Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2016
L.J. Smith - Ο αιχμάλωτος (Εκδόσεις Ψυχογιός)
Δημοσίευση: Τετάρτη, 2 Ιανουαρίου 2013 14:42
L.J. Smith - Ο αιχμάλωτος (Εκδόσεις Ψυχογιός)

Η L. J. Smith είναι μια από τις πιο πολυσυζητημένες συγγραφείς στον κόσμο. Οι λόγοι, πολλοί και διάφοροι,…

… ανάμεσα στους οποίους μπορούμε να ξεχωρίσουμε ορισμένους.

 

Από τη Γιώτα Παπαδημακοπούλου

 

Ο πρώτος εξ αυτών, έχει να κάνει με το γεγονός ότι ο εκδοτικός της οίκος, μετά από μακροχρόνια συνεργασία, την πέταξε έξω από τα projects που η ίδια δημιούργησε. Ο δεύτερος, με το ότι οι δύο πιο δημοφιλείς σειρές της, μεταφέρθηκαν στη μικρή οθόνη, η μία με μεγάλη επιτυχία και η δεύτερη, έχοντας μικρότερη τύχη. Ο τρίτος και τελευταίος έχει να κάνει με την συγγραφική της πένα την οποία, κάποιοι θαυμάζουν και κάποιοι άλλοι, όχι. Η αλήθεια, για μένα, βρίσκεται κάπου στη μέση, όσον αφορά το τελευταίο σκέλος καθώς, ναι μεν μπορεί στην λογοτεχνία φανταστικού των ημερών μας να βλέπουμε καλύτερα πράγματα αλλά, κακά τα ψέματα, η Smith, έγραψε τα βιβλία την δεκαετία του '90 και αυτό, είναι κάτι που πάντα πρέπει να έχουμε κατά νου. Αλλά ας μην μακρηγορώ άλλο και ας προχωρήσουμε στο δεύτερο βιβλίο της σειράς, "Μυστικός Κύκλος" με τίτλο, "Ο Αιχμάλωτος".


Εξακολουθούμε να βρισκόμαστε στο Νιου Σάλεμ με την Κάσι να έχει ανακαλύψει δύο πράγματα. Πως ανήκει σε μια παλιά οικογένεια μαγισσών, γεγονός που την εντάσσει στον Μυστικό Κύκλο, αποτελούμενος από δώδεκα άτομα συνολικά, με τις ίδιες δυνάμεις με εκείνη και πως ο άντρας με τον οποίο είναι ερωτευμένη, ανήκει σε κάποια άλλη, την Νταϊάνα, την οποία αγαπά και σέβεται. Πιεσμένη ώστε το μυστικό της να μην αποκαλυφθεί, υποχωρεί μπροστά στις πιέσεις της Φέι η οποία και την εκβιάζει έτσι ώστε σταδιακά, η εξουσία του Κύκλου να περάσει στα χέρια της, αναλαμβάνοντας την αρχηγία. Και βαθιά μέσα της η Κάσι συνειδητοποιεί ότι αναπτύσσει σκοτεινά συναισθήματα κι ένστικτα, σχεδόν τόσο σκοτεινά, όσο η δαιμονική ενέργεια που άθελά τους έχουν απελευθερώσει και τους απειλεί περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Και το θέμα είναι, θα μπορέσουν να ενωθούν ώστε να αντιμετωπίσουν την κρίση που πλησιάζει, ή θα χάσουν ότι τους έχει απομείνει;


Σε αντίθεση με το προηγούμενο βιβλίο της σειράς, που η ιστορία μοιραζόταν πιο ισορροπημένα ανάμεσα στα δώδεκα βασικά πρόσωπα, αυτή τη φορά, τα φώτα της ράμπας, είναι περισσότερο εστιασμένα στην Κάσι, τον Άνταμ, τη Νταϊάνα και τη Φέι. Είναι οι τέσσερις άνθρωποι κλειδιά, οι πιο δυναμικές και παράλληλα, οι πιο αδύναμες προσωπικότητες. Την ίδια στιγμή που μπορούν να ασκήσουν σημαντική επιρροή, να εμπνεύσουν ακόμα και τον σεβασμό, μπορούν να προκαλέσουν ακόμα και συναισθήματα φθόνου, αμφιβολίας ή και να επιδείξουν σημάδια αδυναμίας, οδηγώντας τους υπόλοιπους πίσω. Αυτοί οι τέσσερις είναι που καθορίζουν τα βήματα της ιστορίας και τον δρόμο που αυτή θα πάρει, οδεύοντας σταδιακά προς το οριστικό φινάλε της. Κι αν πιστεύετε πως αυτό θα έπρεπε να είναι ενοχλητικό, περιέργως, δεν είναι, απλά, αλλάζει την δυναμική της ιστορίας, κάτι που νομίζω πως χρειαζόταν.


