκλήρωσή της τολμώντας μάλιστα να ρισκάρει και να μοιράσει την αφήγηση ανάμεσα στους δύο πρωταγωνιστές της, επιτρέποντάς μας έτσι να έχουμε μια σφαιρική εικόνα συναισθημάτων, σκέψεων και προβληματισμών. Και κάτι που λέει πως μετά την "Διασταύρωση", δεν μπορεί να μας απογοητεύσει αλλά αντίθετα, θα προχωρήσει σε ένα θεαματικό φινάλε που θα λατρέψουμε. Όμως μέχρι τότε, έχουμε καιρό και το σίγουρο είναι πως, το διάστημα αυτό της αναμονής που θα ακολουθήσει, θα είναι ακόμα πιο δύσκολο από το προηγούμενο.

 

Η Κάσια και ο Κάι, βρίσκονται μακριά ο ένας από τον άλλον. Η πρώτη, έχει σταλεί από την Κοινωνία στους Αγρότοπους, προκειμένου να προσφέρει εργασία ενώ ο δεύτερος, στις Εξωτερικές Επαρχίες, με φαινομενικό σκοπό να παραστήσει μαζί με μια ομάδα νέων παιδιών τους αγρότες στα μάτια των Εχθρών. Η πραγματικότητα βέβαια, είναι πολύ διαφορετική καθώς η Κοινωνία, δεν έχει καμία πρόθεση να τους επαναφέρει στις πρότερες ζωές τους. Δεν τους έστειλε εκεί με σκοπό να παραστήσουν τα δολώματα αλλά, να πεθάνουν. Και ο Κάι, το γνωρίζει αυτό πολύ καλά και αυτός είναι ο λόγος που αποφασίζει να ξεφύγει από τα δίχτυα της Κοινωνίας με έναν και μόνο στόχο. Να επιστρέψει στην Κάσια. Αυτό που δεν γνωρίζει είναι πως η Κάσια από τη μεριά της, κάνει ότι μπορεί προκειμένου να βρεθεί στις Εξωτερικές Επαρχίες, εκεί που ο ίδιος βρίσκεται, ώστε να μπορέσει να τον αναζητήσει, να είναι και πάλι στο πλευρό του.

 

Τόσο η Κάσια, όσο και ο Κάι, αναζητούν ο ένας τον άλλον, θέλοντας να διεκδικήσουν την ευκαιρία εκείνη που η δήθεν ουτοπική Κοινωνία τους, τους στέρησε. Μέσα από την πορεία τους στα φαράγγια και κάτω από τις αντίξοες και επικίνδυνες συνθήκες που επικρατούν σε αυτόν τον άγριο και εγκαταλελειμμένο τόπο, θα ανακαλύψουν πως η Κοινωνία, κρύβει πολύ περισσότερα απ' όσα αρχικά πίστευαν και πως κάπου εκεί έξω, υπάρχει η Εξέγερση, μια ομάδα επαναστατών που μοναδικό στόχο έχουν, να ανατρέψουν την Κοινωνία και ότι αυτή να εκπροσωπεί. Και τότε είναι που θα πρέπει να διαλέξουν με ποιανού το μέρος θα ταχτούν, ποιο μονοπάτι θα ακολουθήσουν και που τελικά θα οδηγηθούν από δω κι έπειτα. Και η απόφαση αυτή, κάθε άλλο πάρα εύκολη είναι καθώς, ο καθένας από τους δυο τους, έχει διαφορετικούς λόγους στα θέλω και τα μη, διαφορετικά κίνητρα και το σημαντικότερο, διαφορετικά βιώματα που για πρώτη ίσως φορά, θα πρέπει να συγκρουστούν για να καταλήξουν στο αν, η αγάπη τους είναι πιο δυνατή και σημαντική από κάθε ταξινόμηση.

