Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017
L.J. Smith - Ο αιχμάλωτος (Εκδόσεις Ψυχογιός)
Δημοσίευση: Τετάρτη, 2 Ιανουαρίου 2013 14:42
L.J. Smith - Ο αιχμάλωτος (Εκδόσεις Ψυχογιός)

Η L. J. Smith είναι μια από τις πιο πολυσυζητημένες συγγραφείς στον κόσμο. Οι λόγοι, πολλοί και διάφοροι,…

… ανάμεσα στους οποίους μπορούμε να ξεχωρίσουμε ορισμένους.

 

Από τη Γιώτα Παπαδημακοπούλου

 

Ο πρώτος εξ αυτών, έχει να κάνει με το γεγονός ότι ο εκδοτικός της οίκος, μετά από μακροχρόνια συνεργασία, την πέταξε έξω από τα projects που η ίδια δημιούργησε. Ο δεύτερος, με το ότι οι δύο πιο δημοφιλείς σειρές της, μεταφέρθηκαν στη μικρή οθόνη, η μία με μεγάλη επιτυχία και η δεύτερη, έχοντας μικρότερη τύχη. Ο τρίτος και τελευταίος έχει να κάνει με την συγγραφική της πένα την οποία, κάποιοι θαυμάζουν και κάποιοι άλλοι, όχι. Η αλήθεια, για μένα, βρίσκεται κάπου στη μέση, όσον αφορά το τελευταίο σκέλος καθώς, ναι μεν μπορεί στην λογοτεχνία φανταστικού των ημερών μας να βλέπουμε καλύτερα πράγματα αλλά, κακά τα ψέματα, η Smith, έγραψε τα βιβλία την δεκαετία του '90 και αυτό, είναι κάτι που πάντα πρέπει να έχουμε κατά νου. Αλλά ας μην μακρηγορώ άλλο και ας προχωρήσουμε στο δεύτερο βιβλίο της σειράς, "Μυστικός Κύκλος" με τίτλο, "Ο Αιχμάλωτος".


Εξακολουθούμε να βρισκόμαστε στο Νιου Σάλεμ με την Κάσι να έχει ανακαλύψει δύο πράγματα. Πως ανήκει σε μια παλιά οικογένεια μαγισσών, γεγονός που την εντάσσει στον Μυστικό Κύκλο, αποτελούμενος από δώδεκα άτομα συνολικά, με τις ίδιες δυνάμεις με εκείνη και πως ο άντρας με τον οποίο είναι ερωτευμένη, ανήκει σε κάποια άλλη, την Νταϊάνα, την οποία αγαπά και σέβεται. Πιεσμένη ώστε το μυστικό της να μην αποκαλυφθεί, υποχωρεί μπροστά στις πιέσεις της Φέι η οποία και την εκβιάζει έτσι ώστε σταδιακά, η εξουσία του Κύκλου να περάσει στα χέρια της, αναλαμβάνοντας την αρχηγία. Και βαθιά μέσα της η Κάσι συνειδητοποιεί ότι αναπτύσσει σκοτεινά συναισθήματα κι ένστικτα, σχεδόν τόσο σκοτεινά, όσο η δαιμονική ενέργεια που άθελά τους έχουν απελευθερώσει και τους απειλεί περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Και το θέμα είναι, θα μπορέσουν να ενωθούν ώστε να αντιμετωπίσουν την κρίση που πλησιάζει, ή θα χάσουν ότι τους έχει απομείνει;


Σε αντίθεση με το προηγούμενο βιβλίο της σειράς, που η ιστορία μοιραζόταν πιο ισορροπημένα ανάμεσα στα δώδεκα βασικά πρόσωπα, αυτή τη φορά, τα φώτα της ράμπας, είναι περισσότερο εστιασμένα στην Κάσι, τον Άνταμ, τη Νταϊάνα και τη Φέι. Είναι οι τέσσερις άνθρωποι κλειδιά, οι πιο δυναμικές και παράλληλα, οι πιο αδύναμες προσωπικότητες. Την ίδια στιγμή που μπορούν να ασκήσουν σημαντική επιρροή, να εμπνεύσουν ακόμα και τον σεβασμό, μπορούν να προκαλέσουν ακόμα και συναισθήματα φθόνου, αμφιβολίας ή και να επιδείξουν σημάδια αδυναμίας, οδηγώντας τους υπόλοιπους πίσω. Αυτοί οι τέσσερις είναι που καθορίζουν τα βήματα της ιστορίας και τον δρόμο που αυτή θα πάρει, οδεύοντας σταδιακά προς το οριστικό φινάλε της. Κι αν πιστεύετε πως αυτό θα έπρεπε να είναι ενοχλητικό, περιέργως, δεν είναι, απλά, αλλάζει την δυναμική της ιστορίας, κάτι που νομίζω πως χρειαζόταν.


Η γραφή της Smith, ποτέ δεν είναι εντυπωσιακή και αυτό είναι κάτι, που δεν αλλάζει στο εν λόγω βιβλίο. Από 'κει και πέρα όμως, η αφήγησή της, είναι κατανοητή και άμεση, χαρακτηρίζεται από μια απλότητα που τελικά, είναι αυτή που επιζητεί το νεανικό κοινό. Αλλάζοντας ελαφρώς γραμμή πλεύσης, δεν μένει μόνο στην επιφάνεια αλλά, προσπαθεί να μπει λίγο πιο βαθιά μέσα στην ιστορία της μαγείας, των χαρακτηριστικών των οικογενειών των μαγισσών φίλων μας και στην κρυμμένη ιστορία, πίσω από την δημιουργία του κύκλου και της γέννησης των ίδιων που καλούνται να αντικαταστήσουν σήμερα, τους προγόνους τους, ανακαλύπτοντας παράλληλα, τους λόγους εκείνους, τους τρομακτικούς λόγους, που τους οδήγησαν, άλλους στο θάνατο και άλλους, στην απόφαση να συνεχίσουν τη ζωή τους, ξεχνώντας οριστικά και απόλυτα το παρελθόν τους. Τίποτα όμως δεν μένει στο σκοτάδι για πολύ, έτσι δεν είναι;