Η γραφή της Smith, ποτέ δεν είναι εντυπωσιακή και αυτό είναι κάτι, που δεν αλλάζει στο εν λόγω βιβλίο. Από 'κει και πέρα όμως, η αφήγησή της, είναι κατανοητή και άμεση, χαρακτηρίζεται από μια απλότητα που τελικά, είναι αυτή που επιζητεί το νεανικό κοινό. Αλλάζοντας ελαφρώς γραμμή πλεύσης, δεν μένει μόνο στην επιφάνεια αλλά, προσπαθεί να μπει λίγο πιο βαθιά μέσα στην ιστορία της μαγείας, των χαρακτηριστικών των οικογενειών των μαγισσών φίλων μας και στην κρυμμένη ιστορία, πίσω από την δημιουργία του κύκλου και της γέννησης των ίδιων που καλούνται να αντικαταστήσουν σήμερα, τους προγόνους τους, ανακαλύπτοντας παράλληλα, τους λόγους εκείνους, τους τρομακτικούς λόγους, που τους οδήγησαν, άλλους στο θάνατο και άλλους, στην απόφαση να συνεχίσουν τη ζωή τους, ξεχνώντας οριστικά και απόλυτα το παρελθόν τους. Τίποτα όμως δεν μένει στο σκοτάδι για πολύ, έτσι δεν είναι;


"Ο Αιχμάλωτος", πιθανολογώ πως θα ικανοποιήσει σε σημαντικό βαθμό τους fans της Smith, χωρίς ωστόσο να φτάνει στο επίπεδο των "Vampire Diaries", παρά το γεγονός ότι ως γραφή και ως προσέγγιση, δεν διαφέρουν και πολύ. Αν κάτι μας κερδίζει, είναι το γεγονός ότι υπάρχει μια εσωτερική σύγκρουση στα μέλη του Κύκλου και πως η Κάσι, αποδεικνύεται πως είναι κάτι περισσότερο από το χαριτωμένο και συγκαταβατικό κοριτσάκι που γνωρίσαμε στη "Μύηση". Δεν αγαπώ τη σκοτεινή της μεριά αλλά κακά τα ψέματα, το κακό είναι που κάνει μια ιστορία ενδιαφέρουσα, πόσω μάλλον, όταν μιλάμε για μαγεία. Αυτό που λείπει από τη σειρά του "Μυστικού Κύκλου", είναι μια επιπλέον νότα δράσης, να ανέβει λίγο η ένταση, κάτι που ευελπιστώ ότι θα συμβεί στο τρίτο και τελευταίο βιβλίο της τριλογίας. Τουλάχιστον το φινάλε του 2ου, μας υπόσχεται πολλά. Γι' αυτό λοιπόν, αναμείνατε μέχρι τον Μάρτιο.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.
Καρδιά από πέτρα - Simon Scarrow: Κριτική βιβλίου
10.08.2016 12:58
Ο Simon Scarrow είναι ένας εξαιρετικά ταλαντούχος συγγραφέας, ο οποίος έχει τη μοναδική ικανότητα, με ό,τι θέμα κι αν καταπιαστεί, να το κάνει ολότελα δικό του, πραγματοποιώντας την απαραίτητη έρευνα προκειμένου να προχωρήσει στην δημιουργία μιας δικής του ιστορίας που όμως, θα σέβεται την πραγματική Ιστορία.
Η σιωπή του φάρου - Kimberley Freeman: Κριτική βιβλίου
08.08.2016 13:00
Η Kimberley Freeman αποτελεί μία από τις πλέον αγαπητές φιγούρες στο χώρο της σύγχρονης λογοτεχνίας, έχοντας κερδίσει την καρδιά εκατομμυρίων αναγνωστών, πράγμα που αναπόφευκτα θα την έφερνε και στη χώρα μας με ανάλογη επιτυχία.
Η κόρη του κεραυνού - Lucinda Riley: Κριτική βιβλίου
05.08.2016 14:02
Περίπου ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του βιβλίου "Οι κόρες των αστεριών", οι εκδόσεις Διόπτρα φέρνουν στη χώρα μας το δεύτερο βιβλίο της σειράς "The seven sisters" της Lucinda Riley, της Ιρλανδής συγγραφέως που έχει καταφέρει να γίνει αγαπητή στους αναγνώστες ολόκληρου του πλανήτη μέσω των ρομαντικών της μυθιστορημάτων και πολύ περισσότερο, μέσω της συγκεκριμένης σειράς.
Η Κοιλάδα της Αλεπούς - Charlotte Link: Κριτική βιβλίου
22.07.2016 13:26
"Η Κοιλάδα της Αλεπούς" είναι ένα από τα βιβλία εκείνα που τους τελευταίους μήνες έχουν συζητηθεί όσο λίγα. Στο εξωτερικό, οι κριτικές που έχει λάβει είναι των άκρων, με τις μισές απ' αυτές να το εκθειάζουν μην διστάζοντας κατά περιπτώσεις να το χαρακτηρίσουν ως ένα από τα καλύτερα αστυνομικά βιβλία των τελευταίων ετών, και τις άλλες μισές να το κατηγορούν, άλλοτε για την σκληρότητά του και άλλοτε για την προβλεψιμότητά του.
Μικρή ερωτική ιστορία - Gilles Legardinier: Κριτική βιβλίου
19.07.2016 12:18
Η σχέση μου με την σύγχρονη γαλλική λογοτεχνία δεν θα έλεγα πως είναι και η καλύτερη δυνατή. Αν και τρέφω μεγάλη αγάπη και θαυμασμό για τους κλασσικούς συγγραφείς που προέρχονται από την χώρα αυτή, την οποία και λατρεύω μέχρι θανάτου, οι σύγχρονοι Γάλλοι λογοτέχνες έχουν ένα ύφος και μια εκφραστική φυσιογνωμία που δεν θα έλεγα πως είναι και πολύ του γούστου μου.