Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016
Sophie Audouin Mamikonian - Indiana Teller (Εκδόσεις Μάτι)
Δημοσίευση: Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2012 17:09
Sophie Audouin Mamikonian - Indiana Teller (Εκδόσεις Μάτι)

 

Της Γιώτας Παπαδημακοπούλου


από τέσσερα χρόνια περίπου, συστήνοντας το είδος ακόμα και σε εκείνους που δεν είχαν ιδέα σχετικά με αυτό, τα ράφια των βιβλιοπωλείων γέμισαν με ιστορίες για βρικόλακες. Λίγο καιρό μετά, και όταν το θέμα άρχισε πλέον να χωλαίνει, ήρθε η σειρά των αγγέλων να κάνουν την εμφάνισή τους, για να δώσουν σειρά στους λύκους, ενώ ακολούθησαν οι νεράιδες και τα ξωτικά. Αν με ρωτούσε κανείς πριν από κάποιο καιρό, ποιούς συμπαθούσα λιγότερο ανάμεσα τους εκπροσώπους του φανταστικού, θα απαντούσα χωρίς δισταγμό και δεύτερη σκέψη, τους λύκους, το σύμπαν των οποίων μου φαινόταν λιγότερο ενδιαφέρον από των υπολοίπων. Βέβαια, στο διάστημα που ακολούθησε, έπεσαν στα χέρια μου αρκετές ιστορίες για τα είδος τους, που με έκαναν σταδιακά να αλλάξω γνώμη. Και όταν είδα το εξώφυλλο του "Indiana Teller" και διάβασα την περίληψη, πίστεψα αρχικά πως θα είχαμε να κάνουμε με μια ακόμα επανάληψη καθώς, πως θα μπορούσε να μου δώσει κάτι το διαφορετικό. Τελικά, αποδείχτηκε ότι είχα λάθος και ο Indianna, έκλεψε την καρδιά μου.


Βρισκόμαστε στην Βόρειο Αμερική, στις πλαγιές των βουνών της Μοντάνα και το ράντζο Λύκος, το οποίο κατοικείται από μια φατρία λυκανθρώπων. Όμως ανάμεσά τους, βρίσκεται ένας άνθρωπος, ο Ιντιάνα Τέλλερ, εγγονός του αρχηγού της αγέλης ο οποίος, δεν κληρονόμησε τα λυκίσια γονίδια του πατέρα του αλλά, τα ανθρώπινα της μητέρας του. Όμως και η μητέρα του δεν είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος αλλά, ένας Χρονο-Ιχνηλάτης, έχοντας τη μοναδική ικανότητα να ταξιδεύει στον χρόνο, με τραγικές ωστόσο συνέπειες.

 

Ο Ιντιάνα μεγαλώνει στο ράντζο και τα χρόνια περνάνε αλλά καθώς δεν αισθάνεται να ταιριάζει εκεί και πως δεν πρόκειται ποτέ να έχει την αποδοχή των δικών του και τη θέση που δικαιωματικά του ανήκει, ανάμεσα στα μέλη της αγέλης, φεύγει για το πανεπιστήμιο της Μοντάνα σε μια προσπάθεια, να ζήσει μια φυσιολογική ζωή και να ανακαλύψει, ποιος πραγματικά είναι και που ανήκει. Εκεί θα γνωρίσει την Κατερίνα την οποία θα ερωτευτεί κεραυνοβόλα αλλά και τον Τάιλερ, τον γιο του μεγαλύτερου εχθρού του παππού του, την θέση του οποίου προσπαθεί να σφετεριστεί. Ένα παρ' ολίγον θανατηφόρο ατύχημα, θα κάνει τον Ιντιάνα να ανακαλύψει ότι είναι περισσότερα από ένας απλός άνθρωπος και πως η ασφάλεια της φυλής του, είναι πιο εύθραυστη από ποτέ, καλώντας τον να δράσει για να την προστατέψει.

