Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Στράτος Τζίτζης: Είναι ευθύνη του κράτους και των πολιτών να προστατεύσουν τη δημοκρατία τους

Στράτος Τζίτζης: Είναι ευθύνη του κράτους και των πολιτών να προστατεύσουν τη δημοκρατία τους

Ο Στράτος Τζίτζης, σκηνοθέτης της ταινίας 45m2 παρουσιάζει στο θέατρο Olvio την πρώτη του θεατρική δουλειά

… με τίτλο «Η καύση» και μιλάει στο www.culturenow.gr για την προσπάθεια αυτή.

 

Συνέντευξη: Μαρία Κωφίδου

Culturenow.gr: Είχαμε μιλήσει πριν 2 χρόνια για την τελευταία σας ταινία 45m2. Υπάρχει κάποια σχέση ανάμεσα σε αυτήν και στην Καύση, το πρώτο σας θεατρικό;
Στράτος Τζίτζης:
Τα 45m2 ήταν η δεύτερη ταινία της γυναικείας τριλογίας που θέλω να κάνω (η πρώτη ήταν το Σώσε με), με θέμα Γυναίκα και Πόλη, όπου παρουσιάζονται καταστάσεις εντελώς πραγματικές, στα όρια του ντοκιμαντέρ . Το στοιχείο της εντελώς-πραγματικότητας το έχω κρατήσει και στην Καύση, αλλά το εμβάθυνα φιλοσοφικά (πράγμα για το οποίο ευνοεί το θέατρο) και το αλάφρυνα κωμικά, με πινελιές μαύρου χιούμορ.

 

Cul.N.: Γιατί επιλέξατε το στοιχείο της μαύρης κωμωδίας;
Σ.Τ.:
Αν και αυτό το στοιχείο δεν είναι το χαρακτηριστικό της παράστασης, το χρησιμοποίησα ελαφρά, ως καρύκευμα, για δύο λόγους. Ο ένας είναι ότι το έργο καταπιάνεται με κάτι θανατερό - την ύπαρξη ενός νεκρού που δεν ξέρουν οι δικοί του πώς να τον θάψουν - και δεν ήθελα να το δραματοποιήσω, γιατί δεν ήταν αυτός ο στόχος μου. Το δεύτερο έχει να κάνει με το στόχο μου που απευθύνεται περισσότερο στη σκέψη παρά στη συγκίνηση. Το χιούμορ επιτρέπει να αποστασιοποιηθούμε από τα γεγονότα και να δούμε πιο καθαρά τι «σκατά κάνουμε».

 

Cul.N.: Κάποιοι λένε ότι με την Καύση επανέρχεται το πολιτικό θέατρο, που κυριάρχησε στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης. Σε ποιο βαθμό η Καύση είναι ένα πολιτικό έργο;
Σ.Τ.:
Είναι στο βαθμό που η πολιτική επηρεάζει την πραγματικότητα. Αυτός κατά τη γνώμη μου είναι μεγάλος, αλλά δεν είναι ο μόνος. Το  πολιτικό θέατρο, (που είναι συνήθως στρατευμένο – ενώ η Καύση δεν είναι), προβάλλει την πολιτική ως κυρίαρχο παράγοντα, ενώ εγώ πάω παραπέρα και θίγω ζητήματα πίστης, ως πλέον καθοριστικά.

 

Cul.N.: Θίγετε και θέματα που έχουν να κάνουν με θρησκευτική ή όχι ταφή. Δεν φοβάστε μήπως προκαλέσετε τους φανατικούς χριστιανούς, όπως έγινε Corpus Christi;
Σ.Τ.:
Όπως είπα, η Καύση δεν είναι στρατευμένο έργο. Απλά, παρουσιάζει μια κατάσταση, μια κατάσταση αποσύνθεσης συγκεκριμένα, δείχνοντας το πτώμα που κρύβουμε «κάτω από το χαλί». Αποκαλύπτει, παρά επιτίθεται. Δεν προσβάλλει κανέναν, αλλά, από την άλλη, δεν χαρίζεται στο ψέμα.  Μπορεί, βέβαια, κάποιοι να μην αντέχουν την αλήθεια και να τη θεωρούν προσβολή των χριστιανικών ηθών. Τέτοιοι πάντα υπάρχουν. Το θέμα είναι ότι δύο πούλμαν τέτοιοι, παρέα με πέντε «τρικυκλατζήδες» νεοφασίστες, κατάφεραν να κάνουν πολιτιστική πολιτική σε ένα δημοκρατικό κράτος δέκα εκατομμυρίων πολιτών. Είναι ευθύνη του κράτους και των πολιτών να προστατεύσουν τη δημοκρατία τους. Δεν είναι ευθύνη των καλλιτεχνών. Θα ήταν τρομαχτικό μετά τα επεισόδια στο Χυτήριο (που δυστυχώς οδήγησαν στη ματαίωση της παράστασης), να αρχίσουμε να αυτολογοκρινόμαστε από το φόβο μια χούφτας βαρβάρων. 