 

Το χαρακτηριστικό της περίπτωση της Condie είναι πως, αν και πρόκειται για μια συγγραφέα δυστοπικών μυθιστορημάτων, ο τρόπος γραφής της διακρίνεται για την ποιητικότητα και τον λυρισμός του, κάτι που καθιστά το έργο της ιδιαίτερο και ξεχωριστό, ανάμεσα στα υπόλοιπα μυθιστορήματα του είδους. Παράλληλα, αν και τοποθετεί την ιστορία της σε ένα δυσοίωνο και αυστηρά ελεγχόμενο από τις αρχές μέλλον, που οι πολίτες είναι αναγκασμένοι να ακολουθούν συγκεκριμένους κανόνες και πρότυπα και που οι παρεκκλίσεις θεωρούνται αδίκημα, ο συναισθηματικός πυρήνας της είναι τόσο ουσιαστικός και βαθύς που σε παρασύρει στην καρδιά τους και σε κατακλύζει. Αν και συνήθως τα μεγάλα αισθήματα δεν έχουν θέση ή ίσως και να μοιάζουν παράταιρα και αλλόκοτα σε κόσμους όπως ο δικός της, στο "Ταίρι" και την συνέχειά του, φαντάζει ως κάτι απόλυτα φυσικό, αρμονικά δεμένο. Ο λόγος; Η ειλικρίνεια και η τρυφερότητα με την οποία τα συναισθήματα αυτά μας προσφέρονται, η αλήθεια που κρύβεται μέσα τους είναι τόσο ισχυρή που αν μη τι άλλο, δεν μπορεί να αφήσει κανέναν ασυγκίνητο.

 

Ίσως η μοναδική ένσταση που είχα όσον αφορά το πρώτο μέρος της σειράς, "Ταίρι", να είχε να κάνει με το κατά πόσο ήταν ολοκληρωμένοι οι χαρακτήρες. Ναι μεν ήταν σωστά δομημένοι και μας έδωσαν πολλά όμως, παρ' όλα ταύτα, ένιωθα ότι κάτι μου έλειπε. Και ακριβώς αυτό το κάτι, μου το προσέφερε απλόχερα η "Διασταύρωση". Λένε ότι ο άνθρωπος, μπροστά στις μεγαλύτερες αντιξοότητες και όταν έρχεται αντιμέτωπος με πραγματικά διλήμματα  βγάζει προς τα έξω τον πραγματικό του εαυτό. Δεν μπορεί να κρυφτεί από τους άλλους, πόσο μάλλον από την συνείδησή του που φαντάζει να διεκδικεί την λύτρωση μέσω της αποκάλυψης της αλήθειας. Αυτό ακριβώς συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση, με την Κάσια και τον Κάι να απογυμνώνονται, να αντιμετωπίζουν τους προσωπικούς τους δαίμονες και να τους φανερώνουν, τόσο στον ίδιο τους τον εαυτό, όσο και ο ένας στον άλλο. Και ακόμα, δεν έχουμε δει τίποτα καθώς η τελική κρίση, ο μεγαλύτερος αγώνας απ' όλους, δεν έχει ξεκινήσει ακόμα αλλά, βρίσκεται μόλις προ των πυλών.

 

Αν και γενικά το "Ταίρι" ήρθε αντιμέτωπο με πληθώρα θετικών σχολίων, δεν ήταν λίγοι οι αναγνώστες που τόνισαν ότι θα ήθελαν λίγη περισσότερη δράση. Για όλους αυτούς λοιπόν, έρχεται η ικανοποίηση μέσα από τις σελίδες της "Διασταύρωσης" καθώς, η δράση δεν σταματάει λεπτό, τα γεγονότα τρέχουν συνεχώς και μαζί τους, τρέχουμε κι εμείς για να τα προλάβουμε, αναλύοντας και ταξινομώντας στοιχεία, σε ένα ταξίδι ανατροπών, εκπλήξεων και προδοσίας, με το ένα να διαδέχεται το άλλο και όλα αυτά, με φόντο την επιβίωση και την διεκδίκηση της αγάπης, της αναγνώρισης του ποιοι είμαστε, από που προερχόμαστε και τι μπορούμε να γίνουμε. Γιατί οι μεγάλες αλλαγές, έρχονται σταδιακά, βήμα-βήμα, προσπαθώντας κάθε μέρα, αν κι εφόσον είμαστε διατεθειμένοι να ρισκάρουμε για όλα εκείνα που πιστεύουμε, που ελπίζουμε, που βαθιά μέσα μας, ξέρουμε πως αξίζουν. Αν ανυπομονώ για το τρίτο και τελευταίο μέρος της σειράς; Ω, ναι... όσο δεν μπορεί να χωρέσει ο νους σας!