 


Το βασικό χαρακτηριστικό που έχει ανάγκη μια ιστορία για να κερδίσει τον αναγνώστη, είναι η πρωτοτυπία και αν μη τι άλλο, η ιστορία του Ιντιάνα, έχει μπόλικη από αυτήν. Ο Ιντιάνα δεν είναι το κλασσικό πρότυπο χαρακτήρα που ανακαλύπτει τυχαία την ύπαρξη ενός εντελώς διαφορετικού και μυστηριώδους κόσμου. Αποτελεί τμήμα του, από τη γέννησή του κιόλας και μεγάλωσε μέσα σε αυτόν όντας όμως διαφορετικός. Αν και γιος λύκου, δεν κληρονόμησε τα γονίδια του πατέρα του κατά συνέπεια, είναι ο απόκληρος της φυλής του, ένα πλάσμα κατώτερο που ποτέ κανένας δεν θα δεχτεί απόλυτα και δεν θα αναγνωρίσει την εξουσία που δικαιωματικά θα κληρονομήσει κάποια στιγμή. Ποτέ δεν θα μπορέσει να γίνει αρχηγός και ηγέτης. Όμως εκείνος, δεν παραδίδει τα όπλα και αγωνίζεται κάθε μέρα να γίνει καλύτερος, όχι μόνο για να κερδίσει την αναγνώριση της φυλής του αλλά, για να μπορεί να προστατέψει τον εαυτό του, μια επιλογή που στην πορεία της ζωής του, θα αποδειχθεί πολύ πιο έξυπνη και χρήσιμη απ' όσο ίσως να μπορούσε ποτέ να πιστέψει. Παρά το γεγονός όμως ότι είναι άνθρωπος, δεν είναι διόλου συνηθισμένος. Δεν θα γίνει ποτέ ένας κανονικός Άλφα και όμως, παρουσιάζει πολλά από τα χαρακτηριστικά ενός από αυτούς. Και εκτός των άλλων, όταν θα βρεθεί στα όρια, θα ανακαλύψει ότι έχει άλλη μια συγκλονιστική ικανότητα η οποία μπορεί να είναι παράλληλα ευχή και κατάρα.

 


Το ότι η Sophie Audouin- Mamikonian θεωρείται η Rowling της Γαλλίας, δεν είναι διόλου τυχαίο. Τόσο η γραφή της, όσο και η δομή της ιστορίας της, είναι εξαιρετικές. Εστιάζει στην φυλή των λύκων ωστόσο, δεν ακυρώνει την ύπαρξη άλλων φανταστικών πλασμάτων, χωρίς όμως να επικεντρώνεται πάνω τους. Δεν είναι αυτός άλλωστε ο στόχος της. Γι' αυτή οι λύκοι, είναι πλάσματα ξεχωριστά, μοναδικά, όχι μόνο ως προς τη φύση και τις δυνάμεις τους αλλά, ως προς τον τρόπο που έχουν χτίσει την ζωή τους προκειμένου να διαφυλάξουν το μυστικό τους. Υπάρχει μια αγριότητα που χαρακτηρίζει τις συνήθειές τους, που είναι τρομακτική και συνάμα, γοητευτική. Η φατρία λειτουργεί με ένα συγκεκριμένο σύστημα κανόνων γιατί χωρίς αυτούς, ο κόσμος τους μπορεί να καταρρεύσει. Τι γίνεται όμως όταν οι νόμοι αυτοί αποδεικνύονται πολύ σκληροί και άδικοι για να τους ακολουθήσεις; Τι συμβαίνει όταν οι προσωπικές σου επιθυμίες έρχονται σε κόντρα με τους νόμους αυτούς; Θα αντιταχθείς σε όλα όσα διδάχτηκες, στους ανθρώπους που σε γαλούχησαν ή θα ακολουθήσεις την πορεία που καθορίστηκε για 'σένα χωρίς καν να ρωτηθείς; Αυτά, είναι τα μεγάλα ερωτήματα πάνω στα οποία στηρίζεται η δομή αλλά και η εξέλιξη της ιστορίας, με τον Ιντιάνα να πρέπει να επιλέξει την πορεία που θα ακολουθήσει.