Σχετικές ειδήσεις
Θέμελης Γλυνάτσης: Ο δικός μου Ζάντμαν είναι το σκοτάδι
21.02.2017 12:37
Ο σκηνοθέτης Θέμελης Γλυνάτσης, με σπουδές Συγκριτικής Λογοτεχνίας και Θεάτρου στην Αγγλία και διδακτορική διατριβή πάνω στο «θέατρο της σκληρότητας» του Antonin Artaud, είναι ένας αξιόλογος καλλιτέχνης της νεότερης γενιάς, σταθερά ανερχόμενος και πολλά υποσχόμενος. Με αφορμή την παράσταση «Enter Sandman» που παρουσιάζεται στο Skrow Theater μας μίλησε, τόσο για τον κόσμο που πλάθει ο Χόφμαν και την σκηνική γλώσσα της παράστασης όσο για το τραγούδι που σημάδεψε την εφηβική του ηλικία και για τον δικό του Ζάντμαν· και είχε πολύ ενδιαφέροντα πράγματα να πει.
Σάββας Στρούμπος: Από την από-ανθρωποποίηση στην εξέγερση της Ζωής
03.02.2017 14:05
Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Σάββας Στρούμπος μας μίλησε για την παράσταση του έργου του Χάινερ Μύλλερ, «Η Αποστολή: Ανάμνηση από μιαν Επανάσταση», την κοινωνική επανάσταση που είναι πάντα επίκαιρη και αναγκαία, τον μέντορά του Θεόδωρο Τερζόπουλο και τους στόχους του για την Ομάδα Σημείο Μηδέν. Συνέντευξη: Ερριέττα Μπελέκου
Medea Electronique: Το να πάρεις την ευθύνη και να δράσεις είναι μεγάλη πράξη ελευθερίας
30.01.2017 12:51
Η καινούργια δράση του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, «Λογοτεχνία στη Σκηνή», στο πλαίσιο της οποίας νέοι δημιουργοί συνομιλούν με λογοτέχνες της γενιάς τους, εγκαινιάζεται με την παρουσίαση της cross-arts performance «Ο δρόμος μέχρι το περίπτερο», που βασίζεται στην ομώνυμη ποιητική συλλογή του Γιάννη Στίγκα (εκδόσεις Μικρή Άρκτος), από την Medea Electronique. Με αυτή την αφορμή, η πρωτοπόρα καλλιτεχνική κολεκτίβα, μας μιλάει για τις προκλήσεις αυτού του εγχειρήματος, για τον ποιητικό κόσμο του χαρισματικού Γιάννη Στίγκα, για την σύμπραξη με τον διακεκριμένο χορευτή Γιάννη Νικολαϊδη, ενώ μας δίνει και μία πρώτη εικόνα από την οπτικοακουστική σκηνική αφήγηση που "χτίζεται" μπροστά στα μάτια του θεατή.
Χρήστος Πασσαλής: Το πραγματικό ρίσκο βρίσκεται στο να ελπίζει κανείς
20.01.2017 17:15
Με ένα ιδιαίτερο θεατρικό εγχείρημα καταπιάνεται αυτή την περίοδο ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Χρήστος Πασσαλής, μέλος της γνωστής και διακεκριμένης ομάδας Blitz. Ο λόγος για το «ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΟΥ», μία θεατρική "σειρά" που παρουσιάζει περιοδικά τα κεφάλαιά της, η οποία έχει ως σημείο εκκίνησης τη συνάντηση του Χρήστου Πασσαλή με την Ελένη Βεργέτη. O ίδιος, μας μίλησε γι’ αυτό το “άτυπο ημερολόγιο” που θα συνεχίζει να γράφεται στα χρόνια που ακολουθούν, για την μάχη με τους προσωπικούς του φόβους, για την Αγάπη που μπορεί και τους ξορκίζει, καθώς και για τα επόμενα κεφάλαια της καλλιτεχνικής του διαδρομής, τα οποία περιλαμβάνουν μία νέα κινηματογραφική "περιπέτεια"!
Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου: Ελπίζω στα νέα παιδιά που αντιστέκονται
30.12.2016 15:49
Η Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου είναι μία ηθοποιός με ήθος και ποιότητα -εντός και εκτός σκηνής-, ένας άνθρωπος λεπτός, ειλικρινής και δοτικός, που συμπεριφέρεται στους άλλους με πραγματική ευγένεια, σεβασμό και καλοσύνη, αρχές και αξίες δυσεύρετες στην εποχή μας. Με αφορμή την παράσταση «Ήταν όλοι τους παιδιά μου», που παρουσιάζεται αυτή την περίοδο στο Θέατρο Εμπορικόν σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου, είχα την χαρά να κάνω μία ωραία και ουσιαστική συζήτηση μαζί της, σχετικά με το αριστούργημα του Μίλλερ, την τα ζωτικά ψεύδη, την ευθύνη μας απέναντι στο κοινωνικό σύνολο και τα νέα παιδιά που αντιστέκονται.