Ταυτότητα βιβλίου:
Συγγραφέας: Ally Condie
Μεταφραστής: Τριαδά Πηνελόπη
Εκδόσεις: Πλατύπους
Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία
Έτος Έκδοσης: 2013
Αρ. σελίδων: 398
ISBN: 978-960-6665-92-9

Εκτύπωση
Περισσότερα
Οι άνεμοι του χρόνου - Ελένη Τσαμαδού: Κριτική βιβλίου
13.02.2017 13:53
Τα ιστορικά μυθιστορήματα δεν είναι από τα πλέον αγαπημένα μου, ωστόσο αναγνωρίζω την δυσκολία που έχουν κατά την συγγραφή τους. Δεν είναι εύκολο για έναν δημιουργό, να γράψει ένα βιβλίο το οποίο θα παντρεύει άρτια, διατηρώντας τις απαραίτητες ισορροπίες, ανάμεσα στην Ιστορία και την μυθιστορία.
Μπελγκρέιβια - Julian Fellowes: Κριτική βιβλίου
06.02.2017 10:06
Ο Julian Fellowes είναι γνωστός σεναριογράφος και συγγραφέας, με μας τους Έλληνες να τον γνωρίζουμε κυρίως με την πρώτη του ιδιότητα, και αυτό εξαιτίας της προβολής της πολύ επιτυχημένης του σειράς, "Ο Πύργος του Ντάουντον", στη χώρα μας. Πλέον, έφτασε η ώρα να τον γνωρίσουμε και  με τη δεύτερη, και αυτό χάρη στο βιβλίο του "Μπελγκρέιβια", το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, οι οποίες έχουν κάνει εντυπωσιακό άνοιγμα στη ξένη λογοτεχνία, αλλά και πολύ προσεγμένες και σπουδαίες συνάμα επιλογές. Είναι, λοιπόν, το εν λόγω βιβλίο, που βρίθει από πάθη, έρωτας, σκοτεινά μυστικά, μισαλλοδοξίες και κοινωνικές διακρίσεις, ένα ακόμα αριστούργημα;
Το νέο όνομα - Έλενα Φερράντε: Κριτική βιβλίου
30.01.2017 10:36
Έφτασε η στιγμή να μιλήσουμε για το δεύτερο βιβλίο μιας από τις πιο πολυσυζητημένες σειρές βιβλίων του 2016, το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό, για μια ακόμη φορά από τις εκδόσεις Πατάκη, που έχουν το δικό τους, ιδιαίτερο τρόπο να κάνουν τη διαφορά.
Η κόρη της Αυστραλίας - Harmony Verna: Κριτική βιβλίου
24.01.2017 15:57
Υπάρχουν βιβλία τα οποία είναι κατασκευασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρουν στους αναγνώστες τους δυνατές συγκινήσεις, ταξιδεύοντάς τους σε αλλοτινούς τόπους και καιρούς, συστήνοντάς τους ήρωες που δεν γίνεται να μην αγαπήσουν, και μοιράζοντας μαζί τους ιστορίες αγάπης που μοναδικός τους σκοπός είναι να μείνουν αλησμόνητες, να μην σβηστούν ποτέ από την καρδιά και το μυαλό όσων τις βιώσουν. Μια τέτοια ιστορία είναι και "Η κόρη της Αυστραλίας". Είναι όμως μόνο όλα τα παραπάνω; Αν με ρωτάτε, τότε σας απαντάω με το χέρι στην καρδιά πως όχι, το βιβλίο αυτό είναι πολλά περισσότερα γιατί όχι μόνο μας χαρίζει απλόχερα όσα προαναφέρθηκαν, αλλά γιατί το κάνει με τρόπο αληθινό, ρεαλιστικό και απόλυτα ειλικρινή.
Δεκατρία κεριά στο σκοτάδι - Μένιος Σακελλαρόπουλος: Κριτική βιβλίου
14.12.2016 17:14
Έχετε σκεφτεί ποτέ πως τις βασικές μας αισθήσεις, αλλά και τις κύριες ικανότητές μας ως ανθρώπινα όντα, τις θεωρούμε δεδομένες; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πως ζούνε οι άνθρωποι που στερούνται κάποια εξ' αυτών;
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.