Η συγγραφέας συνδυάζει το φανταστικό με το μεταφυσικό στοιχείο, δημιουργώντας ένα εξαιρετικό κράμα που εντυπωσιάζει την πρωτοτυπία του, οδηγώντας σε μια ιστορία που δεν στερείται εκπλήξεων και ανατροπών, από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα, κόβοντάς σου την ανάσα με την ένταση των συναισθημάτων που σου προκαλεί. Πάνω απ' όλα όμως, είναι μια ιστορία για την αίσθηση της τιμής και του καθήκοντος εν μέσω ενός παιχνιδιού για τη δύναμη και την εξουσία με έναν τρόπο, που δεν έχουμε δει ποτέ άλλοτε μέσα από την λογοτεχνία του είδους. Ο Ιντιάνα, είναι ένας χαρακτήρας που δεν γίνεται να μην λατρέψετε, που παρά τις θεωρητικές του αδυναμίες, αποδεικνύεται ο πιο δυνατός κρίκος σε έναν αγώνα, σε έναν πόλεμο που μόλις έχει ξεκινήσει. Και το μέλλον είναι αν μη τι άλλο ελπιδοφόρο, όχι για τους ήρωές μας που έχουν να αντιμετωπίσουν πολλές δυσκολίες και αντιξοότητες αλλά για εμάς τους αναγνώστες, που θα περιμένουμε διψασμένοι την συνέχεια, την Άνοιξη του 2013, που ελπίζω να έρθει πιο σύντομα απ' όσο λέει το ημερολόγιό μου. Αν νομίζετε ότι γνωρίζετε τα πάντα γύρω από την φυλή των λύκων, ξανασκεφτείτε το και αναζητήστε το "Ανοιξιάτικο Φεγγάρι" προκειμένου να σας ταξιδέψει σε ένα μαγικό, μοναδικά υπέροχο και συγκλονιστικό ταξίδι.
 

 

Εκτύπωση
Περισσότερα
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.
Καρδιά από πέτρα - Simon Scarrow: Κριτική βιβλίου
10.08.2016 12:58
Ο Simon Scarrow είναι ένας εξαιρετικά ταλαντούχος συγγραφέας, ο οποίος έχει τη μοναδική ικανότητα, με ό,τι θέμα κι αν καταπιαστεί, να το κάνει ολότελα δικό του, πραγματοποιώντας την απαραίτητη έρευνα προκειμένου να προχωρήσει στην δημιουργία μιας δικής του ιστορίας που όμως, θα σέβεται την πραγματική Ιστορία.
Η σιωπή του φάρου - Kimberley Freeman: Κριτική βιβλίου
08.08.2016 13:00
Η Kimberley Freeman αποτελεί μία από τις πλέον αγαπητές φιγούρες στο χώρο της σύγχρονης λογοτεχνίας, έχοντας κερδίσει την καρδιά εκατομμυρίων αναγνωστών, πράγμα που αναπόφευκτα θα την έφερνε και στη χώρα μας με ανάλογη επιτυχία.
Η κόρη του κεραυνού - Lucinda Riley: Κριτική βιβλίου
05.08.2016 14:02
Περίπου ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του βιβλίου "Οι κόρες των αστεριών", οι εκδόσεις Διόπτρα φέρνουν στη χώρα μας το δεύτερο βιβλίο της σειράς "The seven sisters" της Lucinda Riley, της Ιρλανδής συγγραφέως που έχει καταφέρει να γίνει αγαπητή στους αναγνώστες ολόκληρου του πλανήτη μέσω των ρομαντικών της μυθιστορημάτων και πολύ περισσότερο, μέσω της συγκεκριμένης σειράς.
Η Κοιλάδα της Αλεπούς - Charlotte Link: Κριτική βιβλίου
22.07.2016 13:26
"Η Κοιλάδα της Αλεπούς" είναι ένα από τα βιβλία εκείνα που τους τελευταίους μήνες έχουν συζητηθεί όσο λίγα. Στο εξωτερικό, οι κριτικές που έχει λάβει είναι των άκρων, με τις μισές απ' αυτές να το εκθειάζουν μην διστάζοντας κατά περιπτώσεις να το χαρακτηρίσουν ως ένα από τα καλύτερα αστυνομικά βιβλία των τελευταίων ετών, και τις άλλες μισές να το κατηγορούν, άλλοτε για την σκληρότητά του και άλλοτε για την προβλεψιμότητά του.
Μικρή ερωτική ιστορία - Gilles Legardinier: Κριτική βιβλίου
19.07.2016 12:18
Η σχέση μου με την σύγχρονη γαλλική λογοτεχνία δεν θα έλεγα πως είναι και η καλύτερη δυνατή. Αν και τρέφω μεγάλη αγάπη και θαυμασμό για τους κλασσικούς συγγραφείς που προέρχονται από την χώρα αυτή, την οποία και λατρεύω μέχρι θανάτου, οι σύγχρονοι Γάλλοι λογοτέχνες έχουν ένα ύφος και μια εκφραστική φυσιογνωμία που δεν θα έλεγα πως είναι και πολύ του γούστου μου.