"Ο Αιχμάλωτος", πιθανολογώ πως θα ικανοποιήσει σε σημαντικό βαθμό τους fans της Smith, χωρίς ωστόσο να φτάνει στο επίπεδο των "Vampire Diaries", παρά το γεγονός ότι ως γραφή και ως προσέγγιση, δεν διαφέρουν και πολύ. Αν κάτι μας κερδίζει, είναι το γεγονός ότι υπάρχει μια εσωτερική σύγκρουση στα μέλη του Κύκλου και πως η Κάσι, αποδεικνύεται πως είναι κάτι περισσότερο από το χαριτωμένο και συγκαταβατικό κοριτσάκι που γνωρίσαμε στη "Μύηση". Δεν αγαπώ τη σκοτεινή της μεριά αλλά κακά τα ψέματα, το κακό είναι που κάνει μια ιστορία ενδιαφέρουσα, πόσω μάλλον, όταν μιλάμε για μαγεία. Αυτό που λείπει από τη σειρά του "Μυστικού Κύκλου", είναι μια επιπλέον νότα δράσης, να ανέβει λίγο η ένταση, κάτι που ευελπιστώ ότι θα συμβεί στο τρίτο και τελευταίο βιβλίο της τριλογίας. Τουλάχιστον το φινάλε του 2ου, μας υπόσχεται πολλά. Γι' αυτό λοιπόν, αναμείνατε μέχρι τον Μάρτιο.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Οι άνεμοι του χρόνου - Ελένη Τσαμαδού: Κριτική βιβλίου
13.02.2017 13:53
Τα ιστορικά μυθιστορήματα δεν είναι από τα πλέον αγαπημένα μου, ωστόσο αναγνωρίζω την δυσκολία που έχουν κατά την συγγραφή τους. Δεν είναι εύκολο για έναν δημιουργό, να γράψει ένα βιβλίο το οποίο θα παντρεύει άρτια, διατηρώντας τις απαραίτητες ισορροπίες, ανάμεσα στην Ιστορία και την μυθιστορία.
Μπελγκρέιβια - Julian Fellowes: Κριτική βιβλίου
06.02.2017 10:06
Ο Julian Fellowes είναι γνωστός σεναριογράφος και συγγραφέας, με μας τους Έλληνες να τον γνωρίζουμε κυρίως με την πρώτη του ιδιότητα, και αυτό εξαιτίας της προβολής της πολύ επιτυχημένης του σειράς, "Ο Πύργος του Ντάουντον", στη χώρα μας. Πλέον, έφτασε η ώρα να τον γνωρίσουμε και  με τη δεύτερη, και αυτό χάρη στο βιβλίο του "Μπελγκρέιβια", το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, οι οποίες έχουν κάνει εντυπωσιακό άνοιγμα στη ξένη λογοτεχνία, αλλά και πολύ προσεγμένες και σπουδαίες συνάμα επιλογές. Είναι, λοιπόν, το εν λόγω βιβλίο, που βρίθει από πάθη, έρωτας, σκοτεινά μυστικά, μισαλλοδοξίες και κοινωνικές διακρίσεις, ένα ακόμα αριστούργημα;
Το νέο όνομα - Έλενα Φερράντε: Κριτική βιβλίου
30.01.2017 10:36
Έφτασε η στιγμή να μιλήσουμε για το δεύτερο βιβλίο μιας από τις πιο πολυσυζητημένες σειρές βιβλίων του 2016, το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό, για μια ακόμη φορά από τις εκδόσεις Πατάκη, που έχουν το δικό τους, ιδιαίτερο τρόπο να κάνουν τη διαφορά.
Η κόρη της Αυστραλίας - Harmony Verna: Κριτική βιβλίου
24.01.2017 15:57
Υπάρχουν βιβλία τα οποία είναι κατασκευασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρουν στους αναγνώστες τους δυνατές συγκινήσεις, ταξιδεύοντάς τους σε αλλοτινούς τόπους και καιρούς, συστήνοντάς τους ήρωες που δεν γίνεται να μην αγαπήσουν, και μοιράζοντας μαζί τους ιστορίες αγάπης που μοναδικός τους σκοπός είναι να μείνουν αλησμόνητες, να μην σβηστούν ποτέ από την καρδιά και το μυαλό όσων τις βιώσουν. Μια τέτοια ιστορία είναι και "Η κόρη της Αυστραλίας". Είναι όμως μόνο όλα τα παραπάνω; Αν με ρωτάτε, τότε σας απαντάω με το χέρι στην καρδιά πως όχι, το βιβλίο αυτό είναι πολλά περισσότερα γιατί όχι μόνο μας χαρίζει απλόχερα όσα προαναφέρθηκαν, αλλά γιατί το κάνει με τρόπο αληθινό, ρεαλιστικό και απόλυτα ειλικρινή.
Δεκατρία κεριά στο σκοτάδι - Μένιος Σακελλαρόπουλος: Κριτική βιβλίου
14.12.2016 17:14
Έχετε σκεφτεί ποτέ πως τις βασικές μας αισθήσεις, αλλά και τις κύριες ικανότητές μας ως ανθρώπινα όντα, τις θεωρούμε δεδομένες; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πως ζούνε οι άνθρωποι που στερούνται κάποια εξ' αυτών;
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.