Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016

Άννα Μάσχα: Jusque ici tout va bien

Άννα Μάσχα: Jusque ici tout va bien

 Το θέατρο μπήκε στη ζωή μου από την πίσω πόρτα. Ήμουν δευτεροετής στην  Αγγλική Φιλολογία, όταν ένας καθηγητής μου,…

 … έκανε ακρόαση για το Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας, στο πρωτότυπο φυσικά και στo πλαίσιo του μαθήματός του. Με πήρε για το ρόλο της Ελένης. Μέσα από αυτήν την ερασιτεχνική δουλειά είχα την πρώτη επαφή μου με το θέατρο. Από ’κει λοιπόν και σπρωγμένη σχεδόν από φίλους και συμφοιτητές έδωσα εξετάσεις σε μία και μοναδική σχολή, τη σχολή του Εθνικού Θεάτρου και... πέρασα.



Αναζήτησα τη μαγεία εκείνης της πρώτης επαφής, την αθωότητα και τον έρωτα που αισθανθήκαμε ο ένας για τον άλλο και για το αντικείμενο και δυστυχώς δεν τα βρήκα τον πρώτο καιρό της σχολής. Μέχρι που εμφανίστηκε ένας άλλος σημαντικός δάσκαλος ο Γιώργος Μιχαηλίδης. Εκείνος μας έδειξε ότι το θέατρο μπορεί να είναι χαρά, πάθος, γιορτή, πανηγύρι, βάσανο αλλά  και βάλσαμο. Από τότε κατάλαβα την τεράστια σημασία που έχει ο καλός δάσκαλος. Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό γιατί συναντήθηκα με σκηνοθέτες που στάθηκαν για μένα δάσκαλοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.


Και μετά ήρθε το Αμόρε ή πιο σωστά ο Γιάννης Χουβαρδάς και το νεοσύστατο θέατρό του με το υπέροχο όνομα Θέατρο του Νότου. Εκεί μέσα έμαθα θέατρο- αν μπορείς να πεις ότι μαθαίνεις τελικά τι είναι θέατρο. Κι όσες βεβαιότητες αποκτούσα με τα χρόνια, πάλι εκεί μέσα μου ανατρέπονταν. Εκεί γνώρισα τί θα πει αφοσίωση, δουλειά σκληρή. Ήταν ένας χώρος που μου ταίριαζε στο χαρακτήρα μου, στις προσδοκίες μου και στον ιδεαλισμό μου. Εκεί ένιωσα μεγάλες απογοητεύσεις και για πρώτη φορά μου χτύπησε την πόρτα η ματαιότητα, το μάταιο της τέχνης. 'Όταν τέλειωσε όλο αυτό - δεκαεπτά χρόνια - έπρεπε να κάνω λίγο πίσω. Σταμάτησα για πρώτη φορά στη ζωή μου, όλη αυτή την ετήσια τελετουργία του θεάτρου - πρώτη ανάγνωση, πρόβα , ασκήσεις, μαθαίνω λόγια, μπαίνω από ’δω και βγαίνω από ’κει, γενική δοκιμή, γενική δοκιμή και πρεμιέρα στο καπάκι, πρεμιέρα, καινούριες πρόβες και το βράδυ παράσταση , τελευταία παράσταση, ξανά γενική δοκιμή, κι άλλη πρεμιέρα και αισίως φτάναμε στην Κυριακή των Βαΐων την τελευταία παράσταση της σεζόν. Εκεί μέσα είχα την τύχη όλες οι παραστάσεις να είναι αγαπημένες, κάποιες έχουν ξεχωριστή θέση μέσα μου για πολύ προσωπικούς λόγους. Θα ξεχωρίσω όμως δύο στιγμές-  που μετά από καιρό μοιάζουν να έχουν μεγαλύτερη σημασία από άλλες. Την τελευταία παράσταση της Ιφιγένειας εν Ταύροις -  που ήταν μια συμπαραγωγή με το  LaMama theatre της Ν.Υόρκης -  στο Λυκαβηττό, όπου αποχαιρέτησα ανθρώπους τους οποίους δεν ξαναείδα ποτέ. Και την τελευταία παράσταση των Μεταμορφώσεων που για μένα ήταν η τελευταία παράσταση στο Αμόρε. Η αρχή και το τέλος. Είναι άσχημο το τέλος των καλών πραγμάτων.


Μέχρι να εμφανιστεί ο επόμενος κύκλος, περνάει καιρός. Ειδικά τώρα που η άκρη δε φαίνεται ούτε με κιάλια. Αναρωτιέται κανείς τί νόημα έχει η τέχνη κι αν επιτέλους θα μπορέσει να σώσει τον κόσμο. Αν πριν ψαχνόμασταν για  το αν αυτά που κάναμε αφορούσαν κανέναν, τώρα η αναζήτηση αυτή είναι επείγουσα. Θεωρώ ότι θα μείνει ζητούμενο για πολύν καιρό ακόμη.
 

*η φράση είναι από την ταινία "Το μίσος" του Ματιέ Κασσοβίτς.


Info:
Η Άννα Μάσχα γεννήθηκε στον Πειραιά. Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και θέατρο στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Από το 1992 μέχρι το 2008 ήταν μέλος του Θεάτρου του Νότου. Έχει συνεργαστεί με το Εθνικό Θέατρο, το Κ.Θ.Β.Ε., το Μέγαρο  Μουσικής, το LaMama ETC της Ν.Υόρκης, το Τheater Mahagony, το Festival d' Avignon, το Φεστιβάλ Αθηνών, τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών ,σε σκηνοθεσίες των Γ. Χουβαρδά, Θ. Μοσχόπουλου, Σ. Λιβαθηνού, Ν. Κοντούρη ,  Α. Ηirche, J. Lassalle, M. von Hoenning, N. Xατζόπουλου, Μ. Λυμπεροπούλου, και άλλων. Έχει βραβευτεί δύο φορές με το βραβείο Αθηνοράματος και με το βραβείο δεύτερου γυναικείου ρόλου της Ακαδημίας Κινηματογράφου για την ταινία Χρυσόσκονη.

 

Photo: Βιργίλιος Τσιούλλι

Σχετικές ειδήσεις
Μιχάλης Πανάδης: Μια φυσιολογική οικογένεια, όπως όλες, με τα δικά της...
22.11.2016 10:52
Ο Μιχάλης Πανάδης γράφει για την παράσταση "Η παράλειψη της οικογένειας Κόλεμαν" που παρουσιάζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στη Β' Σκηνή του Θεάτρου Οδού Κεφαλληνίας, μια γνήσια κωμωδία πολύ θλιβερή ή μια γνήσια τραγωδία πολύ αστεία.
Ομάδα Θεάτρου τ ρ ι ς: Μίχαελ Κόλχαας  - Μια ιστορία που αξίζει να πεις σήμερα
08.11.2016 17:33
H Ομάδα Θεάτρου τ ρ ι ς γράφει για την παράσταση «Μίχαελ Κόλχαας, Η ιστορία ενός δίκαιου ανθρώπου» η οποία παρουσιάζεται στο BIOS.
Θάλεια Γρίβα: Τι κάνουμε με τα παραμύθια, οέο;
16.09.2016 12:56
Σε αυτήν την περίεργη κατηγορία ανθρώπων, που ασχολούνται επαγγελματικά με το θέατρο, συμβαίνει κάτι μαγικό. Από τη στιγμή που θα ξεκινήσει να τρέχει μια πρόβα, και μέχρι την πρεμιέρα, αυτό είναι το πιο σημαντικό ζήτημα στη ζωή τους. Γίνεται προτεραιότητα, και μπορεί, όσο περνάνε οι μέρες, και πλησιάζει η πρεμιέρα, μια μέρα να ξεχάσεις να φας, ή, ακόμα χειρότερα, να ξεχάσεις να ταΐσεις το σκύλο! Ή, έτσι λέω στον εαυτό μου ότι συμβαίνει γενικώς, και δεν είμαι μόνο εγώ που το παθαίνω… Όμως, παρά τις αντιξοότητες, που εκούσια αντιμετωπίζουμε, οι θεατρίνοι επιβιώνουμε, σαν τις κατσαρίδες και είμαστε εδώ ακόμα και μετά από πυρηνική καταστροφή.
Ιωάννα Ρούσσου: Ψάχνοντας μία …«Έξοδο Κινδύνου»
02.03.2016 14:44
Την άνοιξη του 2015, ο αγαπημένος μου φίλος δάσκαλος Μπάμπης Μπαλτάς, μου έφερε την συλλογή διηγημάτων της Ελένης Τσεκούρα, με τίτλο Αδέσποτα. Ξεκίνησα να διαβάζω το πρώτο διήγημα, την Έξοδο Κινδύνου. Το διάβασα κυριολεκτικά χωρίς ανάσα, βιώνοντας την αγωνία και τον πανικό της αντί-ηρωίδας Ελίνας στο υπαρξιακό αδιέξοδο που την εγκλώβιζε. Ένα αδιέξοδο που αναγνώρισα σαν πολύ οικείο.
Ανταμαπανταχού: Νόρμα s/n 210113, θέατρο μάσκας και μαριονέτας για ενήλικες
12.02.2016 11:20
Νόρμα s/n 210113. Τρεις ερμηνευτές συνεργάζονται σε ένα σύνθετο σκηνικό χώρο συνδυάζοντας τεχνικές θεάτρου μάσκας και μαριονέτας, με παράλληλη προβολή animation. Μια παράσταση στην οποία ο εκφερόμενος λόγος απουσιάζει παντελώς και η μουσική επένδυση παίζει καθοριστικό ρόλο , καθώς δεν αποτελεί μουσικό χαλί, αλλά εντείνει και διαμορφώνει το δραματουργικό τοπίο . Οι τρεις ερμηνευτές εμψυχώνουν 14 ρόλους αλλάζοντας μάσκες και κοστούμια και χειρίζονται μαριονέτες.